ਪੁਲਸਤਿਆ ਜੀ ਨੇ ਕਿਹਾ, “ਸਿਰਫ਼ ਇੱਥੇ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਨ ਨਾਲ ਹੀ, ਉਹ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਨੇ ਦਿਵ੍ਯ ਰੂਪ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਲਿਆ। ਇਸ ਲਈ, ਹੇ ਰਾਜਿਆਂ ਦੇ ਸਰਵੋਤਮ, ਉਸ ਤੀਰਥ ਤੇ ਉਸ ਦਿਨ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।” ਇੱਥੇ ਅਰਬੁਦਾ ਖੰਡ ਦੇ ਤੀਜੇ ਭਾਗ ਵਿੱਚ ਪੰਗੂ ਤੀਰਥ ਦੀ ਮਹਿਮਾ ਵਾਲਾ ਸਤਰਾ ਚੈਪਟਰ ਸਮਾਪਤ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਫਿਰ ਪੁਲਸਤਿਆ ਜੀ ਨੇ ਆਖਿਆ, “ਹੁਣ, ਹੇ ਰਾਜਿਆਂ ਦੇ ਸਰਵੋਤਮ, ਅਤਿ ਉੱਤਮ ਯਮ ਤੀਰਥ ਵੱਲ ਜਾਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਬਹੁਤ ਸਮੇਂ ਪਹਿਲਾਂ, ਚਿਤ੍ਰਾਂਗਦ ਨਾਮ ਦਾ ਇੱਕ ਰਾਜਾ ਸੀ, ਜੋ ਬੜਾ ਲਾਲਚੀ ਸੀ। ਉਹ ਬੜਾ ਨਿਰਦਈ ਤੇ ਬੁਰਾ ਸੀ, ਦੇਵਤੇਆਂ ਅਤੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨੂੰ ਤੰਗ ਕਰਦਾ ਸੀ। ਉਹ ਸਚਾਈ ਅਤੇ ਪਵਿਤ੍ਰਤਾ ਤੋਂ ਵਾਂਗ ਸੀ, ਝੂਠ ਅਤੇ ਈਰਖਾ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ।” ਇਕ ਦਿਨ, ਚਿਤ੍ਰਾਂਗਦ ਨੇ ਬਹੁਤ ਘੁੰਮਣ-ਫਿਰਣ ਕਰਕੇ, ਭੁੱਖ ਅਤੇ ਪਿਆਸ ਨਾਲ ਕਮਜ਼ੋਰ ਹੋ ਗਿਆ। ਉਹ ਜਲ-ਸਰੋਵਰ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਕਾਂਵਾਂ, ਮਗਰਮੱਛ, ਮਛੀਆਂ ਅਤੇ ਕਮਲ ਭਰਪੂਰ ਸਨ, ਉਸ ਵਿੱਚ ਪਿਆਸ ਨਾਲ ਤੜਪਦਾ ਹੋਇਆ ਦਾਖਲ ਹੋ ਗਿਆ। ਉਸ ਦੇ ਕਰਤੂਤਾਂ ਕਰਕੇ, ਯਮ ਨੇ ਉਸ ਲਈ ਭਿਆਨਕ ਨਰਕ ਬਣਾਏ। ਪਰ ਜਦ ਉਹ ਨਰਕ ਵਿੱਚ ਗਿਆ, ਉਸ ਦੀ ਛੂਹ ਨਾਲ, ਉਥੇ ਵੱਸਦੇ ਸਾਰੇ ਜੀਵਾਂ ਨੂੰ ਖੁਸ਼ੀ ਮਿਲੀ; ਉਹ ਹੈਰਾਨ ਹੋ ਕੇ, ਨਰਕ-ਵਾਸੀਆਂ ਵਿੱਚ ਆਈ ਖੁਸ਼ੀ ਦਾ ਵਰਣਨ ਕਰਨ ਲੱਗੇ। ਫਿਰ, ਵੈਵਸਵਤ ਯਮ ਨੇ ਕਿਹਾ, “ਧਰਤੀ ਤੇ ਅਰਬੁਦਾ ਪਹਾੜ ਹੈ। ਉਥੇ, ਉਹ ਰਾਜਾ ਆਪਣੀ ਮੌਤ ਨੂੰ ਮਿਲਿਆ; ਇਸ ਦਾ ਕਾਰਣ ਇੱਥੇ ਦੱਸਿਆ ਜਾਵੇ। ਮਗਰਮੱਛ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਫੜ ਲਿਆ, ਅਤੇ ਉਹ ਨਿਕੰਮਾ ਰਾਜਾ ਉਥੇ ਮਰ ਗਿਆ। ਯਮ ਨੇ ਆਖਿਆ, ‘ਉਸ ਨੂੰ ਤੁਰੰਤ ਛੱਡ ਦੋ, ਤੇ ਹੋਰ ਕਿਸੇ ਨੂੰ ਇੱਥੇ ਨਾ ਲਿਆਓ।’ ਯਮ ਦੇ ਆਦੇਸ਼ ਨਾਲ, ਉਸ ਨੂੰ ਯਮ-ਦੂਤਾਂ ਨੇ ਛੱਡ ਦਿੱਤਾ।” ਪਰ, ਜੋ ਕੋਈ ਭਗਤੀ ਨਾਲ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਸ ਤੀਰਥ ਤੇ, ਉਸ ਨੂੰ ਵੱਡਾ ਫਲ ਮਿਲਦਾ ਹੈ। ਇਸ ਲਈ, ਪੂਰੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਨਾਲ, ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਉਥੇ, ਮਨੁੱਖ ਨੂੰ ਠੀਕ ਢੰਗ ਨਾਲ ਸ਼੍ਰਾਦਧ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਇੱਥੇ ਯਮ-ਤੀਰਥ ਦੀ ਮਹਿਮਾ ਵਾਲਾ ਅਠਾਰਵਾਂ ਚੈਪਟਰ ਅਰਬੁਦਾ ਖੰਡ ਦੇ ਤੀਜੇ ਭਾਗ ਵਿੱਚ ਸਮਾਪਤ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਅਗਲੇ ਤੀਰਥ ਦੀ ਗੱਲ ਕਰਦੇ ਹੋਏ, ਪੁਲਸਤਿਆ ਜੀ ਨੇ ਦੱਸਿਆ, “ਵਰਾਹ ਤੀਰਥ, ਜੋ ਹਰੀ ਦਾ ਪ੍ਰੀਤਮ ਹੈ, ਹਮੇਸ਼ਾ ਵਾਸ ਲਈ ਆਰਾਮ ਦਿੰਦਾ ਹੈ। ਇੱਥੇ, ਵਰਾਹ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਧਰਤੀ ਨੂੰ ਉਠਾਇਆ ਗਿਆ ਸੀ। ਮੈਂ ਵੀ, ਆਪਣੇ ਮਨ ਨਾਲ, ਮੁੜ auspicious ਵੈਕੁੰਠ ਵੱਲ ਜਾਵਾਂਗਾ। ਹੇ ਹਰੀ, ਤੁਸੀਂ ਇਸ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਹਮੇਸ਼ਾ ਇੱਥੇ ਰਹੋ। ਮੈਂ, ਜਿਵੇਂ ਤੁਸੀਂ ਕਿਹਾ, ਹਮੇਸ਼ਾ ਸੰਸਾਰ ਦੀ ਭਲਾਈ ਲਈ ਇੱਥੇ ਰਹਾਂਗਾ।” “ਮੇਰੇ ਸਾਹਮਣੇ ਇੱਕ ਪਵਿੱਤਰ ਝੀਲ ਹੈ, ਜਿਸ ਦਾ ਪਾਣੀ ਬਹੁਤ ਸ਼ੁੱਧ ਹੈ। ਇੱਥੇ ਭਗਤੀ ਨਾਲ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਮਨੁੱਖ ਬ੍ਰਾਹਮਣ-ਹੱਤਿਆ ਦੇ ਪਾਪ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਇੱਥੇ ਪਿਤਰ ਤੇ ਸ੍ਰਿਸ਼ਟੀ ਦੇ ਨਾਸ ਤੱਕ ਸੰਤੁਸ਼ਟ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ। ਉਸ ਦਿਨ, ਹੇ ਰਾਜਿਆਂ ਦੇ ਸਰਵੋਤਮ, ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਨਾ ਤੇ ਵਰਤ ਰੱਖਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਜੋ ਭਗਤੀ ਨਾਲ ਜਲ-ਅਰਪਣ ਤੇ ਪਿੰਡ-ਦਾਨ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਸ ਨੂੰ ਵੱਡਾ ਫਲ ਮਿਲਦਾ ਹੈ। ਇੱਥੇ, ਉੱਤਮ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਦਾਨ ਦੇਣ ਦੀ ਵਡਿਆਈ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਮਨੁੱਖ ਜਿੰਨੇ ਵਾਲ ਉੱਤੇ ਹਨ, ਉਤਨੇ ਸਾਲਾਂ ਲਈ ਸਵਰਗ ਵਿੱਚ ਵਾਸ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਖ਼ਾਸ ਕਰਕੇ, ਗਿਆਰਵੀਂ ਤਾਰੀਖ ਨੂੰ ਉੱਤਮ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।” ਇੱਥੇ ਵਰਾਹ-ਤੀਰਥ ਦੀ ਮਹਿਮਾ ਵਾਲਾ ਉੱਨੀਵਾਂ ਚੈਪਟਰ ਵੀ ਅਰਬੁਦਾ ਖੰਡ ਦੇ ਤੀਜੇ ਭਾਗ ਵਿੱਚ ਸਮਾਪਤ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਅੰਤ ਵਿੱਚ, ਪੁਲਸਤਿਆ ਜੀ ਨੇ ਦੱਸਿਆ, “ਇੱਥੇ, ਬਹੁਤ ਸਮੇਂ ਪਹਿਲਾਂ, ਪ੍ਰਭਾ ਮਹਾਨ ਚੰਦਰਮਾਂ ਦੇ ਨਾਲ ਆਏ। ਹੇ ਰਾਜਾ, ਦਕਸ਼ ਦੀਆਂ ਧੀਆਂ ਸੰਖਿਆ ਵਿੱਚ ਸੱਤਾਈ (27) ਸਨ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚ, ਚੰਦਰਮਾ ਹਮੇਸ਼ਾ ਰੋਹਿਨੀ ਵਿੱਚ ਹੀ ਰੁਚੀ ਰੱਖਦਾ ਸੀ। ਉਹ ਆਪਣੇ ਪਿਤਾ ਕੋਲ ਗਏ ਤੇ ਨਤਮਸਤਕ ਹੋਏ, ਤੇ ਅੰਸੂਆਂ ਵਾਲੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਨਾਲ, ਉਹ ਧੀਆਂ ਬੋਲੀ, ‘ਹੇ ਪ੍ਰਜਾਪਤਿ, ਅਸੀਂ ਨਿਰਦੋਸ਼ ਹੋ ਕੇ ਵੀ ਆਪਣੇ ਪਤੀ ਵੱਲੋਂ ਛੱਡ ਦਿੱਤੀਆਂ ਗਈਆਂ ਹਾਂ। ਹੇ ਦੇਵਾਂ ਦੇ ਸਰਵੋਤਮ, ਸਾਡੀ ਰਾਖੀ ਕਰੋ, ਸਾਡੇ ਲਈ ਭਲਾ ਕਰੋ।’” ਦਕਸ਼ ਨੇ ਆਖਿਆ, “ਮੇਰੀਆਂ ਧੀਆਂ ਨੂੰ ਸਮਾਨ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਦੇਖੋ।” ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਪਵਿੱਤਰ ਤੀਰਥਾਂ ਦੀ ਮਹਿਮਾ, ਇਸ਼ਨਾਨ, ਦਾਨ, ਅਤੇ ਭਗਤੀ ਦੀ ਵਡਿਆਈ ਪੁਲਸਤਿਆ ਜੀ ਨੇ ਰਾਜਾ ਨੂੰ ਸੁਣਾਈ।