ਇੱਕ ਸਮੇਂ ਦੀ ਗੱਲ ਹੈ, ਜਦੋਂ ਸਕੰਧ ਪੁਰਾਣ ਦੇ ਅਨੁਸਾਰ, ਧਰਮ ਦੇ ਰਸਤੇ ਉੱਤੇ ਚੱਲਣ ਵਾਲਿਆਂ ਲਈ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਕਰਮਾਂ ਦੀ ਮਹੱਤਤਾ ਦਰਸਾਈ ਗਈ। ਇੱਥੇ ਫਲ ਅਤੇ ਸੋਨਾ ਦਾਨ ਕਰਨ ਨੂੰ ਬਹੁਤ ਹੀ ਪਵਿੱਤਰ ਮੰਨਿਆ ਗਿਆ। ਖਾਸ ਕਰਕੇ, ਅੰਧੇ ਮਹੀਨੇ ਦੀ ਚੌਦਵੀਂ ਤਾਰੀਖ ਨੂੰ ਇਸਨਾਨ ਕਰਨ ਨਾਲ ਅਣਗਿਣਤ ਫਲ ਮਿਲਦੇ ਹਨ। ਮਾਘ ਮਹੀਨੇ ਦੀ ਅੰਧੀ ਚੌਦਸ ਨੂੰ ਹਰ ਸਾਲ ਤੀਰਥ ਯਾਤਰਾ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ ਅਤੇ ਇੱਥੇ ਇਹ ਕਹਿਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ, "ਬ੍ਰਹਮਾ ਤੋਂ ਲੈ ਕੇ ਘਾਹ ਦੀ ਪੱਤੀ ਤਕ, ਸਾਰਾ ਸੰਸਾਰ ਤ੍ਰਿਪਤ ਹੋ ਜਾਵੇ।" ਹੇ ਯਕਸ਼ਾ, ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਕਦੇ ਭਟਕਦਾ ਨਹੀਂ। ਇੱਥੋਂ ਇਸਨਾਨ ਕਰਨ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਯਕਸ਼ਾ ਜੀ, ਅੱਗੇ ਪੂਜਾ ਕਰਨੀ ਅਤਿ ਜਰੂਰੀ ਹੈ। ਪੂਜਾ ਦਾ ਮੰਤਰ ਹੈ: "ਪ੍ਰਮਥਰਾਜ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ।" ਇੱਥੇ ਖ਼ਜ਼ਾਨਿਆਂ ਅਤੇ ਲਕਸ਼ਮੀਆਂ ਦੀ ਪੂਜਾ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਤੌਰ 'ਤੇ ਤੁਹਾਡੇ ਲਈ ਹੈ। ਜੋ ਧਨ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਉਹਨੂੰ ਧਨ ਮਿਲਦਾ ਹੈ; ਜੋ ਪੁੱਤਰ ਦੀ ਇੱਛਾ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹਨੂੰ ਪੁੱਤਰ ਮਿਲਦਾ ਹੈ। ਪਰ ਜੇ ਕੋਈ ਮਨੁੱਖ ਮੋਹ ਵਸ਼ ਹੋ ਕੇ ਇੱਥੇ ਇਸਨਾਨ ਨਹੀਂ ਕਰਦਾ, ਤਾਂ ਉਹ ਵੱਡੀ ਗਲਤੀ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਮਹਾਨ ਰਿਸ਼ੀ ਵਿਸ਼ਵਾਮਿਤ੍ਰ ਨੇ ਵਰ ਦਿਤੇ। ਉਸ ਸਮੇਂ ਤੋਂ, ਉਹ ਸਥਾਨ ਮਹਾਨ ਯਸ਼ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਗਿਆ। ਹਰ ਪਾਸੇ ਦੇਵ ਮਣੀਆਂ ਦੇ ਗੁੱਛਿਆਂ ਨਾਲ ਸਜਿਆ ਹੋਇਆ, ਉਹ ਥਾਂ ਚਮਕਦਾ ਸੀ। ਯਕਸ਼ਾ ਦੇ ਧਨ ਦੇ ਨਿਵਾਸ ਦੇ ਉੱਤਰ ਵੱਲ, ਉਸ ਦਿਸ਼ਾ ਵਿੱਚ, ਹੇ ਦੁਜਾ ਜਨਮ ਲੈਣ ਵਾਲਿਆ, ਮਹਾਨ ਤਪਸਵੀ ਵਸੀਸ਼ਠ ਜੀ ਸਦਾ ਵੱਸਦੇ ਹਨ। ਇੱਥੇ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਤੌਰ ਤੇ, ਸ਼ਰਾਧ ਕਰਕੇ, ਅਡੋਲ ਮਨ ਨਾਲ ਇਸਨਾਨ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਇੱਥੇ ਵਾਮਦੇਵ ਦੀ ਹਾਜ਼ਰੀ ਵੀ ਮਿਲਦੀ ਹੈ, ਹੇ ਪਾਪ ਰਹਿਤ। ਇੱਥੇ ਵਫ਼ਾਦਾਰ ਪਤਨੀ ਅਰੁੰਧਤੀ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਨਾ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਮਹੱਤਵ ਰੱਖਦਾ ਹੈ। ਇੱਥੇ ਸਾਰੀ ਮਨਚਾਹੀ ਫਲ ਪ੍ਰਾਪਤ ਹੁੰਦੇ ਹਨ—ਇਸ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਸੰਦੇਹ ਨਹੀਂ। ਭਾਦਰ ਮਹੀਨੇ ਦੀ ਸ਼ੁਕਲ ਪੱਖ ਦੀ ਪੰਜਵੀਂ ਤਾਰੀਖ ਨੂੰ, ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਅਤੇ ਨਿਯਮ ਨਾਲ ਇੱਥੇ ਵਿਸ਼ਨੂ ਜੀ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ। ਵਸੀਸ਼ਠ ਦੇ ਕੂੰਡ ਵਿੱਚ, ਜੋ ਪੂਰਬੀ ਦਿਸ਼ਾ ਵਿੱਚ ਸਥਿਤ ਹੈ, ਇੱਥੇ ਇਸਨਾਨ ਅਤੇ ਦਾਨ ਕਰਨ ਨਾਲ ਸਾਰੇ ਮਨੋਰਥ ਪੂਰੇ ਹੁੰਦੇ ਹਨ। ਪੂਰਨਮਾਸੀ ਨੂੰ ਸਮੁੰਦਰ ਵਿੱਚ ਇਸਨਾਨ ਕਰਨ ਜਿਤਨਾ ਪੂਣ ਇੱਥੇ ਮਿਲਦਾ ਹੈ। ਇਸ ਲਈ, ਪੁੱਤਰ ਦੀ ਇੱਛਾ ਰੱਖਣ ਵਾਲਾ ਇੱਥੇ ਨਿਯਮ ਅਨੁਸਾਰ ਇਸਨਾਨ ਕਰੇ। ਜੋ ਵਿਅਕਤੀ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਸਾਰੇ ਪਾਪਾਂ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਦੱਖਣ-ਪੱਛਮ ਦਿਸ਼ਾ ਵਿੱਚ ਸਮੁੰਦਰ ਕੋਲ ਸ਼੍ਰੇਸ਼ਠ ਯੋਗਿਨੀ ਕੁੰਡ ਹੈ। ਇੱਥੇ ਲੋਕਾਂ ਦੇ, ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਕਰਕੇ ਔਰਤਾਂ ਦੇ, ਸਾਰੇ ਮਨੋਰਥ ਪੂਰੇ ਹੁੰਦੇ ਹਨ। ਖ਼ਾਸ ਕਰਕੇ, ਆਸ਼ਵਿਨ ਮਹੀਨੇ ਦੀ ਸ਼ੁਕਲ ਪੱਖ ਦੀ ਅਠਵੀਂ ਤਾਰੀਖ ਨੂੰ ਇੱਥੇ ਇਸਨਾਨ ਅਤੇ ਦਾਨ ਕਰਨ ਨਾਲ ਸਭ ਕੁਝ ਫਲਦਾਇਕ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਯੋਗਿਨੀ ਸਰੋਵਰ ਦੇ ਅੱਗੇ ਸ਼੍ਰੇਸ਼ਠ ਉਰਵਸ਼ੀ ਸਰੋਵਰ ਸਥਿਤ ਹੈ। ਬਹੁਤ ਸਮਾਂ ਪਹਿਲਾਂ, ਇੱਥੇ ਰੈਭਯਾ ਨਾਂ ਦਾ ਮਹਾਨ ਤਪਸਵੀ ਰਿਸ਼ੀ ਵੱਸਦਾ ਸੀ। ਉਸ ਦੀ ਮਹਾਨ ਤਪੱਸਿਆ ਨੂੰ ਵੇਖ ਕੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਰਾਜਾ ਇੰਦਰ ਡਰ ਗਏ। ਫਿਰ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਵਲੋਂ ਭੇਜੀ ਹੋਈ ਸੁੰਦਰ ਚਾਲ ਵਾਲੀ ਇਕ ਵਿਲੱਖਣਾ ਇੱਥੇ ਪਹੁੰਚੀ। ਉਹ ਬਾਗ ਵਿੱਚ, ਜਿੱਥੇ ਲਤਾਵਾਂ ਫੁੱਲ ਰਹੀਆਂ ਸਨ ਅਤੇ ਮਿੱਠੀ ਆਵਾਜ਼ ਵਾਲੇ ਪੰਛੀ ਗਾ ਰਹੇ ਸਨ, ਉਹ ਆਈ। ਪੂਨਾਗਾ, ਕੇਸ਼ਰ ਅਤੇ ਅਸ਼ੋਕਾ ਫੁੱਲਾਂ ਦੇ ਰੇਸ਼ੇ ਨਾਲ ਬਣੇ ਪਿੰਜਰਿਆਂ ਵਿੱਚ, ਉਹ ਕਾਮਦੇਵ ਲਈ ਸਾਰੇ ਰਸਾਂ ਦੀ ਖ਼ਜ਼ਾਨਾ ਵਾਂਗ ਚਮਕ ਰਹੀ ਸੀ। ਉਹ ਚਿੱਟੇ ਮੋਤੀਆਂ ਨਾਲ ਸਜੀ ਹੋਈ ਸੀ, ਉਸਦੇ ਅੰਗ ਸੋਨੇ ਵਾਂਗ ਚਮਕਦੇ ਸਨ। ਉਸਦਾ ਰੰਗ ਅੱਖਾਂ ਦੇ ਕੋਨੇ ਉੱਤੇ ਲਹਿਰਾਂ ਵਾਂਗ ਚਮਕਦਾ ਸੀ, ਜਿਸਦੇ ਪਲਕਾਂ ਉੱਤੇ ਵਧੀਆ ਕਰਵਟ ਸੀ। ਉਸਦੇ ਕੰਨਿਆਂ ਕੋਲ ਮੋਮੀ ਫੁੱਲਾਂ ਉੱਤੇ ਭੌਰੇ ਗੂੰਜ ਰਹੇ ਸਨ। ਉਹ ਪੱਟ ਦੀ ਪਾਸੋਂ ਪਤਲੀ, ਚੌੜੀ ਕਮਰ ਵਾਲੀ ਅਤੇ ਉਸਦੇ ਉਰ prominent ਰੰਗ ਵਿੱਚ ਸੀ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਸਕੰਧ ਪੁਰਾਣ ਦੀਆਂ ਇਨ੍ਹਾਂ ਕਥਾਵਾਂ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ, ਧਰਮਕਰਮ, ਤੀਰਥ ਯਾਤਰਾ, ਦਾਨ, ਅਤੇ ਤਪੱਸਿਆ ਦੀ ਮਹੱਤਤਾ, ਅਤੇ ਇਨ੍ਹਾਂ ਸਥਾਨਾਂ ਦੀ ਮਹਾਨਤਾ ਦਰਸਾਈ ਗਈ।