ਇੱਕ ਵਾਰ, ਮਹਾਨ ਰਿਸ਼ੀ ਦੇ ਸਾਮ੍ਹਣੇ, ਇਹ ਵਰਨਨ ਹੋਇਆ ਕਿ ਜੋ ਕੋਈ ਰੱਸੀ ਨਾਲ ਰਥ ਨੂੰ ਖਿੱਚਦਾ ਹੈ, ਖਾਸ ਕਰਕੇ ਜਦੋਂ ਨਾਰਦੀਪਾ ਦੱਖਣ ਵੱਲ ਚੱਲ ਰਹੀ ਹੋਵੇ, ਉਹ ਚਾਹੇ ਖੇਤ, ਰਥ ਜਾਂ ਦੇਵੀ-ਦੇਵਤਾ ਨੂੰ ਧਾਗੇ ਨਾਲ ਬਾਂਧਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਭਗਤੀ ਨਾਲ ਸੂਰਜ ਦੀ ਪਰਿਕ੍ਰਮਾ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਵਿਚੋਂ ਕੋਈ ਸਵੇਰੇ ਚੁਪ-ਚਾਪ ਅਤੇ ਭਗਤੀ ਨਾਲ ਉਠ ਕੇ ਸੂਰਜ ਦੇ ਦਰਸ਼ਨ ਲਈ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਦੱਖਣ ਵੱਲੋਂ ਰਥ ਦੇ ਚੱਕਰ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰੇ। ਪੱਛਮੀ ਦਰਵਾਜ਼ੇ ਤੇ ਖੜਾ ਹੋ ਕੇ, ਉਹ ਸੂਰਜ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰੇ ਜੋ ਰਥ 'ਤੇ ਸਥਿਤ ਹੈ। ਪੂਰਬੀ ਦਰਵਾਜ਼ੇ 'ਤੇ ਗਾਂ ਹੈ ਅਤੇ ਦੱਖਣੀ ਦਰਵਾਜ਼ੇ 'ਤੇ ਘੋੜਾ ਹੈ। ਜੋ ਕੋਈ ਸੂਰਜ ਦੇ ਰਥ ਦੀ ਯਾਤਰਾ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਗਾਂ, ਸੂਰਜ, ਸ਼ਿਵ ਅਤੇ ਇੰਦਰ ਦੇ ਸ਼ੁਭ ਸੁਵਰਗ ਲੋਕ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ। ਜਿਹੜਾ ਮਨੁੱਖ ਸੌਵੇਂ ਵ੍ਯਤਿਪਾਤਾ ਦਿਨ 'ਤੇ ਹਜ਼ਾਰ ਗਾਂ ਦਾਨ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਜਾਂ ਜੋ ਸੂਰਜ ਦੇ ਰਥ 'ਤੇ ਚੜ੍ਹ ਕੇ ਮੁੰਡਨ ਕਰਵਾਉਂਦਾ ਹੈ, ਜਾਂ ਇੱਕ ਮਹੀਨੇ ਤੱਕ ਹਰ ਰੋਜ਼ ਪੋਖਰ ਦੇ ਕੋਲ ਸੂਰਜ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਜਾਂ ਜੋ ਭਗਤੀ ਨਾਲ ਹਰ ਰੋਜ਼ ਸੂਰਜ ਦੇ ਰਥ ਦੇ ਦਰਸ਼ਨ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਆਪਣੇ ਸੱਜਣਾਂ ਨਾਲ ਖੇਡਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਮਰਨ 'ਤੇ ਸੂਰਜ ਦੇ ਸ਼ਹਿਰ ਨੂੰ ਪਹੁੰਚ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਜਦੋਂ ਮਹੇਸ਼ਵਰ ਨੇ ਤ੍ਰਿਸ਼ੂਲ ਨਾਲ ਅੰਧਕਾ ਦਾ ਸੰਘਾਰ ਕੀਤਾ, ਵਿਣੁ ਨੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਭਲਾਈ ਲਈ ਸ਼ੰਖ ਵਜਾਇਆ। ਉਥੇ ਵਿਣੁ ਮੌਜੂਦ ਸੀ ਅਤੇ ਚਾਰ-ਮੁਖੀ ਲਿੰਗ ਵੀ। ਤ੍ਰਿਸ਼ੂਲ ਵਾਲੇ ਦੇਵਤਾ ਦੇ ਸੱਜੇ ਪਾਸੇ ਉਹ ਖੜਾ ਹੋਇਆ। ਜਿਸ ਦੇ ਸਾਰੇ ਪਾਪ ਨਸ਼ਟ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਉੱਚੀ ਅਵਸਥਾ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਉਹ ਕਿਸੇ ਭੂਤ-ਪਰੇਤ ਜਾਂ ਦੂਸ਼ਟ ਆਤਮਾ ਤੋਂ ਪੀੜਤ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦਾ। ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਸ਼ੰਖ ਵਾਲੇ ਦੇਵਤਾ ਦੇ ਦਰਸ਼ਨ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਅਵਿਨਾਸੀ ਦੇ ਆਵਾਸ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਉਹ ਸਥੂਲ, ਸੁਖਸ਼ਮ ਅਤੇ ਪ੍ਰਤੱਖ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਗਟ ਹੁੰਦਾ ਹੈ; ਉਹ ਸਭ ਜੀਵਾਂ ਵਿਚ ਹੈ, ਪਰ ਸਭ ਜੀਵ ਨਹੀਂ। ਸਨਤਕੁਮਾਰ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਜਦੋਂ ਤ੍ਰਿਸ਼ੂਲ ਨੇ ਅੰਧਕਾ ਨੂੰ ਛੇਦਿਆ, ਰੁਦ੍ਰ ਦੀ ਧੁਨੀ ਉਤਪੰਨ ਹੋਈ। ਉਥੇ, ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਕੇ, ਪਵਿੱਤਰ ਹੋ ਕੇ, ਧਿਆਨ ਦੀ ਸਾਧਨਾ ਨਾਲ, ਅੰਧਕਾ ਦਾ ਸੰਘਾਰ ਕਰਨ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਤ੍ਰਿਸ਼ੂਲ ਭੋਗਵਤੀ ਦੇ ਜਲਾਂ ਵਿਚ ਗਿਆ, ਤੇ ਪੁੱਛਿਆ, "ਤੂੰ ਇੱਥੇ ਕਿਸ ਲਈ ਆਇਆ?" ਤ੍ਰਿਸ਼ੂਲ ਨੇ ਉੱਤਰ ਦਿੱਤਾ, "ਮੈਂ ਸ਼ੰਕਰ ਵੱਲੋਂ ਭੇਜਿਆ ਗਿਆ ਹਾਂ। ਅੰਧਕਾ ਨੂੰ ਛੇਦ ਕੇ, ਮੈਂ ਭੋਗਵਤੀ ਦੇ ਸ਼ੁਭ ਜਲਾਂ ਵਿਚ ਆ ਗਿਆ ਹਾਂ।" ਤ੍ਰਿਸ਼ੂਲ ਦੇ ਬੋਲ ਸੁਣ ਕੇ, ਸਭ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੇ ਚਾਹਿਆ ਕਿ ਉਹ ਪਰਮ ਪ੍ਰਭੂ ਦੇ ਦਰਸ਼ਨ ਕਰਨ, ਜੋ ਬਹੁਤ ਮੱਖਾਂ ਵਾਲਾ, ਤੇਜਸਵੀ ਅਤੇ ਆਨੰਦਮਈ ਹੈ। ਉਹ ਸਭ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਦੇਖਿਆ, ਹਾਟਕ ਦੇ ਸਵਾਮੀ ਸ਼ੂਲੇਸ਼ਾ ਦੇ ਦਰਸ਼ਨ ਕੀਤੇ। ਬ੍ਰਹਮਾ ਅਤੇ ਵਿਣੁ ਦੀ ਅਗਵਾਈ ਵਿੱਚ, ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਸਤੁਤੀਆਂ ਨਾਲ ਉਸ ਦੀ ਵਡਿਆਈ ਕੀਤੀ। ਉਹ ਤ੍ਰਿਸ਼ੂਲ ਦੇ ਰਸਤੇ ਤੋਂ ਪ੍ਰਗਟ ਹੋਇਆ; ਇਸ ਲਈ ਉਹ ਸ਼ੂਲੇਸ਼ਵਰ ਵਜੋਂ ਯਾਦ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਉਥੇ, ਪਾਪੀ ਦੈਤਿਆਂ ਦਾ ਰਾਜਾ ਤ੍ਰਿਸ਼ੂਲ ਨਾਲ ਹਿਲ ਗਿਆ, ਜੋ ਬਹੁਤ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਸੀ। ਅਠਵੀਂ ਤਾਰੀਖ, ਪੂਰਨਿਮਾ, ਚੌਦਵੀਂ ਜਾਂ ਸ਼ਨੀਵਾਰ ਨੂੰ, ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਪਾਪ ਰਹਿਤ ਹੋ ਕੇ ਮਹੇਸ਼ਵਰ ਦੇ ਦਰਸ਼ਨ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਸੌ ਪਰਿਵਾਰਾਂ ਨੂੰ ਉੱਠਾ ਕੇ ਸ਼ਿਵ ਲੋਕ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਸ਼ੂਲੇਸ਼ਵਰ ਦੀ ਸ਼ਕਤੀ ਨਾਲ, ਬ੍ਰਾਹਮਣ-ਹੱਤਿਆ ਦੇ ਪਾਪ ਤੋਂ ਮੁਕਤੀ ਮਿਲ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਅੰਧਕਾ ਦਾ ਤ੍ਰਿਸ਼ੂਲ ਭੋਗਵਤੀ ਤੱਕ ਗਿਆ। ਤਲਵਾਰ ਹੱਥ ਵਿਚ, ਵੱਡੀ ਸ਼ਕਤੀ ਵਾਲਾ, ਸੈਂਕੜਿਆਂ ਦੀ ਗਿਣਤੀ ਵਿਚ, ਉਹ ਸ਼ੇਰ ਦੀ ਦਹਾੜ ਮਾਰਦਾ ਹੈ, ਹਾਲਾਂਕਿ ਉਹ ਦੂਸ਼ਟ ਦਿਲ ਵਾਲਿਆਂ ਤੋਂ ਪੀੜਤ ਸੀ। ਸ਼ੇਰ ਦੀ ਦਹਾੜ ਨਾਲ, ਉਹ ਦੂਸ਼ਟ ਲੋਕ ਬੇਹੋਸ਼ ਹੋ ਕੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਡਿੱਗ ਪਏ; ਫਿਰ, ਬ੍ਰਹਮਾ ਅਤੇ ਵਿਣੁ ਦੀ ਅਗਵਾਈ ਵਿੱਚ, ਦੇਵਤੇ ਡਰ ਗਏ।