ਇਸ ਪ੍ਰਚੀਨ ਕਥਾ ਅਨੁਸਾਰ, ਜਦੋਂ ਤੁਹਾਡੇ ਘਰ ਵਿੱਚ ਵਾਸ ਕਰਦੇ ਹੋਏ, ਤੁਸੀਂ ਦੋਵੇਂ ਨੇ ਭਗਵਾਨ ਦੀ ਭਕਤੀ ਕਰਕੇ ਉਸ ਦੀ ਸੇਵਾ ਅਤੇ ਰਖਿਆ ਕੀਤੀ। ਇਸ ਪਵਿੱਤਰ ਕਰਮ ਦੇ ਫਲ ਵਜੋਂ, ਤੁਹਾਡਾ ਜਨਮ ਪ੍ਰਿਯਵ੍ਰਤ ਦੇ ਘਰ ਵਿੱਚ ਹੋਇਆ। ਹੋਰ ਉੱਤਮ ਜੀਵਾਂ ਦੀ ਸੰਗਤ ਨਾਲ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਵੀ ਮਹਾਨ ਜੀਵ ਪੈਦਾ ਹੋਏ। ਉਸ ਮਹਾਨ ਦੇਵਤਾ ਦੀ ਮਹਿਮਾ ਕਰਕੇ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਅਜਨਮਾ ਭਗਵਾਨ ਲਈ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਯਜਨ ਕੀਤੇ। ਇਸ ਲਈ, ਹੇ ਰਾਜਨ, ਮੈਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਇਹ ਪੁਰਾਣੀ ਕਥਾ ਸੁਣਾਈ ਹੈ। ਜਦੋਂ ਮਹਾਨ ਆਤਮਾ ਕੁੰਭਯੋਨੀ ਦੇ ਬਚਨ ਸੁਣੇ, ਤਾਂ ਉਹ ਰਿਸ਼ੀ ਅਤੇ ਉਸ ਦੇ ਸਾਥੀਆਂ ਨਾਲ ਚਲੇ ਗਏ। ਫਿਰ ਉਸ ਨੇ ਆਗਸਤਯ ਦੁਆਰਾ ਵਰਣਿਤ ਲਿੰਗ ਨੂੰ ਭਰੋਸੇ ਨਾਲ ਫਿਰ ਤੋਂ ਨਿਹਾਰਿਆ। ਤਦ ਭਗਵਾਨ ਪ੍ਰਸੰਨ ਹੋ ਕੇ, ਸੂਰਜ ਵਰਗੇ ਚਮਕਦੇ ਹੋਏ, ਰਾਜੇ ਨਾਲ ਬੋਲ ਪਏ—"ਤੇਰਾ ਵੰਸ਼, ਤੇਰੀ ਸ਼ਕਤੀ, ਤੇਰੀ ਸਮ੍ਰਿੱਧੀ, ਲੰਮੀ ਉਮਰ ਅਤੇ ਰੋਗ-ਮੁਕਤੀ ਹੋਵੇ।" ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਸਵਾਮੀ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਆਸ਼ੀਰਵਾਦ ਦਿੱਤਾ, ਅਤੇ ਰਾਜਾ ਆਪਣੇ ਖੇਤਰ ਵੱਲ ਪਰਤ ਗਿਆ। ਕਈ ਜਨਮਾਂ ਦੇ ਕਰਮ ਅਤੇ ਅਧੂਰੇ ਵਰਤਾਂ ਦੇ ਜੋੜਿਆਂ ਦੇ ਕਾਰਨ, ਖੰਡੇਸ਼ਵਰ ਭਗਵਾਨ ਤਿੰਨ ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਹੋਏ। ਜੋ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਅਧੂਰੇ ਵਰਤ ਹਨ, ਉਹ ਜਲਦੀ ਪੂਰੇ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ; ਅਤੇ ਜੋ ਵੀ ਸ਼੍ਰੀ ਖੰਡੇਸ਼ਵਰ ਦਾ ਦਰਸ਼ਨ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਪੂਰਨਤਾ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਖੰਡੇਸ਼ਵਰ ਦੇ ਦਰਸ਼ਨ ਨਾਲ, ਪਾਪਾਂ ਦੇ ਕਾਰਨ ਆਉਣ ਵਾਲੀਆਂ ਰੁਕਾਵਟਾਂ ਤੋਂ ਮੁਕਤੀ ਮਿਲ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਜਿਸ ਨੇ ਖੰਡੇਸ਼ਵਰ ਦਾ ਦਰਸ਼ਨ ਕਰ ਲਿਆ, ਉਹ ਆਪਣੇ ਮਨੋਰਥ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ। ਜਦੋਂ ਖੰਡੇਸ਼ਵਰ ਦਾ ਪੂਜਨ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਇੰਦਰ ਸਮੇਤ ਸਾਰੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਪੂਜਾ ਹੋ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਹੇ ਪ੍ਰਿਯ, ਜੋ ਵਿਅਕਤੀ ਖੰਡੇਸ਼ਵਰ ਦੀ ਭਗਤੀ ਨਾਲ ਪੂਜਾ ਕਰਦੇ ਹਨ—ਧੂਪ, ਦੀਵੇ, ਨਮਸਕਾਰ, ਜਪ ਅਤੇ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਸਤੁਤੀਆਂ ਨਾਲ—ਉਹ ਲੰਮੀ ਉਮਰ ਵਾਲੇ, ਚੰਗੇ ਚਰਿੱਤਰ ਵਾਲੇ ਅਤੇ ਪਵਿੱਤਰ ਸਰੀਰ ਵਾਲੇ ਬਣਦੇ ਹਨ। ਇਹ ਖੰਡੇਸ਼ਵਰ ਦੀ ਕਿਰਪਾ ਨਾਲ ਹੀ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਇਸ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਸੰਦੇਹ ਨਹੀਂ। ਇਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚ ਵਿਸ਼ਣੂ, ਬ੍ਰਹਮਾ, ਇੰਦਰ, ਕੁਬੇਰ, ਅੱਗਨੀ ਆਦਿ ਵੀ ਸ਼ਾਮਲ ਹਨ। ਹੇ ਦੇਵੀ, ਮੈਂ ਤੇਨੂੰ ਖੰਡੇਸ਼ਵਰ ਦੀ ਪਾਪ-ਨਾਸਕ ਸ਼ਕਤੀ ਦੱਸ ਦਿੱਤੀ ਹੈ। ਇਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਪਟਟਨੇਸ਼ਵਰ, ਜੋ ਨਗਰ ਦੇ ਸੁਆਮੀ ਹਨ, ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਸਫਲਤਾ ਦਿੰਦੇ ਹਨ। ਇੱਕ ਵਾਰ, ਹੇ ਦੇਵੀ, ਮੰਦਰ ਪਹਾੜ ਦੀ ਸੁੰਦਰ ਗੁਫਾ ਵਿੱਚ, ਮੈਂ ਪੁੱਛਿਆ ਗਿਆ, "ਤੂੰ ਸੁੰਦਰ ਕੈਲਾਸ ਪਹਾੜ ਛੱਡ ਕੇ ਕਿਉਂ ਆਇਆ?" ਉਹ ਥਾਂ ਸਿੱਧਾਂ, ਚਰਣਾਂ, ਗੰਧਰਵਾਂ ਅਤੇ ਕਿਨਰਾਂ ਦੇ ਗੀਤ-ਸੰਗੀਤ ਨਾਲ ਗੂੰਜ ਰਹੀ ਸੀ। ਉਥੇ ਕੋਕਿਲ, ਚਕੋਰੇ ਅਤੇ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਪੰਛੀਆਂ ਦੇ ਝੁੰਡ ਭਰਪੂਰ ਸਨ। ਮਹਾਕਾਲਾ ਦੇ ਵੱਡੇ ਸੁੰਨ ਜੰਗਲ ਵਿੱਚ, ਜੋ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਬੂਟਿਆਂ ਅਤੇ ਬੇਲਾਂ ਨਾਲ ਢੱਕਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ, ਅਤੇ ਜਿਸ ਨੂੰ ਭਾਲੂ, ਬਾਂਦਰ, ਗਿਦੜ ਅਤੇ ਹੋਰ ਜੀਵਾਂ ਨੇ ਸਜਾਇਆ ਹੋਇਆ ਸੀ—ਉੱਥੇ ਪ੍ਰਭੂ ਕਿਵੇਂ ਆ ਵੱਸੇ? ਇਹ ਮੇਰੀ ਜਿਗਿਆਸਾ ਸੀ। ਹੇ ਦੇਵੀ, ਤੂੰ ਮੰਦਰ ਪਹਾੜ ਦੀ ਉਸ ਸੁੰਦਰ ਗੁਫਾ ਵਿੱਚ ਮੈਨੂੰ ਇਹ ਪ੍ਰਸ਼ਨ ਪੁੱਛਿਆ। ਉਹ ਮਹਾਕਾਲਾ ਦਾ ਮਣਮੋਹਣ ਜੰਗਲ, ਸਵਰਗ ਤੋਂ ਵੀ ਵਧ ਕੇ ਸੁਹਾਵਣਾ ਹੈ। ਹੇ ਪਹਾੜ ਦੀ ਪੁੱਤਰੀ, ਪਟਟਨ ਨਗਰ ਅਤੁੱਲ ਗੁਣਾਂ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ ਹੈ; ਗੀਤ ਅਤੇ ਸੰਗੀਤ ਵਿੱਚ ਉਹ ਦੇਵਲੋਕ ਦੀ ਬਰਾਬਰੀ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਉਸ ਸਮੇਂ, ਹੇ ਦੇਵੀ, ਦਿਵਿਆ ਰਿਸ਼ੀ ਨਾਰਦ ਉੱਥੇ ਆਏ। ਮਨੋਰੰਜਨ ਅਤੇ ਤੇਰੀ ਜਿਗਿਆਸਾ ਵਾਸਤੇ, ਮੈਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਪੁੱਛਿਆ—"ਕਿਹੜੇ ਆਸ਼ਰਮ ਵਿੱਚ ਇਹ ਤਪੱਸਿਆ ਇਕੱਠੀ ਕੀਤੀ ਗਈ? ਹੇ ਮੋਹਨ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਵਿੱਚ ਸ੍ਰੇਸ਼ਠ, ਕੋਈ ਅਜੋਬਾ ਜੋ ਤੂੰ ਪਹਿਲਾਂ ਵੇਖਿਆ, ਮੈਨੂੰ ਦੱਸ।" ਨਾਰਦ ਨੇ ਧਿਆਨ ਨਾਲ ਨਗਰ ਦੀ ਕਥਾ ਸੁਣਾਈ। ਉਹ ਕਈ ਤੀਰਥਾਂ ਅਤੇ ਪਵਿੱਤਰ ਸਥਾਨਾਂ ਤੇ ਗਿਆ। ਜੰਬੂਦਵੀਪ ਦੇ ਸੁੰਦਰ ਭਾਗਾਂ ਵਿੱਚ ਭਟਕਣ ਲਈ, ਉਹ ਆਪਣੇ ਮਨ ਚਾਹੁੰਦੇ ਪ੍ਰਬੰਧ ਕਰਕੇ, ਸੈਂਕੜਿਆਂ ਮਹਲਾਂ ਨਾਲ ਸਜੀ ਹੋਈ ਨਗਰੀ ਵਿੱਚ ਗਿਆ, ਜਿਸ ਦੇ ਆਲੇ-ਦੁਆਲੇ ਹਰ ਰੁੱਤ ਦੇ ਫੁੱਲਾਂ ਦੀ ਮਹਿਕ ਅਤੇ ਸੁਹਾਵਣੀਆਂ ਹਵਾਵਾਂ ਵਹਿ ਰਹੀਆਂ ਸਨ।