ਕਸ੍ਯ ਜਾਤੁ ਪ੍ਰਣੀਤੇਨ ਪਿਂਗੇਨ ਕ੍ਸ਼ਿਤਿਰੇਣੁਨਾ
ਕਦੇ ਕਿਸੇ ਨੇ ਧਰਤੀ ਦੇ ਸੁਨਹਿਰੀ ਮਿੱਟੀ ਨਾਲ,
ਅਂਗਪ੍ਰਤ੍ਯਂਗਸਂਭੂਤਾ ਮਨੋਹृਦਯਨਂਦਨਾਃ
ਅੰਗ-ਅੰਗ ਤੋਂ ਪੈਦਾ ਹੋਏ, ਮਨ ਤੇ ਦਿਲ ਨੂੰ ਖੁਸ਼ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਐਸੇ ਬੱਚੇ ਬਣਾਏ ਹਨ?
ਕਾਁਲ੍ਲੋਕਾਨ੍ਨੁ ਗਮਿष੍ਯਾਮਿ ਕृਤ੍ਵਾ ਕਰ੍ਮ ਸੁਦਾਰੁਣਮ੍
ਇਹਨਾ ਭਿਆਨਕ ਕੰਮ ਕਰ ਕੇ ਮੈਂ ਹੁਣ ਕਿਹੜੇ ਲੋਕਾਂ ਵਿਚ ਜਾਵਾਂ?
ਇਤ੍ਯੇਵਂ ਕਰੁਣਂ ਕृਤ੍ਵਾ ਰੁਦਿਤ੍ਵਾ ਚ ਪੁਨਃਪੁਨਃ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਕਰੂਣ ਵਿਲਾਪ ਕਰ ਕੇ, ਵਾਰ-ਵਾਰ ਰੋਈ।
ਏਤਸ੍ਮਿਨ੍ਨਂਤਰੇ ਦੇਵਿ ਨਾਰਦੋ ਮੁਨਿਸਤ੍ਤਮਃ
ਇਸ ਸਮੇਂ, ਹੇ ਦੇਵੀ, ਮਹਾਨ ਰਿਸ਼ੀ ਨਾਰਦ ਆ ਪਹੁੰਚੇ।
ਵਿਸ੍ਮਯੋਪ੍ਫੁਲ੍ਲਨਯਨਃ ਕਿਮੇਤਦਿਤਿ ਚਿਂਤਯਤ੍
ਉਹ ਅਚੰਭੇ ਨਾਲ ਅੱਖਾਂ ਖੋਲ ਕੇ ਸੋਚਣ ਲੱਗੇ, 'ਇਹ ਕੀ ਹੋ ਰਿਹਾ ਹੈ?'
ਸਮੁਦ੍ਰਮਹਿषੀ ਦਿਵ੍ਯਾ ਪੁਣ੍ਯਾ ਤ੍ਰਿਪਥਗਾ ਨਦੀ
ਸਮੁੰਦਰ ਦੀ ਦਿਵਿਆ ਰਾਣੀ, ਪਵਿੱਤਰ ਤ੍ਰਿਪਥਗਾ ਨਦੀ,
ਇਤ੍ਯੇਵਂ ਚਿਂਤਯਿਤ੍ਵਾ ਚ ਸਮੀਪਮਗਮਨ੍ਮੁਨਿਃ ਉਵਾਚੋਚ੍ਚੈਰ੍ਵਿਯਤ੍ਸ੍ਥੋऽਸੌ ਦੇਵਿ ਗਂਗੇ ਨਮੋऽਸ੍ਤੁਤੇ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸੋਚ ਕੇ, ਰਿਸ਼ੀ ਨੇ ਨੇੜੇ ਆ ਕੇ, ਆਕਾਸ਼ ਵਿਚ ਖੜਾ ਹੋ ਕੇ ਉੱਚੀ ਆਵਾਜ਼ ਨਾਲ ਕਿਹਾ: 'ਹੇ ਗੰਗਾ ਦੇਵੀ, ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਦਾ ਹਾਂ।'
ਨਾਰਦੋऽਹਂ ਮਹਾਪੁਣ੍ਯੇ ਕਸ੍ਮਾਦ੍ਰੋਦਿषਿ ਪਾਵਨਿ 5.2.71.
'ਮੈਂ ਨਾਰਦ ਹਾਂ, ਹੇ ਮਹਾ ਪਵਿੱਤਰ, ਤੂੰ ਕਿਉਂ ਰੋ ਰਹੀ ਹੈਂ, ਹੇ ਪਵਿਤ੍ਰ ਕਰਨ ਵਾਲੀ?'
ਧृਤਾ ਸ਼ਿਰਸਿ ਦੇਵੇਨ ਸ਼ਿਵੇਨ ਪਰਮੇष੍ਠਿਨਾ
ਤੈਨੂੰ ਸ਼ਿਵ, ਸਰਵੋਚ ਪ੍ਰਭੂ ਨੇ ਆਪਣੇ ਸਿਰ 'ਤੇ ਚੁੱਕਿਆ ਸੀ।
ਨਾਰਦਸ੍ਯ ਵਚਃ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਦਿਵ੍ਯਾ ਦੇਵਨਦੀ ਤਥਾ
ਨਾਰਦ ਦੇ ਬੋਲ ਸੁਣ ਕੇ, ਦਿਵਿਆ ਦੇਵ ਨਦੀ ਵੀ—
ਮਯਾ ਨਾਰਦ ਮੋਹੇਨ ਕृਤੋऽਧਰ੍ਮੋ ਜੁਗੁਪ੍ਸਿਤਃ
'ਮੈਂ, ਨਾਰਦ, ਮੋਹ ਵਿਚ ਆ ਕੇ, ਨਿੰਦਣਯੋਗ ਅਧਰਮ ਕੀਤਾ ਹੈ।'
ਸਮੁਦ੍ਰੇਣ ਵਿਯੋਗਸ੍ਤੁ ਸਂਜਾਤੋ ਮਮ ਦੈਵਤਃ
ਸਮੁੰਦਰ ਤੋਂ ਵੱਖ ਹੋਣ ਦੀ ਘੜੀ ਮੇਰੇ ਲਈ ਰੱਬੀ ਹੁਕਮ ਨਾਲ ਆਈ ਹੈ।
ਅਤੋ ਮਯਾ ਵਿਲਪਿਤਂ ਮਗ੍ਨਯਾ ਸ਼ੋਕਸਾਗਰੇ
ਇਸ ਕਰਕੇ ਮੈਂ ਦੁੱਖ ਦੇ ਸਮੁੰਦਰ ਵਿੱਚ ਡੁੱਬ ਕੇ ਵਿਲਾਪ ਕੀਤਾ ਹੈ।
ਇਤਿ ਤਸ੍ਯਾ ਵਚਃ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਨਾਰਦੋ ਮੁਨਿਸਤ੍ਤਮਃ
ਉਸ ਦੇ ਬੋਲ ਸੁਣ ਕੇ, ਮਹਾਨ ਰਿਸ਼ੀ ਨਾਰਦ ਨੇ
ਪ੍ਰਤਿਜ੍ਞਾਤਂ ਤ੍ਵਯਾ ਦੇਵਿ ਵਸੂਨਾਂ ਮੋਕ੍ਸ਼ਕਾਰਣੇ
ਹੇ ਦੇਵੀ, ਤੂੰ ਵਸੂਆਂ ਦੀ ਮੁਕਤੀ ਲਈ ਵਾਅਦਾ ਕੀਤਾ ਸੀ।
ਪ੍ਰਾਪ੍ਤਾਸ੍ਤੇ ਵਸਵੋ ਲੋਕਾਨ੍ਪ੍ਰਸਾਦਾਤ੍ਤਵ ਸੁਵ੍ਰਤੇ
ਹੇ ਪਵਿੱਤਰ ਜੀਵਨ ਵਾਲੀ, ਤੇਰੀ ਕਿਰਪਾ ਨਾਲ ਵਸੂਆਂ ਨੇ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਲਿਆ ਹੈ।
ਇਤਿ ਤਸ੍ਯ ਵਚਃ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਨਾਰਦਸ੍ਯ ਮਹਾਤ੍ਮਨਃ
ਮਹਾਨ ਆਤਮਾ ਨਾਰਦ ਦੇ ਬੋਲ ਸੁਣ ਕੇ,
ਸਤ੍ਯਮੁਕ੍ਤਂ ਤ੍ਵਯਾ ਬ੍ਰਹ੍ਮਞ੍ਜ੍ਞਾਤਂ ਸਰ੍ਵਂ ਮਯਾऽਧੁਨਾ 5.2.71.
ਹੇ ਬ੍ਰਹਮਣ, ਤੂੰ ਸਚ ਬੋਲਿਆ; ਹੁਣ ਮੈਂ ਸਭ ਕੁਝ ਸਮਝ ਗਿਆ ਹਾਂ।
ਅਪਵਾਦਭਯਾਦ੍ਭੀਤਾ ਭਵਂਤਂ ਸ਼ਰਣਂ ਗਤਾ
ਬਦਨਾਮੀ ਦੇ ਡਰ ਕਰਕੇ, ਮੈਂ ਤੇਰੀ ਸ਼ਰਨ ਆਈ ਹਾਂ।
ਅਪਵਾਦਭਯਾਦ੍ਭੀਤਾ ਯਦਿ ਤ੍ਵਂ ਦੇਵਿ ਪੁਣ੍ਯਦੇ
ਜੇ ਤੂੰ, ਹੇ ਪੁੰਨ ਦੈਨ ਵਾਲੀ ਦੇਵੀ, ਬਦਨਾਮੀ ਦੇ ਡਰ ਤੋਂ ਡਰਦੀ ਹੈਂ,
ਅਵਂਤੀ ਤੁ ਸਮਾਖ੍ਯਾਤਾ ਸਪ੍ਤ ਕਲ੍ਪਸਨਾਤਨੀ
ਅਵੰਤੀ ਨੂੰ ਸੱਤ ਕਲਪਾਂ ਦੀ ਸਦੀਵੀ ਨਗਰੀ ਵਜੋਂ ਜਾਣਿਆ ਗਿਆ ਹੈ।
ਤਸ੍ਯਾਸ੍ਤੀਰੇ ਸ਼ੁਭਂ ਲਿਂਗਂ ਦੁਰ੍ਦ੍ਧਰ੍षੇਸ਼੍ਵਰਦਕ੍ਸ਼ਿਣੇ
ਉਸ ਦੇ ਕੰਢੇ ਤੇ, ਦੁਰਧਰਸ਼ੇਸ਼ਵਰ ਦੇ ਦੱਖਣ ਪਾਸੇ, ਇੱਕ ਪਵਿੱਤਰ ਲਿੰਗ ਹੈ।
ਤਸ੍ਯ ਦਰ੍ਸ਼ਨਮਾਤ੍ਰੇਣ ਕृਤਕृਤ੍ਯਾ ਭਵਿष੍ਯਸਿ
ਉਸ ਦੀ ਝਲਕ ਪਾਉਣ ਨਾਲ ਹੀ ਤੇਰਾ ਮਨੋਰਥ ਪੂਰਾ ਹੋ ਜਾਵੇਗਾ।
ਇਤ੍ਯੁਕ੍ਤਾ ਸਾ ਤ੍ਰਿਪਥਗਾ ਨਾਰਦੇਨ ਮਹਾਤ੍ਮਨਾ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਮਹਾਨ ਆਤਮਾ ਨਾਰਦ ਵੱਲੋਂ ਸੰਮਾਨਿਤ ਹੋਈ ਤ੍ਰਿਪਥਗਾ ਨਦੀ,
ਸਂਸ਼੍ਲੇषਂ ਚ ਤਦਾ ਕृਤ੍ਵਾ ਲਿਂਗਂ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਸੁਪਾਵਨਮ੍
ਉਸ ਵੇਲੇ, ਮਿਲਾਪ ਕਰਕੇ, ਉਸ ਨੇ ਸਭ ਤੋਂ ਪਵਿੱਤਰ ਲਿੰਗ ਦੇ ਦਰਸ਼ਨ ਕੀਤੇ।
ਅਥ ਸੂਰ੍ਯਸੁਤਾ ਦੇਵੀ ਯਮੁਨਾ ਪਾਪਨਾਸ਼ਿਨੀ
ਫਿਰ, ਸੂਰਜ ਦੀ ਪੁੱਤਰੀ, ਪਾਪ ਨਾਸ ਕਰਨ ਵਾਲੀ ਦੇਵੀ ਯਮੁਨਾ,
ਦਦਰ੍ਸ਼ ਦੇਵੀ ਤਾਂ ਗਂਗਾਂ ਧ੍ਯਾਯਂਤੀ ਸ਼ਂਕਰਂ ਸ਼ਿਵਮ੍
ਦੇਵੀ ਨੇ ਗੰਗਾ ਨੂੰ ਵੇਖਿਆ, ਜੋ ਸ਼ੰਕਰ, ਸ਼ਿਵ ਦਾ ਧਿਆਨ ਕਰ ਰਹੀ ਸੀ।
ਅਥ ਤੇਨੈਵ ਕਾਲੇਨ ਪ੍ਰਾਚੀਦੇਵੀ ਸਰਸ੍ਵਤੀ 5.2.71.
ਉਸੇ ਸਮੇਂ, ਪੂਰਬ ਦੀ ਦੇਵੀ ਸਰਸਵਤੀ ਆਈ।
ਏਤਸ੍ਮਿਨ੍ਨਂਤਰੇ ਦੇਵਿ ਸ਼ਕ੍ਰਂ .ਪ੍ਰਾਹ ਸ ਨਾਰਦਃ
ਇਸ ਵਿਚਕਾਰ, ਹੇ ਦੇਵੀ, ਨਾਰਦ ਨੇ ਸ਼ਕਰ ਨੂੰ ਬੋਲਿਆ।