ਤਪ੍ਤਲੋष੍ਠੇषੁ ਪਚ੍ਯਂਤੇ ਯਸ੍ਤੁ ਭਕ੍ਤਂ ਪਰਿਤ੍ਯਜੇਤ੍
ਉਹ ਤਪਦੇ ਲੋਹੇ ਉੱਤੇ ਸਿੜੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਜਿਵੇਂ ਉਹ ਵੀ ਜੋ ਭੋਜਨ ਛੱਡ ਦਿੰਦੇ ਹਨ ਜੋ ਭੇਟ ਚੜ੍ਹਾਇਆ ਗਿਆ ਹੋਵੇ।
ਕੁਂਭੀਪਾਕੇ ਪ੍ਰਯਾਤ੍ਯੇਵ ਪਾਦੈਰੂਰ੍ਧ੍ਵੈਰਧੋਮੁਖਃ
ਉਹ ਕੁੰਭੀਪਾਕ ਨਰਕ ਵਿੱਚ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਜਿੱਥੇ ਉਹ ਸਿਰ ਹੇਠਾਂ ਤੇ ਪੈਰ ਉੱਤੇ ਰੱਖਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਸ੍ਵਾਮਿਦ੍ਰੋਹੀ ਚ ਯੋ ਰੌਦ੍ਰਸ੍ਤਪ੍ਤਕੁਂਭੇ ਸ ਪਾਤ੍ਯਤੇ 5.1.29.
ਜੋ ਆਪਣੇ ਮਾਲਕ ਨਾਲ ਵਿਸ਼ਵਾਸਘਾਤ ਕਰਦਾ, ਉਸ ਨੂੰ ਭੜਕਦੇ ਕੁੰਭ ਵਿੱਚ ਸੁੱਟਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਪਰਸ੍ਤ੍ਰੀਗਾਮਿਨੋ ਯੇ ਚ ਯਾਂਤਿ ਕ੍ਰਕਚਨੇ ਤੁ ਤੇ
ਜੋ ਪਰਾਈਆਂ ਇਸਤ੍ਰੀਆਂ ਕੋਲ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਕਰਕਚਨ ਨਰਕ ਵਿੱਚ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਦੇਵਦ੍ਵਿਜਪਿਤृਦ੍ਵੇष੍ਟਾ ਰਤ੍ਨਦੂषਯਿਤਾ ਚ ਯਃ
ਜੋ ਦੇਵਤਿਆਂ, ਦੁਜਾਤੀਆਂ ਜਾਂ ਪਿਤਰਾਂ ਨਾਲ ਵੈਰ ਰੱਖਦਾ ਜਾਂ ਰਤਨਾਂ ਨੂੰ ਮੈਲਾ ਕਰਦਾ ਹੈ,
ਪਿਤृਦੇਵਗੁਰੂਣਾਂ ਚ ਸਪਰ੍ਯਾਂ ਨ ਕਰੋਤਿ ਯਃ
ਜੋ ਪਿਤਰਾਂ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਜਾਂ ਅਧਿਆਪਕਾਂ ਦੀ ਸੇਵਾ ਨਹੀਂ ਕਰਦਾ—
ਅਂਤ੍ਯਜੇਭ੍ਯੋ ਗ੍ਰਹੀਤਾ ਚ ਨਰਕੇ ਯਾਤ੍ਯਧੋਮੁਖੇ
ਜੋ ਅੰਤਜਨ ਤੋਂ ਕੁਝ ਲੈਂਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਸਿਰ ਥੱਲੇ ਕਰਕੇ ਨਰਕ ਵਿਚ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਕृਤਘ੍ਨਃ ਪਿਸ਼ੁਨਃ ਕ੍ਰੂਰਃ ਕੂਟਮਾਨੀ ਵਿਡਂਬਕਃ
ਅਕ੍ਰਿਤਘਨ, ਚੁਗਲਖੋਰ, ਨਿਰਦਈ, ਝੂਠੀ ਮਾਪ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਤੇ ਧੋਖੇਬਾਜ਼—
ਲਾਕ੍ਸ਼ਾਮਾਂਸਰਸਾਨਾਂ ਚ ਤਿਲਾਨਾਂ ਰਸਕਸ੍ਯ ਚ
ਜੋ ਲਾਕ, ਮਾਸ, ਰਸ, ਤਿਲ ਤੇ ਨਸ਼ੀਲੇ ਪਦਾਰਥ ਖਾਂਦੇ ਹਨ—
ਮਧੁਹਾ ਗ੍ਰਾਮਹਂਤਾ ਚ ਯਾਤਿ ਵੈਤਰਣੀਂ ਨਰਃ
ਸ਼ਹਿਦ ਚੋਰ ਤੇ ਪਿੰਡ ਨਸ਼ਟ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਮਨੁੱਖ ਵੈਤਰਣੀ ਨਦੀ ਵਿਚ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਕਰ੍ਮਣਾ ਮਨਸਾ ਵਾਚਾ ਮਹਾਨਦ੍ਯਾਂ ਪ੍ਰਯਾਂਤਿ ਤੇ
ਕਰਮ, ਮਨ ਜਾਂ ਬੋਲ ਨਾਲ, ਉਹ ਮਹਾਨ ਨਦੀ ਵੱਲ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਅਸਿਪਤ੍ਰੇ ਪ੍ਰਯਾਤ੍ਯੇਵ ਤਥਾ ਪਰ੍ਵਵਿਲਂਘਕਃ
ਜੋ ਪਹਾੜਾਂ ਨੂੰ ਗਲਤ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਪਾਰ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਅਸੀਪੱਤਰ ਜੰਗਲ ਵਿਚ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਤੇ ਯਾਂਤਿ ਨਰਕੇ ਘੋਰੇ ਕृष੍ਣਸੂਤ੍ਰੇऽਤਿਦਾਰੁਣੇ 5.1.29.
ਉਹ ਭਿਆਨਕ ਨਰਕ 'ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਸੂਤਰ' ਵਿਚ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਜੋ ਬਹੁਤ ਹੀ ਡਰਾਉਣਾ ਹੈ।
ਵृषਲੀਮਿਥੁਨੋ ਯਸ਼੍ਚ ਪਤਤਸ੍ਤਾਵੁਭਾਵਪਿ
ਜੋ ਵ੍ਰਸ਼ਲੀ ਨਾਲ ਸੰਭੋਗ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਦੋਵੇਂ ਨਰਕ ਵਿਚ ਡਿੱਗਦੇ ਹਨ।
ਤੇ ਪਚ੍ਯਂਤੇ ਕੁਭੋਜ੍ਯੇ ਚ ਮਿਤ੍ਰ ਦ੍ਵੇषੀ ਵਿਸ਼ੇषਤਃ
ਉਹ ਮਾੜੀ ਖੁਰਾਕ ਵਿਚ ਪਕਾਏ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਖਾਸ ਕਰਕੇ ਜੋ ਮਿੱਤਰ ਨਾਲ ਵੈਰ ਰੱਖਦਾ ਹੈ।
ਪੁਤ੍ਰੈਰਧ੍ਯਾਪਿਤਾ ਯੇ ਤੈ ਤੇ ਪਤਂਤਿ ਸ਼੍ਵਭੋਜਨੇ
ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਪੁੱਤਰਾਂ ਨੇ ਪੜ੍ਹਾਇਆ, ਉਹ ਕੁੱਤੇ ਦੀ ਖੁਰਾਕ ਵਿਚ ਡਿੱਗਦੇ ਹਨ।
ਤਤ੍ਰ ਦੁष੍ਕृਤਕਰ੍ਮਾਣਃ ਪਚ੍ਯਂਤੇ ਯਾਤਨਾਗਤਾਃ
ਉਥੇ, ਮੰਦ ਕਰਮ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਤੇ ਸਜ਼ਾ ਭੋਗਣ ਆਏ ਹੋਏ, ਪਕਾਏ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਪਾਪਂ ਕृਤ੍ਵਾ ਤੁ ਬਹੁਲਂ ਪ੍ਰਾਯਸ਼੍ਚਿਤ੍ਤਪਰਾਙ੍ਮੁਖਾਃ
ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਬਹੁਤ ਪਾਪ ਕੀਤਾ ਤੇ ਪ੍ਰਾਯਸ਼ਚਿਤ ਤੋਂ ਮੁੰਹ ਮੋੜਿਆ—
ਪ੍ਰਾਯਸ਼੍ਚਿਤ੍ਤਂ ਤੁ ਤਸ੍ਯੈਕਂ ਸ਼ਿਵਸਂਸ੍ਮਰਣਂ ਪਰਮ੍
ਉਸ ਲਈ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਪ੍ਰਾਯਸ਼ਚਿਤ ਸ਼ਿਵ ਦਾ ਚਿਤਨ ਹੈ।
ਨ ਯਾਤਿ ਨਰਕਂ ਸ਼ੁਦ੍ਧਃ ਸਂਕ੍ਸ਼ੀਣਾਖਿਲਪਾਤਕਃ ਤਸ੍ਯਾਂ ਦੀਪਃ ਪ੍ਰਦਾਤਵ੍ਯੋ ਦੇਵਦੇਵਸ੍ਯ ਚਾਗ੍ਰਤਃ
ਜੋ ਪਵਿੱਤਰ ਹੋ ਗਿਆ, ਜਿਸਦੇ ਸਾਰੇ ਪਾਪ ਨਾਸ ਹੋ ਗਏ, ਉਹ ਨਰਕ ਵਿਚ ਨਹੀਂ ਜਾਂਦਾ; ਉਸ ਲਈ ਦੇਵਦੇਵਤਾ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਦੀਵਾ ਜਗਾਉਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਤਤ੍ਸਰ੍ਵਂ ਬ੍ਰੂਹਿ ਮੇ ਤਾਤ ਦੀਪੋਤ੍ਪਤ੍ਤਿਂ ਚ ਸ਼ੋਭਨਾਮ੍
ਮੇਰੇ ਪਿਆਰੇ, ਇਹ ਸਾਰਾ ਦੱਸੋ, ਤੇ ਦੀਵੇ ਦੀ ਸ਼ੁਭ ਉਤਪਤੀ ਵੀ ਦੱਸੋ।
ਅਭਿਪ੍ਰਯਾਚਿਤੁਂ ਯਾਤਸ੍ਤਯਾਪਿ ਸੋऽਭਿਯਾਚਿਤਃ
ਉਹ ਵਰ ਮੰਗਣ ਗਿਆ, ਤੇ ਉਸ ਨੇ ਵੀ ਉਸਨੂੰ ਮੰਗਿਆ।
ਤਸ੍ਮਾਦ੍ਯਾਚੇ ਭृਸ਼ਂ ਸ਼ਂਭੋ ਪ੍ਰਸੀਦ ਦਿਵ੍ਯ ਲੋਚਨ
ਇਸ ਲਈ ਮੈਂ ਬਹੁਤ ਬੇਨਤੀ ਕਰਦਾ ਹਾਂ, ਹੇ ਸ਼ੰਭੂ, ਕਿਰਪਾ ਕਰੋ, ਹੇ ਦਿਵਯ ਨੇਤ੍ਰ ਵਾਲੇ।
ਭਵੇਨ ਵਰ੍ਣਿਤਾ ਸਾ ਵੈ ਅਤੀਵ ਸ਼ੋਭਨਾ ਮਮ
ਭਵ ਨੇ ਜੋ ਦੱਸਿਆ, ਉਹ ਮੇਰੇ ਲਈ ਬਹੁਤ ਹੀ ਸ਼ੁਭ ਹੈ।
ਸਿਤਾਬ੍ਜਸਂਸ੍ਥਿਤੋ ਭृਂਗੋ ਯਥਾ ਸ਼ੋਭਯਤੇ ਚ ਤਮ੍
ਜਿਵੇਂ ਚਿੱਟੇ ਕਮਲ ਉੱਤੇ ਬੈਠਿਆ ਭੌਰਾ ਉਸ ਦੀ ਸੋਭਾ ਵਧਾ ਦਿੰਦਾ ਹੈ,
ਵਿਰੂਪਰੂਪਕਰ੍ਤਾਸਿ ਨ ਸ਼ृਣੋषਿ ਵਚੋ ਯਦਾ
ਤੂੰ ਹਰ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੇ ਰੂਪ ਬਣਾਉਂਦਾ ਹੈਂ, ਪਰ ਜਦੋਂ ਗੱਲ ਸੁਣਣੀ ਹੋਵੇ ਤਾਂ ਤੂੰ ਧਿਆਨ ਨਹੀਂ ਦਿੰਦਾ।
ਭਵਸ੍ਤਯੇਤਿ ਚੋਕ੍ਤਸ੍ਤੁ ਤਸ੍ਯਾ ਵੈ ਪਾਣਿਮਗ੍ਰਹੀਤ੍
ਜਦੋਂ ਉਸ ਨੇ ਆਖਿਆ, 'ਤੂੰ ਭਵਾਂ ਹੈਂ', ਉਹ ਨੇ ਉਸ ਦਾ ਹੱਥ ਫੜ ਲਿਆ।
ਰਤਿਂ ਦਤ੍ਤਵਤੀ ਸਾ ਤੁ ਜਹਾਸ ਨਾਮ ਕੀਰ੍ਤਯਨ੍
ਉਸ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਪ੍ਰੇਮ ਦਿੱਤਾ ਤੇ ਹੱਸ ਕੇ ਉਸ ਦਾ ਨਾਂ ਲਿਆ।
ਉਵਾਚ ਰੋषਸਂਯੁਕ੍ਤਾ ਸਂਸ੍ਮृਤ੍ਯ ਦੇਵਭਾषਿਤਮ੍
ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਗੱਲ ਯਾਦ ਕਰਕੇ, ਉਹ ਗੁੱਸੇ ਨਾਲ ਬੋਲ ਪਈ।
ਸੁਵਰ੍ਣਰੂਪਰੂਪਾ ਚ ਯਦਾ ਪੁਨਰ੍ਭਵਾਮਿ ਚ 5.1.30.
ਜਦੋਂ ਵੀ ਮੈਂ ਸੋਨੇ ਵਰਗੀ ਰੂਪ ਵਾਲੀ ਹੋ ਜਾਵਾਂ,