ਕਲਿ ਦ੍ਵਾਪਰਯੋਃ ਸਂਧੌ ਤਸ੍ਯ ਦੋषਾਚ੍ਚ ਭਾਮਿਨਿ
ਸੋਹਣੀਏ, ਕਲਿਜੁਗ ਤੇ ਦੁਆਪਰ ਦੇ ਮਿਲਾਪ ਸਮੇਂ, ਉਸ ਦੀ ਗਲਤੀ ਕਰਕੇ,
ਨ ਵਵਰ੍ष ਸਹਸ੍ਰਾਕ੍ਸ਼ਃ ਪ੍ਰਤਿਲੋਮੋऽਭਵਤ੍ਪ੍ਰਭੁਃ
ਹਜ਼ਾਰ ਅੱਖਾਂ ਵਾਲਾ ਪ੍ਰਭੂ ਨੇ ਵਰਖਾ ਨਹੀਂ ਕਰਾਈ ਅਤੇ ਉਹ ਉਲਟ ਹੋ ਗਿਆ।
ਨਦ੍ਯਃ ਸਂਕ੍ਸ਼ਿਪ੍ਤਤੋਯੌਘਾਃ ਕ੍ਵਚਿਦਂਤਰ੍ਹਿਤਾਸ੍ਤਦਾ
ਉਸ ਵੇਲੇ ਨਦੀਆਂ ਦਾ ਪਾਣੀ ਘੱਟ ਹੋ ਗਿਆ, ਕੁਝ ਨਦੀਆਂ ਤਾਂ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਗਾਇਬ ਹੋ ਗਈਆਂ।
ਉਚ੍ਛਿਨ੍ਨਕृषਿ ਗੋਰਕ੍ਸ਼ਾ ਨਿਵृਤ੍ਤਵਿਪਣਾਸ੍ਤਥਾ
ਖੇਤੀ ਅਤੇ ਪਸ਼ੂ-ਪਾਲਣ ਨਸ਼ਟ ਹੋ ਗਏ, ਤੇ ਵਪਾਰ ਵੀ ਰੁਕ ਗਿਆ।
ਸ਼ੂਨ੍ਯਭੂਯਿष੍ਠਨਗਰਾ ਦਗ੍ਧਗ੍ਰਾਮਨਿਵੇਸ਼ਿਨਃ
ਸ਼ਹਿਰ ਵਧੇਰੇ ਖਾਲੀ ਹੋ ਗਏ, ਪਿੰਡ ਸੜ ਗਏ।
ਆਸ਼੍ਰਮਾਨ੍ਸਂਪਰਿਤ੍ਯਜ੍ਯ ਪਰ੍ਯਧਾਵਨ੍ਨਿਤਸ੍ਤਤਃ 5.2.23.
ਆਸ਼ਰਮ ਛੱਡ ਕੇ, ਲੋਕ ਇधर-ਉਧਰ ਭਟਕਣ ਲੱਗ ਪਏ।
ਸੂष੍ਟਿਰੁਨ੍ਮੂਲਿਤਾ ਸਰ੍ਵਾ ਜਂਗਮਾ ਸ੍ਥਾਵਰਾਖਿਲਾ
ਸਾਰੀ ਸ੍ਰਿਸ਼ਟੀ, ਚਲਦੀ ਤੇ ਅਡਿੱਗ, ਉਖੜ ਗਈ।
ਸ਼ਰਣ੍ਯਂ ਸ਼ਰਣਂ ਜਗ੍ਮੁਰ੍ਦੇਵਦੇਵਂ ਜਨਾਰ੍ਦਨਮ੍
ਉਹ ਸਭ ਜਨ ਆਸਰਾ ਲੈਣ ਲਈ ਦੇਵਾਂ ਦੇ ਦੇਵ ਜਨਾਰਦਨ ਦੇ ਪਾਸ ਗਏ।
ਬ੍ਰਹ੍ਮਲੋਕਾਦਿਭਿਰ੍ਲੋਕੈਰਨੌਪਮ੍ਯਗੁਣਂ ਸ਼ੁਭਮ੍
ਬ੍ਰਹਮਾ ਦੇ ਲੋਕ ਤੇ ਹੋਰ ਲੋਕਾਂ ਤੋਂ, ਉਹ ਉਸ ਦੇ ਪਾਸ ਆਏ, ਜਿਸ ਦੇ ਗੁਣ ਬੇਮਿਸਾਲ ਤੇ ਸ਼ੁਭ ਹਨ।
ਸ੍ਵੇਚ੍ਛਾਕਲ੍ਪਿਤਵਿ ਨ੍ਯਾਸਪ੍ਰਾਸਾਦਸ਼ਯਨਾਸਨਮ੍
ਉਸ ਦੇ ਆਪਣੀ ਇੱਛਾ ਨਾਲ ਬਣਾਏ ਹੋਏ ਮਹਲ, ਸੇਜ ਤੇ ਆਸਨ ਸਨ।
ਜਰਾਮृਤ੍ਯੁਭਯੋਪੇਤਸਰ੍ਵਵ੍ਯਾਧਿਵਿਵਰ੍ਜਿਤਮ੍ ਸਾष੍ਟਾਂਗਾਂ ਪ੍ਰਣਤਿਂ ਕृਤ੍ਵਾ ਤੇ ਦੇਵਾਃ ਸ੍ਤੁਤਿਮਬ੍ਰੁਵਨ੍
ਜੋ ਬੁਢਾਪੇ, ਮੌਤ, ਡਰ ਅਤੇ ਸਾਰੇ ਰੋਗਾਂ ਤੋਂ ਰਹਿਤ ਸੀ, ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਸਾਸਟੰਗ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਕੇ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੇ ਉਸ ਦੀ ਸਤੁਤੀ ਕੀਤੀ।
ਭਵਾਨ੍ਬ੍ਰਹ੍ਮਾ ਚ ਰੁਦ੍ਰਸ਼੍ਚ ਮਹੇਂਦ੍ਰੋ ਦੇਵਸਤ੍ਤਮਃ
ਤੁਸੀਂ ਬ੍ਰਹਮਾ, ਰੁਦਰ ਅਤੇ ਮਹਾਂ ਇੰਦਰ ਹੋ, ਦੇਵਾਂ ਵਿਚ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ।
ਏਵਂ ਚ ਸਤ੍ਯਂ ਪਰਮਂ ਤਪਸ਼੍ਚ ਪਰਮਂ ਤਥਾ ੧੭ [ ਏਵਂ ਸ੍ਤੁਤਸ੍ਤਦਾ ਤੈਸ੍ਤੁ ਦੇਵਦੇਵੋ ਵਰਾਨਨੇ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਸੱਚ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚਾ ਹੈ ਤੇ ਤਪ ਵੀ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਹੈ। ਉਸ ਸਮੇਂ, ਉਹਨਾਂ ਵੱਲੋਂ ਇੰਝ ਸਤਿਕਾਰ ਹੋਣ 'ਤੇ, ਦੇਵਾਂ ਦੇ ਦੇਵ, ਹੇ ਸੋਹਣੇ ਚਿਹਰੇ ਵਾਲੀ—
ਪ੍ਰਾਹ ਦੇਵਾਂਸ੍ਤਤਃ ਕृष੍ਣਃ ਕਿਂ ਕਰੋਮ੍ਯਦ੍ਯ ਵਃ ਸੁਰਾਃ
ਫਿਰ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ ਨੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੂੰ ਆਖਿਆ: 'ਤੁਸੀਂ ਦੱਸੋ, ਅੱਜ ਤੁਹਾਡੇ ਲਈ ਮੈਂ ਕੀ ਕਰਾਂ?'
ਉਪਾਯਃ ਕਥ੍ਯਤਾਂ ਦੇਵ ਤੁष੍ਟਿਃ ਧੁष੍ਟਿਰ੍ਯਥਾ ਭਵੇਤ੍ 5.2.23.
ਹੇ ਦੇਵਤਾ, ਉਹ ਢੰਗ ਦੱਸੋ ਜਿਸ ਨਾਲ ਰਜ਼ਾ ਜਾਂ ਨਾਰਾਜ਼ਗੀ ਹੋ ਸਕਦੀ ਹੈ।
ਗਚ੍ਛਧ੍ਵਂ ਤ੍ਰਿਦਸ਼ਾਃ ਸਰ੍ਵੇ ਮਹਾਕਾਲਵਨੇ ਸ਼ੁਭੇ
ਤੁਸੀਂ ਸਾਰੇ ਦੇਵਤਿਆਂ, ਪਵਿੱਤਰ ਮਹਾਂਕਾਲਵਨ ਵਿੱਚ ਜਾਓ।
ਮੇਘਾ ਵृष੍ਟਿਕਰਾਃ ਸਰ੍ਵੇ ਤਸ੍ਮਿਁਲ੍ਲਿਂਗੇ ਚ ਸਂਤਿ ਵੈ
ਉਥੇ, ਸਾਰੇ ਮੀਂਹ ਪਾਉਣ ਵਾਲੇ ਬੱਦਲ ਉਸ ਲਿੰਗ ਵਿੱਚ ਮੌਜੂਦ ਹਨ।
ਪ੍ਰਤੀਹਾਰੇਸ਼੍ਵਰਾਦ੍ਦੇਵਾਦੀਸ਼ਾਨੇ ਵਿਦ੍ਯਤੇ ਸੁਰਾਃ
ਹੇ ਦੇਵਤਿਆਂ, ਪ੍ਰਤੀਹਾਰੇਸ਼ਵਰ ਦੇਵ ਤੋਂ, ਇਸ਼ਾਨ ਉਥੇ ਮੌਜੂਦ ਹੈ।
ਮਹਾਕਾਲਵਨੇ ਪ੍ਰਾਪ੍ਤਾ ਯਤ੍ਰਾਸ੍ਤੇ ਲਿਂਗਮੁਤ੍ਤਮਮ੍
ਜਦੋਂ ਤੁਸੀਂ ਮਹਾਂਕਾਲਵਨ ਪਹੁੰਚਦੇ ਹੋ, ਉਥੇ ਉੱਚਾ ਲਿੰਗ ਵੱਸਦਾ ਹੈ—
ਨਮਸ੍ਤੇऽਸ੍ਤੁ ਮਹੇਸ਼ਾਯ ਨਮੋऽਨਂਤਾਯ ਮਾਲਿਨੇ
ਮਹੇਸ਼ਾ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ, ਅਨੰਤ ਤੇ ਮਾਲਾ ਵਾਲੇ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ।
ਨਮੋ ਯੋਗਾਯ ਵੇਦਾਯ ਨਮਃ ਪਿਂਗਜਟਾਯ ਤੇ
ਯੋਗੀ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ, ਵੇਦ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ, ਤੇ ਪੀਲੇ ਜਟਾਂ ਵਾਲੇ ਤੈਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ।
ਨਮਃ ਸ਼ੁਭ੍ਰਾਟ੍ਟਹਾਸਾਯ ਨਮਸ੍ਤੇऽਸ੍ਤੁ ਸ਼ਿਖਂਡਿਨੇ
ਸਾਫ ਤੇ ਗੂੰਜਦੀਆਂ ਹਾਸਿਆਂ ਵਾਲੇ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ; ਚੋਟੀ ਵਾਲੇ ਤੈਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ।
ਨਮੋਂऽਤਕਾਯ ਭਵ੍ਯਾਯ ਤ੍ਰ੍ਯਂਬਕਾਯਾਸ੍ਤੁ ਤੇ ਨਮਃ
ਅੰਤ ਕਰਨ ਵਾਲੇ, ਭਲੇ, ਤੇ ਤਿੰਨ ਅੱਖਾਂ ਵਾਲੇ ਤੈਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ।
ਨਮੋ ਯੋਗਸ਼ਰੀਰਾਯ ਨਮਸ੍ਤੇ ਸਰ੍ਵ ਸਰ੍ਵਦਾ
ਯੋਗ ਦੇ ਸਰੀਰ ਵਾਲੇ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ; ਹਮੇਸ਼ਾ ਸਭ ਕੁਝ ਹੋਣ ਵਾਲੇ ਤੈਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ।
ਸੁਵृष੍ਟ੍ਯਾ ਦੇਵਦੇਵੇਸ਼ ਪਾਹਿ ਨਃ ਸ਼ਰਣਾਗਤਾਨ੍ 5.2.23.
ਚੰਗੀ ਮੀਂਹ ਦੇ ਨਾਲ, ਹੇ ਦੇਵਾਂ ਦੇ ਮਾਲਕ, ਸਾਨੂੰ ਰੱਖ ਜੋ ਤੇਰੇ ਆਸਰੇ ਆਏ ਹਨ।
ਲਿਂਗਮਧ੍ਯਾਤ੍ਸਮੁਤ੍ਤਸ੍ਥੁਰ੍ਵਾਦਯਂਤੋ ਨਭਸ੍ਤਲਮ੍
ਲਿੰਗ ਦੇ ਵਿਚੋਂ, ਉਹ ਉੱਠੇ ਤੇ ਆਕਾਸ਼ ਵਿੱਚ ਵਾਜਾ ਕਰਦੇ ਹੋਏ ਚਲੇ ਗਏ।
ਜਾਤਂ ਵਿਨਿष੍ਪ੍ਰਭਂ ਸਰ੍ਵਂ ਨ ਪ੍ਰਾਜ੍ਞਾਯਤ ਕਿਂਚਨ
ਸਭ ਕੁਝ ਚਾਨਣ ਤੋਂ ਖਾਲੀ ਹੋ ਗਿਆ; ਕੁਝ ਵੀ ਪਛਾਣ ਨਹੀਂ ਆਈ।
ਤੇ ਤਸ੍ਯ ਦੇਵਦੇਵਸ੍ਯ ਮਾਹਾਤ੍ਮ੍ਯੇਨ ਪ੍ਰਤੋषਿਤਾਃ
ਉਸ ਦੇਵਾਂ ਦੇ ਦੇਵ ਦੀ ਮਹਿਮਾ ਨਾਲ, ਉਹਨਾਂ ਦੀ ਰਜ਼ਾ ਹੋ ਗਈ।
ਤਤਸ੍ਤਮਃ ਸਂਹਰਤੋ ਵਿਨੇਸ਼ੁਸ਼੍ਚ ਬਲਾਹਕਾ
ਫਿਰ, ਜਦੋਂ ਉਹ ਹਨੇਰਾ ਦੂਰ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਬੱਦਲ ਗਾਇਬ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਸ਼ੁਦ੍ਧਪ੍ਰਭਾਣਿ ਜ੍ਯੋਤੀਂषਿ ਸੋਮਂ ਚਕ੍ਰੁਃ ਪ੍ਰਦਕ੍ਸ਼ਿਣਾਮ੍
ਸਾਫ ਚਾਨਣ ਵਾਲੀਆਂ ਰੋਸ਼ਨੀਆਂ ਨੇ ਸੋਮ ਦੇ ਚਾਰ ਪਾਸੇ ਘੁੰਮ ਕੇ ਪਰਿਕਰਮਾ ਕੀਤੀ।