ਏष ਤੇ ਕਥਿਤੋ ਦੇਵਿ ਪ੍ਰਭਾਵਃ ਪਾਪਨਾਸ਼ਨਃ
ਇਹੀ ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਦੱਸਿਆ ਹੈ, ਦੇਵੀ, ਖੰਡੇਸ਼ਵਰ ਦੀ ਪਾਪ ਨਾਸ ਕਰਨ ਵਾਲੀ ਸ਼ਕਤੀ।
ਵਿਦ੍ਧਿ ਸਿਦ੍ਧਿਪ੍ਰਦਂ ਪੁਂਸਾਂ ਪਤ੍ਤਨੇਸ਼੍ਵਰਮੀਸ਼੍ਵਰਮ੍
ਪਟਨੇਸ਼ਵਰ, ਸ਼ਹਿਰ ਦੇ ਮਾਲਕ, ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਸਫਲਤਾ ਦੇਣ ਵਾਲਾ ਹੈ—ਇਹ ਜਾਣ ਲੈ।
ਪੁਰਾऽਹਂ ਪਰ੍ਵਤੇ ਦੇਵਿ ਮਂਦਰੇ ਚਾਰੁਕਨ੍ਦਰ੍
ਇਕ ਵਾਰੀ, ਦੇਵੀ, ਮੈਂ ਮੰਦਰ ਪਹਾੜ ਦੀ ਸੋਹਣੀ ਗੁਫਾ ਵਿੱਚ ਸੀ,
ਕਿਮਰ੍ਥਂ ਪਰ੍ਵਤਂ ਤ੍ਯਕ੍ਤ੍ਵਾ ਕੈਲਾਸਂ ਰਮਣੀਯਕਮ੍
ਮੈਨੂੰ ਪੁੱਛਿਆ ਗਿਆ, 'ਤੂੰ ਸੁਹਾਵਣੇ ਕੈਲਾਸ ਪਹਾੜ ਨੂੰ ਕਿਉਂ ਛੱਡਿਆ?'
ਸਿਦ੍ਧਚਾਰਣਗਨ੍ਧਰ੍ਵਕਿਂਨਰੋਦ੍ਗੀਤਨਾਦਿਤਮ੍
ਉਹ ਥਾਂ ਸਿੱਧ, ਚਾਰਣ, ਗੰਧਰਵ ਤੇ ਕਿੰਨਰਾਂ ਦੇ ਗੀਤ ਤੇ ਸੰਗੀਤ ਨਾਲ ਗੂੰਜ ਰਹੀ ਸੀ,
ਅਥ ਕੋਕਿਲਚਕ੍ਰਾਹ੍ਵਚਕੋਰਕੁਰਰਾਕੁਲਮ੍
ਕੋਇਲਾਂ, ਚਕੋਰਾਂ ਤੇ ਕੁਰਰਾ ਪੰਛੀਆਂ ਦੇ ਝੁੰਡਾਂ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ ਸੀ,
ਮਹਾਕਾਲਵਨੇ ਸ਼ੂਨ੍ਯੇ ਨਾਨਾਗੁਲ੍ਮਲਤਾਵृਤੇ
ਮਹਾਕਾਲ ਦਾ ਵੱਡਾ, ਸੁੰਨ੍ਹਾ ਜੰਗਲ, ਵੱਖ-ਵੱਖ ਬੂਟਿਆਂ ਤੇ ਲਤਾਵਾਂ ਨਾਲ ਢੱਕਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ,
ऋਕ੍ਸ਼ਵਾਨਰਗੋਮਾਯੁਜਨ੍ਤੁਕਾਦਿਵਿਰਾਜਿਤੇ
ਭਾਲੂ, ਬਾਂਦਰ, ਗਿੱਟ ਤੇ ਹੋਰ ਜੰਗਲੀ ਜਾਨਵਰਾਂ ਨਾਲ ਸਜਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ,
ਕਥਂ ਵਾਸਃ ਕृਤੋ ਦੇਵ ਕੌਤੂਹਲਮਿਦਂ ਮਮ
ਕਿਵੇਂ ਪ੍ਰਭੂ ਨੇ ਉਥੇ ਵਾਸ ਕੀਤਾ? ਇਹ ਮੇਰੀ ਉਤਸੁਕਤਾ ਸੀ।
ਇਤਿ ਪृष੍ਟਸ੍ਤ੍ਵਯਾ ਦੇਵਿ ਮਂਦਰੇ ਚਾਰੁਕਨ੍ਦਰੇ
ਇੰਝ, ਦੇਵੀ, ਤੂੰ ਮੰਦਰ ਦੀ ਸੋਹਣੀ ਗੁਫਾ ਵਿੱਚ ਮੈਨੂੰ ਪੁੱਛਿਆ ਸੀ।
ਮਹਾਕਾਲਵਨਂ ਰਮ੍ਯਂ ਸ੍ਵਰ੍ਗਾਤ੍ਸੁਖਕਰਂ ਪਰਮ੍ 5.2.32.
ਮਹਾਕਾਲ ਦਾ ਸੋਹਣਾ ਜੰਗਲ ਸਵਰਗ ਤੋਂ ਵੀ ਵਧ ਕੇ ਸੁਖਦਾਇਕ ਹੈ।
ਅਨੌਪਮ੍ਯਗੁਣਂ ਵਿਦ੍ਧਿ ਪਤ੍ਤਨਂ ਪਰ੍ਵਤਾਤ੍ਮਜੇ ਗੀਤਵਾਦਿਤ੍ਰਚਾਤੁਰ੍ਯੈਃ ਸ੍ਪਰ੍ਦ੍ਧਤੇ ਯਃ ਸੁਰਾਲਯਮ੍
ਪਹਾੜ ਦੀ ਧੀਏ, ਪਟਨਾ ਅਦੁੱਤੀ ਗੁਣਾਂ ਵਾਲਾ ਹੈ; ਗੀਤ ਤੇ ਵਾਦਯਾਂ ਦੀ ਕਲਾ ਵਿੱਚ, ਉਹ ਦੇਵਾਂ ਦੇ ਘਰ ਨਾਲ ਟੱਕਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ।
ਏਤਸ੍ਮਿਨ੍ਨਂਤਰੇ ਦੇਵਿ ਦੇਵਰ੍षਿਰ੍ਨਾਰਦੋ ਮੁਨਿਃ
ਉਸ ਵੇਲੇ, ਦੇਵੀ, ਦੇਵ ਰਿਸ਼ੀ ਨਾਰਦ ਜੀ ਆਏ।
ਵਿਨੋਦਾਰ੍ਥਂ ਮਯਾ ਪृष੍ਟਸ੍ਤ੍ਵਤ੍ਪ੍ਰਿਯਾਰ੍ਥਂ ਕੁਤੂਹਲਾਤ੍
ਮੈਨੂੰ ਮਨੋਰੰਜਨ ਲਈ ਤੇ ਤੇਰੀ ਪ੍ਰੀਤ ਲਈ ਉਤਸੁਕਤਾ ਨਾਲ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਪੁੱਛਿਆ।
ਕਸ੍ਮਿਨ੍ਨਾਸ਼੍ਰਮਸਂਸ੍ਥਾਨੇ ਤਪਸਃ ਸਂਚਯਃ ਕृਤਃ
ਕਿਹੜੇ ਆਸ਼ਰਮ ਵਿੱਚ ਇਹ ਤਪ ਦੀ ਸੰਚਾਈ ਹੋਈ ਸੀ?
ਕੌਤੁਕਂ ਦृष੍ਟਪੂਰ੍ਵਂ ਤੁ ਵਦ ਮੇ ਮੁਨਿਸਤ੍ਤਮ ਕਥਯਾਮਾਸ ਵृਤ੍ਤਾਂਤਂ ਪਤ੍ਤਨਸ੍ਯ ਪ੍ਰਯਤ੍ਨਤਃ
ਹੇ ਮਹਾਨ ਰਿਸ਼ੀ, ਤੁਸੀਂ ਪਹਿਲਾਂ ਕੋਈ ਅਜੋਬਾ ਵੇਖਿਆ ਹੋਵੇ ਤਾਂ ਮੈਨੂੰ ਦੱਸੋ; ਉਸ ਨੇ ਸ਼ਹਿਰ ਦੀ ਕਹਾਣੀ ਧਿਆਨ ਨਾਲ ਸੁਣਾਈ।
ਬਹੂਨਿ ਸਂਪਰਿਕ੍ਰਮ੍ਯ ਤੀਰ੍ਥਾਨ੍ਯਾਯਤਨਾਨਿ ਚ
ਉਹ ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਪਵਿੱਤਰ ਘਾਟਾਂ ਤੇ ਧਾਰਮਿਕ ਥਾਵਾਂ 'ਤੇ ਫਿਰ ਕੇ,
ਅਟਨਾਰ੍ਥਂ ਮਹਾਦੇਵ ਜਂਬੂਦ੍ਵੀਪੇ ਮਨੋਰਮੇ
ਮਹਾਦੇਵ, ਮਨੋਹਰ ਜੰਬੂਦਵੀਪ 'ਤੇ ਘੁੰਮਣ ਲਈ,
ਸ੍ਵੇਚ੍ਛਾਕਲ੍ਪਿਤਵਿਨ੍ਯਾਸਃ ਪ੍ਰਾਸਾਦਸ਼ਤਕਲ੍ਪਿਤਃ
ਆਪਣੀ ਇੱਛਾ ਅਨੁਸਾਰ ਬਣਾਈ ਹੋਈ ਰਚਨਾ, ਸੈਂਕੜੇ ਮਹਲਾਂ ਨਾਲ ਸਜਾਇਆ ਹੋਇਆ,
ਸਰ੍ਵਰ੍ਤੁਕੁਸੁਮਾਮੋਦਸੁਖਸ੍ਪਰ੍ਸ਼ਾਨਿਲਾਵृਤਃ
ਹਰ ਰੁੱਤ ਦੇ ਫੁੱਲਾਂ ਦੀ ਖੁਸ਼ਬੂ ਤੇ ਆਰਾਮਦਾਇਕ ਹਵਾ ਨਾਲ ਘਿਰਿਆ ਹੋਇਆ,
ਵਜ੍ਰੇਂਦ੍ਰਨੀਲਵੈਡੂਰ੍ਯਚਨ੍ਦ੍ਰਕਾਂਤਾਦਿਦੀ ਪਿਤਃ 5.2.32.
ਹੀਰੇ, ਨੀਲਮ, ਬੈਡੂਰੀਆ ਤੇ ਚੰਦਨ ਪੱਥਰ ਦੀ ਚਮਕ ਨਾਲ ਰੌਸ਼ਨ,
ਸ਼ਕ੍ਰਾਗ੍ਨਿਯਮਰਕ੍ਸ਼ੋਬ੍ਧਿਵਾਯੁਸੋਮੇਸ਼ਸੇਵਿਤਃ
ਇੰਦਰ, ਅੱਗ, ਯਮ, ਵਰੁਣ, ਵਾਯੂ, ਸੋਮ ਤੇ ਇਸ਼ਾਨ ਦੀ ਸੇਵਾ ਨਾਲ,
ਸਦਾ ਪ੍ਰਮੁਦਿਤਾ ਦੇਵਾਸ੍ਤੇऽਪਿ ਕਾਂਕ੍ਸ਼ਂਤਿ ਪਤ੍ਤਨਨ੍ਨ੍
ਹਮੇਸ਼ਾ ਖੁਸ਼ ਰਹਿਣ ਵਾਲੇ ਦੇਵਤੇ ਵੀ ਉਸ ਸ਼ਹਿਰ ਦੀ ਇੱਛਾ ਕਰਦੇ ਹਨ।
ਵਿਦ੍ਯੋਤਿਤਦਿਸ਼ੋ ਦਾਂਤਾਃ ਸੂਰ੍ਯ ਵੈਸ਼੍ਵਾਨਰਪ੍ਰਭਾਃ
ਦਿਸ਼ਾਵਾਂ ਸੰਯਮੀ ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਰੌਸ਼ਨੀ ਨਾਲ ਚਮਕ ਰਹੀਆਂ ਹਨ, ਜਿਵੇਂ ਸੂਰਜ ਤੇ ਅੱਗ ਦੀ ਚਮਕ।
ਵਿਪ੍ਰਾ ਮਾਹੇਸ਼੍ਵਰਾਃ ਪੁਣ੍ਯਾਃ ਕ੍ਸ਼ਤ੍ਰਿਯਾ ਹਰਤਤ੍ਪਰਾਃ
ਸ਼ਿਵ ਭਗਤ ਪਵਿੱਤਰ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਅਤੇ ਵਿਸ਼ਨੂ ਦੇ ਚਰਨਾਂ ਵਿੱਚ ਲੱਗੇ ਖ਼ਤਰੀ,
ਸ ਸ਼ੁਭ੍ਰਰੂਪਃ ਸ ਚ ਲੋਹਿਤਾਕृਤਿਃ ਸ ਚਾਪਿ ਪੀਤਃ ਸਸਿਤੇਤਰਃ ਕ੍ਵਚਿਤ੍
ਉਹ ਕਦੇ ਚਮਕਦਾਰ ਰੂਪ ਵਿੱਚ, ਕਦੇ ਲਾਲ ਰੰਗ ਵਿੱਚ, ਕਦੇ ਪੀਲੇ, ਤੇ ਕਦੇ ਹੋਰ ਕਿਸੇ ਰੰਗ ਵਿੱਚ ਦਿਖਾਈ ਦਿੰਦਾ ਹੈ।
ਕ੍ਵਚਿਦ੍ਰਵਿਸਹਸ੍ਰਾਕ੍ਸ਼ਃ ਕ੍ਵਚਿਦੇਕਰਵਿਪ੍ਰਭਃ
ਕਦੇ ਉਹ ਹਜ਼ਾਰ ਸੂਰਜਾਂ ਵਰਗਾ, ਕਦੇ ਇੱਕ ਸੂਰਜ ਦੀ ਚਮਕ ਨਾਲ।
ਜਨ੍ਮ ਮृਤ੍ਯੁਜਰਾਰੋਗੈਰ੍ਦੁਃਖਾਨਿ ਵਿਵਿਧਾਨਿ ਚ
ਜਨਮ, ਮੌਤ, ਬੁਢਾਪਾ, ਬਿਮਾਰੀ ਅਤੇ ਹੋਰ ਕਈ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੇ ਦੁੱਖ—
ਏष ਤੇ ਕਥਿਤੋ ਦੇਵਿ ਪ੍ਰਭਾਵਃ ਪਾਪਨਾਸ਼ਨਃ
ਹੇ ਦੇਵੀ, ਉਸ ਦੀ ਇਹ ਸ਼ਕਤੀ, ਜੋ ਪਾਪਾਂ ਨੂੰ ਨਸ਼ਟ ਕਰਦੀ ਹੈ, ਤੁਹਾਨੂੰ ਦੱਸ ਦਿੱਤੀ ਗਈ ਹੈ।
ਇਤਿ ਸ਼੍ਰੀਸ੍ਕਾਂਦੇ ਮਹਾਪੁਰਾਣ ਏਕਾਸ਼ੀਤਿਸਾਹਸ੍ਰ੍ਯਾਂ ਸਂਹਿਤਾਯਾਂ ਪਂਚਮ ਆਵਂਤ੍ਯਖਂਡੇ ਚਤੁਰਸ਼ੀਤਿਲਿਂਗਮਾਹਾਤ੍ਮ੍ਯੇ ਪਤ੍ਤਨੇਸ਼੍ਵਰ ਮਾਹਾਤ੍ਮ੍ਯਵਰ੍ਣਨਂਨਾਮ ਦ੍ਵਾਤ੍ਰਿਂਸ਼ੋऽਧ੍ਯਾਯਃ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਅਠਠੀ ਲਿੰਗਾਂ ਦੇ ਮਹਾਤਮਿਆਂ ਵਾਲੇ ਅਵੰਤੀ ਖੰਡ ਦੇ ਪੰਜਵੇਂ ਭਾਗ ਵਿੱਚ, ਪਟਨੇਸ਼ਵਰ ਦੀ ਮਹਿਮਾ ਦਾ ਬਤੀਸਵਾਂ ਅਧਿਆਇ ਸਮਾਪਤ ਹੋਇਆ।