ਏਵਮਸ੍ਤ੍ਵਿਤਿ ਲਿਂਗੇਨ ਪ੍ਰੋਕ੍ਤਂ ਤੁष੍ਟੇਨ ਪਾਰ੍ਵਤਿ ਯਸ੍ਯ ਦਰ੍ਸ਼ਨਮਾਤ੍ਰੇਣ ਚਿਰਾਯੁਰ੍ਜਾਯਤੇ ਨਰਃ
ਫਿਰ ਪਾਰਵਤੀ ਨੇ ਲਿੰਗ ਰਾਹੀਂ ਪ੍ਰਸੰਨ ਹੋ ਕੇ ਆਖਿਆ, 'ਜਿਵੇਂ ਤੂੰ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹੈਂ, ਐਸਾ ਹੀ ਹੋਵੇ।' ਇਸ ਨੂੰ ਸਿਰਫ਼ ਵੇਖਣ ਨਾਲ ਹੀ ਮਨੁੱਖ ਨੂੰ ਲੰਮੀ ਉਮਰ ਮਿਲ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।
ਯਃ ਸਮੀਕ੍ਸ਼ਤਿ ਤਲ੍ਲਿਂਗਂ ਕਂਥਡੇਸ਼੍ਵਰਮੀਸ਼੍ਵਰਮ੍
ਜੋ ਕੋਈ ਉਹ ਲਿੰਗ, ਕੰਠਦੇਸ਼ਵਰ ਦੇ ਮਾਲਕ ਨੂੰ ਵੇਖਦਾ ਹੈ,
ਪਾਪਕਂਥਾਵਿਨਿਰ੍ਮੁਕ੍ਤੋ ਮੁਕ੍ਤਿਂ ਯਾਸ੍ਯਤਿ ਗੌਰਿ ਸਃ ਪੁਨਾਤਿ ਪਾਤਕਾਨ੍ਸਰ੍ਵਾਨ੍ਮਮ ਨਾਮਾਨੁਕੀਰ੍ਤਨਾਤ੍
ਹੇ ਗੌਰੀ, ਉਹ ਪਾਪਾਂ ਦੀ ਜ਼ੰਜੀਰ ਤੋਂ ਛੁਟਕਾਰਾ ਪਾ ਲੈਂਦਾ ਹੈ ਤੇ ਮੁਕਤੀ ਹਾਸਲ ਕਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ; ਮੇਰਾ ਨਾਮ ਲੈਣ ਨਾਲ ਉਹ ਸਾਰੇ ਪਾਪਾਂ ਨੂੰ ਪਵਿੱਤਰ ਕਰ ਦਿੰਦਾ ਹੈ।
ਤੇऽਧਨ੍ਯਾਃ ਪੁਰੁषਾ ਲੋਕੇ ਤੇषਾਂ ਜਨ੍ਮ ਨਿਰਰ੍ਥਕਮ੍
ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਇਸ ਸੰਸਾਰ ਵਿਚ ਇਹ ਨਹੀਂ ਕਰਦੇ, ਉਹ ਅਭਾਗੇ ਹਨ; ਉਹਨਾਂ ਦਾ ਜਨਮ ਵਿਅਰਥ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਏष ਤੇ ਕਥਿਤੋ ਦੇਵਿ ਪ੍ਰਭਾਵਃ ਪਾਪਨਾਸ਼ਨਃ 5.2.34.
ਹੇ ਦੇਵੀ, ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਇਹ ਪਾਪ ਨਾਸ ਕਰਨ ਵਾਲੀ ਤਾਕਤ ਦੱਸ ਦਿੱਤੀ ਹੈ।
ਮਹਾਸਿਦ੍ਧਿਪ੍ਰਦਂ ਦੇਵਿ ਬ੍ਰਹ੍ਮਹਤ੍ਯਾਵਿਨਾਸ਼ਨਮ੍
ਹੇ ਦੇਵੀ, ਇਹ ਵੱਡੀਆਂ ਸਿੱਧੀਆਂ ਦੇਣ ਵਾਲਾ ਹੈ ਤੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਹੱਤਿਆ ਦੇ ਪਾਪ ਨੂੰ ਨਾਸ ਕਰ ਦਿੰਦਾ ਹੈ।
ਆਸੀਤ੍ਪ੍ਰਜਾਪਤਿਸ੍ਤ੍ਵष੍ਟਾ ਤਸ੍ਯ ਪੁਤ੍ਰਃ ਕੁਸ਼ਧ੍ਵਜਃ
ਇੱਕ ਵਾਰੀ ਪ੍ਰਜਾਪਤੀ ਤਵਸ਼ਟਾ ਸੀ; ਉਸ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਕੁਸ਼ਧਵਜ ਸੀ।
ਤਸ੍ਯ ਪੁਤ੍ਰਂ ਹਤਂ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਤ੍ਵष੍ਟਾ ਕ੍ਰੁਦ੍ਧਃ ਪ੍ਰਜਾਪਤਿਃ
ਜਦ ਤਵਸ਼ਟਾ ਨੇ ਸੁਣਿਆ ਕਿ ਉਸ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਮਾਰਿਆ ਗਿਆ ਹੈ, ਤਾਂ ਉਹ ਪ੍ਰਜਾਪਤੀ ਗੁੱਸੇ ਵਿਚ ਆ ਗਿਆ।
ਅਦ੍ਯ ਪਸ਼੍ਯਂਤੁ ਮੇ ਵੀਰ੍ਯਂ ਤ੍ਰਯੋ ਲੋਕਾਃ ਸਦੇਵਤਾਃ
'ਅੱਜ ਤਿੰਨੇ ਲੋਕ ਤੇ ਦੇਵਤੇ ਮੇਰੀ ਤਾਕਤ ਦੇਖਣ।'
ਸ੍ਵਕਰ੍ਮਨਿਰਤੋ ਯੇਨ ਮਤ੍ਸੁਤੋ ਵਿਨਿਪਾਤਿਤਃ
ਜਿਸ ਨੇ ਆਪਣੇ ਕਰਮ ਵਿਚ ਲੱਗੇ ਹੋਏ ਮੇਰੇ ਪੁੱਤਰ ਨੂੰ ਮਾਰ ਦਿੱਤਾ।
ਤਤੋ ਵृਤ੍ਰਃ ਸਮੁਤ੍ਤਸ੍ਥੌ ਜ੍ਵਾਲਾਮਾਲਾਸਮਾਕੁਲਃ
ਫਿਰ ਵ੍ਰਿਤ੍ਰਾ ਉੱਠਿਆ, ਜਿਸ ਦੇ ਆਲੇ-ਦੁਆਲੇ ਅੱਗ ਦੀ ਮਾਲਾ ਸੀ।
ਇਂਦ੍ਰਸ਼ਤ੍ਰੁਰਮੇਯਾਤ੍ਮਾ ਤ੍ਵष੍ਟੁਸ੍ਤੇਜੋऽਭਿਬृਂਹਿਤਃ
ਇੰਦਰ ਦਾ ਵੈਰੀ, ਜਿਸ ਦੀ ਸੁਰਤ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸਮਝ ਨਹੀਂ ਆਉਂਦੀ, ਤਵਸ਼ਟਾ ਦੀ ਤਾਕਤ ਨਾਲ ਹੋਰ ਵੀ ਵਧ ਗਿਆ।
ਵਧਾਯ ਚਾਤ੍ਮਨੋ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਵृਤ੍ਰਂ ਸ਼ਕ੍ਰੋ ਮਹਾਸੁਰਮ੍
ਵੱਡੇ ਦੈਤ ਵ੍ਰਿਤ੍ਰ ਨੂੰ ਵੇਖ ਕੇ ਇੰਦਰ ਨੇ ਸੋਚਿਆ ਕਿ ਇਹ ਮੇਰੀ ਮੌਤ ਦਾ ਕਾਰਨ ਬਣੇਗਾ।
ਏਤਸ੍ਮਿਨ੍ਨਂਤਰੇ ਪ੍ਰਾਪ੍ਤੋ ਵृਤ੍ਰੋ ਬਲਵਤਾਂ ਵਰਃ
ਉਸੇ ਵੇਲੇ ਬੜੀ ਤਾਕਤ ਵਾਲਾ ਵ੍ਰਿਤ੍ਰ ਉਥੇ ਆ ਗਿਆ।
ਦੈਤ੍ਯੋ ਵृਤ੍ਰੋ ਮਹਾਕਾਯਸ਼੍ਚਕ੍ਰੇ ਸਂਗ੍ਰਾਮਮੁਲ੍ਬਣਮ੍ 5.2.35.
ਵੱਡੇ ਸਰੀਰ ਵਾਲੇ ਦੈਤ ਵ੍ਰਿਤ੍ਰ ਨੇ ਜੰਗ ਦੀ ਸ਼ੁਰੂਆਤ ਕਰ ਦਿੱਤੀ।
ਛਿਨ੍ਨਭਿਨ੍ਨਤਨੁਤ੍ਰਾਣਕ੍ਰੋਧਰਕ੍ਤਧਰਾਤਲਮ੍
ਜਿੱਥੇ ਸਰੀਰ ਤੇ ਬਕਤਰ ਟੁੱਟੇ ਹੋਏ ਪਏ ਸਨ, ਗੁੱਸੇ ਵਿਚ ਹੋਏ ਲਹੂ ਨਾਲ ਧਰਤੀ ਲਾਲ ਹੋ ਗਈ ਸੀ।
ਕਬਂਧਸਂਘਘਟਨਂ ਘਟਿਤਾਮਰਸੈਨਿਕਮ੍
ਸਿਰ ਤੋਂ ਵੱਖ ਹੋਏ ਸਰੀਰਾਂ ਦੇ ਢੇਰ ਲੱਗ ਗਏ ਤੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਫੌਜ ਇਕੱਠੀ ਹੋ ਗਈ।
ਕਲ੍ਲੋਲਰੁਧਿਰੋਦ੍ਗਾਰਪਾਟਲੀਕृਤਦਿਙ੍ਮੁਖਮ੍
ਲਹੂ ਦੀਆਂ ਲਹਿਰਾਂ ਉੱਡਦੀਆਂ ਹੋਈਆਂ, ਦਿਸ਼ਾਵਾਂ ਲਾਲ ਹੋ ਗਈਆਂ।
ਵਾਸਵਂ ਬਂਧਯਿਤ੍ਵਾ ਤੁ ਸ੍ਵਰ੍ਗਲੋਕਂ ਜਗਾਮ ਹ
ਵ੍ਰਿਤ੍ਰ ਨੇ ਵਾਸਵ ਨੂੰ ਬੰਨ੍ਹ ਕੇ, ਫਿਰ ਸੁਰਗ ਲੋਕ ਵੱਲ ਰਵਾਨਾ ਹੋ ਗਿਆ।
ਤਤਸ੍ਤੁ ਬਦ੍ਧੇ ਦੇਵੇਂਦ੍ਰੇ ਬृਹਸ੍ਪਤਿਰੁਦਾਰਧੀਃ
ਜਦੋਂ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਰਾਜਾ ਨੂੰ ਬੰਨ੍ਹ ਲਿਆ ਗਿਆ, ਤਾਂ ਬ੍ਰਿਹਸਪਤਿ, ਜੋ ਬਹੁਤ ਸਮਝਦਾਰ ਸੀ,
ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਤਥਾਵਿਧਂ ਸ਼ਕ੍ਰਮਾਸ਼ੀਰ੍ਭਿਰਭਿਨਂਦ੍ਯ ਚ
ਇੰਦਰ ਨੂੰ ਅਜਿਹੇ ਹਾਲ ਵਿਚ ਵੇਖ ਕੇ, ਉਸ ਨੂੰ ਅਸੀਸਾਂ ਦੇ ਕੇ ਮਿਲਿਆ।
ਅਨੁਕੂਲੋ ਨ ਕਾਲੋਯਂ ਸੁਰੇਸ਼ਸ੍ਯ ਤਵਾਧੁਨਾ ਦृष੍ਟਾ ਹਿ ਪ੍ਰਵਰਾਃ ਸਰ੍ਵੇ ਮਯਾ ਤਤ੍ਰ ਮਹਾਸੁਰਾਃ
"ਇਹ ਸਮਾਂ ਤੇਰੇ ਲਈ ਚੰਗਾ ਨਹੀਂ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਰਾਜਾ। ਮੈਂ ਉਥੇ ਸਾਰੇ ਵੱਡੇ ਦੈਤ ਵੇਖ ਲਏ ਹਨ।"
ਏਕੈਕੋਪਿ ਵਿਜੇਤੁਂ ਤ੍ਵਾਂ ਸ਼ਕ੍ਤਃ ਸ੍ਯਾਦਿਤਿ ਮੇ ਮਤਿਃ ਦृष੍ਟੋ ਵਾਪਿ ਸ਼੍ਰੁਤੋ ਵਾਪਿ ਯਾਦृਸ਼ੋ ਹ੍ਯਵਲੋਕਿਤਃ
"ਉਹਨਾਂ ਵਿਚੋਂ ਹਰ ਇੱਕ ਅਕੇਲਾ ਵੀ ਤੈਨੂੰ ਹਰਾ ਸਕਦਾ ਹੈ, ਇਹ ਮੇਰੀ ਸੋਚ ਹੈ। ਜਿਹੜੇ ਮੈਂ ਵੇਖੇ ਜਾਂ ਸੁਣੇ ਹਨ, ਉਹਨਾਂ ਦੀ ਤਾਕਤ ਐਨੀ ਹੈ।"
ਬृਹਸ੍ਪਤਿਵਚਃ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਸ਼ਕ੍ਰਃ ਸਂਭ੍ਰਮਮਾਗਮਤ
ਬ੍ਰਿਹਸਪਤਿ ਦੀ ਗੱਲ ਸੁਣ ਕੇ ਇੰਦਰ ਘਬਰਾਹਟ ਵਿਚ ਆ ਗਿਆ।
ਕਿਮਤ੍ਰ ਪ੍ਰਤਿਕਰ੍ਤ੍ਤਵ੍ਯਂ ਵਦ ਤਾਵਦ੍ਬृਹਸ੍ਪਤੇ ਮਤ੍ਸਕਾਸ਼ਂ ਸਮੇष੍ਯਂਤਿ ਸ ਚ ਵृਤ੍ਰੋ ਮਹਾ ਬਲਃ ।। 5.2.35.
"ਇੱਥੇ ਹੁਣ ਕੀ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ, ਦੱਸੋ ਬ੍ਰਿਹਸਪਤਿ। ਉਹ ਮੇਰੇ ਕੋਲ ਆਉਣਗੇ, ਤੇ ਵ੍ਰਿਤ੍ਰ ਬੜਾ ਤਾਕਤਵਰ ਹੈ।"
ਇਤਿ ਸ਼ਕ੍ਰਵਚਃ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਬृਹਸ੍ਪਤਿਰੁਵਾਚ ਤਮ੍
ਇੰਦਰ ਦੀ ਗੱਲ ਸੁਣ ਕੇ, ਬ੍ਰਿਹਸਪਤਿ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਆਖਿਆ:
ਮਹਾਕਾਲਵਨੇ ਰਮ੍ਯੇ ਖਂਡੇਸ਼੍ਵਰਸ੍ਯ ਦਕ੍ਸ਼ਿਣੇ
"ਸੁੰਦਰ ਮਹਾਂਕਾਲ ਜੰਗਲ ਵਿਚ, ਖੰਡੇਸ਼ਵਰ ਦੇ ਦੱਖਣ ਪਾਸੇ—"
ਤਦਾਰਾਧਯ ਯਤ੍ਨੇਨ ਤਤ੍ਤੇ ਕਾਮਂ ਪ੍ਰਦਾਸ੍ਯਤਿ
"ਉਥੇ ਪੂਰੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਨਾਲ ਉਸ ਦੀ ਭਗਤੀ ਕਰ; ਉਹ ਤੇਰੀ ਮੁਰਾਦ ਪੂਰੀ ਕਰੇਗਾ।"
ਮਹਾਕਾਲਵਨੇ ਦੇਵਿ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਲਿਂਗਮਨੁਤ੍ਤਮਮ੍
"ਮਹਾਂਕਾਲ ਜੰਗਲ ਵਿਚ, ਹੇ ਦੇਵੀ, ਜਦੋਂ ਤੂੰ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚਾ ਲਿੰਗ ਵੇਖੇਂਗੀ—"
ਨਮੋ ਦੇਵਾਧਿਦੇਵਾਯ ਸ਼ਂਕਰਾਯ ਵृषਾਯ ਚ ਵਰੇਣ੍ਯਾਯ ਨਮੋ ਨਿਤ੍ਯਂ ਨਮਸ੍ਤੇ ਸਰ੍ਵਕਾਮਦ
"ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਦੇਵਤਾ, ਸ਼ੰਕਰ, ਵੱਡੇ ਬਲ ਵਾਲੇ, ਤੇ ਸਾਰੇ ਮਨੋਰਥ ਪੂਰੇ ਕਰਨ ਵਾਲੇ, ਤੈਨੂੰ ਸਦਾ ਨਮਸਕਾਰ ਹੈ।"