अमृतत्वं सिद्धित्वं च तत्त्वाधिपत्यं च परमानन्दश्च, ईश्वरत्वं नियमश्च, सौभाग्यं च कालमायावित्वं च—एतानि सर्वाणि भगवतः शिवस्य प्रसादेन लभ्यन्ते। स भगवान् अरुणाचलनाथः सर्वाङ्गदानं करोति, सर्वरोगनाशनं च। एवं वरदानं दत्वा, दयामयः शिवः, शोनाचलनाथः, भक्तवत्सलः, सर्वदा कृपया प्रपूरितः, भक्तानां शरणागतिं प्रति प्रतिपन्नः अस्ति। यदा यदा अहं त्वां शरणं गच्छामि, हे लोकपालनकुशल, तदा तव महदद्भुतं रूपं अल्पपुण्यैः पूज्यं न भवति। प्रदक्षिणैः, नमस्कारैः, नृत्यगीतैः, पूजनैः, उपवासव्रतयज्ञदानादिभिः, उद्यानमण्डपकूपादिसंस्थापनैः, शुद्धकर्मणा, देहेन प्रदक्षिणं कृत्वा, भग्नसमृद्ध्यपि, जन्मजन्मनि तव पदपद्मं न वज्रेयम्। एवं उक्त्वा, भगवान् चन्द्रशेखरः विष्णवे वरं दत्तवान्—"एवं अस्तु" इति। तदिदं तेजोमयं लिङ्गं सर्वलोककारणं खलु। यदा कल्पान्ते चत्वारः समुद्राः विक्षुब्धाः भवन्ति, गजसमानजलधाराभिः त्रैलोक्यं पूर्यन्ते, सर्वभूतप्रलयसमये प्रकृतिः स्वस्वरूपं प्रतिपद्यते, तदा मया पुनः संकल्पेन सर्वे समाहूताः भवन्ति। सर्वविद्याविद्यानां, कलानां, शास्त्रसम्पदां च, ये गुहासु गिरिगह्वरेषु प्रतिष्ठिताः, कीर्तिशीलव्रतीनां मुनिनां सन्निधौ, पञ्चब्रह्ममन्त्ररूपेण, पञ्चाक्षरस्वरूपेण, अष्टलिङ्गैः यत्र, अष्टदिक्पालकैः सदा पूज्यन्ते। यत्र सिद्धाश्च देवपतयश्च स्वलोकान् परित्यज्य समागच्छन्ति, तत्र भूमेः संपक्वपुण्यसमवायः दृश्यते। कैलासशिखरात् मेरुश्च शतशो देवगणाः आगता दृश्यन्ते। एवं पद्मसम्भवस्य कथा, पद्मासनस्थेन सनकेन श्रुता, स भक्त्या हृष्टचित्तः अभवत्। ततः सनकः उवाच—"भगवन्, अरुणाद्रिनाथ, एषा तव महिमा खलु अद्भुता। एषा यशः विस्मयकारि, सर्वपापनाशिनी च। अनादिनिधनः शिवः शोणाचलरूपं धारयति। एकवारं 'शोणाद्रि' इति नामोच्चारणेन एव मोक्षदायिनी भवति। तदा 'शिव' इति शब्दामृतं स्वादु अनुभवति, शिवपूजाविधानं च ज्ञायते।" एवं करुणामूर्ति भगवान् अरुणाद्रिनाथं पूजयन् प्रोवाच। ब्रह्मा उवाच—"शृणु प्रिय, पार्वत्याः प्राचीनं चरितं यथाऽरुणाद्रिनाथं शरणं गत्वा सा परमानन्दं प्राप्तवती।" तत्र दिव्यं मणिमयासनं आसीत्, मणिमयतोरणेन शोभितम्। परममूल्यरत्नैः विचित्रितं, मुक्ताछत्रेण छन्नम्। पुष्पमालाभिः विविधानां लतानां, भ्रमररवैः पूरितम्। तत्र महागजः पार्वतीसिंहवाहनात् भीतः विचरति स्म। सभायां शुभपशवः, दिशां पालकाः च संश्रिताः। ब्रह्मर्षयः, देवाः, सिद्धाः, राजर्षयः च तत्र संनिहिताः। शिवभक्तैः, रम्यरुद्राक्षालङ्कृतैः, सदा संकीर्णा सा सभा आसीत्।