एकदा तत्रानिर्वचनीयतेजः प्रादुरभवत्, यस्य तेजसा न किंचन सीमाम् अपश्यत्। तद्वै दिव्यैः देवगणैः ऋषिभिः च सर्वतः पूज्यमानम् आसीत्। तं महत्तेजः दृष्ट्वा पार्वती, गिरिकन्या, विस्मयमगमत्। सा भक्त्या अरुणाद्रिनाथं स्तोतुं प्रचक्रमे। सा उवाच—नमस्ते मेरुधन्वन् कैलासनिवासिन्। नमस्ते वरुणाद्यैः पूजित, नवभानुसमप्रभ। जय त्वं, यस्य शिरसि चन्द्रकला विराजते, या जाह्नवीकन्यायाः भूषणम्। जय त्वं, या गिरिसुतासंयोगेन कामवैभवं सृजसि। जय त्वं, या सन्ध्याकाले आनन्दनृत्यं करोति। जय त्वं, हेरेम्बपितः, जय त्वं षण्मुखप्रिय। इत्येवं बहुशः स्तुत्वा सा तं तेजः सस्मार। स्वरूपं परमसुन्दरं धारयित्वा, सा तस्मिन् तेजसि लीनाभवत्। अतिशयगर्वात् स्वं तेजः सर्वमपि परित्यज्य, सा तपस्याम् अवतीर्णा। तस्मिन्नेव काले इन्द्रः पुलोमात्मजया सह, दिशां रक्षःपालाश्च, गन्धर्वाप्सरसां गणाः, वसवो देवाः च, एकादश रुद्राः द्वादश आदित्याः, यक्षराक्षससर्पभूतगणाः शिवपरिचारकाः च, सहस्रशः महेशानं परिवृत्य समुपेत्य तिष्ठन्ति स्म। सर्वे ते अद्भुतं विस्मयं जग्मुः, यथा प्रलयकालभयम्। पार्वती सा, या बहूनि रात्राणि प्रवर्धमानं वियोगदुःखं त्यक्त्वा, तस्य पादाङ्गुलीषु दृष्टिं न्यधात्। सस्मितकान्तिग्रीवशरीरा स्नेहपूरिता सा वाक्यमुवाच— "यतः सर्वे पूजनीया, तस्मात् अहम् अपि कृताञ्जलिः उपस्थितास्मि।" तदा भगवान् उवाच—"देवेश्वरि, एषा ते मोहः सनातनः स्वभावः। क्व तपः क्व ध्यानं, यत् कठोरजनानाम् उचितम्? अहम् नारायणः, त्वं लक्ष्मीः। अहम् ब्रह्मा, त्वं सरस्वती। त्वं वारुणी, अहम् नागेशः। त्वं रोहिणी, अहम् सोमः। त्वं जाह्नवी, अहम् सागरः। त्वं मेरुः, अहम् महीपतिः। त्वं बुद्धिः, अहम् राजाधिराजः। त्वं शान्तिः, अहम् मारुतः। त्वं विद्या, अहम् ज्ञेयं। त्वं वाणी, अहम् अर्थः, हे पार्वति। सृष्टिस्थितिसंहारानुग्रहेषु अहम् ईश्वरः। हे देवि, स्वेच्छया धार्यमाणशरीरा, त्वं चैतन्यतेजोरूपा। यदनुष्ठेयम्, तदद्य मया क्रियते।" एवं उक्त्वा, गौरी लज्जया स्वेन्द्रिये शरीरे लीनाभवत्। यथा समीपस्थयोः अर्थयोः संयोगः भवति, एवं तयोः संयोगः अभवत्। अद्भुतं रूपं तत्र प्रादुरभवत्—शिवस्य च शिवायाश्च ऐक्यं। अर्धं शरीरस्य चन्द्रकलया भूषितम्, अर्धं च चन्द्रप्रभया आवृतम्। एकवर्णं पिङ्गलं तस्याः अङ्गं, एकस्तनः प्रकटितः। भगवान् उवाच—"हे देवि, अतोऽन्यथा क्रोधस्य स्थानं त्वयि मा भवतु। तथापि, हे स्तनाभिधे, मम समीपे स्थेहि। सर्वे जनाः भोगमोक्षयोः पूजां कुर्वन्तु, रमन्तां च। या मन्त्रसिद्धिदात्री, सा अत्र सदा सन्निहिता भवतु। एषा सर्वरोगनाशिनी, सर्वदुःखनाशिनी चास्तु।" एवं तदद्भुतं चरितं देवदेवयोः अभवत्।