यस्य कमलपादौ सिद्धचारणैः सेव्यमाने, यः गङ्गां महाप्रवाहविलासिनीं दिवः पतन्तीं शिरसि बिभर्ति, स भगवान् शूलपाणिः स्मर्यते। यदा रावणः कैलासशिखरमिव स्वदशमुखैः कम्पितवान्, तदा अपि स एव भगवान् अचलः स्थितः। दक्षयज्ञे यः नेत्रं विनाशितवान्, भगस्य च पूष्णः च नेत्रे, पूष्णः च दन्तपङ्क्तिं भग्नवान्, स एव सर्वेश्वरः। पुनः पुनः दितिसुतान्, दानवांश्च, विद्याधरगणान् नागांश्च पूर्णवरैः निगृह्य, स्वशक्तिं प्रकटितवान्। तथापि, संसारे व्यवहृत्य अपि, ये ज्ञानसम्पन्नाः शास्त्रगुणयुक्ताश्च, ते तेनैव एकत्वं प्राप्नुवन्ति। स एव भगवन् महेशः ब्रह्मणे, इन्द्राय, विष्णवे, मरुद्भ्यः षण्मुखेभ्यश्च बहून् वरान् दत्तवान्। हिमवतः कानने, धूमव्रतेन तपसा च, अन्यैः दुर्लभः स शिवः पूजितः। स भगवान् लीला हेतुना सप्त लोकान् नानानदीपक्षिवृक्षालङ्कृतान् सृष्टवान्। स देवः, वामहस्तकमलनखाग्रेण पञ्चमं विवरं बलात् विदारितवान्। ये पुरुषाः मोहिता भवन्ति, त्वां जगद्गुरुं न जानन्ति, ते चराचरस्य अस्य जगतः तत्त्वं न जानन्ति। यः शुद्धकर्मा शिवभक्तः इमं स्तोत्रं पठति वा, नित्यं शृणोति वा, स पुण्यवान् भवति। शतसंवत्सरात् परं, तुष्टः शंकरः वचनम् अब्रवीत्—"पुत्र, तुष्टोऽस्मि, भव सुमङ्गलः। त्वं अद्य शुद्धजन्मा। यत् कामयसे मनसा वा अन्यथा वा, तत् सर्वं मया ज्ञातम्। मम किंचित् अपि न स्पृहयामि। यदि तुष्टोऽसि, गणेन्द्राधिपत्यं मे वरदातव्यं।" तदा शिवः उवाच—"त्वं गणेन्द्रः भविष्यसि, सर्वलोकसम्मितः। यथाकामरूपधारी, महायोगी, दृढसंकल्पी, महाबलश्च भविष्यसि।" एवं गणेन्द्रपदं प्राप्य, स तत्रैव अन्तर्धानम् अगच्छत्। यदा अन्धकः निर्गतः, तदा ब्रह्माणीमुख्याः देव्योऽपि समागताः। ताः सर्वा महादेवं स्तुत्वा, महेश्वरः तुष्टः अभवत्। ताः शम्भुं तत्र स्थितं प्रेक्ष्य, प्रणम्य, हृष्टाः शान्ताः च रक्तपायिन्यः अभवन्। ताः सर्वाः महाबलाः अवन्तिदेशे जाता:। अवन्तौ प्रमुदिता: सर्वपापनाशिन्यः अभवन्। श्रावणमासस्य अमावास्यायां ताः ध्याननिष्ठाः अभवन्। तत्र पुत्रार्थी पुत्रं, धनार्थी धनं प्राप्नोति। सः पितृलोके हंसयुक्तरथे पूज्यते। एवं उक्त्वा, देवानां ईश्वरः कैलासशिखरं गतवान्। यः श्रद्धया देवानां दानवानां च नायकस्य पुण्यकृत्यानि शृणोति, स पुण्यवान् भवति। पवित्रस्थलेषु अयं परमः, सर्वपुण्यवर्धनः। अत्र कति तीर्थानि, कति च लिङ्गानि? महाकालवने, हे व्यास, लिङ्गानां संख्या अगण्या। इच्छया वा, अनिच्छया वा, अत्र जातः कश्चन—अस्य सर्वे तीर्थमन्दिराणि सर्वकामफलप्रदा:। अत्र सर्वे तीर्थानि पुण्यदानी, सर्वत्र साधनभूमयः। यः भक्त्या शृणोति, स परमं पदं प्राप्नोति। ईश्वरस्य वासोऽयं वर्णितः, योजनेन सर्वतः व्याप्य स्थितः। तस्मिन् पवित्रस्थले, ये धर्मात्मानः मरणं प्राप्नुवन्ति, ते उन्नतिं यान्ति। अपि च, तत्र मृताः कीटपतनगणाः अपि परमं पदं प्राप्नुवन्ति।