अत्रैव यथा मोक्षः लभ्यते, तथान्यत्र न लभ्यते; अयोध्या नाम महान् परमः पुण्यक्षेत्रः एषः। नैमिषे, कुरुक्षेत्रे, गङ्गाद्वारे, पुष्करे च—अपि च तत्र यद् प्राप्त्यते, तदिह प्राप्त्यते ततोऽपि अधिकम्; सर्वेषां पुण्यक्षेत्राणां मध्ये एष एव श्रेष्ठतमः इति मन्यते। सर्वैः लिङ्गैः अलिङ्गिभिः ऋषिभिः, सिद्धैः महर्षिभिः च—तेभ्यः श्रीहरिः परमं योगबलं ऐश्वर्यं च ददाति। ब्रह्मा देवर्षिभिः सह, श्रीः, वायुः, सूर्यः च—एते महात्मानः सर्वत्र हरिं भक्त्या पूजयन्ति; एकचित्ताः सदा हरिं उपासते। यः पुरुषः विषयेषु आसक्तचित्तः धर्मे आनन्दं त्यक्तवान्, स एव; किन्तु ये वेदनिष्ठाः, यज्ञस्थले वसन्तः, जितेन्द्रियाः च—ते ज्ञानी जनाः रागरहिताः सन् शरीरपातं प्राप्नुवन्ति चेत्—यत् तैः लभ्यते, तत् योगी सहस्रजन्मसु अपि न प्राप्नोति। अहं संक्षेपेण अस्य पुण्यक्षेत्रस्य अद्भुतं माहात्म्यं वदामि; अन्यत्र न किञ्चिद् एवंविधं क्षेत्रम् अस्ति। ये पुण्यकामिनः प्रयत्नेन अत्र आगच्छन्ति, ते तीर्थयात्रां कर्तुम् अर्हन्ति। प्रथमदिने संयतात्मानः उपवासं कुर्वन्ति। यः पुण्यगुणयुक्तः, पापेभ्यः निवृत्तः—स उपवासं कृत्वा चक्रतीर्थे पुण्यशीलः विधिवत् ब्राह्मणं पूजयेत्, विष्णुं हरिं च दृग्भिः पश्येत्। तत्र व्रतान्वितः शिरःकर्तनं धर्मेण कारयेत्। सहस्रनद्यां स्नात्वा शेषं सम्यक् पूजयेत्। ततः चक्रधरं हरिं दृष्ट्वा शक्त्यनुसारं दानं दद्यात्; रात्रौ च महादेव्याः समीपे जागरणं कुर्यात्। प्रभाते विमले दिवसे पुण्यशीलः पुनः उत्तिष्ठेत्। श्राद्धं विधिवत् कृत्वा शक्त्यनुसारं दानं दद्यात्। दम्पती अपि वस्त्रादिभिः श्रद्धया पूजनीयौ। ब्राह्मणान् सम्यक् सत्कृत्य भक्तिमान् स्वयं भोजनं कुर्यात्। परेऽह्नि अपि, श्रद्धया युक्तः उत्थाय, प्रतिक्षेत्रे स्नात्वा शक्त्यनुसारं दानं दद्यात्। संयमेन शुद्धव्रतो वा तीर्थयात्रां सम्यक् सम्पूरयेत्। एवं विबीषणः स्वसखिभिः शुद्धाः अभवन्। एवं बहुभिः विधिभिः तीर्थयात्रां कृत्वा, सुग्रीवप्रमुखाः ते सर्वे पुण्यसम्पन्नाः अभवन्। ततः गयायाः कूपः सर्वकामफलप्रदः इति प्रसिद्धः। तत्र स्नात्वा शक्त्यनुसारं दत्त्वा जितेन्द्रियः सन्—ये पितरः पितामहाश्च नरके स्थिताः—श्राद्धं तत्र कृत्वा, ब्राह्मण, पितृऋणात् विमुक्तः भवति। मुनिभिः निर्दिष्टविधिना, पिण्डेन वा गुडेन वा, श्राद्धं तत्र श्रद्धावान् नरः कुर्यात्। पितरः तृप्ताः सन्तः, तत्र पुत्रसम्पन्नः धन्यः नरः जायते। न संशयः—यः श्राद्धं तत्र करोति, स समृद्धिं भोगसम्पत्तिं च लभते। श्रद्धया युक्तः फलाकाङ्क्षी च श्राद्धं सम्यक् कुर्यात्। यदि सोमवारे अमावास्या स्यात्, अथवा अन्यस्मिन्सोमवारे अपि, तत्र श्राद्धं विधिवत् कार्यम्।