कृष्णेन महता प्रयत्नेन मथ्यमानस्य तस्य, हे देवि, देवैः मनुष्यैः पितृभिश्च तत् तत्रैवोत्पन्नं दृष्टम्। तदा तस्य प्रादुर्भावं दृष्ट्वा भगवान् केशवः प्रोवाच। वासुदेवेन सम्यक् उक्तः सोमः प्रजासंरक्षणाय नियुक्तः। तस्य पुरतः नारदः शीघ्रं सर्वमाख्यात्। ततः दक्षशापपीडितः सोमः तत्रैव लीनः। शप्तः सन् स किञ्चित्कम्पमानवाक् तत्र गतः। एष मे प्रथमः पुत्रः सोमेन महता पीडितः इति स उक्तवान्। विष्णुना तु तस्मै चन्द्राय दृढं बलं दत्तम्। मधुसूदनं दृष्ट्वा ब्रह्मा विष्णवे प्रोवाच। स ब्रह्मा पुनः पुनः सोमस्य कृच्छ्रं कथयन् विष्णोः पुरतः स्थितः। स लोकपूजिताय विष्णवे पूर्वचन्द्रस्य कृते ब्रह्मा प्रणम्य उवाच— कृष्णाय नमः, विष्णवे नमः, जयाय नमः, पुनः पुनर् नमः। जयस्ते गोविन्द महाबल, जयास्ते विष्णो, जयास्ते पद्मनाभ! एवं तदा लोककर्ता ब्रह्मा देवीं स्तौति स्म। ब्रह्मा आज्ञापयत्— सोम, ममाज्ञया त्वं महाकालवनं श्रेष्ठं गच्छ; तत्र यत्नेन तं पूजय, स ते देहम् दास्यति। एवं वासुदेवेन पुनः पुनः च ब्रह्मणा च उक्तः, धर्मात्मा सोमः लिङ्गं दृष्ट्वा तं स्तोत्रेण स्तौत्। चन्द्र उवाच— देवानां देवाय, त्रिनेत्राय, महात्मने नमः। महादेवाय, त्रिशूलिनं, भूतगणैः सेव्यमानं नमामि। पूष्णोर्दन्तविनाशकाय, अन्धकवधाय च नमः। उर्ध्वकेशाय, भैरवाय, नमो नमः। दारुवनविनाशकाय, तीक्ष्णत्रिशूलधारिणे च नमः। उग्रदण्डधराय, वडवानलमुखाय च नमः। दक्षयज्ञविध्वंसकाय, लोकभीषणाय, जटिलाय, उग्राय, सर्वदेवेशाय नमः। एवं तदा, हे देवी, अदृश्यः चन्द्रः तम् स्तोत्रेण स्तौत्। तेन स्तोत्रेण तुष्टः स भगवान् उवाच— ब्रूहि सोम, किं वरं वाञ्छसि। सोमः उवाच— त्वदीयया कृपया प्रभो, तेजः, प्रभा, रूपं, सौन्दर्यं च इच्छामि। त्वदीयेन प्रसादेन स्वं स्वरूपं पुनः प्राप्नुयाम्। तत् द्विजराजेन तस्य लिङ्गस्य प्रसादात् प्राप्तम्। तस्मात् त्रिषु लोकेषु सः सोमेश्वर इति प्रसिद्धः। पुण्यकर्माणः जनाः परमं पदं यान्ति। जन्मादिदुःखैः विमुक्तः जनः मयि लीयते। ये तु सोमेश्वरं न दृष्टवन्तः, न पूजितवन्तः, तेषां दुःखनाशः न भवति। सोमेश्वरः एव पूजनीयः, कुष्ठनाशकः। स सर्वलोकाधारः; येन सोमेश्वरः पूज्यते, सः मुक्तः, सुखी, निर्भयः मम लोके दीर्घकालं वसति। सुवर्णपुष्पैः, हे प्रिये, सोमेश्वरलिङ्गं पूजनीयम्। एतत्, हे देवि, पापनाशिनीं शक्तिं त्वां उक्तवान्। केवलं तं दृष्ट्वा—स्वप्ने अपि—कथं नरकः स्यात्? कदाचित्, हे देवी, कलियुगे वाराहे नाम्नि काले, सीमाहीनाः, मूलहीनाः, गृहीनाः, नास्तिकाः जनाः समुत्पन्नाः।