देवदशा-मानुष्यदशा-पशुदशासु च शुभाशुभफलानि जायन्ते इति भगवता न्यग्रोधेन नृपतेः समक्षं संक्षेपेणोक्तम्। ततः स न्यग्रोधः राजानम् उवाच—"इदानीं अन्यत्र गच्छामः, यथा त्वया अद्यात्र दृश्यते।" तस्मिन्नेव काले, ये दुःखार्ताः नराः तत्र आक्रन्दन्ति स्म, तेषां शरीरं यः वातः त्वदङ्गसंस्पृष्टः, तेन अस्माकं महदुपशमः जातः। सर्वं वेदनादुःखतापश्च देहेभ्यः नष्टम्। तेषां वचनं श्रुत्वा राजा यमदूतं पप्रच्छ—"किं मया मर्त्यलोके महत् पुण्यकर्म कृतम्? अश्विनमासस्य चतुर्दश्यां एष फलं लभ्यते।" यदा सः वातः तेषां देहान् स्पृष्टवान्, तदा परमं सुखं जातम्। ततः राजा तं यमदूतं प्राह—"सुवदने, अहं स्थास्यामि अत्र स्थिरः स्तम्भवत्। सुखानि भुञ्जस्व, पापकर्मणां दुःखस्थानं मा गच्छ। दुःखार्तजनानां मोक्षाय एव मम संकल्पः। अतः, एतेषां महादुःखितानां मोचनं यावत् न स्यात्, तावत् न गमिष्यामि। यदि मम कारणेन बहवः दुःखिताः सुखं यान्ति, अहं स्थास्यामि।" यमदूतः पुनरुवाच—"गन्तव्यमत्र, अतः राजन् निर्गच्छ।" तस्मिन्नन्तरे धर्मः इन्द्रेण सह वचनं अब्रवीत्—"आगच्छ, आगच्छ, नरशार्दूल; यावत् कार्यं तावत् सम्पादितम्। क्रुद्धो मा भूः, मम वचनं शृणु महाबाहो। त्वया पूजितः सन् त्वां स्वर्गं नेष्यामि।" तदा निमिरुवाच—"अत्र नरकस्थाः सहस्रशः जनाः पीड्यन्ते, हे धर्म।" धर्मराजः उवाच—"राजन्, स्वकृतैः पुण्यैः त्वं स्वर्गं गन्तव्यम्।" राजा पुनः पप्रच्छ—"किं मम विशेषं पुण्यं वा धर्मं? तद् शुभं ब्रूहि।" धर्मः प्रत्युवाच—"त्वया महाबाहो, तस्मिन् श्रेष्ठे महाकालवने यत् पुण्यं कृतं, तस्य मापि न ज्ञायते। एते नरकवासिनः स्वकर्मफलनिष्पत्तिं यान्तु। यदि मम सन्निधौ तेषां उन्नतिः न जायते, तर्हि यत् पुण्यकर्मास्ति, तस्य अंशं एतेभ्यः ददामि। तेन पुण्यबलात्, प्रथमाः एते नरकात् विमुच्यन्ते।" तत् श्रुत्वा धर्मराजः इन्द्रेण सह निमिं प्राह—"पश्य, एते पातकिनः नरकवासिनः पापात् विमुक्ताः।" ततः हरिः तं दिव्यरथे स्थापयित्वा स्वर्गलोकं निन्ये। तस्य देवस्य प्रभावेन ते स्वर्गलोकं गताः, प्रिये। सर्वैः सुरगणैः स्तूयमानः, सः नरकात् मोचयिता अभवत्। यः नरपतिः प्रतिदिनं नरकाधिपतिं देवमेकं पश्यति, सः एव सर्वैः देवैः दृष्टः सन्तुष्टिम् आप्नोति, हे गिरिसुते। मनुष्यः स्वपितृप्रपितामहान् दशसहस्रपर्यन्तान्, अतीतानागतांश्च, तैः सह, अश्विनमासस्य कृष्णचतुर्दश्यां शिवयोगयुक्तायां, यः नरकपतिं देवमर्चयति, तस्य कर्मणा, मनसा, वाचा च यत् पापं सञ्चितम्, तत् सर्वं नश्यति। एष देवस्य पापनाशकः प्रभावः त्वां प्रतिपादितः, हे देवि।