घंटाटंकारसुभगैर्वेदध्वनिविमिश्रितैः
अलंचकार भगवन्भक्तानुग्रहकाम्यया
अंबिकासहितः श्रीमान्विजहार दयानिधिः
गणानां विकटैर्नृत्यै रमयामास पार्वतीम्
वरान्प्रदाय विविधान्भक्तलोकाय वाञ्छितान्
विजहारोमया सार्द्धं रत्नप्रासादपंक्तिषु 1.3.1.3.
केलिपर्वतशृंगेषु हेमरंभावनांतरे
वातेन मंदगतिना विहारविहतश्रमः
रतिरूपां शिवां देवीं सर्वसौभाग्यसुन्दरीम्
रमणं जानती मुग्धा पश्चादभ्येत्य सादरम्
पिदधे लीलया शंभोः किमेतदिति कौतुकात्
अन्धकारोऽभवत्तत्र चिरकालं भयंकरः
देवीलीलासमुत्थेन तमसाभूज्जगत्क्षयः
शून्यं ज्योतिः प्रचारेण विनाशं प्रत्यपद्यत
नापि जीवाः समभवन्नव्यक्तं केवलं स्थितम्
तपसा लब्धस्फूर्तीनां विचारः समपद्यत 1.3.1.3.
भगवानपि सर्वात्मा न नूनं कालमाक्षिपत्
तेनेदमखिलं जातं निस्तेजो भुवनत्रयम्
का गतिर्लब्धराज्यानां तपसो देवजन्मनाम्
इति निश्चित्य मनसा वीक्ष्य ते ज्ञानचक्षुषा
नमः सर्वजगत्कर्त्रे शिवाय परमात्मने
अविनाभाविनी शक्तिराद्यैका शिवरूपिणी
अर्धांगी सा तव देव शिवशक्त्यात्मकं वपुः
लीलया तव लोकोयमकाले प्रलयं गतः
भवतो निमिषार्द्धेन तेजसामुपसंहृतेः
ततः प्रसीद करुणामूर्त्ते काल सदाशिव 1.3.1.3.
इति तेषां वचः श्रुत्वा भक्तानां सिद्धिशालिनाम्
विससर्ज च सा देवी पिधानं हरचक्षुषाम्
कियान्कालो गतश्चेति पृष्टैः सिद्धैश्च वै नतैः
अथ देवः कृपामूर्त्तिरालोक्य विहसन्प्रियाम्