पापबुद्धिं परित्यज्य ब्रह्मचर्येण धीमता
शाकाहारेण मुन्यन्नैः कृष्णार्चनपरो नरः 2.4.32.
एवं सम्यक्समाप्यं स्याद्यथोक्तं फलमाप्नुयात्
मद्यपो यः पिबेन्मद्यं जन्मनो मरणांऽतिकम्
स्त्रीभिर्वा भर्तृवाक्येन कर्तव्यं धर्मवर्धनम्
अयोध्यायां पुरा कश्चिदतिथिर्नाम वै नृपः भुक्त्वेह निखिलान्भोगानंते विष्णुपुरं ययौ
इत्थं कुर्याद्व्रतं नित्यं पञ्चकं भीष्मसंज्ञितम् पयोमूलफलाऽऽहारैर्हविष्यैर्व्रततत्परः
पौर्णमासीदिने प्राप्ते पूजां कृत्वा तु पूर्ववत्
यद्भीष्मपञ्चकमिति प्रथितं पृथिव्यामेकादशीप्रभृति पंचदशीनिरुद्धम्
मुक्तिदं तत्त्वबुद्धीनां शृणुष्व सुरसत्तम
तावद्गर्जति सेनानीर्गंगा भागीरथी क्षितौ
तावद्गर्जंति तीर्थानि आसमुद्रसरांसि वै
अश्वमेधसहस्राणि राजसूयशतानि च
दुर्लभं चैव दुष्प्राप्यं त्रैलोक्ये सचराचरे
ऐश्वर्यं संततिं ज्ञानं राज्यं च सुखसंपदः
मेरुमंदरतुल्यानि पापान्युपार्जितानि च
उपवासं प्रबोधिन्यां यः करोति स्वभावतः
पूर्वजन्मसहस्रेषु पापं यत्समुपार्जितम्
शृणु षण्मुख वक्ष्यामि जागरस्य च लक्षणम् 2.4.33.
फलमर्घ्यं च श्रद्धा च दानमिंद्रियसंयमम्
साश्चर्यं चैव प्रोत्साहमालस्यादिविवर्जितम्
नीराजनसमायुक्तमनिर्विण्णेन चेतसा
एतैर्गुणैः समायुक्तं कुर्याज्जागरणं विभोः
य एवं कुरुते भक्त्या वित्तशाठ्यविवर्जितः
पुरुषसूक्तेन यो नित्यं कार्तिकेऽथार्चयेद्धरिम्
यथोक्तेन विधानेन पंचरात्रोदितेन वै
नमो नारायणायेति कार्तिके योर्चयेद्धरिम्
हरेर्नामसहस्रं च गजराजस्य मोक्षणम् 2.4.33.
युगकोटिसहस्राणि मन्वंतरशतानि च
कुले तस्य च ये जाताः शतशोथ सहस्रशः