मम लोकात्परोलोको वैकुंठ इति गीयते
शिवलोकस्तदुपरि गोलो कस्तत्समीपतः
गवां शुश्रूरूषकाये च गोप्रदाये च मानवाः
यत्र क्षीरवहा नद्यो यत्र पायस कर्दमाः
श्रुतिस्मृतिपुराणज्ञा ब्राह्मणाः परिकीर्तिताः
श्रुतिस्मृती तु नेत्रे द्वे पुराणं हृदयं स्मृतम् पुराणहीनाद्धृच्छून्यात्काणांधावपि तौ वरौ
तद्बाह्मणाय गोर्देया सर्वत्र सुखमिच्छता
यस्य धर्मेऽस्ति जिज्ञासा यस्य पापाद्भयं महत्
चतुर्दशसु विद्यासु पुराणं दीप उत्तमः 4.1.2.
उत्फुल्लपद्मनयना निर्मिताः सुकृतार्थिनः 4.1.2.
इह वंशं परिस्थाप्य भुक्त्वा सर्व सुखानि च
सर्वलोकहितार्थाय तदाख्याहि महामुने
धिषणाधिपतेरास्यं विबुधा व्यालुलोकिरे
वाक्पतिरुवाच धन्योसि कृतकृत्योसि मान्योसि महता मपि
प्रत्याश्रमं प्रतिनगं प्रत्यरण्यं तपोधनाः
तपोलक्ष्मीस्त्वयीहास्ति ब्राह्मतेजस्त्वयि स्थिरम्
पतिव्रतेयं कल्याणी लोपामुद्रा सधर्मिणी
पतिव्रतास्वरुंधत्या सावित्र्याप्यनसूयया
मेनया च सुनीत्या च संज्ञया स्वाहया तथा
भुंक्ते भुक्ते त्वयि मुने तिष्ठति त्वयि तिष्ठति
अनलंकृतमात्मानं तव नो दर्शयेत्क्वचित् 4.1.4.
न च ते नाम गृह्णीयात्तवायुष्यविवृद्धये
आक्रुष्टापि न चाक्रोशेत्ताडितापि प्रसीदति
आहूता गृहकार्याणि त्यक्त्वा गच्छति सत्वरम्
न चिरं तिष्ठति द्वारि न द्वारमुपसेवते
पूजोपकरणं सर्वमनुक्ता साधयेत्स्वयम्
प्रतीक्षमाणावसरं यथाकालोचितं हि यत्
सेवते भर्त्तुरुच्छिष्टमिष्टमन्नं फलादिकम्
अविभज्य न चाश्नीयाद्देवपित्रतिथिष्वपि
संयतोपस्करादक्षा हृष्टा व्यय पराङ्मुखी