उत्तरे चात्र दिग्भागे सोमतीर्थमिति स्मृतम् 1.3.1.7.
ऐशाने चात्र दिग्भागे विष्णुतीर्थमिति स्मृतम्
मार्कण्डेयः पुरा देवि प्रार्थयामास शंकरम्
बहूनामिह तीर्थानामेकत्र स्यात्समागमः
इति तस्य वचः श्रुत्वा देवदेव उमापतिः
सन्निधिं मम संप्राप्तः सेवते गूढरूपतः
नान्यदन्वेषणीयं ते तीर्थमत्र महामुने
तस्माद्भक्तियुतैर्नित्यं सर्वतीर्थसमागमः
इति देवि पुरा देवो मार्कडेयाय शंकरः
सदोपहारवेलायां दृश्यानि किल मानवैः
व्रतं तीर्थं तपो वेदा यज्ञाश्च नियमादयः 1.3.1.7.
निशम्य वाक्यं मुनिपुंगवस्य प्रसेदुषी पर्वतराजपुत्री
अहं कृतार्था तपतां वरिष्ठ त्वत्संगमात्संप्रति तीर्थजालम्
कथं गिरीशः पुनरत्र देवः स्फुरन्महावह्निवपुर्धरोऽपि
आदिष्टस्तीर्थयात्रार्थमहं लिंगानि वीक्षितुम्
रुद्रक्षेत्रे च केदारे तथा बदरिकाश्रमे
कांचीमुख्यासु पुण्यासु पुरीष्वप्यगमं तदा
स्थापितानि च लिंगानि स्वयंभूनि च दृष्टवान्
सेवमानः सशिष्योऽहं पर्यटन्पृथिवीमिमाम्
तपांसि यज्ञकर्माणि कुर्वन्भूमिं समाचरन्
सर्वाणि भुवि पुण्यानि देशमेतमुपाश्रयम्
अरुणाद्रिरितिख्यातं पर्वतं लिंगमैक्षिषि
कंदमूलफलाहारा दृष्टाः शोणाद्रि सेवकाः
आद्येन ब्रह्मणा पूर्वमर्चितं दिव्यचक्षुषा ।। 1.3.1.8.
इति वेदा स्तुवंति त्वामरुणाद्रीश संततम्
सर्ववेदस्वरूपाय नित्यायामृतमूर्त्तये
भक्तवात्सल्यपूर्णाय पुण्याय पुरभेदिने
भुवि लब्धवता भूयो नान्यत्कार्यं तपः क्वचित्
प्रार्थयते स्वयं वासान्देवाश्चात्र त्वदाश्रये
अन्यत्कृतं तपः सर्वं त्वद्दर्शनफलं मम