दर्शनं शैलवर्यस्य प्रायश्चित्तं परं मतम्
आवाह्य सर्वतीर्थानि सर्वदोषनिवृत्तये
अघमर्षणसंयुक्ता सलिंगा स्नानमाचर
आराधयोपचारैस्त्वमरुणाद्रिमयं शिवम् ।। 1.3.1.11.
एवं तस्य मुनेर्निशम्य वचनं शैवार्थसंभावितं प्रीता देवनमस्कृता गिरिसुता देवी जगद्रक्षिका
विजहौ गिरिजा शंकां शिवभक्तवधाश्रिताम्
अथांतरिक्षादुदभूद्वाणी कर्णमनोहरा
गंगा च यमुना सिंधुर्गोदापि च सरस्वती
अत्रैव नव तीर्थानि संभवंतु शिलातले
अस्मिन्नाश्वियुजे मासि ज्येष्ठानक्षत्र आगते
निवर्त्य सावनं मासमत्र दिक्पालसंमितम्
प्रतिष्ठापय तीर्थाग्रे लोकानुग्रहकारणात्
तापत्रयोपशांतिश्च त्रैलोक्यस्य न संशयः
स्थापय स्थिरया भक्त्या सदालोकहिताय च
महोत्सवसमायुक्तं यावद्दशदिनावधि 1.3.1.12.
सायमभ्यर्च्य विधिवच्छोणाचलवपुर्मम
एतत्कृतं ते लोकानां रक्षायै संभविष्यति
उभयं कर्तुमारेभे तपसा शैलकन्यका
उदजृंभत तीर्थानां नवकं तत्र तत्क्षणात्
तीर्थे ममज्ज तस्मिन्सा मुनीनामभ्यनुज्ञया
अंतर्वसतितः कांत्या मेचकीकृतमंजसा
शम्भोर्विरहसंतप्तं मनश्चंचलतां ययौ
मंदस्मितेन कुमुदं ससर्ज सलिलस्य सा
कृतार्थास्सहसा जातास्तत्तत्कालफलान्विताः
कार्तिके मासि नक्षत्रे कृत्तिकाख्ये निशोदये 1.3.1.12.
अरुणाद्रिमयं लिंगं तुष्टाव जगदंबिका
तेजोमयाद्रिलिंगाय सर्वपाततकनाशिने
अग्निरूपोऽपि सञ्छांतो लोकानुग्रहक्लृप्तये
अद्रिश्रेष्ठारुणाद्रीश रूपलावण्यवारिधे
तेजसां देव सर्वेषां बीजभूतं निगद्यसे