सर्वैराराधनीयेति मयापि घटितोंजलिः 1.3.2.21.
अनादिसिद्धं देवेशि तवेदं मौग्ध्यमीदृशम्
तपः समाधयश्चेति क्व कर्कशजनोचिताः । नारायणोहं लक्ष्मीस्त्वं ब्रह्मास्मि त्वं सरस्वती
वारुणी त्वं फणींद्रोहं रोहिणी त्वमहं शशी
जाह्नवी त्वं समुद्रोऽहं मेरुरस्मि त्वमुर्वरा
बुद्धिस्त्वं राजराजोहं त्वं शमाऽहं समीरण
विद्या त्वं वेदितव्योऽहं वाक्त्वमर्थोपि पार्वती
सृष्टि स्थित्युपसंहारविधानानुग्रहेश्वरे
चित्प्रकाशात्मनोर्देवि स्वेच्छाधृतशरीरया
दृष्टाप्रतिक्रिया तस्य क्रियते याधुना मया
गौरीं स्वकीय एवांगे गूहमानामिव ह्रिया 1.3.2.21.
अर्थद्वयमिवाह्नाय संनिकर्षोपलंभतः
तद्विचित्रमभूदंगं शिवयोरेकतां गतम्
अंगादर्धेंदुचूडस्य वपुरर्धेन्दुकूलितम्
एकपिंगलसध्रीचो गात्रमेकस्तनं बभौ
अवकाशो रुषो देवि मा भूरतः परं तव
तदपीतस्तनीनाम्ना निवसात्र ममांतिके
जनाः सर्वे समाराध्य रमंतां भोगमोक्षयोः
अत्रैव सन्निधत्तां तु मंत्रसिद्धिप्रदा नृणाम्
सर्वरोगहरं पुंसामस्तु सर्वाघनाशनम्
भक्तिश्रद्धावतां नॄणां भूयास्तां भूतये भृशम् ।।1.3.2.21.
तपोनुरूपं भजतां लोकेष्वाचंद्रतारकम्
अद्यप्रभृति कुर्वंतु सान्निध्यं जगतां श्रियै
अरुणक्षेत्र एवात्र नित्यं कुर्वंतु संनिधिम्
त्वयाप्यरुणया देव्या स्थातव्यं करुणार्द्रया
तदस्मिन्नरुणक्षेत्रे सुलभाः सर्वसिद्धयः
इदं कृतं पर्वतराजपुत्र्या प्रसादनं शोणगिरीश्वरस्य
आह्लादितोऽस्मि शोणेशमाहात्म्यसुधया त्वया
कथं वज्रांगदः पांड्यराजः शोणव्यतिक्रमम्
कथं विद्याधराधीशौ कांतिशालिकलाधरौ