एकादश्यां नरस्तत्र यः श्राद्धं कुरुते नृप स्नानेनव विपापत्वं तत्क्षणादेव जायते
इति श्रीस्कांदे महापुराण एकाशीतिसाहस्र्यां संहितायां सप्तमे प्रभासखंडे तृतीयेऽर्बुदखंडे शुक्लतीर्थमाहात्म्यवर्णनंनाम त्रयोविंशोऽध्यायः
देवी कात्यायनी यत्र शुंभदानवनाशिनी
शुंभोनाम महादैत्यः पुराऽऽसीत्पृथिवीतले
स शंकरवराद्दैत्यो देवदानवरक्षसाम्
ततो देवगणाः सर्वे गत्वाऽर्बुदमथाचलम् देवीमाराधयामासुर्व्यक्तरूपां सुरेश्वरीम्
अथ तेषां प्रसन्ना सा दृष्टिगोचरमागता
तं निषूदय कल्याणि सोवध्योन्यैः सदा रणे
त्वया संरक्षिता देवि पुरा बाष्कलितो वयम्
स तया याचिते युद्धे ज्ञात्वा तां योषितं नृप
जीवग्राहेण दुष्टेयं गृह्यतां परुषस्वना 7.3.24.
अथ तस्य समादेशाद्दानवास्तां ततो द्रुतम्
ततोऽवलोकनाद्दैत्यास्तया ते भस्मसात्कृताः
अब्रवीत्तिष्ठतिष्ठेति खङ्गमुद्यम्य भीषणः
अभवद्भस्मसात्सद्यः पतंग इव पावकम् भित्त्वा रसातलं जग्मुः पातालं भयसंयुताः
ततो देवगणाः सर्वे तुष्टुवुस्तां सुरेश्वरीम्
देव्युवाच तत्रैव पर्वते स्थास्ये ह्यर्बुदेऽहं सुरोत्तमाः
विना यज्ञैस्तथा दानैः स्वर्गः संकीर्णतां गतः
वयं त्वां तत्र द्रक्ष्यामः शुक्लाष्टम्यां सदा शुचेः
सापि देवी गिरौ तत्र गत्वा चैवार्बुदे नृप ॥ 7.3.24.
गुहामध्यं समासाद्य नित्यं जगद्धिताय वै
यस्तां पश्यति राजेन्द्र शुक्लाष्टम्यां समाहितः
इति श्रीस्कांदे महापुराण एकाशीतिसाहस्र्यां संहितायां सप्तमे प्रभासखण्डे तृतीयेऽर्बुदखण्डे कात्यायनीमाहात्म्यवर्णनंनाम चतुर्विंशोऽध्यायः
यत्र पूर्वं तपस्तप्तं मंकिना ब्राह्मणेन च
पुरा मंकिरभूद्विप्रो नाममात्रेण भूपते
अथासौ पर्वते रम्ये लोकानां नृपसत्तम
कस्यचित्त्वथ कालस्य तेन वित्तमुपार्जितम्
ततस्तद्दमयामास गोयुगं नृपसत्तम
निबद्धमुष्ट्रमासाद्य ग्रीवादेशे बलात्स्थितम्
गोयुगेन हि ग्रीवायां लम्बमानेन भूपते