तत्फलं देवदेवस्य सकृद्दत्त्वा प्रदक्षिणम्
पदेपदे यज्ञफलमिति मे शंकरोऽब्रवीत्
पूजितानि भवंत्यत्र यात्रेश्वरसमर्चनात्
सहस्रदक्षिणां दद्यात्तस्य पुण्यफलं शृणु
एवं यात्रां समाप्याथ गत्वा निजगृहं नरः
भोजयेच्छिवभक्तांश्च शिवध्यानपरायणान्
यात्राक्रमेण चैकैकं द्वारांतरमनुव्रजेत्
धेनुं पयस्विनीं दद्याद्वित्तशाठ्यविवर्जितः
दीनानाथदरिद्रांधविकलाद्यांश्च भोजयेत् 5.1.23.
कुलानां शतमुद्धृत्य मातापित्रोः समाहितः
मौनी ध्यानपरो भूत्वा स कवित्वमवाप्नुयात्
यस्य दर्शनमात्रेण कवित्वमुपजायते
रूपयौवनसंपन्ना तस्य भार्याथ कौशिकी
तस्य पुत्रः समुत्पन्नो ह्यग्निशर्मेति नामतः
ततो बहुतिथे काले अनावृष्टिरजायत
ततोऽसौ सुमतिर्विप्रः सभार्यः स सुतस्तथा
आभीरैर्दस्युभिः सार्धं संगोऽभूदग्निशर्मणः
स्मृतिर्नष्टा गता वेदा गतं गोत्रं गता श्रुतिः
सप्तर्षयः पथा तेन सुव्रताः समुपस्थिताः
वस्त्राणीमानि मुच्यध्वं छत्रिकोपानहौ तथा 5.1.24.
तस्य तद्वचनं श्रुत्वा अत्रिर्वचनमब्रवीत् वयं तपस्विनो भूत्वा तीर्थयात्राकृतोद्यमाः
पोषयामि सदा तांस्तु एतन्मे हृदि संस्थितम्
यद्युष्मदर्थं क्रियते पापं तत्कस्य कथ्यताम्
यदि ते कथयंति स्म मा मृषा प्राणिनो वधीः
युष्माकं वचसा मेऽद्य प्रतिबोधः प्रवर्तते
गत्वा पृच्छामि तान्सर्वान्कस्य भावश्च कीदृशः
इत्युक्त्वा ताञ्जगामाशु पितरं स्वमुवाच ह
सुमहद्दृश्यते पापं कस्य तत्कथ्यतां मम
त्वं जानासि यत्कुरुषे कृतं भाव्यं पुनस्त्वया
तयाप्युक्तं न मे पापं पापमेतत्तवैव हि 5.1.24.