लोकनिंदापरः क्रुद्धः क्षुधितो बहुवासरैः
कपालं च करे कृत्वा इत्यु वाच पुनः पुनः
इत्युक्त्वा करमुद्यम्य तर्जन्यगुंलिमादधत्
तदांगुलिसमुद्भूतं बहु सुस्रावशोणितम्
तदा उद्वेलिता सा वै धारा जाता समं ततः
वैकुंठे चाभवत्सद्यो नदी त्रैलोक्यपावनी
ज्वरघ्नी च यथा प्रोक्ता तथा व्यास ब्रवीम्यहम् 5.1.49.
योधयामास दैत्येंद्रो ह्यनिरुद्धप्र हेलनः
तस्मात्क्रुद्धो वासुदेवश्चक्रमादाय सत्वरः
स तदा भग्नसंकल्पश्छिन्नदोश्च व्रणार्दितः
तदागतं महादैत्यं समीपे भयविह्वलम्
छित्त्वा बाहुसहस्रं वै दैत्यराजस्य चाहवे
स्थितो यत्राचलो व्यास तत्रागतो महेश्वरः
अन्योन्यं च समासाद्य कृत्वा युद्धं तु दारुणम्
वैष्णवास्त्रं तदा कृष्णः संदधे हरजिघांसया
संदधे वै तदा शंभुः कृष्णप्राणहरोत्सुकः
मोहनास्त्रं पुनः कृष्णः शिवोपरि मुमोच ह 5.1.49.
जृंभमाणः स्थितः संख्ये किंचित्कालं मुहुर्मुहुः
तदा क्रोधाभिभूतेन कृतो माहेश्वरो ज्वरः
त्रिनेत्रस्त्रिशिरा ह्रस्वस्त्रिपादो बर्कराकृतिः
कृष्णसेनां समासाद्य महादेवेन प्रेरितः
पराङ्मुख्यपरा भग्ना ज्वराभिघातपीडिता
तथाभूतां समालोक्य जृंभमाणा रुजार्दिताम्
ससर्ज वैष्णवं तापं कृष्णः परमकोपनः
अन्योन्यमभवद्युद्धं घोरं घोरतरं महत्
सर्वलोकेषु गत्वा वै न शांतिं प्रतिजग्मिवान्
निमग्नोऽथ वै शिप्रायां ततः शांतिं परां ययौ 5.1.49.
वैष्णवो ऽपि समासाद्य तस्यां मज्जनमाचरत्
तस्मात्सर्वेषु कालेषु ज्वरघ्नी साऽभवत्क्षणात्
निमज्जंति च शिप्रायां व्यासोषसि समाहिताः