ऋषयोऽपि महाभागाः सदा पर्वणिपर्वणि
अस्मिंस्तीर्थे सदाचाराः स्नानं कुर्वन्ति ये नराः
महाबाधासु घोरासु महामारीषु तत्परैः
पायसै र्विविधैर्भोगैस्तेषां दोषो न जायते
पूजयेत्क्षेत्त्रपालं च सर्वाऽऽपदि समाहितः
स्नात्वा कुटुंबके तीर्थे पूजयित्वा महेश्वरम्
सौवर्णमणि मुक्ताभिर्वासोऽलंकारसंयुतम्
फाल्गुने च सिते पक्षे या वै चतुर्दशी भवेत्
तद्दिने च नरः स्नात्वा रात्रौ जागरणं चरेत् 5.1.67.
धूपैर्दीपैश्च नैवेद्यैर्वासोऽलंकारकादिभिः
तस्य पापं क्षयं याति शिवलोके महीयते
अश्वमेधफलं तस्य जागरे च क्षणेक्षणे
कृत्वा तु विधिवद्व्यास शिवपूजाऽर्चनं तथा
कपिलानां सवत्सानां सहस्राणि चतुर्दश
इति श्रीस्कान्दे महापुराण एकाशीतिसाहस्र्यां संहितायां पञ्चम आवन्त्यखण्डेऽवन्तीक्षेत्र माहात्म्ये कुटुंबेश्वरमाहात्म्यवर्णनंनाम सप्तषष्टितमोऽध्यायः
देवप्रयागमाख्यातं सर्वपापप्रणाशनम्
देवानां च परं स्थानं यत्र तीर्थं परंतप
क्षिप्रायाः पूर्वभागे च तत्र तीर्थं प्रतिष्ठितम्
देवं माधवमित्याख्यं भुवि सर्वफलप्रदम्
आनंदभैरवस्तत्र सर्वदेवनमस्कृतः
न तस्य जायते व्यास यातना भैरवी कदा
ज्येष्ठे मासे सिते पक्षे दशम्यां बुध हस्तयोः दशाला जायते वत्स गंगाजन्म परं शुचि
तद्दिने च नरः स्नात्वा सर्वतीर्थफलं लभेत्
यस्य श्रवणमात्रेण व्रतभंगो न जायते
बहुव्रतधरो दांतो वेदवेदांगपारगः।। 5.1.68.
किंचिद्दोषप्रसंगेन व्रतपूर्तिर्न चाभवत्
तस्य गेहागतो ब्रह्मन्नातिथ्यार्थं महातपाः
सत्कृत्य नारदं भूमन्विधिदृष्टेन कर्मणा
भगवन्भवता सर्वं विदितं ज्ञानचक्षुषा
येन पापप्रसंगेन व्रतभंगोऽभवद्ध्रुवम्