एवमस्त्विति लिंगेन प्रोक्तं तुष्टेन पार्वति यस्य दर्शनमात्रेण चिरायुर्जायते नरः
यः समीक्षति तल्लिंगं कंथडेश्वरमीश्वरम्
पापकंथाविनिर्मुक्तो मुक्तिं यास्यति गौरि सः पुनाति पातकान्सर्वान्मम नामानुकीर्तनात्
तेऽधन्याः पुरुषा लोके तेषां जन्म निरर्थकम्
एष ते कथितो देवि प्रभावः पापनाशनः 5.2.34.
महासिद्धिप्रदं देवि ब्रह्महत्याविनाशनम्
आसीत्प्रजापतिस्त्वष्टा तस्य पुत्रः कुशध्वजः
तस्य पुत्रं हतं श्रुत्वा त्वष्टा क्रुद्धः प्रजापतिः
अद्य पश्यंतु मे वीर्यं त्रयो लोकाः सदेवताः
स्वकर्मनिरतो येन मत्सुतो विनिपातितः
ततो वृत्रः समुत्तस्थौ ज्वालामालासमाकुलः
इंद्रशत्रुरमेयात्मा त्वष्टुस्तेजोऽभिबृंहितः
वधाय चात्मनो दृष्ट्वा वृत्रं शक्रो महासुरम्
एतस्मिन्नंतरे प्राप्तो वृत्रो बलवतां वरः
दैत्यो वृत्रो महाकायश्चक्रे संग्राममुल्बणम् 5.2.35.
छिन्नभिन्नतनुत्राणक्रोधरक्तधरातलम्
कबंधसंघघटनं घटितामरसैनिकम्
कल्लोलरुधिरोद्गारपाटलीकृतदिङ्मुखम्
वासवं बंधयित्वा तु स्वर्गलोकं जगाम ह
ततस्तु बद्धे देवेंद्रे बृहस्पतिरुदारधीः
दृष्ट्वा तथाविधं शक्रमाशीर्भिरभिनंद्य च
अनुकूलो न कालोयं सुरेशस्य तवाधुना दृष्टा हि प्रवराः सर्वे मया तत्र महासुराः
एकैकोपि विजेतुं त्वां शक्तः स्यादिति मे मतिः दृष्टो वापि श्रुतो वापि यादृशो ह्यवलोकितः
बृहस्पतिवचः श्रुत्वा शक्रः संभ्रममागमत
किमत्र प्रतिकर्त्तव्यं वद तावद्बृहस्पते मत्सकाशं समेष्यंति स च वृत्रो महा बलः ।। 5.2.35.
इति शक्रवचः श्रुत्वा बृहस्पतिरुवाच तम्
महाकालवने रम्ये खंडेश्वरस्य दक्षिणे
तदाराधय यत्नेन तत्ते कामं प्रदास्यति
महाकालवने देवि दृष्ट्वा लिंगमनुत्तमम्
नमो देवाधिदेवाय शंकराय वृषाय च वरेण्याय नमो नित्यं नमस्ते सर्वकामद