తతఃప్రభృతి రాజాసౌ సకలత్రో మహామతిః
అప్పటి నుండి, ఆ మహామతి రాజు తన భార్యలతో కలిసి,
దేవదేవస్య మాహాత్మ్యాత్పుత్రో జాతో మహాబలః
దేవదేవుని మహిమ వల్ల, గొప్ప బలమైన కుమారుడు జన్మించాడు.
అథాహం మన్దరాద్దేవి కౌతు- కాత్తు సమాగతః
అప్పుడు నేను, ఓ దేవి, మందర పర్వతం నుండి ఆసక్తితో వచ్చాను.
యోగైశ్వర్యేణ చ మయా కృతం వై పురమాత్మనః తచ్ఛివం శాశ్వతం స్థానం దత్తం దేవి తదా మయా
నా యోగశక్తితో నేను నాకు ఒక పట్టణాన్ని సృష్టించాను. ఆ శాశ్వతమైన శివుని స్థలాన్ని అప్పుడు నీకు ఇచ్చాను, ఓ దేవి.
మార్కండేయేశ్వరాద్దేవాదుత్తరే వరవర్ణిని .
ఓ సుందరివని, మార్కండేయేశ్వర దేవుడి ఉత్తర భాగంలో,
యేఽర్చయిష్యన్తి సతతం శివేశ్వరమనుత్తమమ్
ఎవరైతే ఎప్పుడూ శివేశ్వరుని పరమోన్నతుడిగా పూజిస్తారో,
విదిత్వార్భగురుం లోకం యే ద్రక్ష్యంతి శివేశ్వ రమ్
ఈ లోకానికి గురువుని తెలుసుకుని, శివేశ్వరుని దర్శించేవారు,
మోక్షం సుదుర్లభం మత్వా సంసారం చాతిభీషణమ్ ।। 5.2.37.
మోక్షం చాలా దుర్లభమని, ఈ సంసారం చాలా భయంకరమని భావిస్తూ,
సర్వావస్థోఽపి యో మర్త్యః సంశ్రయేత్తం శివేశ్వరమ్
ఏ స్థితిలో ఉన్నా, ఏ మనిషైనా ఆ శివేశ్వరుని ఆశ్రయిస్తే—
ఆఖ్యానం ప్రయతో మర్త్త్యో య ఇదం శ్రావయేచ్ఛుచిః
లేదా, ఎవడు భక్తితో, పవిత్రతతో ఈ కథను వినిపిస్తాడో—
ఏష తే కథితా దేవి ప్రభావః పాపనాశనః
దేవి! పాపాలను నశింపజేసే ఈ మహిమను నేను నీకు చెప్పాను.
దేవం స్వర్గప్రదం దేవి మహాపాతకనా శనమ్
దేవి! స్వర్గాన్ని ప్రసాదించే దేవుడు, పెద్దపెద్ద పాపాలను కూడా తొలగించేవాడు—
పురా వైవస్వతే కల్పే ప్రాప్తే వారాహసంజ్ఞకే
పూర్వం వైవస్వత కల్పంలో, వారాహ అనే కాలంలో—
మహాకాలవనే రమ్యే రమమాణస్య పార్వతి
పార్వతి! అందమైన మహాకాలవనంలో విహరిస్తూ ఉండగా—
పృష్టోఽహం చ తదా శ్రుత్వా శబ్దం చాతీవ దుఃసహమ్
అప్పుడు నేను ఓ భయంకరమైన శబ్దాన్ని విని, అడిగబడ్డాను.
ఏతే గణేశాః క్రీడంతి మధ్యే వై వీరకో గణః
ఈ గణేశులు ఆటలాడుతున్నారు. వారిలో వీరక అనే గణుడు ఉన్నాడు.
కుసుమైర్హన్యతేఽప్యర్థం పూజ్యతే కుసుమోత్కరైః
ఆయనను పువ్వులతో ఆటగా కొడుతూ, పుష్పరాశులతో పూజిస్తున్నారు.
నానాశ్చర్యగుణాధారో గణేశ్వరశతార్చితః
వివిధ ఆశ్చర్యకరమైన గుణాలు ఉన్నవాడు, వందలాది గణేశ్వరులు పూజించే వాడు.
న దృశ్యతే వినా పుణ్యైః పుత్రస్యాననపంకజమ్
నీ కుమారుని పద్మముఖాన్ని, పుణ్యమున్నవారు తప్ప మరెవ్వరూ చూడలేరు.
కదాహమీదృశం పుత్రం ద్రక్ష్యామ్యానన్దదాయకమ్ ప్రోక్తం పార్వతి పుత్రోఽయం ప్రదత్తో వీరకోఽధునా
ఇలాంటి ఆనందాన్ని ఇచ్చే కుమారుడిని నేను ఎప్పుడు చూస్తానో? పార్వతి! ఈ కుమారుడు వీరకను ఇప్పుడు నీకు ఇచ్చినట్టు ప్రకటించబడింది.
ఏష ఏవ సుతస్తేస్తు నయనానన్దదాయకః 5.2.38.
ఇతనే కన్నులకు ఆనందాన్ని ఇచ్చే నీ కుమారుడు.
మదీయం వచనం శ్రుత్వా ప్రేషితా విజయా త్వయా
నా మాటలు విని, నువ్వు విజయను పంపావు.
విజయోవాచ గణపం గణమధ్యే చ వర్త్తినమ్ కిమున్మత్తవదత్యర్థం నృత్యరాగేణ మోహితః
విజయా ఆ గణుడిని అడిగింది: 'నీవు గణమధ్యంలో ఉండి, ఎందుకు ఇంతగా మత్తులో, నాట్యం సంగీతంలో మునిగి ఉన్నావు?'
ఇత్యుక్తో భయసంత్రస్తః కుసుమైర్భూషితస్తదా
అలా అడిగినప్పుడు, భయంతో వణికిపోతూ, పువ్వులతో అలంకరించబడి ఉన్నాడు.
భూషితం కుసుమైర్దృష్ట్వా భయత్రస్తం చ వీరకమ్
పువ్వులతో అలంకరించబడి, భయంతో వణికుతున్న వీరకను చూసారు.
ఏహ్యేహి జాతోఽసి మే పుత్రకస్త్వం దేవేన దత్తోఽధునా వీరకోసి
'రా రా! నువ్వు ఇప్పుడు నా కుమారుడవు. దేవుడు నిన్ను ఇచ్చాడు. నీవే వీరక.'
మూర్ధన్యుపాఘ్రాయ సమ్మార్జ్య గాత్రాణి సా భూషయామాస దివ్యైః స్వయం భూషణైః
ఆమె అతని తల సువాసనను ముద్దుగా పీల్చి, అతని అవయవాలను సున్నితంగా తుడిచింది. తన వద్ద ఉన్న దివ్య అలంకారాలతో అతనిని అలంకరించింది.
కోమలైః పల్లవైశ్చిత్రితైశ్చారుభిర్దివ్య మన్త్రోద్భవైస్తస్య శుభ్రైస్తతః
తన చేతిలో ఉన్న మృదువైన, రంగురంగుల, అందమైన దివ్య ఆకులతో, మంత్రశక్తితో పుట్టిన స్వచ్ఛమైన ఆకులతో అతనిని అలంకరించింది.
ఏవమాధాయ చోవక్థ కృత్వా స్రజం మూర్ధ్ని గోరోచనాపత్రభంగోజ్వలైః
ఆమె అతని తలపై పూలమాల వేసి, గోరుచనతో, ఆకుల తుక్కులతో మెరుస్తూ అలంకరించి, ఇలా అన్నది.
సోఽపి సిద్ధ్యాకులే గణ్డశైలే మిలద్రత్నజాలే వృహచ్ఛా లతాలాకులే
అతడూ సిద్ధులు సమూహంగా ఉన్న గండపర్వతంలో, కలిసిపోయిన రత్నాల వలయాల మధ్య, పొడవైన వల్లుల గుంపుల్లో ఆడుకుంటూ ఉన్నాడు.