പ്രഭാവം നിറഞ്ഞ വരുണി, ഒരു രണ്ടാം സൂര്യനെപ്പോലെ പ്രകാശിച്ചു. അവൻ വന്നതിന്റെ കാരണത്തെക്കുറിച്ച് സൂര്യനോടു ചോദിക്കപ്പെട്ടപ്പോൾ, വരുണി അതിന്റെ കാരണം വിശദീകരിച്ചു: "സമ്വരണന്റെ മകളുടെ കാരണത്താലാണ് ഞാൻ വന്നത്; നീ അവളെ അവന് നൽകണം." സമ്വരണ രാജാവിന്റെ വേണ്ടി വീട്ടിൽ എത്തിയ ദ്വിജന്മാരുടെ ശ്രേഷ്ഠനോടു ദേവന്മാർ അതേ ആവശ്യം അറിയിച്ചു. അവളുടെ മനസ്സിൽ ആ രാജകുമാരനെ ഓർത്തു, കൈകൾ ചേർത്ത് വരുണി ദേവിയോട് അവൾ സംസാരിച്ചു: "അവനെ ഞാൻ കാടിൽ കണ്ടു—അമരപുത്രനെപ്പോലെ; അവന്റെ ലക്ഷണങ്ങൾ നോക്കി ഞാൻ അവനെ തിരിച്ചറിഞ്ഞു." അവന്റെ അരി സിംഹത്തിന്റെതുപോലെയാണ്, അരമുണ്ടു മൂന്നു മടികൾ കൊണ്ടു ചുരുങ്ങിയിരിക്കുന്നു. അവന്റെ കൈകളും കാലുകളും താമരയിലപ്പോലെയാണ്; അവന്റെ തല പാരായംപോലെയാണ്, അതിൽ പ്രകാശം ഉണ്ട്. അവന്റെ വിരൽ നീളവും സുന്ദരമായ സംയോജിതതയുമാണ്; അവന്റെ പല്ലുകൾ കൈകളും കാലുകളും സുന്ദരമാണ്. ആ രാജകുമാരൻ അഞ്ച് സ്ഥലങ്ങളിൽ ചുവപ്പും, നാല് സ്ഥലങ്ങളിൽ കറുപ്പും, മൂന്ന് സ്ഥലങ്ങളിൽ വളവുമാണ്. അവളുടെ ഭർത്താവ്, ആ പ്രഭുവായ രാജാവ്, ഭൂമിയിൽ ഒരിക്കൽ ആ രാജകുമാരനെ പരിഗണിച്ചിരുന്നു. "ജ്ഞാനികൾ ആഗ്രഹിക്കുന്ന മറ്റൊരാളെ മറ്റൊരാൾക്കു നൽകാൻ പറയാറില്ല; പ്രഭോ, എന്നെ ക്ഷമിക്കണം," അവൾ പറഞ്ഞു. സൂര്യന്റെ മകൾ ആ രാജകുമാരനെ ആഗ്രഹിക്കുന്നതിനെ അറിയാവുന്നതോടെ, വരുണി സന്തോഷത്തോടെ പറഞ്ഞു: "സമ്വരണൻ, ഋക്ഷന്റെ പുത്രൻ, ഇപ്പോൾ എന്റെ ആശ്രമത്തിലേക്ക് വരുന്നു." വസിഷ്ഠനെ കണ്ട രാജാവ് തല വണങ്ങി ആദരത്തോടെ ടപതിയെ കണ്ടു. "ഈ സ്ത്രീ ആരാണ്, ദ്വിജന്മാരുടെ ശ്രേഷ്ഠമേ?" എന്ന് രാജാവ് ചോദിച്ചതിന്, വരുണി മനുഷ്യരുടെ പ്രഭുവിനോട് മറുപടി പറഞ്ഞു: "നിന്റെ അപേക്ഷ പ്രകാരം ഞാൻ സൂര്യനോട് അപേക്ഷിച്ചു; അവൾയെ അദ്ദേഹം നൽകി, ഞാൻ അവളെ നിന്റെ ആശ്രമത്തിലേക്ക് കൊണ്ടുവന്നു." അതിനാൽ സന്തോഷിച്ച രാജാവ്, ടപതിയുടെ കൈ യഥാവിധി ആചാരങ്ങൾ പാലിച്ച് പിടിച്ചു. അവൾ അതി മനോഹരമായ പ്രസാദങ്ങളിൽ സന്തോഷിച്ചു, ദൈത്യരുടെ മകൾ ഇന്ദ്രന്റെ സ്വർഗത്തിൽ സന്തോഷിച്ചപോലെ. സമ്വരണന്റെ പുത്രൻ, കുരു, ജനനശാന്തി മുതൽ യജ്ഞങ്ങൾക്കുള്ള എല്ലാ ആചാരങ്ങൾ പാലിച്ചുകൊണ്ട്, ഗൃഹിതം clarified butter (ഘൃതം) കൊണ്ട് പോഷിപ്പിക്കപ്പെട്ടതുപോലെ, അഗ്നിയെ പോഷിപ്പിക്കുന്നതുപോലെ വളർന്നു. ഒൻപതാം വയസ്സിൽ ഉപനയനം ചെയ്തു, വേദങ്ങളിലും ശാസ്ത്രങ്ങളിലും പൂർണ്ണമായും പ്രാവീണ്യം നേടി. ഭൂമിയിൽ പുരുഷോത്തമൻ എന്ന പേരിൽ പ്രശസ്തി നേടിയ കുരു, സമ്വരണന്റെ പുത്രനായിരുന്നു. മഹാനായ കുടുംബത്തിൽ വിവാഹം നടത്താൻ ശ്രമിച്ചു. കുരുവിന്റെ വേണ്ടി അവളെ അപേക്ഷിച്ചു, അവളെയും കുരുവിന് നൽകി. കുരു, അതി സുന്ദരമായ പൗലോമിയോടൊപ്പം, മഘവാൻ (ഇന്ദ്രൻ) തന്റെ സഹധർമിണിയോടൊപ്പം സന്തോഷിക്കുന്നതുപോലെ, അനുഭവിച്ചു. ഇത് അറിഞ്ഞു, കുരുവിനെ രാജ്യത്തിൽ അഭിഷേകമാക്കി, യഥാക്രമം ആചാരങ്ങൾ പാലിച്ചു. ഭൂമിയും ജനങ്ങളും സ്വന്തം കുട്ടികളെ പോലെ സംരക്ഷിച്ചു. അവൻ എല്ലാവർക്കും രക്ഷകനായിരുന്നു, ജനങ്ങളുടെ മഹാ രക്ഷകനായിരുന്നു. അവന്റെ പ്രശസ്തി ഉറപ്പുള്ളതുവരെ, ദേവന്മാരുടെ ഇടയിൽ വസിച്ചു. രാജാവ്, പ്രശസ്തി നേടുന്നതിന്, ഭൂമിയെ മുഴുവൻ സഞ്ചരിച്ചു. അതു നേടിക്കഴിഞ്ഞു, സംതൃപ്തനായി, അകത്തേക്ക് പ്രവേശിച്ചു. ബ്രഹ്മയുടെ മകൾ, പ്ലക്ഷ വൃക്ഷത്തിൽ ജനിച്ച, ഹരിയുടെ പ്രിയമായ നാവുള്ള, സരസ്വതിയെ സമീപിച്ചു. ഭാഗ്യവതിയായ ദേവി, അനേകം തീർത്ഥങ്ങളിൽ കുളിച്ചതായി, തീരത്ത് നിലകൊണ്ടിരുന്നു. അവൻ വീണ്ടും ബ്രഹ്മയുടെ വടക്കൻ യജ്ഞവേദിയിലേക്കു എത്തി. എല്ലാ ദിശകളിൽ നിന്നു, അഞ്ചു യോജനങ്ങൾ വിസ്തീർണ്ണമായ സ്ഥലത്തേക്ക് സമീപിച്ചു. അതിന്റെ വടക്കൻ ദിശയിലാണെന്നു കാരണം, എല്ലാ പണ്ഡിതരും അതിനെ 'വടക്കൻ യജ്ഞവേദി' എന്ന് വിളിക്കുന്നു. അതിൽ, ലോകങ്ങളുടെ രക്ഷകനും ദേവതകളുടെ പ്രഭുവുമായ ശംഭു യജ്ഞങ്ങൾ നടത്തി. വീരജാ വേദി (ദക്ഷിണ വേദി) അനന്ത ഫലങ്ങൾ നൽകുന്നവയാണ്. സമന്തപഞ്ചകം എന്നത്, പരമവും നശിക്കാത്തതുമായ വടക്കൻ യജ്ഞവേദി എന്നും പറയുന്നു. "ഞാൻ ചെയ്യും, ഞാൻ വളർത്തും, നിന്റെ ഇച്ഛാനുസരണം എല്ലാ ആഗ്രഹങ്ങളും പൂർത്തിയാക്കും," എന്നു അവൻ ആ ദേവിയോടും വേദിയോടും പറഞ്ഞു.