तपः समाश्रिता भीरु संशयः प्रतिभाति मे
हे भित्या, तू तप स्वीकारले आहेस, पण मला तुझ्या मनात काही शंका वाटते.
सुभोगा भोगिताः काले व्रजन्ति स्थिरयौवने
आनंद मिळाला की, त्याचा काळ संपल्यावर तो जाऊन जातो, जरी तारुण्य टिकून असले तरी.
रूपाभिजनमैश्वर्यं तच्च ते विद्यते बहु
रूप, कुल आणि संपत्ती—हे सर्व तुला भरपूर आहे.
चीनांशुकं परित्यज्य किं त्वं वल्कलधारिणी
रेशमी वस्त्र सोडून तू आता वल्कल का घालतेस?
भिक्षवे कथयामास यथावत् सा हि नारद
म्हणून ती साधूला, हे नारद, खरी गोष्ट सांगू लागली.
तं शृणुष्व त्वियं काली हरं भर्तारमिच्छति
ऐक, ही काली हराला पती म्हणून इच्छिते.
विहस्य च महाहासं भिक्षुराह वचस्त्विदम्
म्हणून मोठ्याने हसत साधूने हे शब्द सांगितले:
कथं करः पल्लवकोमलस्ते समेष्यते शार्वकरं ससर्पम्
तुझा हात पल्लवासारखा कोमल आहे; तो शंकराच्या सर्प असलेल्या हाताशी कसा मिळेल?
त्वं चन्दनाक्ता स भस्मभूषितो न युक्तरूपं प्रतिभाति मे त्विदम्
तू चंदनाने लेपलेली आहेस, तो राखेने सजलेला आहे—हे जुळणं मला योग्य वाटत नाही.
मा मैवं वद बिक्षो त्वं हरः सर्वगुणाधिकः
असं बोलू नकोस साधू; हरामध्ये सर्व गुण अधिक आहेत.
अलङ्कृतो वा देवेशस्तथा वाप्यनलङ्कृतः
देवांचा स्वामी सजलेला असो किंवा नसावा, तो एकसारखाच आहे.
न तथा निन्दकः पापी यथा शृण्वन् शशिप्रभे
हे शशिप्रभे, ऐकणारा माणूस निंदकापेक्षा तितका पापी नसतो.
ततो ऽत्यजद् भिक्षुरूपं स्वरूपस्थो ऽभवच्छिवः
मग साधूने आपला रूप सोडला आणि शिव स्वतःच्या स्वरूपात उभा राहिला.
तवार्थाय प्रहेष्यामि महर्षिन् हिमवद्गृहे
तुझ्यासाठी मी महर्षींना हिमवंताच्या घरात पाठवीन.
असौ भद्रेश्वरेत्येवं ख्यातो लोके भविष्यति
तो या जगात भद्रेश्वर म्हणून प्रसिद्ध होईल.
पूजयिष्यन्ति सततं मानवाश्च शुभेप्सवः
शुभेच्छा असणारे लोक नेहमी त्याची पूजा करतील.
जगामाम्बरमाविश्य स्वमेव भवनं पितुः
आकाशात प्रवेश करून, तो आपल्या वडिलांच्या घराकडे गेला.
पृथूदकं जगामाथ स्नानं चक्रे विधानतः
नंतर पृथु पाण्याकडे गेला आणि विधीप्रमाणे स्नान केले.
कृत्वा सनन्दिः सगणः सवाहनो महागिरिं मन्दरमाजगाम
हे करून, आनंदी मनाने, आपल्या गणांसह आणि वाहनासह तो मंदार या महान पर्वतावर आला.
चक्रे दिव्यफलैर्जलेन शुचिना मूलैश्च कन्दादिभिः पूजां सर्वगणेश्वरैः सह विभोरद्रिस्त्रिनेत्रस्य तु
सर्व गणेश्वरांसह, त्याने दिव्य फळे, शुद्ध पाणी, मूळ आणि कंदांनी त्रिनेत्र असलेल्या पर्वतराजाची पूजा केली.
सस्मार च महर्षिस्तु अरुन्धत्या समं ततः
महा ऋषीने अरुंधतीसह स्मरण केले.
समाजग्मुर्महाशैलं मन्दरं चारुकन्दरम्
ते सुंदर गुहांनी युक्त मंदार या महान पर्वतावर आले.
अभ्युत्थायाभिपूज्यैतानिदं वचनमब्रवीत्
उठून, त्यांना आदरपूर्वक नमस्कार करून, त्याने हे शब्द सांगितले.
धूतपापस्तथा जातो भवतां पादपङ्कजैः
तुमच्या कमलासारख्या पायांच्या धुळीमुळे माझे पाप धुतले गेले.
शिलासु पद्मवार्णासु श्लक्ष्णासु च मृदुष्वपि
कमळाच्या रंगाच्या, गुळगुळीत आणि मऊ अशा शिलांवरसुद्धा
सममेव त्वरुन्धत्या विविशुः शैलसानुनि
अरुंधतीसह ते पर्वताच्या उतारावर गेले.
अर्घ्यादिना समभ्यर्च्य स्थितः प्रयतमानसः
अर्घ्य वगैरे अर्पण करून, एकाग्र मनाने तो उभा राहिला.
आत्मनो यशसो वृद्ध्यै सप्तर्षीन् विनयान्वितान्
आपल्या कीर्तीच्या वाढीसाठी, नम्रता असलेल्या सप्तर्षींना त्याने सन्मान दिला.
भरद्वाज शृणुष्व त्वमङ्गिरस्त्वं शृणुष्व च
भरद्वाज, ऐक; आणि अंगिरस, तूही ऐक.
उत्ससर्ज सती प्राणान् योगदृष्ट्य पुरा किलः
पूर्वी सतीने योगदृष्टीने प्राण सोडले.