ପ୍ରଚଣ୍ଡ ଯୁଦ୍ଧ ଚଳିଥିଲା। ଏକ ଦୂର୍ଦ୍ଧର୍ଷ ଯୋଧା ପ୍ରହାର ହେଲେ ମଧ୍ୟ, ମେନାକ ପର୍ବତ ପରି, କମ୍ପିଲେ ନାହିଁ। ଏକଚୂଡାଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ସେ ହତ ହେଲେ ଏବଂ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଅସ୍ତ୍ର ଦ୍ୱାରା ଭାଗିଯିବା ପରି ଉଠିଗଲେ। ଦୁଇ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଯୋଧା ଦଳଗୁଡ଼ିକୁ କମ୍ପିତ କରିଥିଲେ, କିନ୍ତୁ ସେମାନେ କଦାଚିତ୍ ଅସ୍ଥିର ହେଲେ ନାହିଁ। ତାଙ୍କୁ ପରାଜିତ କରି, ଏକ ଯୋଧା ଶସ୍ତ୍ର ନେଇ କୁମାରଙ୍କ ପ୍ରତି ଏଗିଯିବା ଆରମ୍ଭ କଲେ। କୁମାରଙ୍କୁ ରୋଷରେ ଚକ୍ର ଉଠାଇ ଦାନୁପୁତ୍ରଙ୍କୁ ଅଟକାଇଲେ। ଏହା ପରେ, ବ୍ରାହ୍ମଣ, ଦୁଇ ଯୋଧା ଦ୍ରୁତ, ଦକ୍ଷ ଏବଂ ଆଶ୍ଚର୍ଯ୍ୟଜନକ ଭାବେ ଯୁଦ୍ଧ କରିଲେ। ସୁକକ୍ରାକ୍ଷ ନିଜ ଚକ୍ର ଦେଇ ଅସୁରଙ୍କୁ ଆକ୍ରମଣ କଲେ। ଦେଖିଲେ, ଦୈତ୍ୟମାନେ ଚିତ୍କାର କରିଲେ, “ହାୟ! ମହିଷାସୁର ହତ ହୋଇଯିଲେ!” ରକ୍ତାକ୍ଷ ଏକ ଶତ ମୁଟି ଦେଇ ଚକ୍ରକୁ ଭୂମିରେ ଫେଲିଦେଲେ। ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଥିଲେ ମଧ୍ୟ, ସେ ଏକ ସହଜ ବାଣ ଦ୍ୱାରା ଅଚଳ ହେଇଗଲେ। ଏହା ଦେଖି, ମକରାକ୍ଷ, ମହାଶକ୍ତିଶାଳୀ, ଗଦା ନେଇ ଭୟରେ ପଳାଇଗଲେ। ସେମାନେ ଯୁଦ୍ଧରେ ଯୋଗ ଦେଲେ, କିନ୍ତୁ ଉଚ୍ଚ ମନସ୍କ ହେଲେ ମଧ୍ୟ ଲଜ୍ଜାରେ ଭରିଗଲେ। ବାଣା, ମକରାକ୍ଷଙ୍କ ପ୍ରହାରରେ ଆଘାତ ପାଇ, ପଛ ଫେରି ପଳାଇଗଲେ। ଦେଖିଲେ, ଦୈତ୍ୟ, ତଳୱାର ଉଠାଇ, ଗଣନାଥମାନଙ୍କୁ ଦେଖି ପଳାଇଗଲେ। ଅନ୍ୟ ଦୈତ୍ୟମାନେ ଯୁଦ୍ଧରେ ପରାଜିତ ହେଇ, ଭୟରେ, ସ୍କନ୍ଦଙ୍କୁ ଆଶ୍ରୟ ନେଲେ। ସ୍କନ୍ଦ ସେମାନେକୁ ଦେଖି, ବର୍ଚ୍ଛ ଦେଇ ହୃଦୟ ଭେଦିଦେଲେ; ଜୀବନ ଅଂଶ ଭଙ୍ଗ ହୋଇ, ଭୂମିରେ ବିପ୍ରତିପତ୍ତି ହେଇପଡ଼ିଲେ। ଦୈତ୍ୟ, ଯୁଦ୍ଧକ୍ଷେତ୍ର ଛାଡ଼ି, ଦିମାଚଳର ପାହାଡ଼କୁ ଗଲେ। ଭୟରେ, ଭୟଙ୍କର ଗୁହାକୁ ପ୍ରବେଶ କଲେ, ଯେଉଁଠାରେ ଗଣମାନେ ଦୂଷିତମାନେକୁ ଯୁଦ୍ଧରେ ହତ କରୁଥିଲେ। ସ୍କନ୍ଦ, ପାଖରେ ପ୍ରସ୍ଥାନ ଅଳଙ୍କୃତ ମୟୁର ଉପରେ ଚଢ଼ି, ମହିଷାସୁରଙ୍କୁ ବଧ କରିବାକୁ ଗଲେ। କୈଳାସ ଛାଡ଼ି, ହିମାଚଳ ଓ କ୍ରଉଞ୍ଚ ପର୍ବତକୁ ଆଗକୁ ଯାଇ ଗୁହାକୁ ପ୍ରବେଶ କଲେ। ସେ ଚିନ୍ତା କଲେ, “କିପରି ମୁଁ ନିଜ ଆତ୍ମୀୟଙ୍କୁ ବଧ କରିପାରିବି?” ଏଭଳି ଚିନ୍ତାରେ ଉଭା ରହିଲେ। ସେମାନେ ଆସି, କହିଲେ, “ମହିଷ ଓ ପର୍ବତକୁ ବର୍ଚ୍ଛ ଦେଇ ଆକ୍ରମଣ କର; ଦେବମାନେର କାମ ସାଧନ କର।” କିପରି ଜଣେ ମା'ର ନାତି, ଭଉଣିର ପୁଅ, ଭାଇ, କିମ୍ବା ଭାଇର ପୁଅକୁ ବଧ କରାଯାଇପାରିବ? କିନ୍ତୁ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ମା'ଙ୍କ ଇଚ୍ଛା ପାଳନ କଲେ, ଅତିପାପୀ ମଧ୍ୟ ସ୍ଵର୍ଗ ପାଇପାରନ୍ତି। ଅପରାଧ କରିଥିବାମାନେକୁ ମଧ୍ୟ ବଧ କରିବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ, ବିଶେଷ କରି ଗୁରୁ ଓ ବୟସ୍କଙ୍କୁ। ଯେତେବେଳେ ଦୈତ୍ୟ ଗୁହାରୁ ବାହାରିବ, ତେବେ ମୁଁ ଶତ୍ରୁକୁ ବର୍ଚ୍ଛ ଦେଇ ବଧ କରିବି। “ତୁମେ ମୁଁଠୁ ଅଧିକ ବୁଦ୍ଧିମାନ ନୁହେଁ; କାହିଁକି ଏଭଳି କଥା କହୁଛ? ହରିଙ୍କ କଥା ଶୁଣ।” ନାମୁଚି, ମୋର ଛୋଟ ଭାଇ, ପୂର୍ବେ ବଧ ହୋଇଥିଲେ। ପାଵକ ଦ୍ୱାରା ଦିଆଯାଇଥିବା ବର୍ଚ୍ଛ ଦେଇ ତୁମେ ତାଙ୍କୁ ବଧ କର, ତୁମର ଶୌର୍ୟ ପ୍ରଦର୍ଶନ କର। ଯୁବକ ଭୟରେ କମ୍ପିତ ହୋଇ ଏହି କଥା ଶତକ୍ରତୁଙ୍କୁ କହିଲେ। “ତୁମେ ମୋତେ ଉପାଲମ୍ବ କରୁଛ, ଏହା ନିଶ୍ଚିତ ତୁମେ ବୁଦ୍ଧିମାନ ନୁହେଁ।” ତାପରେ ଗୃହ କହିଲା, “ଆସ, ଆସ! ଯଦି ଶକ୍ତିଶାଳୀ ହେଉ, ଯୁଦ୍ଧ କର!” ଯେଉଁ ଜଣେ କ୍ରଉଞ୍ଚ ପର୍ବତକୁ ଶୀଘ୍ର ଚତୁର୍ଦିଗ୍ ଦେଇ ଉଲାସିଥିବେ— ତାଙ୍କୁ ଜିତିବାର ଅଧିକାର ମିଳିବ। ଏକ ଯୋଧା ପଦେ ପଦେ ଚତୁର୍ଦିଗ୍ ଦେଇ ଅତି ଶୀଘ୍ର ଉଲାସିଲେ। ଏହା କରି, ଗୁହା ଉଭା ହୋଇ କହିଲେ, “ମୂର୍ଖ, କାହିଁକି ଉଭା ରହିଛ?” ଏହି କାର୍ଯ୍ୟ ପୂର୍ବେ ତୁମେ କରିନଥିଲ; ଯୁବକ ଏହି କଥା ଶକ୍ରଙ୍କୁ କହିଲେ। ଏହା ପାଇଁ ସେମାନେ ମହେଶ, ବ୍ରହ୍ମା ଓ ମାଧବଙ୍କୁ କଥା କହିଲେ। ପର୍ବତକୁ ପଚାରିଲେ, “ପୂର୍ବେ କିଏ ଏହି ପରିକ୍ରମା କରିଥିଲେ?” ଆଉ ପଚାରିଲେ, “ପୂର୍ବେ କିଏ ଏହି ପରିକ୍ରମା କରିଥିଲେ?” ପର୍ବତ କହିଲା, “ତୁମେ କରିଥିଲେ, ପରେ ଗୁହା କରିଥିଲେ, ଗୋତ୍ରଭିତ।