ତୁମେ ମୋତେ ଅପମାନ କରିଛ, ଏହା ନିଶ୍ଚିତ ଯେ ତୁମେ ବୁଦ୍ଧିମାନ ନୁହେଁ। ତାପରେ ଘର ଉଚ୍ଚାରଣ କଲା, “ଆସ, ଆସ! ଯଦି ତୁମେ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଅଛ, ତେବେ ଯୁଦ୍ଧ କର!” କେଉଁ ଜଣେ କ୍ରଉଞ୍ଚ ପାହାଡ଼କୁ ବେଗରେ ପରିକ୍ରମା କରିପାରିବେ—ଏହି ପ୍ରତିଯୋଗିତା ଆରମ୍ଭ ହେଲା। ପଦେ ପଦେ ଚାଲିଥିବା ଜଣେ ବ୍ୟକ୍ତି ଏହି ପରିକ୍ରମା ଅଧିକ ଶୀଘ୍ର କରିଦେଲେ। ଏହା କରିବା ପରେ, ଗୁହା ସେଠାରେ ଦଢ଼ି ହୋଇ କହିଲେ, “ମୂର୍ଖ, କାହିଁକି ତୁମେ ଏଠି ଦଢ଼ି ହୋଇ ରହିଛ?” ଏହି କାମ ପୂର୍ବରୁ ତୁମେ କରିନଥିଲ—ଏହିପରି ଏକ ଶିଶୁ ଶକ୍ରଙ୍କୁ କହିଲେ। ଏହା ପାଇଁ ସେମାନେ ମହେଶ, ବ୍ରହ୍ମା ଓ ମାଧବଙ୍କୁ କଥା କହିଲେ। ପାହାଡ଼କୁ ପ୍ରଶ୍ନ କଲେ, “ପୂର୍ବରୁ କେଉଁ ଜଣେ ଏହି ପରିକ୍ରମା କରିଥିଲେ?” ଦୁଇଥର ପ୍ରଶ୍ନ ହେଲା, “ପୂର୍ବରୁ କେଉଁ ଜଣେ ଏହି ପରିକ୍ରମା କରିଥିଲେ?” ପାହାଡ଼ କହିଲା, “ତୁମେ କରିଥିବା ପରେ, ଗୁହା ପରେ କରିଥିଲେ, ଓ ଗୋତ୍ରଭିତ।” ତାପରେ ତ୍ରୂଟିପୂର୍ଣ୍ଣ ଜଣେ ଜଣେ ନିଜ ତୀର ଓ ମହିଷ ସହିତ ଆକ୍ରମଣ କଲେ। ଗୁହାଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ମହିଷ ମୃତ୍ୟୁ ଦେଖି, ବ୍ରହ୍ମା, ଇନ୍ଦ୍ର, ରୁଦ୍ର, ଅଶ୍ୱିନ୍ସ, ଓ ମୁଖ୍ୟ ବସୁମାନେ ସ୍ୱର୍ଗକୁ ଗଲେ। ଚକ୍ରଧାରୀ ଦ୍ୱାରା ବାଧା ପାଇ, ତାଙ୍କ ଭୁଜ ଦ୍ୱାରା ଶୀଘ୍ର ଆଲିଂଗନ କରାଯାଇ, “ଗୁରୁ!” ବୋଲି ଉଚ୍ଚାରଣ କଲେ। ହରି, ନାଗବଂଶର ଶତ୍ରୁ, କୁମାର ଓ ଶିଖଣ୍ଡିନ୍କୁ ଶୀଘ୍ର ସ୍ୱର୍ଗକୁ ନେଇଗଲେ। “ମୋ ଭାଇ, ମୋ ମାମାଁର ପୁଅ, ମୋ ଦ୍ୱାରା ପରାଜିତ ହୋଇଛି; ଏହିପାଇଁ, ମୁଁ ନିଜ ଶରୀରକୁ ଶୋଷିବି।” ଅଘବତୀ ନଦୀରେ ସ୍ନାନ କରି, ଭକ୍ତିସହିତ ହରାଙ୍କୁ ଦେଖିଲେ, ତୁମେ ସୂର୍ଯ୍ୟ ପରି ତେଜସ୍ବୀ ହେବ। ସ୍ନାନ ଓ ଦେବତାଙ୍କୁ ପୂଜା କରି, ସୂର୍ଯ୍ୟ ପରି ଦୀପ୍ତିମାନ ହୋଇ, ସେ ହରାଙ୍କ ନିବାସ ପାହାଡ଼କୁ ଗଲେ। ଏହା ପରେ, ବୃଷଧ୍ୱଜ ଦେବଙ୍କୁ ପୂଜା କରି, ହରା ତାଙ୍କୁ ପ୍ରସନ୍ନ ହୋଇ ଏକ ଵର ଦେଲେ। “ଯେପରି ହାତରେ ଏକ ମୂର୍ତ୍ତିକୁ ଛେଦନ କରାଯାଏ, ସେପରି ମୋତେ ବାଣଙ୍କୁ ଅନୁଗ୍ରହ କରନ୍ତୁ।” ବାଣଙ୍କ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଭୁଜଗୁଡ଼ିକୁ ଏବେ କାଟିଯିବ—ଏହାର କିଛି ସନ୍ଦେହ ନାହିଁ। ତାଙ୍କ ପାଦ ଉପରେ ପଡ଼ି, ଆନନ୍ଦସହିତ ନମସ୍କାର କରି, ହରାଙ୍କ ଉପକୃତି ଜଣାଇଲେ। କ୍ରଉଞ୍ଚଙ୍କ ମୃତ୍ୟୁ ଏକ ଶରଣାର୍ଥୀ ପାଇଁ ହୋଇଥିଲା, ପାପକୁ ନଶ୍ଟ କରି ଉପକୃତି ବଢ଼ାଇଥିଲା। “କିଏ ଦୈତ୍ୟର ମହାପତିକୁ ତୀର ଦ୍ୱାରା ବିଦ୍ଧ କଲା?” ଏହା ପ୍ରଶ୍ନ ହେଲା। ସେ ଯୁଦ୍ଧରେ ଅଜୟ, ଶକ୍ତିଶାଳୀ, ମିତ୍ର, ବ୍ରାହ୍ମଣ, ଦରିଦ୍ର ଓ ଦୁଃଖୀମାନେ ମଧ୍ୟରେ ନିର୍ପକ୍ଷ ଥିଲେ। ପାତାଳକେତୁଙ୍କୁ ଚନ୍ଦ୍ରକଳା ପରି ଶୀଘ୍ର ଏକ ତୀର ଦ୍ୱାରା ପିଠିରେ ବିଦ୍ଧ କରାଯାଇଥିଲା। ରାଜକୁମାର କିଏ ତୀର ଦ୍ୱାରା ଦୈତ୍ୟକୁ ବଧ କଲେ? ପାତାଳକେତୁ ଅଜ୍ଞାନରେ ତାଙ୍କର ତପସ୍ୟାକୁ ବାଧା ଦେଲେ ଓ ଧ୍ୟାନକୁ ଭଙ୍ଗ କଲେ। ତାପରେ ଆକାଶକୁ ଚାହିଁ, ଦୀର୍ଘ, ତାପ୍ତ ଓ ଗଭୀର ଏକ ନିଶ୍ୱାସ ଛାଡ଼ିଲେ। ସେ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଘୋଡ଼ା ଦିନକୁ ହଜାର ଯୋଜନା ଦୂରୀ ଯାଇପାରିଥିଲା। ତାପରେ ତପସ୍ୟାରେ ଦଢ଼ି ହୋଇ ଥିବା ମହା ଋଷି ଦୈତ୍ୟକୁ ମିଳିଲେ, ଏବଂ ରାଜକୁମାର ତୀର ଦ୍ୱାରା ସେଉଁଠି ବିଦ୍ଧ କଲେ। “ଏହି କଥା କିଏ ଉଚ୍ଚାରଣ କଲେ, ଓ ଅଙ୍ଗହୀନ? ମୋର ଉତ୍ସୁକତା ବହୁତ।” ସେ ଶୀଘ୍ର ଘୋଡ଼ାକୁ ରିତଧ୍ୱଜର କନ୍ୟା ପାଇଁ ବିଶ୍ୱରେ ଛାଡ଼ିଦେଲେ। ରାଜା କୁଵଳୟାଶ୍ୱ ଓ ରାଜକୁମାରର ଉଦ୍ଦେଶ୍ୟ କଣ? ସେ ଚନ୍ଦ୍ରକିରଣ ପରି ଦୀପ୍ତିମାନ ଏକ ରୂପବନ୍ତି, ନାମ ମଦାଲସା—ସତ୍ୟରେ ମଦାଲସା। କିନ୍ତୁ ପାତାଳକେତୁ ସେ ସୁନ୍ଦରୀକୁ ଉଠାଇ ନେଲେ; ତାଙ୍କ ପାଇଁ, ସେ ଉତ୍ତମ ଘୋଡ଼ା ଦିଆଯାଇଥିଲା। ଯେପରି ସଚୀ ଦେବତାଙ୍କ ମହେନ୍ଦ୍ରକୁ ଦେଖିଥିଲେ, ଏହିପରି ରାଜାଙ୍କ ପୁଅ ମୃଗନୟନୀ ମଦାଲସାକୁ ଦେଖିଲେ। ହିରଣ୍ୟାକ୍ଷର ବୁଦ୍ଧିମାନ ପୁଅ ପରେ କଣ କଲେ? ସେ ଦେବସେନାକୁ ବଧ କରିବାରେ ଅତି ଦୁଷ୍ଟ ମନସ୍କ ହୋଇ, କ୍ରୋଧିତ ହେଲେ। ପରେ ସେ ପାତାଳରୁ ବାହାରି ଭୂମିରେ ଘୁଞ୍ଚିଲେ। ତାପରେ ସେ ପାହାଡ଼ର କନ୍ୟା ଗୌରୀଙ୍କୁ ତାଙ୍କ ସଖୀମାନେ ମଧ୍ୟରେ ଦଢ଼ି ହୋଇ ଦେଖିଲେ, ଶୁଭ ରୂପରେ।