ਇਕ ਵਾਰ, ਉਹ ਮਹਾਨ ਯੋਗੀ, ਦੁੱਖ ਅਤੇ ਵਿਚਾਰਾਂ ਤੋਂ ਪਾਰ ਹੋ ਕੇ, ਆਕਾਸ਼ ਵਿੱਚ ਖੜਾ ਹੋ ਗਿਆ, ਉਸ ਦਾ ਸਰੀਰ ਤਾਰਿਆਂ ਨਾਲ ਸਜਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ। ਹੁਣ, ਨਾਰਦ ਜੀ, ਮੈਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਲਕੜਾਂ ਅਤੇ ਸਚੇ ਰੂਪਾਂ ਦੀ ਵਿਸਥਾਰ ਨਾਲ ਵਿਆਖਿਆ ਕਰਾਂਗਾ—ਉਹ ਕਿਵੇਂ ਚਲਦੇ ਹਨ ਅਤੇ ਕਿੱਥੇ ਵੱਸਦੇ ਹਨ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਚਲਣ-ਫਿਰਣ ਦੀ ਥਾਂ ਅਨਾਜ, ਰਤਨਾਂ ਅਤੇ ਹੋਰ ਵਸਤੂਆਂ ਵਿੱਚ ਹੈ। ਉਹ ਹਮੇਸ਼ਾ ਖਿੜਦੇ ਫੁੱਲਾਂ ਵਿੱਚ ਅਤੇ ਝੀਲਾਂ ਦੇ ਕੰਢਿਆਂ ਤੇ ਫਿਰਦੇ ਹਨ। ਧਰਤੀ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਰਹਿਣ ਦੀ ਥਾਂ ਹੈ, ਖੇਤ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਆਸਰਾ ਹਨ। ਵੀਣਾ ਵਜਾਉਣ ਵਿੱਚ ਨਿਪੁੰਨ ਜੋੜਾ, ਗਾਇਕਾਂ, ਨਾਚਣ ਵਾਲਿਆਂ ਅਤੇ ਕਲਾਕਾਰਾਂ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਹੈ। ਉਹ ਜੋੜਾ, ਜਿਸਦਾ ਨਾਮ ਚਰਚਿਤ ਹੈ, ਦੁਹਾਂਵਾਂ ਰੂਪਾਂ ਵਾਲਾ ਨਿਸ਼ਾਨ ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਖੇਤਾਂ, ਜਲ-ਸੰਭਾਰ ਅਤੇ ਨਦੀ ਦੇ ਸੁੰਨੀਆਂ ਕੰਢਿਆਂ 'ਤੇ ਵੀ ਉਹ ਵੱਸਦੇ ਹਨ। ਉਹ ਸ਼ਿਕਾਰੀ ਪਿੰਡਾਂ, ਪਹਾੜਾਂ ਦੀਆਂ ਗੁਫ਼ਾਵਾਂ ਅਤੇ ਕੰਦਰਾ ਵਿੱਚ ਵੱਸਦੇ ਹਨ। ਉਹ ਔਰਤਾਂ ਦੀਆਂ ਰਸ-ਵਿਲਾਸ ਵਾਲੀਆਂ ਥਾਵਾਂ ਵਿੱਚ ਫਿਰਦੇ ਹਨ ਅਤੇ ਕਣਕੀਆਂ ਦੇ ਝੁੰਡਾਂ ਵਿੱਚ ਵੱਸਦੇ ਹਨ। ਨਾਰਦ ਜੀ, ਉਹ ਸ਼ਹਿਰ ਦੀਆਂ ਸੜਕਾਂ ਅਤੇ ਸਰਾਏ ਵਿੱਚ ਵੱਸਦੇ ਹਨ। ਉਹ ਜ਼ਹਰ, ਗੋ-ਮੂਤ੍ਰ, ਕੀੜਿਆਂ ਅਤੇ ਪੱਥਰਾਂ ਵਿੱਚ ਮਿਲਦੇ ਹਨ। ਇਕ ਵੀਰ, ਜੋ ਘੋੜਿਆਂ ਅਤੇ ਹਥਿਆਰਾਂ ਵਿੱਚ ਨਿਪੁੰਨ ਹੈ, ਹਾਥੀਆਂ, ਰਥਾਂ ਅਤੇ ਹੋਰ ਵਿਚ ਢਿੱਠ ਹੈ। ਮਕਰਾ ਨਦੀ ਵਿੱਚ ਚਲਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਮਹਾਂ ਸਮੁੰਦਰ ਵਿੱਚ ਵੱਸਦਾ ਹੈ। ਮਟਕਾ ਜੂਏ ਦੇ ਘਰਾਂ ਵਿੱਚ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਸ਼ਰਾਬ ਵੇਚਣ ਵਾਲਿਆਂ ਦੇ ਘਰਾਂ ਵਿੱਚ ਵੱਸਦਾ ਹੈ। ਉਹ ਪਵਿੱਤਰ ਥਾਵਾਂ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਅਤੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਦੇ ਘਰਾਂ ਵਿੱਚ ਵੱਸਦਾ ਹੈ। ਨਾਰਦ ਜੀ, ਇਹ ਪੁਰਾਣਾ ਰਾਜ ਕਿਸੇ ਨੂੰ ਨਾ ਦੱਸੋ। ਮੈਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਇਹ ਪ੍ਰਾਚੀਨ, ਉੱਚ, ਪਵਿੱਤਰ ਅਤੇ ਪੁੰਨ-ਦਾਇਕ ਕਥਾ ਸੁਣਾਈ ਹੈ, ਜੋ ਪਾਪ ਨਸ਼ਟ ਕਰਦੀ ਹੈ ਅਤੇ ਸ਼ੁਭਤਾ ਲਿਆਉਂਦੀ ਹੈ। ਦਕਸ਼ਾਯਣੀ ਉਸ ਦੀ ਪਤਨੀ ਸੀ, ਅਤੇ ਉਸ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਪੁੱਤਰ ਦਿੱਤੇ। ਹਰੀ ਅਤੇ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ ਹਮੇਸ਼ਾ ਯੋਗ ਅਭਿਆਸ ਵਿੱਚ ਲੀਨ ਰਹੇ। ਉਹ ਮ੍ਰਿਦੁ ਸੁਭਾਵ ਵਾਲੇ, ਪ੍ਰਾਚੀਨ ਸਾਂਡਾਂ ਦੀ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਤਪੱਸਿਆ ਕਰਦੇ ਰਹੇ। ਗੰਗਾ ਦੇ ਵਿਸ਼ਾਲ ਕੰਢੇ 'ਤੇ, ਉਹ ਦੋਵੇਂ ਘਰ ਵਿੱਚ Supreme Brahman ਨੂੰ ਸਮਰਪਿਤ ਰਹੇ। ਹੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਜਦ ਉਹ ਤਪੱਸਿਆ ਨਾਲ ਪੀੜਤ ਹੋਏ, ਇੰਦਰ ਚਿੰਤਿਤ ਹੋ ਗਿਆ। ਇੰਦਰ ਨੇ ਰੰਭਾ ਆਦਿ ਅਪਸਰਾਵਾਂ ਨੂੰ ਉਸ ਮਹਾਨ ਆਸ਼ਰਮ ਵੱਲ ਭੇਜਿਆ। ਆਪਣੇ ਸਾਥੀ ਵਸੰਤ ਨਾਲ, ਉਹ ਆਸ਼ਰਮ ਵੱਲ ਗਿਆ। ਬਦਰੀ ਆਸ਼ਰਮ 'ਤੇ ਪਹੁੰਚ ਕੇ, ਉਹ ਆਪਣੀ ਇੱਛਾ ਅਨੁਸਾਰ ਖੇਡਣ ਲੱਗੇ। ਉਹ ਦਰੱਖਤ, ਜੋ ਹਮੇਸ਼ਾ ਪੱਤਿਆਂ ਤੋਂ ਖਾਲੀ ਰਹਿੰਦੇ, ਧਰਤੀ ਨੂੰ ਛੂਹ ਕੇ ਆਪਣੇ ਸੁੰਦਰਤਾ ਨਾਲ ਚਮਕ ਰਹੇ ਸਨ। ਹੇ ਰਿਸ਼ੀ, ਵਸੰਤ ਦਾ ਸ਼ੇਰ ਆ ਗਿਆ ਸੀ, ਪਲਾਸ਼ ਦੇ ਫੁੱਲਾਂ ਨਾਲ ਸਜਿਆ ਹੋਇਆ। ਵਸੰਤ, ਚਮਲੀ ਫੁੱਲਾਂ ਦੇ ਕੂੜੇ ਨਾਲ ਸਜਿਆ, ਉੱਚੀ ਆਵਾਜ਼ ਵਿੱਚ ਹੱਸਿਆ। ਜਿਵੇਂ ਰਾਜਿਆਂ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਸੋਨੇ ਦੇ ਗਹਿਣਿਆਂ ਨਾਲ ਸਜਦੇ ਹਨ, ਤੇ ਜਿਵੇਂ ਸੇਵਕ ਆਪਣੀ ਮਾਲਕਾਂ ਵੱਲੋਂ ਆਦਰ ਪਾ ਕੇ ਰਾਜਿਆਂ ਦੇ ਪੁੱਤਰਾਂ ਵਰਗੇ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਤਿਵੇਂ ਜੰਗ ਦੇ ਰਤ ਨਾਲ ਲਪੇਟੇ ਹੋਏ, ਵਸੰਤ ਦੇ ਰਾਜ ਦੀ ਲੜਾਈ ਵਿੱਚ। ਜਿਵੇਂ ਨੇਕ ਲੋਕ ਮਿਤਰ ਦੇ ਆਉਣ 'ਤੇ ਰੋਮਾਂ-ਰੋਮ ਖੜਾ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਉਂਗਲੀਆਂ ਜਿਵੇਂ ਕਹਿਣਾ ਚਾਹੁਣ, "ਕਿਹੜਾ ਪਹਾੜ ਸਾਡੇ ਬਰਾਬਰ ਹੈ?" ਨੀਲੇ ਅਸ਼ੋਕਾ ਦੇ ਵਾਲਾਂ ਨਾਲ ਗੂੜ੍ਹ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਮੁੱਖ ਕਮਲ ਵਾਂਗ ਖਿੜੇ ਹੋਏ, ਦੰਦ ਜੈਸਮੀਨ ਦੇ ਫੁੱਲਾਂ ਵਾਂਗ, ਫੁੱਲਾਂ ਦੇ ਗੁੱਚਿਆਂ ਦੀ ਸੋਭਾ ਨਾਲ ਸਜੇ ਹੋਏ। ਦੇਵ-ਕੰਠ, ਨਰ-ਕੋਇਲਾਂ ਦੀ ਆਵਾਜ਼ ਵਾਲੇ, ਅੰਕੋਲਾ ਦੇ ਫੁੱਲਾਂ ਦੇ ਵਸਤ੍ਰਾਂ ਨਾਲ ਸੁੰਦਰ, ਪੂਰਬੀ ਬਾਂਸ ਦੀ ਪੱਟੀ ਨਾਲ, ਹੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਅਤੇ ਮਸਤ ਹੰਸ ਦੀ ਚਾਲ ਵਾਲੇ। ਹੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਵਸੰਤ ਦੀ ਖੁਸ਼ਕਿਸਮਤੀ ਬਦਰੀ ਆਸ਼ਰਮ 'ਤੇ ਆ ਗਈ।