ਹੇ ਨਾਰਦ ਜੀ, ਉਹ ਮੁਕਤੀ ਪਾਣ ਲਈ ਬਹੁਤ ਜਤਨ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਪਰ ਉਹ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਛੁਡਵਾ ਨਹੀਂ ਸਕਦਾ। ਫਿਰ, ਮਹਾਨ ਆਤਮਾ ਨੇ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਗਦਾ ਚੁੱਕੀ ਅਤੇ ਦੁਸ਼ਟ ਰਾਹੁ ਨੂੰ ਜ਼ਮੀਨ ਤੇ ਸਟ ਦਿੱਤਾ। ਘਟੋਦਰ ਨੇ ਗਦਾ ਨਾਲ ਮਾਰਿਆ, ਤੇ ਸੁਕੇਸ਼ੀ, ਜੋ ਅਸੁਰਾਂ ਦਾ ਸਰਦਾਰ ਸੀ, ਨੇ ਤਲਵਾਰ ਨਾਲ ਵਾਰ ਕੀਤਾ। ਫਿਰ ਉਸ ਨੇ ਯੁੱਧ-ਕੁਹਾੜੀ ਨਾਲ ਤਹੁਣ ਦਾ ਸਿਰ ਚੀਰ ਦਿੱਤਾ, ਜੋ ਹੁਣੇ ਹੀ ਛੱਡਿਆ ਗਿਆ ਸੀ। ਪੰਜੇ, ਜੋ ਇਕੋ ਜਿਹੇ ਪ੍ਰਲਯ ਅੱਗ ਵਾਂਗ ਧਧਕ ਰਹੇ ਸਨ, ਅੱਗੇ ਵਧ ਕੇ ਦਾਨਵਾਂ ਦੀ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਫੌਜ ਵਿੱਚ ਘੁਸ ਗਏ। ਉਸ ਨੇ ਆਪਣੀ ਗਦਾ ਹਵਾ ਵਿੱਚ ਘੁਮਾ ਕੇ ਵਿਨਾਯਕ ਦੇ ਸਿਰ, ਕੰਪ ਅਤੇ ਹੱਥ 'ਤੇ ਵਾਰ ਕੀਤਾ। ਕੁੰਭਧਵਜ ਦੇ ਸਾਰੇ ਜੋੜ ਚੂਰਨ ਹੋ ਗਏ, ਤੇ ਘਟੋਦਰ ਦੇ ਪੈਰਾਂ ਦੇ ਜੋੜ ਟੁੱਟ ਗਏ। ਫਿਰ ਉਹ ਸਕੰਧ, ਵਿਸ਼ਾਖ ਅਤੇ ਹੋਰ ਸਰਦਾਰਾਂ ਨੂੰ ਮਾਰਨ ਲਈ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਵਧਿਆ। ਉਹ ਪਹਾੜਾਂ ਦੇ ਪ੍ਰਭੂ ਨੂੰ ਆਖਦਾ ਹੈ, "ਜਾ, ਹੇ ਵੀਰ, ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਦੈਤਿਆਂ ਨੂੰ ਮਾਰ।" ਫਿਰ ਉਹ ਬਲੀ ਕੋਲ ਗਿਆ ਅਤੇ ਉਸ ਦੇ ਸਿਰ 'ਤੇ ਵਾਰ ਕੀਤਾ; ਬਲੀ ਹੈਰਾਨ ਹੋ ਕੇ ਜ਼ਮੀਨ 'ਤੇ ਡਿੱਗ ਪਿਆ। ਉਹ ਬਹੁਤ ਗੁੱਸੇ ਅਤੇ ਜਲਦੀ ਨਾਲ ਨੰਦੀ ਵੱਲ ਵਧਿਆ। ਉਸ ਨੇ ਉਸੇ ਹਥਿਆਰ ਨਾਲ ਕੁਜੰਭਾ ਨੂੰ ਵੀ ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਮਾਰਿਆ, ਤੇ ਉਹ ਨਿਸ਼ਚੇਤ ਹੋ ਕੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਡਿੱਗ ਪਿਆ। ਜਦੋਂ ਉਹ ਸਭ ਲਸ਼ਕਰ ਦੇ ਆਗੂ ਵਲੋਂ ਮਾਰੇ ਜਾ ਰਹੇ ਸਨ, ਉਹ ਦੁਰਯੋਧਨ ਦੀ ਸ਼ਰਣ ਵਿੱਚ ਪਹੁੰਚ ਗਏ। ਫਿਰ, ਉਹ ਬਿਜਲੀ ਵਰਗਾ ਚਮਕਦਾ ਬਰਛਾ ਲੈ ਕੇ ਨੰਦੀ ਵੱਲ ਸੁੱਟਦਾ ਹੈ ਤੇ ਆਖਦਾ ਹੈ, "ਤੂੰ ਮਾਰਿਆ ਗਿਆ!" ਜਦ ਉਹ ਹਥਿਆਰ ਕੱਟਿਆ ਗਿਆ ਵੇਖਿਆ, ਉਹ ਆਪਣੀ ਤਾਕਤ ਇਕੱਠੀ ਕਰਦਾ ਹੈ ਤੇ ਫੌਜ ਵੱਲ ਵਧਦਾ ਹੈ। ਮਾਰਿਆ ਹੋਇਆ, ਉਹ ਜਲਦੀ ਜ਼ਮੀਨ 'ਤੇ ਡਿੱਗ ਪਿਆ, ਤੇ ਡਰੇ ਹੋਏ ਦੈਤ ਸਭ ਪਾਸਿਆਂ ਭੱਜ ਗਏ। ਉਸ ਨੇ ਆਪਣਾ ਵੱਡਾ ਧਨੁਸ਼ ਚੁੱਕਿਆ ਤੇ ਮੌਤ ਦੇ ਡੰਡੇ ਵਰਗੇ ਤੀਰਾਂ ਨਾਲ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਛੇਦ ਦਿੱਤਾ। ਵਿਨਾਯਕ ਅਤੇ ਹੋਰ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਹੋਣ ਦੇ ਬਾਵਜੂਦ, ਉਹ ਹਰ ਪਾਸੇ ਦੈਤਾਂ ਦੇ ਤੀਰਾਂ ਦੇ ਜਾਲ ਵਿੱਚ ਘਿਰੇ ਹੋਏ ਸਨ। ਉਹ ਜਲਦੀ ਦੁਸ਼ਮਣ ਕੋਲ ਪਹੁੰਚਿਆ, ਉਸਦੇ ਦਿਲ ਨੂੰ ਬਰਛੇ ਨਾਲ ਵਾਰਿਆ। ਦੁਸ਼ਮਣ ਮਾਰਿਆ ਗਿਆ, ਤੇ ਵੈਰੀ ਫੌਜ ਮੁੜ ਭੱਜਣ ਲੱਗੀ। ਨੰਦੀਨਾ ਨੂੰ ਅੱਗੇ ਰੱਖ ਕੇ, ਉਹ ਦੈਤਾਂ ਨੂੰ ਮਾਰਣ ਲਈ ਵਧੇ। ਕਰਤਸਵਰ ਦੀ ਅਗਵਾਈ ਵਿੱਚ ਮਹਾਬਲੀ ਮੁੜ ਵਾਪਸ ਆਏ। ਨੰਦੀਸ਼ੇਣ, ਵਿਆਘ੍ਰਮੁਖ ਅਤੇ ਤੇਜ਼ ਵਿਗਵਾਨ ਵੀ ਪਿੱਛੇ ਹਟ ਗਏ। ਨਾਰਦ ਜੀ, ਕਰਤਸਵਰ ਨੇ ਮੁੜ ਮੋੜ ਲਿਆ ਤੇ ਆਪਣੀ ਗਦਾ ਚੁੱਕੀ। ਉਹ ਆਪਣਾ ਬਰਛਾ ਘੁਮਾ ਕੇ ਕਰਤਸਵਰ ਦੇ ਸਿਰ 'ਤੇ ਵਾਰ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਜਦ ਉਹ ਉੱਚੀ ਆਵਾਜ਼ ਨਾਲ ਗੂੰਜਦਾ ਹੈ। ਫਿਰ ਉਸ ਨੇ ਗਣਾਂ ਦੇ ਪ੍ਰਭੂ ਅਤੇ ਨੰਦੀਸ਼ੇਣ ਨੂੰ ਬਰਛੇ ਨਾਲ ਇਕੱਠੇ ਬਾਂਧ ਲਿਆ। ਕਪੀ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਵਿਸ਼ਾਖ ਹਥ ਵਿੱਚ ਬਰਛਾ ਫੜ ਕੇ ਆ ਗਿਆ। ਮਹਾਬਲੀ ਨੇ ਮੁਰਗਾ-ਧਾਰੀ ਵਿਸ਼ਾਖ ਨਾਲ ਜੰਗ ਕੀਤੀ। ਸ਼ਾਖਾ ਅਤੇ ਨੈਗਮੇਯਾ ਵੀ ਜਲਦੀ ਦੁਸ਼ਮਣ ਉੱਤੇ ਵਧੇ। ਉਹ ਦੋਵੇਂ ਇੱਕੋ ਸਮੇਂ ਸ਼ੰਭਰ ਕੋਲ ਪਹੁੰਚ ਗਏ, ਜਦ ਗਣਾਂ ਦੇ ਸਰਦਾਰ ਵੇਖ ਰਹੇ ਸਨ। ਉਹ ਜਲਦੀ ਅਦ੍ਰਿਸ਼ ਹੋ ਗਿਆ, ਜਿਵੇਂ ਧਰਤੀ ਅਕਾਸ਼ ਵਿੱਚ ਲੀਨ ਹੋ ਗਈ ਹੋਵੇ। ਫਿਰ, ਹੇ ਦਿਵ੍ਯ ਰਿਸ਼ੀ, ਉਹ ਨੌਜਵਾਨ ਚਾਰੋਂ ਪਾਸਿਆਂ ਵੱਲ ਮੋੜ ਕੇ ਫੌਜ ਨੂੰ ਮਾਰਨ ਲੱਗ ਪਿਆ। ਉਸਦੀ ਆਕ੍ਰਿਤੀ ਉਦਾਸ ਸੀ, ਅੰਗ ਕੰਬ ਰਹੇ ਸਨ, ਡਰ ਅਤੇ ਚਿੰਤਾ ਨਾਲ ਭਰੀ ਹੋਈ, ਉਹ ਸੁਕ੍ਰ ਦੀ ਸ਼ਰਣ ਵਿੱਚ ਗਈ। ਇਥੇ ਅੰਧਕਾ ਸੁਕ੍ਰ ਕੋਲ ਆਇਆ ਤੇ ਇਹ ਬਚਨ ਆਖੇ: ਫਿਰ, ਹੇ ਦੁਜਾ-ਜਨਮ ਵਾਲਿਆਂ ਦੇ ਮਹਾਨ ਰਿਸ਼ੀ, ਉਸ ਨੇ ਗੰਧਰਵਾਂ, ਅਸੁਰਾਂ ਅਤੇ ਕਿੰਨਰਾਂ ਨੂੰ ਵੀ ਬੁਲਾਇਆ। ਜਿਵੇਂ ਕੋਈ ਅਸਹਾਇ ਔਰਤ ਦੁਸ਼ਟਾਂ ਵੱਲੋਂ ਪੀੜਤ ਹੁੰਦੀ ਹੈ, ਉਵੇਂ ਇਹ ਅਥਾਹ ਦੈਤ ਵੀ ਕੁਰੁਕਸ਼ੇਤਰ ਦੇ ਫਲ ਵਾਂਗ ਹਨ। ਜਿਵੇਂ ਅਸੀਂ ਹੋਰਾਂ ਨੂੰ ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਜਿੱਤਦੇ ਹਾਂ, ਤੂੰ ਵੀ ਏਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ਕਰ। ਤੇਰੇ ਭਲੇ ਲਈ ਮੈਂ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕਰਾਂਗਾ ਅਤੇ ਜੋ ਤੈਨੂੰ ਚੰਗਾ ਲੱਗੇ, ਉਹ ਕਰਾਂਗਾ।