ਮਿਤ੍ਰ ਅਤੇ ਵਰੁਣ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਨੇ ਜਿਵੇਂ ਹੀ ਧਰਤੀ ਦੀ ਸਤਹ 'ਤੇ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਪਹੁੰਚਿਆ, ਉਹ ਠੀਕ ਥਾਂ ਖੜਾ ਹੋ ਗਿਆ। ਉਹ ਪੂਰਬ ਵੱਲੋਂ, ਉਸ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਅਤੇ ਪ੍ਰਾਚੀਨ ਸਥਾਨ ਦੇ ਪੱਛਮ, ਵਾਸੁ ਦੇ ਸ਼ਹਿਰ ਦੇ ਪੱਛਮ ਵੱਲ ਖੜਾ ਹੋਇਆ। ਬੁੱਧੀਮਾਨ ਮਨੁੱਖ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਸੌ ਅਤੇ ਹਜ਼ਾਰ ਯਜਨ ਕੀਤਾ, ਅਤੇ ਉਹ ਰਾਜਾ ਜਿਸ ਨੇ ਹਜ਼ਾਰ ਅਸ਼ਵਮੇਧ ਯਜਨ ਕੀਤਾ, ਉਹ ਸਭ 'ਗਦਾ ਧਾਰੀ' ਦੇ ਨਾਮ ਨਾਲ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਹੋਏ, ਪਾਪ ਦੇ ਵੱਡੇ ਰੁੱਖ ਨੂੰ ਤੇਜ਼ ਕੁਹਾੜੀ ਵਾਂਗ ਕੱਟਣ ਵਾਲੇ। ਭਗਵਾਨ ਦੀ ਕਿਰਪਾ ਨਾਲ, ਲੋਕ ਮਹਾਨ ਯਜਨ ਦੇ ਅੰਤਹੀਨ ਫਲ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਉਸ ਨੇ ਦੇਖਣ, ਚੱਖਣ ਅਤੇ ਲਗਾਉਣ ਦੇ ਕਰਮਾਂ ਰਾਹੀਂ ਸੰਸਾਰ ਦੇ ਪਾਪਾਂ ਦਾ ਸਰਵੋਤਮ ਨਾਸ ਕੀਤਾ। ਉਸ ਨੇ ਭਗਵਾਨ ਦੀ ਪੂਜਾ ਲਈ ਇੱਕ ਆਸ਼੍ਰਮ ਬਣਾਇਆ ਅਤੇ ਉਥੇ ਰਹਿ ਗਿਆ। ਇੰਦਰ, ਹਜ਼ਾਰ ਅੱਖਾਂ ਵਾਲਾ, austerities ਕਰਦਾ ਹੋਇਆ, ਗਦਾ ਧਾਰੀ ਭਗਵਾਨ ਦੀ ਸਤਕਾਰੀ ਕਰਦਾ ਰਿਹਾ। ਇੱਕ ਸਾਲ ਉਸ ਲਈ ਇੱਥੇ ਵਿਅਥਾ ਅਤੇ ਗੁੱਸੇ ਤੋਂ ਰਹਿਤ ਬੀਤ ਗਿਆ। ਭਗਵਾਨ ਨੇ ਕਿਹਾ, "ਹੁਣ ਜਾ; ਮੈਂ ਤੇਰੇ 'ਤੇ ਪ੍ਰਸੰਨ ਹਾਂ। ਤੂੰ ਪਾਪ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਹੋ ਗਿਆ ਹੈਂ।" "ਮੈਂ ਯਤਨ ਕਰਾਂਗਾ, ਹੈ ਸ਼ਕ੍ਰ, ਤਾਂ ਕਿ ਭਵਿੱਖ ਦੀ ਭਲਾਈ ਤੇਰੀ ਇੱਛਾ ਅਨੁਸਾਰ ਹੋਵੇ।" ਭਗਵਾਨ ਦੇ ਸਨਾਨ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਲੋਕਾਂ ਨੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਪੁੱਛਿਆ: "ਹੇ ਪ੍ਰਭੂ, ਸਾਨੂੰ ਇਸ ਪਾਪ ਬਾਰੇ ਦੱਸੋ।" "ਹੇ ਪੁਲਿੰਦਾਸੋ, ਤੁਸੀਂ ਸਿਰਫ਼ ਦੋ ਆਨੰਦਮਈ ਪਹਾੜਾਂ — ਹਿਮਾਲਾ ਅਤੇ ਕਲਿੰਜਰ — ਦੇ ਵਿਚਲੇ ਖੇਤਰ ਵਿੱਚ ਵਸੋ।" ਭਗਵਾਨ ਦੀ ਪੂਜਾ ਹੋਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਉਹ ਆਪਣੀ ਮਾਤਾ, ਜੋ ਧਰਮ ਦਾ ਆਸਰਾ ਹੈ ਅਤੇ ਸਤਕਾਰੀਯੋਗ ਹੈ, ਕੋਲ ਗਿਆ। ਉਸ ਨੇ ਆਪਣੀ ਮਾਤਾ ਦੇ ਪੈਰਾਂ, ਜੋ ਕਮਲ ਦੇ ਅੰਦਰਲੇ ਹਿੱਸੇ ਵਾਂਗ ਹਨ, 'ਤੇ ਨਮਨ ਕੀਤਾ ਅਤੇ ਆਪਣੀ ਤਪस्या ਦੀ ਰਿਪੋਰਟ ਦਿੱਤੀ। ਫਿਰ, ਉਹ ਨੇ ਆਪਣੀ ਲੜਾਈ ਵਿਚ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤੀ ਜਿੱਤ, ਜੋ ਆਪਣੇ ਬਲ ਤੇ ਅਤੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਸਾਥ ਨਾਲ ਮਿਲੀ ਸੀ, ਵੀ ਦੱਸ ਦਿੱਤੀ। ਮਾਤਾ ਦੁਖੀ ਹੋ ਕੇ, ਵਿਸ਼ਣੂ — ਜੋ ਪ੍ਰਾਚੀਨ ਅਤੇ ਸਤਕਾਰੀਯੋਗ ਭਗਵਾਨ ਹੈ — ਕੋਲ ਆਪਣਾ ਆਸਰਾ ਲੈਣ ਲਈ ਗਈ। ਉਸ ਨੇ ਚਲਦਿਆਂ ਅਤੇ ਅਚਲ ਚੀਜ਼ਾਂ ਦੇ ਪ੍ਰਾਚੀਨ ਸਰੋਤ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕੀਤੀ। ਬਿਨਾ ਉਮੀਦ, ਸੰਯਮਿਤ ਬੋਲ ਅਤੇ ਪਵਿੱਤਰ ਆਚਰਨ ਨਾਲ, ਉਹ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਪ੍ਰਭੂ ਕੋਲ ਆਸਰਾ ਲੈਣ ਗਈ। "ਹੇ ਅੱਗ, ਜੋ ਪਾਪ ਦੇ ਇੰਦਨ ਤੋਂ ਜਨਮਿਆ ਹੈ, ਜੋ ਹਨੇਰੇ ਦੇ ਡੇਰ ਨੂੰ ਰੋਕਦਾ ਹੈ — ਜੈ ਹੋ, ਜੈ ਹੋ!" "ਤੁਸੀਂ ਚਲਦਿਆਂ ਅਤੇ ਅਚਲ ਚੀਜ਼ਾਂ ਦੇ ਕਾਰਨ ਹੋ; ਤੁਸੀਂ ਪ੍ਰਭੂ ਹੋ — ਹੇ ਵਿਸ਼ਵ ਰੂਪ, ਮੇਰੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰੋ।" "ਮੈਂ ਦੁਸ਼ਮਣਾਂ ਦੀ ਹਾਰ 'ਤੇ ਜਿੱਤ ਹਾਸਲ ਕਰਕੇ, ਤੁਹਾਡੇ ਕੋਲ ਆਸਰਾ ਲੈਣ ਆਈ ਹਾਂ।" ਉਸ ਨੇ ਤੁਸੀਂ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਨ ਲਈ ਕਰਮਬਲ, ਧੂਪ ਅਤੇ ਸੂਰਜ ਲਈ ਯੋਗ ਭੋਜਨ ਭੇਟ ਕੀਤਾ। ਪਵਿੱਤਰ ਸਤੁਤੀਆਂ ਨਾਲ ਤੁਹਾਡੀ ਮਹਿਮਾ ਕਰਦੀ ਹੋਈ, ਉਹ ਉਪਵਾਸ ਕਰਦੀ ਹੋਈ, ਪੂਜਾ ਵਿੱਚ ਲੱਗੀ ਰਹੀ। ਸੋਨੇ ਅਤੇ ਤਿਲ-ਘੀ ਦੂਜੀ ਵਾਰ ਜਨਮੇ ਨੂੰ ਦਾਨ ਕਰਕੇ, ਉਹ ਤੁਹਾਡੇ ਸਾਹਮਣੇ ਪਵਿੱਤਰ ਹੋ ਗਈ। ਭਗਵਾਨ ਉਸਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਆ ਕੇ ਕਹਿੰਦੇ ਹਨ: "ਮੇਰੀ ਕਿਰਪਾ ਨਾਲ, ਤੂੰ ਉਹ ਵਿਰਲਾ ਇੱਛਿਤ ਫਲ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰੇਗੀ — ਕੋਈ ਸੰਦੇਹ ਨਹੀਂ।" "ਮੈਂ ਦਾਨਵਾਂ ਨੂੰ ਨਸ਼ਟ ਕਰਾਂਗਾ, ਤੇਰੇ ਗਰਭ ਵਿੱਚ ਆ ਕੇ।" ਮਾਤਾ, ਵਾਰ-ਵਾਰ ਕੰਬਦੀ ਹੋਈ, ਸੰਸਾਰ ਦੇ ਸਰੋਤ ਨੂੰ ਆਖਦੀ ਹੈ: "ਜਿਸਦੇ ਗਰਭ ਵਿੱਚ ਪੂਰਾ ਸੰਸਾਰ — ਚਲਦਾ ਅਤੇ ਅਚਲ — ਵੱਸਦਾ ਹੈ, ਜਿਸਦੇ ਪੇਟ ਵਿੱਚ ਸੱਤ ਸਮੁੰਦਰ ਅਤੇ ਪਹਾੜ ਹਨ, ਜਿਵੇਂ ਮੈਨੂੰ ਕਿਸੇ ਤਕਲੀਫ਼ ਦਾ ਅਨੁਭਵ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦਾ, ਐਸਾ ਹੀ ਹੋਵੇ, ਹੇ ਜਨਾਰਦਨ।" "ਫਿਰ ਵੀ, ਮੈਂ ਤੇਰੇ ਗਰਭ ਵਿੱਚ ਜਨਮ ਲਵਾਂਗਾ, ਹੇ ਦੇਵੀ।" "ਮੈਂ ਯੋਗ ਰਾਹੀਂ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਸੰਭਾਲਾਂਗਾ — ਚਿੰਤਾ ਨਾ ਕਰ, ਹੇ ਅੰਬਿਕਾ।" "ਤਦ ਦੈਤਿਆ ਨਿਸ਼ਚਿਤ ਹੀ ਅਸਹਾਇ ਹੋ ਜਾਣਗੇ।" ਆਪਣੀ ਮਹਿਮਾ ਦੇ ਇਕ ਹਿੱਸੇ ਨਾਲ, ਭਗਵਾਨ ਨੇ ਇੰਦਰ ਦੀ خاطر, ਹੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਦੇਵੀ ਦੇ ਗਰਭ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਵੇਸ਼ ਕੀਤਾ। ਜਿਵੇਂ ਭਗਵਾਨ ਨੇ ਆਖਿਆ, ਅਸੁਰਾਂ ਅਸਹਾਇ ਹੋ ਗਏ। ਬਲੀ, ਦਾਨਵਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਸ਼ੇਰ, ਆਖਦਾ ਹੈ: "ਤੁਸੀਂ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਗਿਆਨ ਵਾਲੇ ਹੋ ਅਤੇ ਸ਼ੁਭ-ਅਸ਼ੁਭ ਵਿਚਾਰ ਵਿੱਚ ਨਿਪੁੰਨ ਹੋ। ਦੱਸੋ, ਤੁਹਾਡੀ ਤੇਜਸਵਿਤਾ ਕਿਉਂ ਘਟ ਗਈ ਹੈ ਅਤੇ ਇਹ ਕਿੰਨੀ ਵੱਡੀ ਹੈ?