ਜੰਬੂਦਵੀਪ ਤੋਂ ਬਾਹਰ ਪਲੱਖਸ਼ਾ ਮਹਾਦੀਪ ਵੱਸਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ, ਜੋ ਪਹਿਲੇ ਤੋਂ ਦੋ ਗੁਣਾ ਵੱਡਾ ਹੈ। ਇਸ ਤੋਂ ਅਗਲੇ ਪਾਸੇ ਸ਼ਾਲਮਲੀ ਮਹਾਦੀਪ ਆਉਂਦਾ ਹੈ, ਜੋ ਇਸ ਮਹਾਨ ਸਮੁੰਦਰ ਤੋਂ ਵੀ ਦੋ ਗੁਣਾ ਵੱਡਾ ਹੈ। ਕੁਸ਼ਾਦਵੀਪ ਦੇ ਆਕਾਰ ਤੋਂ ਦੋ ਗੁਣਾ ਵੱਡਾ ਘੀ ਦਾ ਸਮੁੰਦਰ ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਇਸ ਤੋਂ ਅੱਗੇ ਦਹੀਂ ਦਾ ਸਮੁੰਦਰ ਹੈ, ਜੋ ਪਿਛਲੇ ਸਮੁੰਦਰ ਤੋਂ ਵੀ ਦੋ ਗੁਣਾ ਵੱਡਾ ਹੈ। ਇਹ ਸਾਰੇ ਮਹਾਦੀਪ ਤੇ ਸਮੁੰਦਰ, ਇੱਕ ਦੂਜੇ ਤੋਂ ਦੋ-ਦੋ ਗੁਣਾ ਵੱਡੇ, ਲੜੀਵਾਰ ਵੱਸੇ ਹੋਏ ਹਨ। ਜੰਬੂਦਵੀਪ ਤੋਂ ਲੈ ਕੇ ਆਖਰੀ ਦੁੱਧ ਦੇ ਸਮੁੰਦਰ ਤੱਕ, ਰਾਖਸਸਾ, ਇਹਨਾਂ ਦੀ ਕੁੱਲ ਗਿਣਤੀ ਚਾਰ ਕਰੋੜ ਪੰਜ ਪੰਜ ਲੱਖ ਹੈ। ਹਰ ਪਾਸੇ ਇਹ 'ਲੱਖ-ਮੰਡ-ਕਟਾਹ' ਨਾਪ ਨਾਲ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਭਰੇ ਹੋਏ ਹਨ। ਅਸੀਂ ਤੇਰੇ ਲਈ ਉਥੇ ਜਾਵਾਂਗੇ, ਸੁਣ ਰਾਤ ਨੂੰ ਘੁੰਮਣ ਵਾਲੇ। ਇਨ੍ਹਾਂ ਦੀਆਂ ਸ਼ਾਖਾਵਾਂ ਦੇ ਅੰਤ ਤੇ ਕਦੇ ਯੁਗਾਂ ਦੀ ਬਦਲੀ ਨਹੀਂ ਆਉਂਦੀ। ਪਰ ਇੱਕ ਕਲਪ ਦੇ ਅੰਤ ਤੇ, ਇਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਪ੍ਰਲਯਾ ਹੋ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਹੇ ਬਲਵਾਨ। ਜਿਹੜੇ ਅਸੁਰ ਸਵਭਾਵ ਵਾਲੇ ਹਨ, ਉਹ ਆਪਣੇ ਕਰਮਾਂ ਦੇ ਅੰਤ ਤੇ ਨਾਸ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਉਹ ਦਰਸ਼ਨ ਕਰਨ ਲਈ ਔਖੇ, ਪਵਿਤ੍ਰਤਾ ਤੋਂ ਰਹਿਤ, ਭਿਆਨਕ ਅਤੇ ਕਰਮਾਂ ਦੇ ਅੰਤ ਤੇ ਵਿਨਾਸ਼ਕਾਰੀ ਹਨ। ਫਿਰ ਰੌਰਵ ਆਦਿ ਨਰਕ ਆਉਂਦੇ ਹਨ, ਜੋ ਭਿਆਨਕ ਹਨ, ਅਤੇ ਪੁਸ਼ਕਰ ਵੀ, ਜੋ ਦੇਖਣ ਵਿੱਚ ਡਰਾਉਣੇ ਹਨ। ਇਹਨਾਂ ਦੇ ਮਾਪ ਅਤੇ ਸੁਭਾਵ ਕੀ ਹਨ, ਇਹ ਦੱਸਿਆ ਗਿਆ ਹੈ। ਰੌਰਵ ਆਦਿ ਸਾਰੇ ਨਰਕਾਂ ਦੀ ਕੁੱਲ ਗਿਣਤੀ ਇਕੀ (21) ਹੈ। ਸਭ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਰੌਰਵ ਨਰਕ ਆਉਂਦਾ ਹੈ। ਦੂਜਾ, ਜੋ ਪਹਿਲੇ ਤੋਂ ਦੋ ਗੁਣਾ ਵੱਡਾ ਹੈ, ਉਹ ਮਹਾਰੌਰਵ ਹੈ। ਚੌਥਾ, ਜਿਸਦਾ ਨਾਮ ਅੰਧਤਾਮਿਸ੍ਰ ਹੈ, ਡਬਲ ਦਰਵਾਜ਼ਿਆਂ ਵਾਲਾ ਡਰਾਉਣਾ ਨਰਕ ਹੈ। ਸੱਤਵਾਂ ਅਪ੍ਰਤਿਸ਼ਠਾ ਅਤੇ ਘਟੀਯੰਤਰ ਨਰਕ ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਅੱਠਵਾਂ ਨਰਕੋੱਤਮ ਨਾਮਕ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਨਰਕ ਹੈ, ਜਿਸਦਾ ਮਾਪ ਯੋਜਨਾਂ ਵਿੱਚ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ ਹੈ। ਕਰਪਤ੍ਰਾ ਵੀ ਇਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ਹੈ, ਅਤੇ ਦੂਜਾ ਨਰਕ ਸ਼ਵਾਨਭੋਜਨਾ ਹੈ। ਅਠਾਰਵਾਂ ਡਰਾਉਣੀ ਵੈਤਰਨੀ ਨਦੀ ਮੰਨੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਸੰਸ਼ੋਸ਼ਣ ਅਤੇ ਅਨੰਤ ਨਰਕ ਵੀ ਹਨ, ਹੇ ਸੁਕੇਸ਼ਿਨ, ਇਹ ਤੇਰੇ ਨਰਕ ਹਨ। ਇਸ ਉੱਤੇ ਇੱਕ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਨੇ ਪੁੱਛਿਆ, "ਹੇ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਇਹ ਦੱਸੋ, ਮੇਰੀ ਉਤਸੁਕਤਾ ਬਹੁਤ ਵਧ ਗਈ ਹੈ।" ਫਿਰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਕਿਹਾ, "ਮੇਰੇ ਕੋਲੋਂ ਉਹ ਨਰਕ ਸੁਣ, ਜੋ ਆਪਣੇ ਕਰਮਾਂ ਦੇ ਫਲ ਭੋਗਣ ਲਈ ਹਨ।" ਉਹ ਪਾਪੀ ਜੋ ਪੁਰਾਣਿਆਂ ਅਤੇ ਇਤਿਹਾਸਾਂ ਦੇ ਅਰਥ ਦਾ ਆਦਰ ਨਹੀਂ ਕਰਦੇ—ਅਤੇ ਉਹ ਘਟੀਆ ਲੋਕ ਜੋ ਯਜਮਾਨ ਅਤੇ ਅਚਾਰਿਆ ਵਿਚ ਫੁਟ ਪਾਂਦੇ ਹਨ—ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਯਮ ਦੇ ਦੂਤ ਕਰਪਤ੍ਰਾ ਨਾਮਕ ਆਰੀ ਨਾਲ ਦੋ ਹਿੱਸਿਆਂ ਵਿੱਚ ਵੰਡ ਦਿੰਦੇ ਹਨ। ਜੋ ਬੱਚਿਆਂ ਦੀ ਪੱਖਾ ਚੁਰਾਉਂਦੇ ਹਨ ਜਾਂ ਰੇਤ ਮਿਲਿਆ ਹੋਇਆ ਭੋਜਨ ਖਾਂਦੇ ਹਨ—ਉਹ ਮੂਰਖ ਪੰਛੀਆਂ ਵੱਲੋਂ, ਜੋ ਨੁਕੀਲੇ ਚੋਚ ਵਾਲੇ ਹਨ, ਦੋ ਟੁਕੜਿਆਂ 'ਚ ਕੱਟੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਉੱਪਰ ਪੰਛੀ ਖੜੇ ਹੋ ਕੇ ਆਪਣੀ ਚੋਚ ਨਾਲ ਮਾਰਦੇ ਹਨ। ਕਾਂ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਚੋਚ ਅਤੇ ਨਖ ਵੱਜਰ ਵਰਗੇ ਹਨ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਜੀਭ ਨੂੰ ਨੋਚਦੇ ਹਨ। ਉਹ ਉਲਟੇ ਮੂੰਹ ਮਲ, ਪੀਵ ਤੇ ਪਿਸਾਬ ਵਿੱਚ ਡੁੱਬ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਜੋ ਆਪਣੇ ਬੱਚਿਆਂ, ਪਿਤਾ, ਅੱਗ ਜਾਂ ਮਾਂ ਨੂੰ ਖਵਾਏ ਬਿਨਾਂ ਖਾਂਦੇ ਹਨ—ਉਹ ਸੂਚੀਮੁਖ ਬਣ ਕੇ, ਭੁੱਖ ਨਾਲ ਪੀੜਤ, ਪਰਬਤ ਵਰਗੇ ਸਰੀਰ ਵਾਲੇ ਜਨਮ ਲੈਂਦੇ ਹਨ। ਹੇ ਰਾਖਸਸਾਂ ਦੇ ਰਾਜਾ, ਜੋ ਗੋਬਰ ਖਾਂਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਨਰਕ ਵਿੱਚ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਜੋ ਬਿਨਾਂ ਵੰਡੇ ਖਾਂਦੇ ਹਨ, ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਕਫ਼ ਨਾਲ ਬਣੇ ਹੋਏ ਭੋਜਨ ਵਿੱਚ ਪਾਇਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਹੱਥ ਭਿਆਨਕ ਤਪਦੇ ਹੋਏ ਲੋਹੇ ਦੇ ਕੜਾਹਿਆਂ ਵਿੱਚ ਸੁੱਟੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਯਮ ਦੇ ਦੂਤ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਵਿੱਚ ਅੱਗ ਫੂਕਦੇ ਹਨ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਹਰ ਜੀਵ ਆਪਣੇ ਕਰਮਾਂ ਅਨੁਸਾਰ ਨਰਕਾਂ ਦੇ ਭਿਆਨਕ ਦੁੱਖਾਂ ਨੂੰ ਭੋਗਦਾ ਹੈ।