सा तं समुपसृत्य पप्रच्छ—"कः त्वम्? तत्त्वेन वद, किमर्थं चिह्यागतः?" इति। तदा सा स्वयमेव बलिं प्रति प्रोवाच—"शृणु, अहं त्वत्सकाशं बलात् आगता राज्ञी रूपेण।" पुनः अवदत्—"माघवः मां परित्यज्य गतः; तस्मादहं त्वत्समीपमागतास्मि।" तत्र चतुर्विधा नार्यः दृष्टाः। एकैका श्वेतवस्त्रधारिणी, श्वेतमाल्यभूषिता, श्वेतगन्धानुलेपना च। अन्यैका रक्तवस्त्रधारिणी, रक्तमाल्यगन्धानुलेपना। तृतीया पीतवस्त्रधारिणी, सुवर्णवर्णा, पीतमाल्यगन्धानुलेपना। चतुर्थी नीलवस्त्रसंघातसदृशी, नीलमाल्यगन्धानुलेपना च। श्वेतवस्त्रधारिणी सा शुद्धा गुणसम्पन्ना गजे समारूढा आसीत्। या रक्तवस्त्रधारिणी, सा रथे न समारूढा, किन्तु अश्वे स्थित्वा रागयुक्ता आसीत्। या शुभा पीतवस्त्रधारिणी सुवर्णप्रभा, सा रथे समारूढा। या नीलवर्णवस्त्रसंघातसदृशी, सा चतुर्थी वृषभे समारूढा आसीत्। तां श्वेतवपुषीं ब्राह्मणादयः 'सरस्वती' इति प्राहुः। रजतां क्शत्रिया 'जयश्रीः' इति वदन्ति। या पीतवस्त्रधारिणी सुवर्णवपुषी, तां वैश्याः सदा पूजयन्ति। या नीलवर्णा, तां शूद्राः भक्त्या स्तुवन्ति। एवं ताः स्त्रियः चक्रधरदेवेन विभागः कृताः। इतिहासाः, पुराणानि, वेदाः शाखोपवेदसंयुताः, विधयः च; मुक्ताफलानि, सुवर्णं, रजतं, रथाः, अश्वाः, गजाः, भूषणानि; गावः, महिषाः, गर्दभाः, उष्ट्राः, सुवर्णभूमयः, वस्त्राणि च—एतेषु सर्वेषु वर्गेषु एकमेव मूलं प्रतिष्ठितम्। एतानि सर्वाणि कुलीनजनमध्ये उत्पद्यन्ते, तेषां प्रवृत्तिं शृणु। दानवनवने ये जनाः महत्पद्मं शरणं यान्ति, ते तत्र दृश्यन्ते। ये पद्मभक्ताः, ते सर्वत्र तृप्तजनाः सञ्ज्ञायन्ते। ये नीलपद्मं शरणं यान्ति, ते न्यायान्यायव्ययसंयुक्ताः। ये शङ्खं शरणं यान्ति, ते चौर्यनृशंसवादिनः सञ्ज्ञायन्ते। एवं तेषां दानविधिः कथितः। हे दानवनाथ, मम धर्म्यं व्रतमस्ति, साधुभिः अनुमोदितम्। त्रिषु लोकेषु न कोऽपि त्वत्समो वा बलवत्तरः अस्ति। युद्धे त्वया शक्रो जितः; सर्वान् अतिवीर्यं दृष्ट्वा, त्वदीयं शौर्यं परमं साक्षात्कृतम्। हे दानवश्रेष्ठ, हिरण्यकशिपोर्वंशजत्वात् एषा आश्चर्यं न। दैत्यपितामहं अपि त्वया अतिक्रान्तम्। एवं बलिं दानवराजं सा वाक्यं प्रोवाच। तस्यां प्रविष्टायां, ताः स्त्रियः विधवाः इव अभवन्। तेजः, बुद्धिः, प्रयासः, श्रीः, ज्ञानम्, आचारः, दया च—एतानि सर्वाणि बलिं शरणं गत्वा यथाकामं विश्रान्तिम्। स यज्ञकर्ता, तपस्वी, सौम्यः, सत्यवादी, दाता, भर्ता, स्वजनरक्षकः च आसीत्। सदा श्रीयुक्तः, धर्मनिष्ठः, जितेन्द्रियः, मानुषोऽपि कामभोगी च आसीत्। तस्मिन्नेव काले शचीपतिः सह देवैः ब्रह्मणो गृहम् अगच्छत्। तत्र सः स्वपितरं कश्यपं मुनिभिः सह उपविष्टं दृष्टवान्।