ਵਰਾਹਪੁਰਾਣਮ੍

ਪੂਰ੍ਵਵਚ੍ਚਾਰ੍ਚ੍ਚਯਿਤ੍ਵਾ ਤਾਂ ਕृਤ੍ਵਾ ਦੀਪਾਰ੍ਚ੍ਚਨਾਦਿਕਮ੍

ਪਹਿਲਾਂ ਵਾਂਗ ਉਸ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਕੇ, ਦੀਵਾ ਤੇ ਹੋਰ ਚੜ੍ਹਾਵੇ ਕਰਕੇ,

ਤ੍ਰਿਃ ਪ੍ਰਦਕ੍ਸ਼ਿਣਮਾਵृਤ੍ਤ੍ਯ ਦਂਡਵਤ੍ਪ੍ਰਣਮੇਚ੍ਚ ਤਾਮ੍

ਉਸ ਦੀ ਤਿੰਨ ਵਾਰੀ ਪਰਿਕ੍ਰਮਾ ਕਰੇ ਤੇ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਲੰਬਾ ਸੱਜਦਾ ਕਰੇ।

ਮਯਾ ਦਤ੍ਤਾਂ ਚ ਗृਹ੍ਣੀष੍ਵ ਪ੍ਰਸੀਦ ਤ੍ਵਂ ਦ੍ਵਿਜੋਤ੍ਤਮ

ਮੇਰੇ ਵਲੋਂ ਦਿੱਤਾ ਇਹ ਦਾਨ ਕਬੂਲ ਕਰ, ਮਿਹਰ ਕਰ, ਦੋ ਵਾਰੀ ਜਨਮੇਆਂ ਵਿੱਚੋਂ ਵਧੀਆ।

ਯਾ ਚ ਲਕ੍ਸ਼੍ਮੀਸ੍ਤੁ ਗੋਵਿਨ੍ਦੇ ਸ੍ਵਾਹਾ ਯਾ ਚ ਵਿਭਾਵਸੌ

ਜੋ ਲੱਖਮੀ ਗੋਵਿੰਦ ਵਿੱਚ ਹੈ, ਜਾਂ ਜੋ ਅੱਗ ਵਿੱਚ ਵੱਸਦੀ ਹੈ,

ਗਾਯਤ੍ਰੀ ਬ੍ਰਹ੍ਮਣਃ ਪ੍ਰੋਕ੍ਤਾ ਜ੍ਯੋਤ੍ਸ੍ਨਾ ਚਨ੍ਦ੍ਰੇ ਰਵੇਃ ਪ੍ਰਭਾ

ਗਾਇਤਰੀ ਜੋ ਬ੍ਰਹਮਾ ਦੀ ਮੂਲ ਹੈ, ਚੰਦ੍ਰਮਾ ਵਿੱਚ ਚਾਨਣ, ਸੂਰਜ ਵਿੱਚ ਰੌਸ਼ਨੀ,

ਤਸ੍ਮਾਤ੍ਸਰ੍ਵਮਯੀ ਦੇਵੀ ਧਾਨ੍ਯਰੂਪੇਣ ਸਂਸ੍ਥਿਤਾ

ਇਸ ਕਰਕੇ, ਜੋ ਸਭ ਕੁਝ ਵਿਆਪਕ ਦੇਵੀ ਹੈ, ਉਹ ਅਨਾਜ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਵੱਸਦੀ ਹੈ।

ਦਤ੍ਤ੍ਵਾ ਪ੍ਰਦਕ੍ਸ਼ਿਣਂ ਕृਤ੍ਵਾ ਤਂ ਕ੍ਸ਼ਮਾਪ੍ਯ ਦ੍ਵਿਜੋਤ੍ਤਮਮ੍

ਦਾਨ ਦੇ ਕੇ, ਪਰਿਕ੍ਰਮਾ ਕਰਕੇ, ਦੋ ਵਾਰੀ ਜਨਮੇ ਨੂੰ ਮਾਫੀ ਮੰਗੀ ਜਾਵੇ।

ਤਾਵਤ੍ਪੁਣ੍ਯਂ ਸਮਧਿਕਂ ਵ੍ਰੀਹਿਧੇਨੋਸ਼੍ਚ ਤਤ੍ਫਲਮ੍

ਇੰਨਾ ਹੀ ਨਹੀਂ, ਇਸ ਤੋਂ ਵੀ ਵਧ ਕੇ, ਚਾਵਲ ਦੀ ਗਾਂ ਦਾਨ ਕਰਨ ਨਾਲ ਹੋਰ ਵਧੇਰੇ ਫਲ ਮਿਲਦਾ ਹੈ।

ਇਹਲੋਕੇ ਚ ਸੌਭਾਗ੍ਯਮਾਯੁਰਾਰੋਗ੍ਯਵਰ੍ਦ੍ਧਨਮ੍

ਇਸ ਲੋਕ ਵਿੱਚ ਚੰਗੀ ਕਿਸਮਤ, ਉਮਰ ਅਤੇ ਸਿਹਤ ਵਧਦੀ ਹੈ।

ਸ੍ਤੂਯਮਾਨੋऽਪ੍ਸਰੋਭਿਸ਼੍ਚ ਸ ਯਾਤਿ ਸ਼ਿਵਮਨ੍ਦਿਰਮ੍ 110.

ਅਪਸਰਾਵਾਂ ਵਲੋਂ ਸਿੱਫਤ ਕੀਤੀ ਹੋਈ, ਉਹ ਸ਼ਿਵ ਦੇ ਮੰਦਰ ਵੱਲ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।

ਤਤਃ ਸ੍ਵਰ੍ਗਾਤ੍ਪਰਿਭ੍ਰष੍ਟੋ ਜਮ੍ਬੂਦ੍ਵੀਪਪਤਿਰ੍ਭਵੇਤ੍

ਫਿਰ, ਸਵਰਗ ਤੋਂ ਡਿੱਗਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਉਹ ਜੰਬੂਦਵੀਪ ਦਾ ਰਾਜਾ ਬਣ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।

ਸਰ੍ਵਪਾਪਵਿਸ਼ੁਦ੍ਧਾਤ੍ਮਾ ਰੁਦ੍ਰਲੋਕੇ ਮਹੀਯਤੇ

ਸਾਰੇ ਪਾਪਾਂ ਤੋਂ ਸੁੱਧ ਮਨ ਵਾਲਾ, ਉਹ ਰੁਦਰ ਦੇ ਲੋਕ ਵਿਚ ਸਤਿਕਾਰ ਪਾਉਂਦਾ ਹੈ।

ਇਤਿ ਸ਼੍ਰੀਵਰਾਹਪੁਰਾਣੇ ਸ਼੍ਵੇਤਵਿਨੀਤਾਸ਼੍ਵੋਪਾਖ੍ਯਾਨੇ ਧਾਨ੍ਯਧੇਨੁਦਾਨਮਾਹਾਤ੍ਮ੍ਯਂ ਨਾਮ ਦਸ਼ਾਧਿਕਸ਼ਤਤਮੋऽਧ੍ਯਾਯਃ

ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਸ਼੍ਰੀ ਵਰਾਹ ਪੁਰਾਣ ਦੇ ਸ਼੍ਵੇਤਵਿਨੀਤਾਸ਼ਵ ਉਪਾਖਿਆਨ ਵਿੱਚ 'ਅਨਾਜ ਤੇ ਗਾਂ ਦਾਨ ਦੀ ਮਹਿਮਾ' ਨਾਮਕ ਇਕਸੌ ਦਸਵਾਂ ਅਧਿਆਇ ਸਮਾਪਤ ਹੋਇਆ।

ਅਥ ਕਪਿਲਾਧੇਨੁਦਾਨਮਾਹਾਤ੍ਮ੍ਯਮ੍ ਅਥਾਤਃ ਸਮ੍ਪ੍ਰਵਕ੍ਸ਼੍ਯਾਮਿ ਕਪਿਲਾਂ ਧੇਨੁਮੁਤ੍ਤਮਾਮ੍

ਹੁਣ ਕਪਿਲਾ ਗਾਂ ਦੇ ਦਾਨ ਦੀ ਮਹਿਮਾ: ਹੁਣ ਮੈਂ ਉਹ ਵਧੀਆ ਕਪਿਲਾ ਗਾਂ ਬਾਰੇ ਦੱਸਾਂਗਾ।

ਪੂਰ੍ਵੋਕ੍ਤੇਨ ਵਿਧਾਨੇਨ ਦਦ੍ਯਾਦ੍ਧੇਨੁਂ ਸਵਤ੍ਸਕਾਮ੍

ਜਿਵੇਂ ਪਹਿਲਾਂ ਦੱਸਿਆ ਗਿਆ, ਉਸ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਬੱਚੇ ਵਾਲੀ ਗਾਂ ਦਾਨ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।

ਕਪਿਲਾਯਾਃ ਸ਼ਿਰੋ ਗ੍ਰੀਵਾ ਸਰ੍ਵਤੀਰ੍ਥਾਨਿ ਭਾਮਿਨਿ

ਸੋਹਣੀਏ, ਕਪਿਲਾ ਗਾਂ ਦਾ ਸਿਰ ਤੇ ਗਲ੍ਹ ਸਾਰੇ ਤੀਰਥ ਹਨ।

ਪ੍ਰਾਤਰੁਤ੍ਥਾਯ ਯੋ ਮਰ੍ਤ੍ਯਃ ਕਪਿਲਾਗਲਮਸ੍ਤਕਾਤ੍

ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਸਵੇਰੇ ਉੱਠ ਕੇ ਕਪਿਲਾ ਗਾਂ ਦੀ ਗਲ੍ਹ ਤੇ ਸਿਰ ਨੂੰ ਛੂਹਦਾ ਹੈ—

ਸ ਤੇਨ ਪੁਣ੍ਯਤੋਯੇਨ ਤਤ੍ਕ੍ਸ਼ਣਾਦ੍ਦਗ੍ਧਕਿਲ੍ਬਿषਃ

ਉਸ ਪਵਿੱਤਰ ਛੂਹ ਨਾਲ, ਉਸੇ ਵੇਲੇ ਉਸਦੇ ਪਾਪ ਸੜ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।

ਕਲ੍ਯਮੁਤ੍ਥਾਯ ਯੋ ਮਰ੍ਤ੍ਯਃ ਕੁਰ੍ਯਾਤ੍ਤਾਸਾਂ ਪ੍ਰਦਕ੍ਸ਼ਿਣਮ੍

ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਸਵੇਰੇ ਉੱਠ ਕੇ ਉਹਨਾਂ ਦੀ ਪਰਿਕ੍ਰਮਾ ਕਰਦਾ ਹੈ—

ਪ੍ਰਦਕ੍ਸ਼ਿਣੇਨ ਚੈਕੇਨ ਸ਼੍ਰਦ੍ਧਾਯੁਕ੍ਤੇਨ ਤਤ੍ਕ੍ਸ਼ਣਾਤ੍

ਇੱਕ ਵੀ ਪਰਿਕ੍ਰਮਾ, ਸ਼ਰਧਾ ਨਾਲ ਕੀਤੀ ਹੋਈ, ਉਸੇ ਸਮੇਂ—

ਕਪਿਲਾਯਾਸ੍ਤੁ ਮੂਤ੍ਰੇਣ ਸ੍ਨਾਯਾਚ੍ਚੈਵ ਸ਼ੁਚਿਵ੍ਰਤਃ। ਸ ਗਙ੍ਗਾਦਿषੁ ਤੀਰ੍ਥੇषੁ ਸ੍ਨਾਤੋ ਭਵਤਿ ਮਾਨਵਃ

ਜੇ ਕੋਈ ਸ਼ੁੱਧ ਮਨ ਵਾਲਾ ਮਨੁੱਖ ਕਪਿਲਾ ਗਾਂ ਦੇ ਮੂਤਰ ਨਾਲ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰੇ, ਤਾਂ ਉਹ ਗੰਗਾ ਆਦਿਕ ਤੀਰਥਾਂ ਵਿੱਚ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਨ ਵਰਗਾ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।

ਤੇਨ ਸ੍ਨਾਨੇਨ ਚੈਕੇਨ ਭਾਵਯੁਕ੍ਤੇਨ ਵੈ ਨਰਃ

ਇੱਕ ਵੀ ਐਸਾ ਇਸ਼ਨਾਨ, ਭਾਵਨਾ ਨਾਲ ਕੀਤਾ ਹੋਇਆ, ਮਨੁੱਖ ਨੂੰ—

ਗੋਸਹਸ੍ਰਂ ਚ ਯੋ ਦਦ੍ਯਾਦੇਕਾਂ ਵਾ ਕਪਿਲਾਂ ਨਰਃ 111.

ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਹਜ਼ਾਰ ਗਾਂ ਜਾਂ ਇਕ ਕਪਿਲਾ ਗਾਂ ਵੀ ਦਾਨ ਕਰੇ—

ਗਵਾਮਸ੍ਥਿ ਤਤੋऽਪ੍ਯੇਤਨ੍ਮृਤਗਨ੍ਧੇਨ ਦੂषਯੇਤ੍

ਜੇ ਉਹ ਗਾਂ ਦੀ ਹੱਡੀ ਦੇ ਮਰਨ ਦੀ ਗੰਧ ਨਾਲ ਉਸਨੂੰ ਮੈਲਾ ਕਰ ਦੇਵੇ—

ਗਵਾਂ ਕਣ੍ਡੂਯਨਂ ਸ਼੍ਰੇष੍ਠਂ ਤਥਾ ਚ ਪਰਿਪਾਲਨਮ੍

ਗਾਂ ਨੂੰ ਖੁਜਲਾਉਣਾ ਅਤੇ ਉਹਨਾਂ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰਨੀ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਸੇਵਾ ਹੈ।

ਤृਣਾਦਿਕਾਨਿ ਯੋ ਦਦ੍ਯਾਤ੍ਕ੍ਸ਼ੁਧਿਤੇਨ ਗਵਾਹ੍ਨਿਕਮ੍

ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਭੁੱਖੀ ਗਾਂ ਨੂੰ ਹਰ ਰੋਜ਼ ਘਾਹ ਆਦਿਕ ਚੀਜ਼ਾਂ ਦਿੰਦਾ ਹੈ—

ਵਿਮਾਨੈਰ੍ਵਿਵਿਧੈਰ੍ਦਿਵ੍ਯੈਃ ਕਨ੍ਯਾਭਿਰਭਿਤੋऽਰ੍ਪਿਤੈਃ

ਵੱਖ-ਵੱਖ ਦਿਵਯ ਵਿਮਾਨਾਂ ਵਿਚ, ਕੁੜੀਆਂ ਨਾਲ ਘਿਰਿਆ ਹੋਇਆ ਜੋ ਉਸਨੂੰ ਦਿੱਤੀਆਂ ਜਾਂਦੀਆਂ ਹਨ—

ਸੁਵਰ੍ਣਕਪਿਲਾ ਪੂਰ੍ਵਂ ਦ੍ਵਿਤੀਯਾ ਗੌਰਪਿਙ੍ਗਲਾ

ਸਭ ਤੋਂ ਪਹਿਲੀ ਸੋਨੇ ਵਰਗੀ ਕਪਿਲਾ ਗਾਂ ਹੈ, ਦੂਜੀ ਚਿੱਟੀ ਤੇ ਸੁਨਹਿਰੀ ਰੰਗ ਵਾਲੀ ਹੈ।

ਪਂਚਮੀ ਬਹੁਵਰ੍ਣਾ ਸ੍ਯਾਤ੍षष੍ਠੀ ਚ ਸ਼੍ਵੇਤਪਿਙ੍ਗਲਾ

ਪੰਜਵੀਂ ਗਾਂ ਕਈ ਰੰਗਾਂ ਵਾਲੀ ਹੈ, ਛੇਵੀਂ ਚਿੱਟੀ ਤੇ ਸੁਨਹਿਰੀ ਰੰਗ ਵਾਲੀ ਹੈ।