ਵਰਾਹਪੁਰਾਣਮ੍

ਮਿਤ੍ਰਧ੍ਰੁਕ੍ ਕੁਨਖੀ ਚੈਵ ਸ਼੍ਯਾਵਦਨ੍ਤਸ੍ਤਥਾ ਦ੍ਵਿਜਃ । ਕਨ੍ਯਾਦੂषਯਿਤਾ ਵਹ੍ਨਿਵੇਦੋਜ੍ਝਃ ਸੋਮਵਿਕ੍ਰਯੀ ।। ੧੪.

ਮਿੱਤਰ ਨੂੰ ਧੋਖਾ ਦੇਣ ਵਾਲਾ, ਨਖਾਂ ਵਿੱਚ ਖੋਟ ਵਾਲਾ, ਕਾਲੇ ਦੰਦਾਂ ਵਾਲਾ ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਕੁੜੀ ਨੂੰ ਭੰਗ ਕਰਨ ਵਾਲਾ, ਅੱਗ ਦੀ ਉਣਮੱਤਤਾ ਕਰਨ ਵਾਲਾ, ਅਤੇ ਸੋਮ ਵੇਚਣ ਵਾਲਾ।

ਅਭਿਸ਼ਪ੍ਤਸ੍ਤਥਾ ਸ੍ਤੇਨਃ ਪਿਸ਼ੁਨੋ ਗ੍ਰਾਮਯਾਜਕਃ । ਭृਤਕਾਧ੍ਯਾਪਕਸ਼੍ਚੈਵ ਭृਤਕਾਧ੍ਯਾਪਿਤਸ਼੍ਚ ਯਃ ।। ੧੪.

ਸ਼ਾਪਿਤ, ਚੋਰ, ਚੁਗਲਖੋਰ, ਪਿੰਡ ਦੇ ਪੂਜਾਰੀ, ਮਜ਼ਦੂਰੀ 'ਤੇ ਪੜ੍ਹਾਉਣ ਵਾਲਾ ਅਤੇ ਮਜ਼ਦੂਰੀ 'ਤੇ ਪੜ੍ਹਨ ਵਾਲਾ।

ਪਰਪੂਰ੍ਵਾਪਤਿਸ਼੍ਚੈਵ ਮਾਤਾਪਿਤ੍ਰੋਸ੍ਤਥੋਜ੍ਝਕਃ । ਵृषਲੀਸੂਤਿਪੋष੍ਯਸ਼੍ਚ ਵृषਲੀਪਤਿਰੇਵ ਚ । ਤਥਾ ਦੇਵਲਕਸ਼੍ਚਾਪਿ ਸ਼੍ਰਾਦ੍ਧੇ ਨਾਰ੍ਹਨ੍ਤਿ ਕੇਤਨਮ੍ ।। ੧੪.

ਕਿਸੇ ਹੋਰ ਦੀ ਪੁਰਾਣੀ ਪਤਨੀ ਨਾਲ ਵਿਆਹ ਕਰਨ ਵਾਲਾ, ਮਾਂ-ਪਿਓ ਦੀ ਉਣਮੱਤਤਾ ਕਰਨ ਵਾਲਾ, ਨੀਚ ਜਾਤੀ ਦੀ ਔਰਤ ਨੂੰ ਪਾਲਣ ਵਾਲਾ ਜਾਂ ਉਸ ਦਾ ਪਤੀ, ਅਤੇ ਦੇਵਾਲੇ ਦਾ ਪੂਜਾਰੀ—ਇਹ ਸ੍ਰਾਦ੍ਹ ਵਿੱਚ ਨਿਯੁਕਤ ਕਰਨ ਯੋਗ ਨਹੀਂ।

ਪ੍ਰਥਮੇऽਹ੍ਨਿ ਬੁਧਃ ਕੁਰ੍ਯਾਦ੍ ਵਿਪ੍ਰਾਗ੍ਰ੍ਯਾਣਾਂ ਨਿਮਨ੍ਤ੍ਰਣਮ੍ । ਆਨਿਮਨ੍ਤ੍ਰ੍ਯ ਦ੍ਵਿਜਾਨ੍ ਗੇਹਮਾਗਤਾਨ੍ ਭੋਜਯੇਦ੍ ਯਤੀਨ੍ ।। ੧੪.

ਪਹਿਲੇ ਦਿਨ, ਗਿਆਨਵਾਨ ਵਿਅਕਤੀ ਚੋਟੀ ਦੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨੂੰ ਸੱਦਾ ਦੇਵੇ; ਬਿਨਾ ਸੱਦੇ, ਘਰ ਆਏ ਤਪਸੀ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨੂੰ ਭੋਜਨ ਕਰਾਏ।

ਪਾਦਸ਼ੌਚਾਦਿਨਾ ਗੇਹਮਾਗਤਾਨ੍ ਭੋਜਯੇਦ੍ ਦ੍ਵਿਜਾਨ੍ । ਪਵਿਤ੍ਰਪਾਣਿਰਾਚਾਨ੍ਤਾਨਾਸਨੇषੂਪਵੇਸ਼ਯੇਤ੍ ।। ੧੪.

ਪੈਰ ਆਦਿ ਧੋ ਕੇ ਘਰ ਆਏ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨੂੰ ਭੋਜਨ ਕਰਾਏ; ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਸਾਫ ਹੱਥਾਂ ਨਾਲ, ਆਚਾਰ ਪੂਰਨ ਕਰਕੇ, ਅਸਨ 'ਤੇ ਬਿਠਾਏ।

ਪਿਤॄਣਾਮਯੁਜੋ ਯੁਗ੍ਮਾਨ੍ ਦੇਵਾਨਾਮਪਿ ਯੋਜਯੇਤ੍ । ਦੇਵਾਨਾਮੇਕਮੇਕਂ ਵਾ ਪਿਤॄਣਾਂ ਚ ਨਿਯੋਜਯੇਤ੍ ।। ੧੪.

ਪਿਤਰਾਂ ਲਈ ਜੋੜਿਆਂ ਨੂੰ, ਪਰ ਮਿਲਾਪ ਤੋਂ ਬਿਨਾ, ਅਤੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਲਈ ਵੀ, ਨਿਯੁਕਤ ਕਰੇ; ਜਾਂ ਹਰ ਦੇਵਤਾ ਤੇ ਹਰ ਪਿਤਰ ਲਈ ਇਕ-ਇਕ ਵਿਅਕਤੀ ਨਿਯੁਕਤ ਕਰੇ।

ਤਥਾ ਮਾਤਾਮਹਸ਼੍ਰਾਦ੍ਧਂ ਵੈਸ਼੍ਵਦੇਵਸਮਨ੍ਵਿਤਮ੍ । ਕੁਰ੍ਵੀਤ ਭਕ੍ਤਿਸਂਪਨ੍ਨਸਕ੍ਤਨ੍ਤ੍ਰਂ ਵਾ ਵੈਸ਼੍ਵਦੇਵਿਕਮ੍ ।। ੧੪.

ਮਾਤਾ-ਪਿਤਾ ਦੇ ਪਿਤਾ ਦਾ ਸ੍ਰਾਦ੍ਹ ਵਿਸ਼ਵਦੇਵ ਦੀ ਰੀਤ ਨਾਲ, ਭਕਤੀ ਸਮੇਤ ਕਰੇ; ਜਾਂ ਵਿਸ਼ਵਦੇਵ ਦੀ ਰੀਤ ਅਲੱਗ, ਨਿਯਮ ਅਨੁਸਾਰ ਕਰੇ।

ਪ੍ਰਾਙ੍ਮੁਖਂ ਭੋਜਭੇਦ੍ ਵਿਪ੍ਰਂ ਦੇਵਾਨਾਮੁਭਯਾਤ੍ਮਕਮ੍ । ਪਿਤृਪੈਤਾਮਹਾਨਾਂ ਚ ਭੋਜਯੇਚ੍ਚਾਪ੍ਯੁਦਙ੍ਮੁਖਾਨ੍ ।। ੧੪.

ਦੇਵਤਿਆਂ ਲਈ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਨੂੰ ਪੂਰਬ ਵੱਲ ਮੂੰਹ ਕਰਕੇ ਭੋਜਨ ਕਰਾਏ, ਪਿਤਰਾਂ ਤੇ ਦਾਦਿਆਂ ਲਈ ਉੱਤਰ ਵੱਲ ਮੂੰਹ ਕਰਕੇ।

ਪृਥਕ੍ ਤਯੋਃ ਕੇਚਿਦਾਹੁਃ ਸ਼੍ਰਾਦ੍ਧਸ੍ਯ ਕਰਣਂ ਦ੍ਵਿਜ । ਏਕਤ੍ਰੈਕੇਨ ਪਾਕੇਨ ਵਦਨ੍ਤ੍ਯਨ੍ਯੇ ਮਹਰ੍षਯਃ ।। ੧੪.

ਕੁਝ ਲੋਕ, ਹੇ ਦੁਜਾ, ਕਹਿੰਦੇ ਹਨ ਕਿ ਸ੍ਰਾਦ੍ਹ ਦੋਵਾਂ ਲਈ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ; ਹੋਰ ਮਹਾਰਿਸ਼ੀਆਂ ਕਹਿੰਦੇ ਹਨ ਕਿ ਇਕੋ ਪਕਵਾਨ ਨਾਲ ਇਕਠੇ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ।

ਵਿष੍ਟਰਾਰ੍ਥਂ ਕੁਸ਼ਾਨ੍ ਦਤ੍ਤ੍ਵਾ ਸਂਪੂਜ੍ਯਾਰ੍ਘਵਿਧਾਨਤਃ । ਕੁਰ੍ਯਾਦਾਵਾਹਨਂ ਪ੍ਰਾਜ੍ਞੋ ਦੇਵਾਨਾਂ ਤਦਨੁਜ੍ਞਯਾ ।। ੧੪.

ਵਿਸ਼ਟਾਰ ਲਈ ਕੁਸ਼ਾ ਘਾਸ ਦੇ ਕੇ, ਅਰਘ ਦੀ ਰੀਤ ਅਨੁਸਾਰ ਸਨਮਾਨ ਕਰਕੇ, ਗਿਆਨਵਾਨ ਵਿਅਕਤੀ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਆਵਾਹਨ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਇਜਾਜ਼ਤ ਨਾਲ ਕਰੇ।

ਯਵਾਮ੍ਬੁਨਾ ਚ ਦੇਵਾਨਾਂ ਦਦ੍ਯਾਦਰ੍ਘ੍ਯਂ ਵਿਧਾਨਵਿਤ੍ । ਸੁਗਨ੍ਧਧੂਪਦੀਪਾਂਸ਼੍ਚ ਦਤ੍ਤ੍ਵਾ ਤੇਭ੍ਯੋ ਯਥਾਵਿਧਿ । ਪਿਤॄਣਾਮਪਸਕਵ੍ਯੇਨ ਸਰ੍ਵਮੇਵੋਪਕਲ੍ਪਯੇਤ੍ ।। ੧੪.

ਯਵਾਂ ਦੇ ਪਾਣੀ ਨਾਲ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੂੰ ਅਰਘ ਦੇਵੇ, ਨਿਯਮ ਅਨੁਸਾਰ; ਸੁਗੰਧ ਧੂਪ ਤੇ ਦੀਵੇ ਦੇਵੇ, ਜਿਵੇਂ ਨਿਯਮ ਹੈ; ਪਿਤਰਾਂ ਲਈ ਆਪਸਵਿਆ ਨਾਲ ਸਾਰਾ ਤਿਆਰ ਕਰੇ।

ਅਨੁਜ੍ਞਾਂ ਚ ਤਤਃ ਪ੍ਰਾਪ੍ਯ ਦਤ੍ਤ੍ਵਾ ਦਰ੍ਭਾਨ੍ ਦ੍ਵਿਧਾਕृਤਾਨ੍ । ਮਨ੍ਤ੍ਰਪੂਰ੍ਵਂ ਪਿਤॄਣਾਂ ਤੁ ਕੁਰ੍ਯਾਦਾਵਾਹਨਂ ਬੁਧਃ । ਤਿਲਾਮ੍ਬੁਨਾ ਚਾਪਸਵ੍ਯਂ ਦਦ੍ਯਾਦਰ੍ਧ੍ਯਾਦਿਕਂ ਬੁਧਃ ।। ੧੪.

ਫਿਰ ਇਜਾਜ਼ਤ ਲੈ ਕੇ, ਦੋ ਵੰਡੀਆਂ ਦਰਭਾ ਦੇ ਕੇ, ਗਿਆਨਵਾਨ ਵਿਅਕਤੀ ਮੰਤ੍ਰਾਂ ਨਾਲ ਪਿਤਰਾਂ ਦੀ ਆਵਾਹਨ ਕਰੇ; ਤਿਲਾਂ ਦੇ ਪਾਣੀ ਨਾਲ ਆਪਸਵਿਆ ਰੀਤ ਅਨੁਸਾਰ ਅਰਘ ਆਦਿ ਦੇਵੇ।

ਕਾਲੇ ਤਤ੍ਰਾਤਿਥਿਂ ਪ੍ਰਾਪ੍ਤਮਨ੍ਨਕਾਮਂ ਦ੍ਵਿਜਾਧ੍ਵਗਮ੍ । ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣੈਰਭ੍ਯਨੁਜ੍ਞਾਤਃ ਕਾਮਂ ਤਮਪਿ ਪੂਜਯੇਤ੍ ।। ੧੪.

ਉਸ ਵੇਲੇ, ਜੇ ਕੋਈ ਅਤਿਥੀ, ਭੋਜਨ ਦੀ ਇੱਛਾ ਵਾਲਾ, ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਯਾਤਰੀ ਆਵੇ, ਤੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਵੱਲੋਂ ਇਜਾਜ਼ਤ ਮਿਲੇ, ਤਾਂ ਉਸ ਨੂੰ ਵੀ ਮਨ ਚਾਹੀਦਾ ਸਨਮਾਨ ਦੇਵੇ।

ਯੋਗਿਨੋ ਵਿਵਿਧੈ ਰੂਪੈਰ੍ਨਰਾਣਾਮੁਪਕਾਰਿਣਃ । ਭ੍ਰਮਨ੍ਤਿ ਪृਥਿਵੀਮੇਤਾਮਵਿਜ੍ਞਾਤਸ੍ਵਰੂਪਿਣਃ ।। ੧੪.

ਯੋਗੀ ਲੋਕ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਰੂਪ ਧਾਰ ਕੇ ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਭਲਾਈ ਲਈ ਇਸ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਫਿਰਦੇ ਹਨ, ਪਰ ਉਹਨਾਂ ਦੀ ਅਸਲ ਪਹਚਾਣ ਕਿਸੇ ਨੂੰ ਨਹੀਂ ਪਤਾ ਹੁੰਦੀ।

ਤਸ੍ਮਾਦਭ੍ਯਰ੍ਚਯੇਤ੍ ਪ੍ਰਾਪ੍ਤਂ ਸ਼੍ਰਾਦ੍ਧਕਾਲੇऽਤਿਥਿਂ ਬੁਧਃ । ਸ਼੍ਰਾਦ੍ਧਕ੍ਰਿਯਾਫਲਂ ਹਨ੍ਤਿ ਦ੍ਵਿਜੇਨ੍ਦ੍ਰਾਪੂਜਿਤੋऽਤਿਥਿਃ ।। ੧੪.

ਇਸ ਕਰਕੇ, ਸ੍ਰਾਦ੍ਹ ਦੇ ਸਮੇਂ, ਸਮਝਦਾਰ ਮਨੁੱਖ ਨੂੰ ਆਏ ਹੋਏ ਮਹਿਮਾਨ ਦੀ ਇੱਜ਼ਤ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ; ਜੇ ਉਹ ਮਹਿਮਾਨ, ਜੋ ਦੁਜਾ ਜਨਮ ਵਾਲਿਆਂ ਵਿੱਚੋਂ ਸ੍ਰੇਸ਼ਠ ਹੈ, ਦੀ ਪੂਜਾ ਨਾ ਹੋਵੇ, ਤਾਂ ਉਹ ਸ੍ਰਾਦ੍ਹ ਦੀ ਕ੍ਰਿਆ ਦਾ ਫਲ ਨਸ਼ਟ ਕਰ ਦਿੰਦਾ ਹੈ।

ਜੁਹੁਯਾਦ੍ ਵ੍ਯਞ੍ਜਨਂ ਕ੍ਸ਼ਾਰੈਰ੍ਵਰ੍ਜ੍ਯਮਨ੍ਨਂ ਤਤੋऽਨਲੇ । ਅਨੁਜ੍ਞਾਤੋ ਦ੍ਬਿਜੈਸ੍ਤੈਸ੍ਤੁ ਤ੍ਰਿਃ ਕृਤ੍ਵਾ ਪੁਰੁषਰ੍षਭ ।। ੧੪.

ਇਨਸਾਨ ਨੂੰ ਚੰਗੀ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਤਿਆਰ ਕੀਤਾ, ਲੂਣ ਤੇ ਖਾਰ ਤੋਂ ਰਹਿਤ ਭੋਜਨ ਅੱਗ ਵਿੱਚ ਤਿੰਨ ਵਾਰੀ ਚੜ੍ਹਾਉਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ, ਇਹ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਦੀ ਇਜਾਜ਼ਤ ਨਾਲ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।

ਅਗ੍ਨਯੇ ਕਵ੍ਯਵਾਹਨਾਯ ਸ੍ਵਾਹੇਤਿ ਪ੍ਰਥਮਾਹੁਤਿਃ । ਸੋਮਾਯ ਵੈ ਪਿਤृਮਤੇ ਦਾਤਵ੍ਯਾ ਤਦਨਨ੍ਤਰਮ੍ ।। ੧੪.

ਪਹਿਲੀ ਆਹੁਤੀ 'ਸਵਾਹਾ' ਕਹਿ ਕੇ ਅੱਗ ਨੂੰ, ਜੋ ਪਿਤਰਾਂ ਲਈ ਭੋਜਨ ਲੈ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਦਿੰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ; ਫਿਰ ਤੁਰੰਤ ਸੋਮ ਨੂੰ, ਜੋ ਪਿਤਰਾਂ ਨਾਲ ਸੰਬੰਧਿਤ ਹੈ, ਆਹੁਤੀ ਦਿਓ।

ਵੈਵਸ੍ਵਤਾਯ ਚੈਵਾਨ੍ਯਾ ਤृਤੀਯਾ ਦੀਯਤਾਹੁਤਿਃ । ਹੁਤਾਵਸ਼ਿष੍ਟਮਲ੍ਪਾਲ੍ਪਂ ਵਿਪ੍ਰਪਾਤ੍ਰੇषੁ ਨਿਰ੍ਵਪੇਤ੍ ।। ੧੪.

ਤੀਜੀ ਆਹੁਤੀ ਵੈਵਸਵਤ ਨੂੰ ਦਿਓ; ਆਹੁਤੀਆਂ ਤੋਂ ਬਚੀ ਹੋਈ ਥੋੜ੍ਹੀ ਭੋਜਨ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਦੇ ਬਰਤਨਾਂ ਵਿੱਚ ਪਾ ਦਿਓ।

ਤਤੋऽਨ੍ਨਂ ਮृष੍ਟਮਤ੍ਯਰ੍ਥਮਭੀष੍ਟਮਭਿਸਂਸ੍ਕृਤਮ੍ । ਦਤ੍ਤ੍ਵਾ ਜੁषਧ੍ਵਮਿਚ੍ਛਾਤੋ ਵਾਚ੍ਯਮੇਤਦਨਿष੍ਠੁਰਮ੍ ।। ੧੪.

ਫਿਰ ਚੰਗੀ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਪਕਾਇਆ ਹੋਇਆ, ਮਨਪਸੰਦ ਤੇ ਠੀਕ ਤਿਆਰ ਕੀਤਾ ਭੋਜਨ ਦੇ ਕੇ, ਆਦਰ ਨਾਲ ਕਹੋ, 'ਜੋ ਮਨ ਕਰੇ, ਖਾਓ।'

ਭੋਕ੍ਤਵ੍ਯਂ ਤੈਸ਼੍ਚ ਤਚ੍ਚਿਤ੍ਤੈਰ੍ਮੌਨਿਭਿਃ ਸੁਮੁਖੈਃ ਸੁਖਮ੍ । ਅਕ੍ਰੁਧ੍ਯਤਾ ਅਤ੍ਵਰਤਾ ਦੇਯਂ ਤੇਨਾਪਿ ਭਕ੍ਤਿਤਃ ।। ੧੪.

ਉਹ ਲੋਕ ਚੰਗੀ ਨੀਅਤ ਨਾਲ, ਚੁੱਪਚਾਪ, ਖੁਸ਼ ਚਿਹਰੇ ਤੇ ਆਰਾਮ ਨਾਲ ਖਾਣ; ਇਹ ਭੋਜਨ ਭੀ ਭਾਵ ਨਾਲ, ਗੁੱਸੇ ਜਾਂ ਜਲਦੀ ਤੋਂ ਬਿਨਾਂ ਦਿੱਤਾ ਜਾਵੇ।

ਰਕ੍ਸ਼ੋਘ੍ਨਮਨ੍ਤ੍ਰਪਠਨਂ ਭੂਮੇਰਾਸ੍ਤਰਣਂ ਤਿਲੈਃ । ਕृਤ੍ਵਾऽਧ੍ਯੇਯਾਸ਼੍ਚ ਪਿਤਰਸ੍ਤ ਏਵ ਦ੍ਵਿਜਸਤ੍ਤਮਾਃ ।। ੧੪.

ਭੂਤ-ਪ੍ਰੇਤ ਤੋਂ ਬਚਣ ਵਾਲੇ ਮੰਤ੍ਰ ਪੜ੍ਹ ਕੇ ਤੇ ਜਮੀਨ 'ਤੇ ਤਿਲ ਪਾ ਕੇ, ਉਹ ਵਧੀਆ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਪਿਤਰਾਂ ਦੀ ਵੰਦਨਾ ਕਰਦੇ ਹਨ।

ਪਿਤਾ ਪਿਤਾਮਹਸ਼੍ਚੈਵ ਤਥੈਵ ਪ੍ਰਪਿਤਾਮਹਃ । ਮਮ ਤृਪ੍ਤਿਂ ਪ੍ਰਯਾਨ੍ਤ੍ਵਦ੍ਯ ਹੋਮਾਪ੍ਯਾਯਿਤਮੂਰ੍ਤ੍ਤਯਃ ।। ੧੪.

ਮੇਰੇ ਪਿਤਾ, ਪਿਤਾਮਾ ਤੇ ਪਰਪਿਤਾਮਾ, ਜੋ ਹਵਨ ਦੀਆਂ ਆਹੁਤੀਆਂ ਨਾਲ ਪਾਲੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਅੱਜ ਤ੍ਰਿਪਤ ਹੋਣ।

ਪਿਤਾਪਿਤਾਮਹਸ਼੍ਚੈਵ ਤਥੈਵ ਪ੍ਰਪਿਤਾਮਹਃ । ਮਮ ਤृਪ੍ਤਿਂ ਪ੍ਰਯਾਨ੍ਤ੍ਵਦ੍ਯ ਵਿਪ੍ਰਦੇਹੇषੁ ਸਂਸ੍ਥਿਤਾਃ ।। ੧੪.

ਮੇਰੇ ਪਿਤਾ, ਪਿਤਾਮਾ ਤੇ ਪਰਪਿਤਾਮਾ, ਜੋ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਦੇ ਸਰੀਰਾਂ ਵਿੱਚ ਮੌਜੂਦ ਹਨ, ਅੱਜ ਤ੍ਰਿਪਤ ਹੋਣ।

ਪਿਤਾ ਪਿਤਾਮਹਸ਼੍ਚੈਵ ਤਥੈਵ ਪ੍ਰਪਿਤਾਮਹਃ । ਤृਪ੍ਤਿਂ ਪ੍ਰਯਾਨ੍ਤੁ ਪਿਣ੍ਡੇषੁ ਮਯਾ ਦਤ੍ਤੇषੁ ਭੂਤਲੇ ।। ੧੪.

ਮੇਰੇ ਪਿਤਾ, ਪਿਤਾਮਾ ਤੇ ਪਰਪਿਤਾਮਾ, ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਮੇਰੇ ਵੱਲੋਂ ਦਿੱਤੇ ਪਿੰਡਾਂ ਤੋਂ ਤ੍ਰਿਪਤ ਹੋਣ।

ਪਿਤਾ ਪਿਤਾਮਹਸ਼੍ਚੈਵ ਤਥੈਵ ਪ੍ਰਪਿਤਾਮਹਃ । ਤृਪ੍ਤਿਂ ਪ੍ਰਯਾਨ੍ਤੁ ਮੇ ਭਕ੍ਤ੍ਯਾ ਯਨ੍ਮਯੈਤਦੁਦਾਹृਤਮ੍ ।। ੧੪.

ਮੇਰੇ ਪਿਤਾ, ਪਿਤਾਮਾ ਤੇ ਪਰਪਿਤਾਮਾ, ਜੋ ਮੈਂ ਭਾਵ ਨਾਲ ਇੱਥੇ ਕਿਹਾ ਹੈ, ਉਸ ਤੋਂ ਤ੍ਰਿਪਤ ਹੋਣ।

ਮਾਤਾਮਹਸ੍ਤृਪ੍ਤਿਮੁਪੈਤੁ ਤਸ੍ਯ ਤਥਾ ਪਿਤਾ ਤਸ੍ਯ ਪਿਤਾ ਤਤੋऽਨ੍ਯਃ । ਵਿਸ਼੍ਵੇऽਥ ਦੇਵਾਃ ਪਰਮਾਂ ਪ੍ਰਯਾਨ੍ਤੁ ਤृਪ੍ਤਿਂ ਪ੍ਰਣਸ਼੍ਯਨ੍ਤੁ ਚ ਯਾਤੁਧਾਨਾਃ ।। ੧੪.

ਮੇਰੇ ਮਾਤਾ-ਪਿਤਾ, ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਪਿਤਾ ਤੇ ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਪਿਤਾ, ਇਹ ਸਭ ਤ੍ਰਿਪਤ ਹੋਣ; ਸਾਰੇ ਦੇਵਤੇ ਪਰਮ ਸੰਤੁਸ਼ਟੀ ਪਾਵਣ ਤੇ ਭੂਤ-ਪ੍ਰੇਤ ਨਸ਼ਟ ਹੋ ਜਾਣ।

ਯਜ੍ਞੇਸ਼੍ਵਰੋ ਹਵ੍ਯਸਮਸ੍ਤਕਵ੍ਯ- ਭੋਕ੍ਤਾऽਵ੍ਯਯਾਤ੍ਮਾ ਹਰਿਰੀਸ਼੍ਵਰੋऽਤ੍ਰ । ਤਤ੍ਸਨ੍ਨਿਧਾਨਾਦਪਯਾਨ੍ਤੁ ਸਦ੍ਯੋ ਰਕ੍ਸ਼ਾਂਸ੍ਯਸ਼ੇषਾਣ੍ਯਸੁਰਾਸ਼੍ਚ ਸਰ੍ਵੇ ।। ੧੪.

ਹਰੀ, ਜੋ ਯਜਨ ਦਾ ਮਾਲਕ, ਸਾਰੇ ਹਵਨ ਤੇ ਕਵਿਆ ਦਾ ਭੋਗੀ ਤੇ ਅਟੱਲ ਆਤਮਾ ਹੈ, ਇੱਥੇ ਮੌਜੂਦ ਹੈ; ਉਸ ਦੀ ਹਾਜ਼ਰੀ ਨਾਲ ਸਾਰੇ ਰਾਖਸ਼ ਤੇ ਅਸੁਰ ਤੁਰੰਤ ਦੂਰ ਹੋ ਜਾਣ।

ਤृਪ੍ਤੇष੍ਵੇਤੇषੁ ਵਿਪ੍ਰੇषੁ ਕਿਰੇਦਨ੍ਨਂ ਮਹੀਤਲੇ । ਦਦ੍ਯਾਦਾਚਮਨਾਰ੍ਥਾਯ ਤੇਭ੍ਯੋ ਵਾਰਿ ਸਕृਤ੍ਸਕृਤ੍ ।। ੧੪.

ਜਦੋਂ ਇਹ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਤ੍ਰਿਪਤ ਹੋ ਜਾਣ, ਤਾਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਬਚਿਆ ਹੋਇਆ ਭੋਜਨ ਤੇ ਆਚਮਨ ਲਈ ਪਾਣੀ, ਇੱਕ ਵਾਰੀ ਜਾਂ ਵਾਰੀ-ਵਾਰੀ ਦੇਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।

ਸੁਤृਪ੍ਤੈਸ੍ਤੈਰਨੁਜ੍ਞਾਤਃ ਸਰ੍ਵੇਣਾਨ੍ਨੇਨ ਭੂਤਲੇ । ਸਲਿਲੇਨ ਤਤਃ ਪਿਣ੍ਡਾਨ੍ ਸਮਾਗृਹ੍ਯ ਸਮਾਹਿਤਃ ।। ੧੪.

ਜਦੋਂ ਉਹ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਤ੍ਰਿਪਤ ਹੋ ਕੇ ਇਜਾਜ਼ਤ ਦੇਣ, ਤਾਂ ਮਨ ਲਾ ਕੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਪਏ ਪਿੰਡ ਤੇ ਪਾਣੀ ਇਕੱਠਾ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।