வராஹபுராணம்

ப்ரு'திவ்யா வித்யதே மூர்த்திரபாம் மூர்த்திஸ்ததைவ ச । தேஜஸஃ ஶ்வஸநஸ்யாபி மூர்த்திரேஷா து த்ரு'ஶ்யதே । ஆகாஶம் ச கதம் நேதி மத்வா தேவோ ஜஹாஸ ச ।। ௨௩.

பூமியில் உருவம் இருக்கிறது; நீரிலும் அதுபோல் உருவம் உள்ளது; தீயிலும் காற்றிலும் உருவம் தெரிகிறது. ஆனால் விண்ணுக்கு உருவம் இல்லை என்று எப்படி சொல்கிறார்கள் என்று கடவுள் சிந்தித்து சிரித்தார்.

ஜ்ஞாநஶக்திமுமாம் த்ரு'ஷ்ட்வா யத் த்ரு'ஷ்டம் வ்யோம்நி ஶம்புநா । யச்சோக்தம் ப்ரஹ்மணா பூர்வம் ஶரீரம் து ஶரீரிணாம் ।। ௨௩.

அறிவும் சக்தியும் நிறைந்த உமையை பார்த்து, சம்பு விண்ணில் கண்டதை, முன்பு பிரம்மா கூறியது போல, உடல் என்பது உயிருள்ளவர்களுக்கு என்று நினைத்தார்.

யச்சாபி ஹஸிதம் தேந தேவேந பரமேஷ்டிநா । ஏதத்கார்யசதுஷ்கேண ப்ரு'திவ்யாதிசதுர்ஷ்வபி ।। ௨௩.

அந்த பரமேஷ்வரனின் சிரிப்பும், அவர் முன்பு சொன்னதும், இந்த நான்கு காரணங்களும் பூமி முதலான நான்கு பொருள்களுக்கே உரியது.

மூர்த்திமாநதிதேஜஸ்வீ ஹஸதஃ பரமேஷ்டிநஃ । ப்ரதீப்தாஸ்யோ மஹாதீப்தஃ குமாரோ பாஸயந் திஶஃ । பரமேஷ்டிகுணைர்யுக்தஃ ஸாக்ஷாத் ருத்ர இவாபரஃ ।। ௨௩.

அந்த பரமேஷ்டியின் சிரிப்பிலிருந்து, மிகுந்த ஒளியுடன், முகம் ஜ்வலிப்பவனாக, எல்லா திசைகளையும் பிரகாசமாக்கும் ஒரு சிறுவன் தோன்றினான்; அவன் பரமேஷ்டியின் குணங்களை உடையவன், ருத்ரன் போலவே தோன்றினான்.

உத்பந்நமாத்ரோ தேவாநாம் யோஷிதஃ ஸப்ரமோஹயந் । காந்த்யா தீப்த்யா ததா மூர்த்யா ரூபேண ச மஹாத்மவாந் ।। ௨௩.

அவன் பிறந்தவுடன், அவன் ஒளி, அழகு, உருவம் மற்றும் பிரகாசத்தால் தேவியர் அனைவரும் மயங்கி விட்டனர்; அவன் பெரிய ஆன்மாவை உடையவன்.

தம் த்ரு'ஷ்ட்வா பரமம் ரூபம் குமாரஸ்ய மஹாத்மநஃ । உமாऽநிமேஷநேத்ராப்யாம் தமபஶ்யத பாமிநீ ।। ௨௩.

அந்த மகாத்மாவின் உயர்ந்த உருவத்தை பார்த்து, உமா, தனது இமைப்பற்ற கண்களால் அவனை பார்த்தாள்.

தம் த்ரு'ஷ்ட்வா குபிதோ தேவஃ ஸ்த்ரீபாவம் சஞ்சலம் ததா । மத்வா குமாரரூபம் து ஶோபநம் மோஹநம் த்ரு'ஶாம் । ததஃ ஶஶாப தம் தேவஃ ஸ்த்ரீஶங்காம் பரமேஶ்வரஃ ।। ௨௩.

அவனைப் பார்த்ததும், கடவுள் கோபமடைந்து, பெண்களின் மனம் எளிதில் மாறும் என்றும், அந்த சிறுவனின் அழகும் கவர்ச்சியும் நினைத்து, அவனைப் பெண்கள் பற்றி சந்தேகமுண்டாகும் வகையில் சபித்தார்.

குமார கஜவக்த்ரஸ்த்வம் ப்ரலம்பஜடரஸ்ததா । பவிஷ்யஸி ததா ஸர்பைருபவீதகதிர்த்ருவம் । ஏவம் ஶஶாப தம் தேவஸ்தீவ்ரகோபஸமந்விதஃ ।। ௨௩.

சிறுவனே, நீ யானை முகத்தையும், பெரும் வயிறும் உடையவனாக இருப்பாய்; நிச்சயமாக பாம்புகளை புனலாகவும், அரைமடலாகவும் அணிவாய். இப்படிச் கடும் கோபத்துடன் கடவுள் அவனை சபித்தார்.

அர்த்தகோட்யா ச ரோமாணாமாத்மநோऽங்கே த்ரிலோசநஃ । கூபகாஸ்வேதஸலிலபூர்ணஶூலதரஸ்ததா । துந்வந் ஶரீரமுத்தாய ததோ தேவோ ருஷாந்விதஃ ।। ௨௩.

மூன்று கண்களையுடைய, சூலம் ஏந்தும் இறைவன், தன் உடலில் அரை கோடி முடிகள், துளைகள் வியர்வை நீரால் நிரம்பியவாறு, உடலைக் குலுக்கி, கோபத்துடன் எழுந்தார்.

யதா யதாऽஸௌ ஸ ஶரீரமாத்யம் துநோதி தேவஸ்த்ரிஶிகாஸ்த்ரபாணிஃ । ததா ததா சாங்கருஹாஶ்சகாஸு- ர்ஜலம் க்ஷிதௌ ஸம்ந்யபதம்ஸ்ததாந்யாஃ ।। ௨௩.

அந்த தேவன், முக்கணும் கொண்டவன், தன் முதன்மை உடலை மீண்டும் மீண்டும் அசைத்தபோது, அவன் உடலில் இருந்த முடிகள் நீராய் மாறி பூமியில் விழுந்தன; அதுபோலவே வேறு பலவகை பொருள்களும் கீழே இறங்கின.

விநாயகாநேகவிதா கஜாஸ்யா - ஸ்தமாலநீலாஞ்ஜநஸம்நிகாஶாஃ । உத்தஸ்துருச்சைர்விவிதாஸ்த்ரஹஸ்தா - ஸ்ததஸ்து தேவா மநஸாகுலேந ।। ௨௩.

பலவகை வடிவங்களுடன், யானை முகத்துடன், கருப்பு மேகம் அல்லது கஜளம் போல் இருண்ட நிறத்தில், பல ஆயுதங்களை கையில் பிடித்த வினாயகர் உயரமாக தோன்றினார்கள்; அதை பார்த்த தேவர்கள் மனதில் கலக்கம் அடைந்தார்கள்.

கிமேததித்யத்புதகர்மகாரீ ஹ்யேகஃ கரோத்யப்ரதிமம் மஹச்ச । கார்யம் ஸுராணாம் க்ரு'தமேததிஷ்டம் பவேததைதம் பரிதம் குதஸ்தத் ।। ௨௩.

'இது என்ன விந்தை? ஒருவன் தனியாக இவ்வளவு பெரிய, ஒப்பில்லாத செயலை செய்து கொண்டிருக்கிறான். இது நமக்கு வேண்டிய காரியம் நிறைவேறியதா? அல்லது வேறு ஏதோ இதனைச் சுற்றி வந்ததா? இது எங்கிருந்து வந்தது?' என்று அவர்கள் ஆச்சரியப்பட்டார்கள்.

திவௌகஸாம் சிந்தயதாம் ததா து விநாயகைஃ க்ஷ்மா க்ஷுபிதா பபூவ । சதுர்முகஶ்சாப்ரதிமோ விமாந - மாருஹ்ய கே வாக்யமிதம் ஜகாத ।। ௨௩.

அவ்வாறு தேவர்கள் யோசித்துக் கொண்டிருக்க, வினாயகர்கள் பூமியை அதிரச் செய்தார்கள். அப்போது நான்முகனும், ஒப்பில்லாதவனும், வானில் தன் விமானத்தில் ஏறி, அங்கே இவ்வாறு பேசினான்.

தந்யாஃ ஸ்த தேவாஃ ஸுரநாயகேந த்ரிலோசநேநாத்புதரூபிணா ச । அநுக்ரு'ஹீதாஃ பரமேஶ்வரேண ஸுரத்விஷாம் விக்நக்ரு'தாம் நதௌ ச ।। ௨௩.

தேவர்களே, நீங்கள் பாக்கியசாலிகள்; தேவாதி தேவனும், முக்கண்ணும், அதிசயமான வடிவமுடையவனும், உங்களை அருளால் ஆசீர்வதித்தான். பரமசிவன், தேவர்களுக்கு விரோதமாக வினை செய்யும் தடைகளை நீக்கி, உங்களைப் பாதுகாத்தான்.

இத்யேவமுக்த்வா ப்ரபிதாமஹஸ்தா - நுவாச தேவஸ்த்ரிஶிகாஸ்த்ரபாணிம் । யஸ்தே விபோ வக்த்ரஸமுத்பவஃ ப்ரபு- ர்விநாயகாநாம் பவது த்விமேऽநுகாஃ ।। ௨௩.

இவ்வாறு கூறிய பின்பு, பெரிய பிதாமகரானவர், முக்கணும், திரிசூலம் கொண்ட தேவனை நோக்கி, 'ஓ பிரபு! உன் முகத்திலிருந்து தோன்றியவனே வினாயகர்களுக்குத் தலைவனாக இருக்கட்டும்; மற்றவர்கள் அவனுடைய சேவகராக இருக்கட்டும்' என்றார்.

பவாம்ஸ்ததாऽஸ்யாத்மவரேண சாம்பரே த்வயா சதுர்ஷ்வஸ்து ஶரீரசாரீ । ஆகாஶமேதத் பஹுதா வ்யவஸ்திதம் த்வயா வரேண்யஃ க்ரு'த ஏவ நாந்யஃ ।। ௨௩.

நீயும் உன் சொந்த வரத்தினால், வானில் நான்கு வடிவங்களில் தேவர்களிடையே உலாவலாம்; இந்த அகண்ட ஆகாயம் பலவகையாக உன் மூலம் அமைந்தது; உன்னைப் போல வேறு யாரும் இல்லை.

ப்ரபுர்பவ த்வம் ப்ரதிமாஸ்த்ரபாணிநா இமாநி சாஸ்த்ராணி வராம்ஶ்ச தேஹி । இத்யேவமுக்த்வாऽதிகதே பிதாமஹே த்ரிலோசநஶ்சாத்மபவம் ஜகாத ।। ௨௩.

திரிசூலம் கொண்டவனாக நீ தலைவனாகவும், இந்த ஆயுதங்களையும் வரங்களையும் வழங்கவும் வேண்டும். இவ்வாறு பிதாமகர் விலகிய பின்பு, முக்கண்ணான் தன் மகனிடம் பேசினான்.

விநாயகோ விக்நகரோ கஜாஸ்யோ கணேஶநாமா ச பவஸ்ய புத்ரஃ । ஏதே ச ஸர்வே தவ யாந்து ப்ரு'த்யா விநாயகாஃ க்ரூரத்ரு'ஶஃ ப்ரசண்டாஃ । உச்சுஷ்மதாநாதிவிவ்ரு'த்ததேஹாஃ கார்யேஷு ஸித்திம் ப்ரதிபாதயந்தஃ ।। ௨௩.

நீ வினாயகர், தடைகளை நீக்குவோர், யானை முகமுடையவன், கணேசன், பவனுடைய மகன்; இந்தக் கடுமையான, கொடூரமான கண்களுடைய வினாயகர்கள் எல்லாம் உன் சேவகர்கள்; உலர்ந்த நிவேதனங்களை உண்டு வளர்ந்த உடலுடன், அவர்கள் செயலில் வெற்றியை அளிப்பார்கள்.

பவாம்ஶ்ச தேவேஷு ததா மகேஷு கார்யேஷு சாந்யேஷு மஹாநுபாவாத் । அக்ரேஷு பூஜாம் லபதேऽந்யதா ச விநாஶயிஷ்யஸ்யத கார்யஸித்திம் ।। ௨௩.

தேவர்களிடையே, யாகங்களில் மற்றும் பிற பெரிய செயல்களில், உன் மகிமையால் முதலில் உனக்கு பூஜை செய்யப்படும்; இல்லையெனில், நீ அந்த காரியத்தின் வெற்றியை அழித்து விடுவாய்.

இத்யேவமுக்த்வா பரமேஶ்வரேண ஸுரைஃ ஸமம் காஞ்சநகும்பஸம்ஸ்தைஃ । ஜலைஸ்ததாஸாவபிஷிக்தகாத்ரோ ரராஜ ராஜேந்த்ர விநாயகாநாம் ।। ௨௩.

பரமசிவன் இவ்வாறு அருளியதும், தேவர்களும் சேர்ந்து, பொன்னால் ஆன பானைகளில் இருந்து நீர் கொண்டு அவனது உடலை அபிஷேகம் செய்தார்கள்; அப்பொழுது, அரசே, அவன் வினாயகர்களில் சிறந்தவனாக பிரகாசித்தான்.

த்ரு'ஷ்டவாऽபிஷிச்யமாநம் து தேவாஸ்தம் கணநாயகம் । துஷ்டுவுஃ ப்ரயதாஃ ஸர்வே த்ரிஶூலாஸ்த்ரஸ்ய ஸந்நிதௌ ।। ௨௩.

அந்த கணநாயகருக்கு அபிஷேகம் செய்யப்படுவதைப் பார்த்து, எல்லா தேவர்களும் தூய்மையுடன், திரிசூலம் கொண்டவனின் முன்னிலையில் அவனைப் புகழ்ந்தார்கள்.

தேவா ஊசுஃ । நமஸ்தே கஜவக்த்ராய நமஸ்தே கணநாயக । விநாயக நமஸ்தேऽஸ்து நமஸ்தே சண்டவிக்ரம ।। ௨௩.

தேவர்கள் கூறினார்கள்: 'யானை முகமுடையவனே, உனக்கு வணக்கம்! கணங்களின் தலைவனே, உனக்கு வணக்கம்! வினாயகரே, உனக்கு வணக்கம்! வீரத்தில் வல்லமை கொண்டவனே, உனக்கு வணக்கம்!'

நமோऽஸ்து தே விக்நகர்த்ரே நமஸ்தே ஸர்பமேகல । நமஸ்தே ருத்ரவக்த்ரோத்த ப்ரலம்பஜடராஶ்ரித ।। ௨௩.

தடைகளை நீக்குவோனே, உனக்கு வணக்கம்! பாம்பை இடுப்பில் கட்டியவனே, உனக்கு வணக்கம்! ருத்ரனுடைய முகத்திலிருந்து தோன்றியவனே, பெரிய வயிற்றையுடையவனே, உனக்கு வணக்கம்!

ஸர்வதேவநமஸ்காராதவிக்நம் குரு ஸர்வதா । ஏவம் ஸ்துதஸ்ததா தேவைர்மஹாத்மா கணநாயகஃ । அபிஷிக்தஶ்ச ருத்ரஸ்ய ஸோமஸ்யாபத்யதாம் கதஃ ।। ௨௩.

எல்லா தேவர்களும் உன்னை வணங்கினால், நீ எப்போதும் தடைகளை நீக்க வேண்டும். இவ்வாறு தேவர்கள் புகழ்ந்தபோது, அந்த மகான் கணநாயகர், அபிஷேகம் செய்யப்பட்டு, ருத்ரனும் சோமனும் பெற்ற மகனாக ஆனான்.

ஏதச்சதுர்த்யாம் ஸம்பந்நம் கணாத்யக்ஷஸ்ய பார்திவ । யதஸ்ததோऽயம் மஹதீ திதீநாம் பரமா திதிஃ ।। ௨௩.

அரசே, இந்த நிகழ்வு கணாதிபதியின் சதுர்த்தி நாளில் நிகழ்ந்தது; அதனால் இந்த நாள் எல்லா திதிகளிலும் சிறந்ததும், மிக உயர்ந்ததுமான நாளாகும்.

ஏதஸ்யாம் யஸ்திலாந் புக்த்வா பக்த்யா கணபதிம் ந்ரு'ப । ஆராதயதி தஸ்யாஶு துஷ்யதே நாத்ர ஸம்ஶயஃ ।। ௨௩.

இந்த நாளில், யார் பக்தியுடன் எள் உண்டு, கணபதியை வழிபடுகிறார்களோ, அவர்களுக்கு ஆண்டவன் விரைவில் திருப்தி அடைவான்; இதில் எந்த சந்தேகமும் இல்லை.

யஶ்சைதத் படதே ஸ்தோத்ரம் யஶ்சைதச்ச்ரு'ணுயாத் ஸதா । ந தஸ்ய விக்நா ஜாயந்தே ந பாபம் ஸர்வதா ந்ரு'ப ।। ௨௩.

இந்த ஸ்தோத்திரத்தை யார் படிக்கிறார்களோ, எப்போதும் கேட்கிறார்களோ, அவர்களுக்கு தடைகள் ஏற்படாது; எந்த விதத்திலும் பாவமும் வராது, அரசே.

தரண்யுவாச । கதம் தே காத்ரஸம்ஸ்பர்ஶாந்மூர்த்திமந்தோ மஹாபலாஃ । நாகா பபூவுர்தேவேஶ காரணம் தே மஹீதர ।। ௨௪.

பூமி கேட்டாள்: தேவதேவரே, உமக்கு உடல் தொடுதலால் அந்த வலிமைமிக்க பாம்புகள் உருவமடைந்தது எப்படி? இதற்குக் காரணம் என்ன, பூமியைத் தாங்குபவனே?

ஶ்ரீவராஹ உவாச । ஶ்ருத்வா கணபதேர்ஜந்ம ப்ரஜாபாலோ நராதிபஃ । உவாச ஶ்லக்ஷ்ணயா வாசா தம் முநிம் ஸம்ஶிதவ்ரதம் ।। ௨௪.

ஸ்ரீவராகன் சொன்னான்: கணபதியின் பிறப்பை கேட்ட பிறகு, உயிர்களைப் பாதுகாப்பவன், அரசனே, அந்த தவமுள்ள முனிவரிடம் மென்மையான வார்த்தைகளால் பேசினான்.