వరాహపురాణమ్

త్రివిక్రమం క్రాన్తజగత్త్రయం చ చతుర్మూర్త్తిం విశ్వగతాం క్షితీశమ్ । శమ్భుం విభుం భూతపతిం సురేశం నమామ్యహం విష్ణుమనన్తమూర్త్తిమ్ ।। ౩౬.

మూడు లోకాలను మూడు అడుగులతో దాటి, నాలుగు రూపాలు ధరించి, సర్వవ్యాపకుడై, భూమికి అధిపతిగా, శంభువుగా, భూతాలకు అధిపతిగా, దేవతలకు అధిపతిగా ఉన్న అనంతమూర్తి విష్ణువుకు నేను నమస్కరిస్తాను.

త్వం దేవ సర్వాణి చరాచరాణి సృజస్యథో సంహరసే త్వమేవ । మాం ముక్తికామం నయ దేవ శీఘ్రం యస్మిన్ గతా యోగినో నాపయాన్తి ।। ౩౬.

దేవా! నీవే అన్ని చరాచరజీవులను సృష్టించి, లయంచేస్తావు. ముక్తికాంక్షతో ఉన్న నన్ను, యోగులు చేరిన తర్వాత తిరిగి రాని ఆ స్థితికి త్వరగా చేర్చు ప్రభూ!

జయస్వ గోవిన్ద మహానుభావ జయస్వ విష్ణో జయ పద్మనాభ । జయస్వ సర్వజ్ఞ జయాప్రమేయ జయస్వ విశ్వేశ్వర విశ్వమూర్త్తే ।। ౩౬.

గోవిందా! మహిమాన్వితుడా! నీకు విజయము కలగాలి. విష్ణువా! పద్మనాభా! నీకు విజయము కలగాలి. సర్వజ్ఞుడా! అపరిమితుడా! నీకు విజయము కలగాలి. విశ్వేశ్వరా! విశ్వమూర్తీ! నీకు విజయము కలగాలి.

శ్రీవరాహ ఉవాచ । ఏవం స్తుత్వా తదా రాజా నిధాయ స్వం కలేవరమ్ । పరమాత్మని గోవిన్దే లయమాగాచ్చ శాశ్వతే ।। ౩౬.

శ్రీవరాహుడు పలికెను: ఈ విధంగా స్తుతించబడిన రాజు, తన శరీరాన్ని విడిచిపెట్టి, శాశ్వతమైన పరమాత్మ అయిన గోవిందునిలో లయమయ్యాడు.

ధరణ్యువాచ । కథమారాధ్యసే దేవ భక్తిమద్భిర్నరైర్విభో । స్త్రీభిర్వా సర్వమేతన్మే శంస త్వం భూతభావన ।। ౩౭.

ధరణి అడిగింది: ప్రభూ! భక్తితో ఉన్న పురుషులు లేదా స్త్రీలు నిన్ను ఎలా ఆరాధించాలి? భూతభావనా! ఈ సంగతులన్నీ నాకు వివరించు.

శ్రీవరాహ ఉవాచ । భావసాధ్యోఽస్మ్యహం దేవి న విత్తైర్న జపైరహమ్ । సాధ్యస్తథాఽపి భక్తానాం కాయక్లేశం వదామి తే ।। ౩౭.

శ్రీవరాహుడు పలికెను: దేవీ! నేను భక్తితోనే పొందగలను, ధనంతోనో జపాలతోనో కాదు. అయినా, భక్తులకు అనుకూలమైన శరీరసాధనలను నేను నీకు చెబుతాను.

కర్మణా మనసా వాచా మచ్చిత్తో యో నరో భవేత్ । తస్య వ్రతాని ధాస్యామి వివిధాని నిబోధ మే ।। ౩౭.

ఏ మనిషి తన కర్మ, మనస్సు, మాటలతో నన్ను ధ్యానిస్తాడో, అతనికి నేను వివిధ వ్రతాలను చెప్పుతాను. విను.

అహింసా సత్యమస్తేయం బ్రహ్మచర్యం ప్రకీర్తితమ్ (-కల్కత)ా । ఏతాని మానసాన్యాహుర్వ్రతాని తు ధరాధరే ।। ౩౭.

హింస చేయకపోవడం, సత్యం చెప్పడం, దొంగతనం చేయకపోవడం, బ్రహ్మచర్యం — ఇవన్నీ మానసిక వ్రతాలుగా భావించబడతాయని, ఓ భూమిని మోయువాడా, చెబుతారు.

ఏకభక్తం తథా నక్తముపవాసాదికం చ యత్ । తత్సర్వం కాయికం పుంసాం వ్రతం భవతి నాన్యథా ।। ౩౭.

ఒక్కదాని పట్ల భక్తి, రాత్రిపూట ఉపవాసం, ఇంకా ఇలాంటి అన్ని శరీర సంబంధమైన వ్రతాలు పురుషులకు వర్తిస్తాయి, వేరేలా కాదు.

మౌనం చాధ్యయనం చైవ దేవస్తుత్యర్థకీర్తితత్ । నివృత్తిశ్చాపి పైశున్యాద్ వాచికం వ్రతముత్తమమ్ ।।౩౭.

నిశ్శబ్దంగా ఉండటం, అధ్యయనం చేయడం, దేవతలను స్తుతించేందుకు కీర్తించడం, పరనిందను మానడం — ఇవన్నీ ఉత్తమమైన వాచిక వ్రతాలు.

అత్రాపి శ్రూయతే చాన్యదృషిరుగ్రతపాః పురా । బ్రహ్మపుత్రః పురా కల్పే ఆరుణిర్నామ నామతః ।। ౩౭.

ఇక్కడ మరో కథ కూడా వినబడుతుంది: ఒకప్పుడు మరొక యుగంలో, బ్రహ్మకు పుత్రుడైన, ఘోరతపస్సు చేసిన ఆరుణి అనే ఋషి ఉండేవాడు.

సోఽరణ్యమగమత్ కించిత్ తపోర్థీ ద్విజసత్తమః । తపస్తేపే తతస్తస్మిన్నుపవాసపరాయణః ।। ౩౭.

ఆ ద్విజశ్రేష్ఠుడు తపస్సు కోసం అరణ్యంలోకి వెళ్లి, అక్కడ ఉపవాసానికి ప్రాధాన్యతనిస్తూ తపస్సు చేశాడు.

దేవికాయాస్తటే రమ్యే సోఽవసద్ బ్రాహ్మణః కిల । కదాచిదభిషేకాయ స జగామ మహానదీమ్ ।। ౩౭.

ఆ బ్రాహ్మణుడు దేవికా నది తీరంలో అందమైన ప్రదేశంలో నివసించేవాడు. ఒకసారి అభిషేకం కోసం అతను మహానదికి వెళ్లాడు.

తత్ర స్నాత్వా జపన్ విప్రో దదర్శాయాన్తమగ్రతః । వ్యాధం మహాధనుఃపాణిముగ్రనేత్రం విభీషణమ్ ।। ౩౭.

అక్కడ స్నానం చేసి జపం చేసిన తర్వాత, అతడు ఎదురుగా ఒక భయంకరమైన, గొప్ప విల్లు చేతబట్టి, ఉగ్రదృష్టితో ఉన్న వ్యాధుని చూశాడు.

తం ద్విజం హన్తుమాయాత్ స వల్కలానాం జిఘృక్షయా । తం దృష్ట్వా క్షుభితో విప్రో బ్రహ్మఘ్నస్య భయాదితి । ధ్యాయన్ నారాయణం దేవం తస్థౌ తత్రైవ స ద్విజః ।। ౩౭.

ఆ వ్యాధుడు, ద్విజుని చంపాలని, అతని వల్కలాలు తీసుకోవాలని వచ్చాడు. దాన్ని చూసిన బ్రాహ్మణుడు బ్రాహ్మణహత్య భయంతో కలవరపడి, అక్కడే నిలబడి నారాయణుని ధ్యానం చేశాడు.

తం దృష్ట్వాఽన్తర్గతహరిం వ్యాధో భీత ఇవాగ్రతః । విహాయ సశరం చాపం తతో వచనమబ్రవీత్ ।। ౩౭.

హరిదేవుడు అంతరంగంలో ఉన్న ఆ బ్రాహ్మణుని చూసి, వ్యాధుడు భయపడినట్టు అయి, తన విల్లు బాణాలను వదిలిపెట్టి, ఇలా మాటలాడాడు.

వ్యాధ ఉవాచ । హన్తుమిచ్ఛురహం బ్రహ్మన్ భవన్తం ప్రాగిహాగతః । ఇదానీం దర్శనాత్ తుభ్యం సా మతిః క్వాపి మే గతా ।। ౩౭.

వ్యాధుడు చెప్పాడు: బ్రాహ్మణా! నిన్ను చంపాలని ముందుగా నేను ఇక్కడికి వచ్చాను. కానీ ఇప్పుడు నిన్ను చూసిన తర్వాత నా మనస్సు ఇంకెక్కడికో వెళ్లిపోయింది.

బ్రాహ్మణానాం సహస్త్రాణి సస్త్రీణామయుతాని చ । నిహతాని మయా బ్రహ్మన్ నిహతౌ చ కుటమ్బినౌ ।। ౩౭.

బ్రాహ్మణులు వేల సంఖ్యలో, వారి భార్యలు పది వేల సంఖ్యలో, అలాగే కుటుంబస్తులు కూడా నా చేత చనిపోయారు, ఓ బ్రహ్మన్.

నరకేఽభ్యధికం చిత్తం కదాచిదపి విద్యతే । ఇదానీం తప్తుమిచ్ఛామి తపోఽహం త్వత్సమీపతః । ఉపదేశప్రదానేన ప్రసాదం కర్తుమర్హసి ।। ౩౭.

నరకంలోనూ ఇంత పాపపరాయణమైన మనస్సు ఎప్పుడూ ఉండలేదు. ఇప్పుడు నేను నీ దగ్గర తపస్సు చేయాలని కోరుకుంటున్నాను. నీవు నాకు ఉపదేశం చెప్పి దయ చూపాలి.

ఏవముక్తోఽప్యసౌ విప్రో నోత్తరం ప్రత్యపద్యత । బ్రహ్మహా పాపకర్మేతి మత్వా బ్రాహ్మణపుంగవః ।। ౩౭.

అలా అడిగినా ఆ బ్రాహ్మణుడు సమాధానం చెప్పలేదు. అతడు బ్రాహ్మణహంతకుడు, పాపకర్మలు చేసినవాడు అని ఆ బ్రాహ్మణశ్రేష్ఠుడు భావించాడు.

అనుక్తోఽపి స ధర్మేప్సుర్వ్యాధస్తత్రైవ తస్థివాన్ । స్నాత్వా నద్యాం ద్విజః సోఽపి వృక్షమూలముపాశ్రితః ।। ౩౭.

అతడు మాట్లాడకపోయినా, ధర్మాన్ని కోరుతూ ఆ వ్యాధుడు అక్కడే నిలిచిపోయాడు. ఆ బ్రాహ్మణుడు నదిలో స్నానం చేసి, ఒక చెట్టు కింద ఆశ్రయం తీసుకున్నాడు.

కస్యచిత్ త్వథ కాలస్య తాం నదీమగమత్ కిల । వ్యాఘ్రో బుభుక్షితః శాన్తం తం విప్రం హన్తుముద్యతః ।। ౩౭.

కొంత కాలం తరువాత, ఒక పులి ఆ నదికి వచ్చింది. అది ఆకలితో, ఆ శాంతమైన బ్రాహ్మణుడిని చంపాలని ప్రయత్నించింది.

అన్తర్జలగతం విప్రం యావద్ వ్యాఘ్రో జిఘృక్షతి । తావద్ వ్యాధేన విద్ధోఽసౌ సద్యః ప్రాణైర్వియోజితః ।। ౩౭.

పులి నదిలో ఉన్న బ్రాహ్మణుడిని పట్టుకోవాలని ప్రయత్నించినప్పుడు, ఆ సమయంలో వ్యాధుడు బాణంతో దెబ్బతీశాడు. వెంటనే ఆ పులి ప్రాణాలు కోల్పోయింది.

తస్మాద్ వ్యాఘ్రశరీరాత్ తు ఉత్థాయ పురుషః కిల । విప్రశ్చాన్తర్జలే మగ్నః శ్రుత్వా తం శబ్దమాకులమ్ । నమో నారాయణాయేతి వాక్యముచ్చైరువాచ హ ।। ౩౭.

ఆ పులి శరీరం నుండి ఒక మనిషి బయటికొచ్చాడు అంటారు. నదిలో మునిగిన బ్రాహ్మణుడు ఆ శబ్దాన్ని విని, 'నమో నారాయణాయ' అని పెద్దగా పలికాడు.

వ్యాఘ్రేణాపి శ్రుతో మన్త్రః ప్రాణైః కణ్ఠస్థితైస్తతః । శ్రుతమాత్రే జహౌ ప్రాణాన్ పురుషశ్చాభవచ్ఛుభః ।। ౩౭.

ఆ మంత్రం పులికీ వినిపించింది. ప్రాణాలు గొంతులో ఉండగానే వినగానే, వెంటనే ప్రాణాలు విడిచాడు. అతడు మంగళకరుడయ్యాడు.

సోఽబ్రవీద్ యామి తం దేశం యత్ర విష్ణుః సనాతనః । త్వత్ప్రసాదాద్ ద్విజశ్రేష్ఠ ముక్తపాప్మా నిరామయః ।। ౩౭.

అతడు ఇలా అన్నాడు: 'నేను ఆ స్థలానికి వెళ్తున్నాను, అక్కడ శాశ్వతుడు అయిన విష్ణువు ఉన్నాడు. నీ దయ వల్ల, ఓ బ్రాహ్మణశ్రేష్ఠా, నేను పాపాలనుండి, బాధలనుండి విముక్తుడయ్యాను.'

ఇత్యుక్తో బ్రాహ్మణః ప్రాహ కోఽసి త్వం పురుషర్షభ । సోఽబ్రవీత్ తస్య రాజేన్ద్రః ప్రతాపీ పూర్వజన్మని । దీర్ఘబాహురితి ఖ్యాతః సర్వధర్మవిశారదః ।। ౩౭.

అలా అన్నప్పుడు, బ్రాహ్మణుడు అడిగాడు: 'నువ్వెవరు, ఓ పురుషోత్తమా?' అతడు చెప్పాడు: 'మునుపటి జన్మలో నేను ఒక మహారాజు, దీర్ఘబాహువు అని ప్రసిద్ధి పొందినవాడిని. అన్ని ధర్మాల్లో నిపుణుడిని.'

అహం జానామి వేదాంశ్చ అహం వేద్మి శుభాశుభమ్ । బ్రాహ్మణే నైవ మే కార్యం కిం వస్తు బ్రాహ్మణా ఇతి ।। ౩౭.

'నేను వేదాలు తెలుసు. మంగళకరమైనదీ, అమంగళమైనదీ నాకు తెలుసు. బ్రాహ్మణులతో నాకు పనిలేదు. బ్రాహ్మణుల వల్ల నాకు ఏమి లాభం?'

తస్యైవం వాదినో విప్రాః సర్వే క్రోధసమన్వితాః । ఊచుః శాపం దురాధర్షః క్రూరో వ్యాఘ్రో భవిష్యసి ।। ౩౭.

అతడు ఇలా మాట్లాడుతుండగా, అందరు బ్రాహ్మణులు కోపంతో నిండిపోయి, 'నీవు భయంకరమైన పులిగా మారిపోతావు' అని శాపమిచ్చారు.