వరాహపురాణమ్

ఉత్సాదితో దివో మూఢేత్యేవముక్తస్తు భూధర । ఇన్ద్రో మర్త్త్యముపాగమ్య సర్వదేవసమన్వితః ।। ౧౬.

భూధరుడు 'నీవు స్వర్గం నుండి వెళ్లగొట్టబడ్డావు, మూర్ఖుడా' అని చెప్పినప్పుడు, ఇంద్రుడు అన్ని దేవతలతో కలిసి మానవ లోకానికి వచ్చాడు.

కిం చకార చ తస్మింస్తు దుర్జయే చ నిపాతితే । పరమేష్ఠినా భగవతా తేన యోగవిదుత్తమౌ ।। ౧౬.

అజేయుడైన వాడిని పరమేశ్వరుడు, యోగంలో ప్రావీణ్యుడైన భగవంతుడు, జయించిన తరువాత, ఆ సమయంలో ఇంద్రుడు ఏమి చేశాడు?

స్వర్గే విద్యుత్సువిద్యుచ్చ తౌ చ కిం చక్రతుస్తదా । ఏతన్మే సంశయం దేవ కథయస్వ ప్రసాదతః ।। ౧౬.

ఆ సమయంలో స్వర్గంలో విద్యుత్సు, విద్యూచ్చలు ఏమి చేశారు? దేవా, నా ఈ సందేహాన్ని దయచేసి వివరంగా చెప్పు.

శ్రీవరాహ ఉవాచ । దూర్జయేన జితో ధాత్రి దేవరాజః శతక్రతుః । భారతే హి తదా వర్షే వారాణస్యాం తు పూర్వతః । ఆశ్రిత్య సంస్థితో దేవైః సహ యక్షమహోరగైః ।। ౧౬.

శ్రీ వరాహుడు ఇలా అన్నాడు: ఆ సమయంలో దూర్జయుడు భూమిని జయించాడు, దేవేంద్రుడు అయిన శతక్రతువు ఓడిపోయాడు. ఆ సమయంలో భారతదేశంలో, వారణాసి తూర్పున, దేవతలు, యక్షులు, మహానాగులతో కలిసి అక్కడే ఉండిపోయాడు.

విద్యుత్సువిద్యుచ్చ తదా యోగమాస్థాయ శోభనే । దీర్ఘతాపజ్వరం వాయుకర్మయోగేన సంశ్రితౌ ౧౬.

అప్పుడు, అందాలవాడా, విద్యుత్సు, విద్యూచ్చలు యోగాన్ని ఆశ్రయించి, వాయు మరియు కర్మయోగ సాధన వల్ల కలిగిన దీర్ఘకాల జ్వరాన్ని భరించారు.

తం దుర్జయం మృతం శ్రుత్వా సముద్రాన్తఃస్థితం తదా । ఆనీయ చతురఙ్గం తు దేవాన్ ప్రతి విజగ్మతుః ।। ౧౬.

ఆ సమయంలో దూర్జయుడు మరణించి సముద్రంలో ఉన్నాడని విని, వారు తమ నాలుగు విభాగాల సేనను తీసుకుని దేవతలపై యుద్ధానికి బయలుదేరారు.

ఆగత్య తౌ తదా దైత్యౌ మహత్సైన్యేన పర్వతమ్ । హిమవన్తం సమాశ్రిత్య సంస్థితౌ తు బభూవతుః ।। ౧౬.

అప్పుడు ఆ ఇద్దరు దానవులు గొప్ప సేనతో వచ్చి, హిమవంతం అనే పర్వతాన్ని ఆశ్రయించి అక్కడే ఉండిపోయారు.

దేవా అపి మహత్సైన్యం సంహత్య కృతదంశితాః । మన్త్రయాఞ్చక్రురవ్యగ్రా ఐన్ద్రం పదమభీప్సవః ।। ౧౬.

దేవతలు కూడా పెద్ద సేనను కూడగట్టి, అవసరమైన ఏర్పాట్లు చేసుకుని, ఇంద్ర పదవిని కోరుతూ, యుద్ధంపై సలహాలు చేసుకున్నారు.

అబ్రవీత్ తత్ర దేవానాం గురురాఙ్గిరసో మునిః । గోమేధేన యజఘ్వం వై ప్రథమేన తదన్తరమ్ ।। ౧౬.

అక్కడ దేవతల గురువు అయిన ఆంగిరసుడు ఇలా అన్నాడు: 'ముందుగా గోమేధ యజ్ఞం చేయాలి, ఆ తరువాత మరొకటి చేయాలి.'

యష్టవ్యం క్రతుభిః సర్వైరేకస్థితిరథామరాః । ఉపదేశో మయా దత్తః క్రియతాం శీఘ్రమేష వై ।। ౧౬.

అమరులందరూ కలిసే అన్ని యజ్ఞాలు చేయాలి. నేను చెప్పిన ఉపదేశాన్ని త్వరగా ఆచరించండి.

ఏవముక్తాస్తదా దేవా గాః పశూంశ్చానుకల్ప్య తే । ముముచుశ్చరణార్థాయ రక్షార్థం సరమాం దదుః ।। ౧౬.

అలా దేవతలు ఆదేశించబడిన తరువాత, ఆవులు మరియు ఇతర పశువులను యజ్ఞార్థం సిద్ధం చేసి, వాటిని సంరక్షణ కోసం సరమాకు అప్పగించారు.

తాశ్చ గావో దేవశున్యా రక్ష్యమాణా ధరాధరే । తత్ర జగ్ముస్తదా గావశ్చరన్త్యో యత్ర తేఽసురాః ।। ౧౬.

ఆ దేవతలు లేని సమయంలో, సరమా ఆ ఆవులను పర్వతంపై కాపాడుతూ ఉండగా, ఆ ఆవులు అక్కడి దానవులు ఉన్న చోటికి వెళ్ళాయి.

తే చ గావస్తు తా దృష్ట్వా శుక్రమూచుః పురోహితమ్ । పశ్వర్థం దేవగా బ్రహ్మంశ్చార్యన్తే రక్షమాణయా । దేవశూన్యా సరమయా వద కిం క్రియతేఽధునా ।। ౧౬.

ఆ ఆవులను చూసిన దానవులు, తమ పురోహితుడైన శుక్రుని ఇలా అడిగారు: 'యజ్ఞార్థంగా ఉన్న ఆవులు, దేవతలు, బ్రహ్మా సరమా సంరక్షణలో ఉన్నారు. దేవతలు లేని ఈ సమయంలో మేము ఏమి చేయాలి?'

ఏవముక్తస్తదా శుక్రః ప్రత్యువాచాసురాంస్తదా । ఏతా గా హ్రియతాం శీఘ్రమసురా మా విలమ్బథ ।। ౧౬.

అప్పుడు శుక్రుడు దానవులకు ఇలా అన్నాడు: 'ఈ ఆవులను త్వరగా తీసుకెళ్లండి, ఆలస్యం చేయకండి.'

ఏవముక్తాస్తదా దైత్యా జహ్రుస్తా గా యదృచ్ఛయా । హృతాసు తాసు సరమా మార్గమన్వేషణే రతా ।। ౧౬.

అలా చెప్పిన వెంటనే, దానవులు తమకు నచ్చినట్లు ఆ ఆవులను తీసుకెళ్లారు. ఆ ఆవులు పోయిన తరువాత, సరమా వాటి దారిని వెతకడంలో మునిగిపోయింది.

అపశ్యత్ సా దితేః పుత్రైర్నీతా గావో ధరాధరే । దైత్యైరపి శునీ దృష్టా దృష్టమార్గా విశేషతః ।। ౧౬.

ఆ సునీ, దితి కుమారులు ఆవులను కొండపైకి తీసుకెళ్లారని చూసింది. దానవులు కూడా ఆ కుక్కను గమనించి, ఆమె నడకను ప్రత్యేకంగా చూశారు.

దృష్ట్వా తే తాం చ సామ్నైవ సామపూర్వమిదం వచః । ఆసాం గవాం తు దుగ్ధ్వైవ క్షీరం త్వం సరమే శుభే ।। ౧౬.

ఆమెను చూసిన దానవులు మృదువుగా, సాంత్వనతో ఇలా అన్నారు: 'సరమే, మంగళకరమైనవాడా, ఈ ఆవులను పాలు పించి, ఆ పాలను తాగు.'

పిబస్వైవమితి ప్రోక్తా తస్యై తద్ దదురఞ్జసా । దత్త్వా తు క్షీరపానం తు తస్యై తే దైత్యనాయకాః ।। ౧౬.

అలా చెప్పగానే, వారు వెంటనే పాలను ఆమెకు ఇచ్చారు. దానవ నాయకులు ఆమెకు పాలు తాగే అవకాశం ఇచ్చారు.

మా భద్రే దేవరాజాయ గాశ్చేమా వినివేదయ । ఏవముక్త్వా తతో దైత్యా ముముచుస్తాం శునీం వనే ।। ౧౬.

'మంచిదీ, ఈ ఆవుల విషయం దేవేంద్రుడికి చెప్పవద్దు' అని వారు చెప్పి, ఆ కుక్కను అడవిలో వదిలేశారు.

తైర్ముక్తా సా సురాంస్తూర్ణం జగామ ఖలు వేపతీ । నమశ్చక్రే చ దేవేన్ద్రం సరమా సురసత్తమమ్ ।। ౧౬.

వారు వదిలిన తరువాత, ఆమె వణికుతూ దేవతల దగ్గరకు త్వరగా వెళ్లి, దేవేంద్రునికి నమస్కరించింది.

తస్యాశ్చ మరుతో దేవా దేవేన్ద్రేణ నిరూపితాః । గూఢం గచ్ఛత రక్షార్థం దేవశున్యా మహాబలాః ।। ౧౬.

దేవేంద్రుడు నియమించిన మరుతులు, ఆ మహాశక్తివంతమైన దివ్య కుక్కతో కలిసి, రహస్యంగా రక్షణ కోసం వెళ్లారు.

ఇత్యుక్తాస్తేన సూక్ష్మేణ వపుషా జగ్మురఞ్జసా । తేఽప్యాగమ్య సురేన్ద్రాయ నమశ్రక్రుర్ధరాధరే ।। ౧౬.

అలా ఆదేశించబడిన వారు, సూక్ష్మరూపంలో త్వరగా వెళ్లి, కొండపైకి వచ్చి దేవేంద్రునికి నమస్కరించారు.

తాం దేవరాజః పప్రచ్ఛ క్వ గావః సరమేఽభవన్ । ఏవముక్తా తు సరమా న జానామీతి చాబ్రవీత్ ।। ౧౬.

దేవతల రాజు ఆమెను అడిగాడు: 'సరమే, ఆవులు ఎక్కడ ఉన్నాయి?' అని. అప్పుడు సరమే, 'నాకు తెలియదు' అని సమాధానమిచ్చింది.

తత ఇన్ద్రో రుషా యుక్తో యజ్ఞార్థముపకల్పితాః । గావః క్వ చేతి మరుతః ప్రోవాచేదం శునీ కథమ్ ।। ౧౬.

అప్పుడు యజ్ఞానికి సిద్ధంగా ఉంచిన ఆవులు ఎక్కడున్నాయో అని కోపంతో ఇంద్రుడు మరుతులను అడిగాడు, ఆ కుక్కను కూడా ప్రశ్నించాడు.

ఏవముక్తాస్తు మరుతో దేవేన్ద్రేణ ధరాధరే । కథయామాసురవ్యగ్రాః కర్మ్మ తత్ సరమాకృతమ్ ।। ౧౬.

ఇంద్రుడు కొండపై అడిగినప్పుడు, మరుతులు ఆందోళనతో సరమే చేసిన కార్యాన్ని వివరించారు.

తత ఇన్ద్రః సముత్థాయ పదా సంతాడయచ్ఛునీమ్ । క్రోధేన మహతావిష్టో దేవేన్ద్రః పాకశాసనః ।। ౧౬.

అప్పుడు ఇంద్రుడు లేచి, మహా కోపంతో ఆ కుక్కను తన కాలితో తన్నాడు.

క్షీరం పీతం త్వయా మూఢే గావస్తాశ్చాసురైర్హృతాః । ఏవముక్త్వా పదా తేన తాడితా సరమా ధరే ।। ౧౬.

'నీవు మూర్ఖురాలివి, పాలు తాగావు, ఆవులను దానవులు తీసుకుపోయారు' అని చెప్పి, ఇంద్రుడు తన కాలితో సరమను కొండపై తన్నాడు.

తస్యేన్ద్రపాదఘాతేన క్షీరం వక్త్రాత్ ప్రసుస్త్రువే । స్త్రవతా తేన పయసా సా శునీ యత్ర గా భవన్ । జగామ తత్ర దేవేన్ద్రః సహసైన్యస్తదా ధరే ।। ౧౬.

ఇంద్రుని కాలితో తన్నడంతో, సరమ ముఖం నుండి పాలు పారిపోయాయి. ఆ పాలను తోడుకొని ఆ కుక్క ఆవులు ఉన్న చోటికి వెళ్లింది. అప్పుడు ఇంద్రుడు తన సైన్యంతో అక్కడికి వెళ్లాడు.

గత్వా చాపశ్యద్ దేవేన్ద్రస్తా గా దైత్యైరుపాహృతాః । పాలనాం చక్రుర్యే దైత్యా బలినో భృశమ్ । తే సైన్యైర్నిహతాః సద్యస్తత్యజుర్గాః స్వమూర్త్తిభిః ।। ౧౬.

అక్కడికి వెళ్లి, ఇంద్రుడు దానవులు తెచ్చిన ఆవులను చూశాడు. దానవులు బలంగా వాటిని కాపాడుతున్నారు. కానీ ఆ సైన్యాలు వారిని వెంటనే సంహరించి, దానవులు తమ స్వరూపాన్ని తీసుకుని ఆవులను వదిలేశారు.