ವಾಯುಪುರಾಣಮ್

ವ್ಕಚಿದ್ಧ್ಯಾಯತಿ ಯುಕ್ತಾತ್ಮಾ ವ್ಕಚಿತ್ಸ್ತೂಲಂ ಪ್ರಮಾರ್ಜತಿ। ವ್ಕಚಿದ್ಗಾಯತಿ ವಿಶ್ವಾತ್ಮಾ ವ್ಕಚಿದ್ರೌತಿ ಮುಹುರ್ಮುಹುಃ ।। ೩೦.

ಕೆಲವೊಮ್ಮೆ ಅವನು ಮನಸ್ಸನ್ನು ಏಕಾಗ್ರಗೊಳಿಸಿ ಧ್ಯಾನಿಸುತ್ತಿದ್ದನು, ಕೆಲವೊಮ್ಮೆ ವೇದಿಕೆಯನ್ನು ಸ್ವಚ್ಛಗೊಳಿಸುತ್ತಿದ್ದನು, ಕೆಲವೊಮ್ಮೆ ವಿಶ್ವದ ಆತ್ಮನಾಗಿ ಹಾಡುತ್ತಿದ್ದನು, ಮತ್ತೆ ಮತ್ತೆ ಗರ್ಜಿಸುತ್ತಿದ್ದನು.

ಜ್ಞಾನಂ ವೈರಾಗ್ಯಮೈಶ್ವರ್ಯ್ಯಂ ತಪಃ ಸತ್ಯಂ ಕ್ಷಮಾ ಧೃತಿಃ। ಪ್ರಭುತ್ವಮಾತ್ಮಸಂಬೋಧೋ ಹ್ಯಧಿಷ್ಠಾನಗುಣೈರ್ಯುತಃ ।। ೩೦.

ಅವನಿಗೆ ಜ್ಞಾನ, ವೈರಾಗ್ಯ, ಐಶ್ವರ್ಯ, ತಪಸ್ಸು, ಸತ್ಯ, ಕ್ಷಮೆ, ಸ್ಥೈರ್ಯ, ಪ್ರಭುತ್ವ, ಆತ್ಮಜ್ಞಾನ ಮತ್ತು ಅಧಿಷ್ಠಾನದ ಗುಣಗಳು ಇದ್ದವು.

ಜಾನುಭ್ಯಾಮವನಿಂ ಗತ್ವಾ ಪ್ರಣತಃ ಪ್ರಾಞ್ಜಲಿಃ ಸ್ಥಿತಃ। ಆಜ್ಞಾಪಯ ತ್ವಂ ದೇವೇಶ ಕಿಂ ಕಾರ್ಯ್ಯಂ ಕರವಾಣಿ ತೇ ।। ೩೦.

ಅವನು ಮಣಿಕಾಲು ಹಾಕಿ ಭೂಮಿಗೆ ಬಿದ್ದನು, ಕೈಗಳನ್ನು ಜೋಡಿಸಿ ನಮಸ್ಕರಿಸಿದನು, 'ದೇವತೆಗಳ ಅಧಿಪತಿಯಾದ ನೀನು ಆಜ್ಞಾಪಿಸು, ನಾನು ಯಾವ ಕಾರ್ಯವನ್ನು ನಿನಗಾಗಿ ಮಾಡಲಿ?' ಎಂದು ಕೇಳಿದನು.

ತಮುವಾಚಾಕ್ಷಿಪ ಮಖಂ ದಕ್ಷಸ್ಯೇಹ ಮಹೇಶ್ವರಃ। ದೇವಸ್ಯಾನುಮತಿಂ ಶ್ರುತ್ವಾ ವೀರಭದ್ರೋ ಮಹಾಬಲಃ। ಪ್ರಣಮ್ಯ ಶಿರಸಾ ಪಾದೌ ದೇವೇಶಸ್ಯ ಉಮಾಪತೇಃ ।। ೩೦.

ಆಗ ಮಹಾದೇವನು ಅವನಿಗೆ, 'ಇಲ್ಲಿ ದಕ್ಷನ ಯಜ್ಞವನ್ನು ನಾಶಮಾಡು' ಎಂದು ಹೇಳಿದನು. ದೇವಿಯ ಅನುಮತಿಯನ್ನು ಕೇಳಿದ ವೀರಭದ್ರನು, ಉಮಾಪತಿಯ ದೇವೇಶನ ಪಾದಗಳಿಗೆ ತಲೆ ಬಾಗಿದನು.

ತತೋ ಬನ್ಧಾತ್ ಪ್ರಮುಕ್ತೇನ ಸಿಂಹೇನೇವೇಹ ಲೀಲಯಾ। ದೇವ್ಯಾ ಮನ್ಯುಕೃತಂ ಮತ್ವಾ ಹತೋ ದಕ್ಷಸ್ಯ ಸ ಕ್ರತುಃ ।। ೩೦.

ಅನಂತರ ಬಂಧನದಿಂದ ಮುಕ್ತನಾಗಿ, ಸಿಂಹನು ಆಟವಾಡುವಂತೆ, ದೇವಿಯ ಕೋಪವನ್ನು ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ಇಟ್ಟುಕೊಂಡು, ದಕ್ಷನ ಯಜ್ಞವನ್ನು ನಾಶಮಾಡಿದನು.

ಮನ್ಯುನಾ ಚ ಮಹಾಭೀಮಾ ಭದ್ರಕಾಲೀ ಮಹೇಶ್ವರೀ। ಆತ್ಮನಃ ಸರ್ವಸಾಕ್ಷಿತ್ವೇ ತೇನ ಸಾರ್ದ್ಧ ಸಹಾನುಗಾ ।। ೩೦.

ಮಹಾ ಭಯಂಕರವಾದ ಕೋಪದಿಂದ ಭದ್ರಕಾಳಿ ಮಹೇಶ್ವರಿ, ಎಲ್ಲರ ಸಾಕ್ಷಿಯಾಗಿ, ತನ್ನ ಸಹಚರರೊಂದಿಗೆ ಅವನ ಜೊತೆ ಸೇರಿಕೊಂಡಳು.

ಸ ಏಷ ಭಗವಾನ್ ಕ್ರುದ್ಧಃ ಪ್ರೇತಾವಾಸಕೃತಾಲಯಃ। ವೀರಭದ್ರ ಇತಿ ಖ್ಯಾತೋ ದೇವ್ಯಾ ಮನ್ಯುಪ್ರಮಾರ್ಜಕಃ ।। ೩೦.

ಈ ರೀತಿ, ಭಗವಂತನು ಕೋಪದಿಂದ ಪ್ರೇತವಾಸದಲ್ಲಿ ವಾಸಿಸುವವನಾಗಿದ್ದಾನೆ, ಅವನು ವೀರಭದ್ರನೆಂದು ಪ್ರಸಿದ್ಧನಾಗಿದ್ದಾನೆ, ದೇವಿಯ ಕೋಪವನ್ನು ನಿವಾರಿಸುವವನಾಗಿದ್ದಾನೆ.

ಸೋಽಸೃಜದ್ರೋಮಕೂಪೇಭ್ಯೋ ರೌದ್ರಾನ್ನಾಮ ಗಣೇಶ್ವರಾನ್। ರುದ್ರಾನುಗಾ ಮಹಾವೀರ್ಯ್ಯಾ ರುದ್ರವೀರ್ಯಪರಾಕ್ರಮಾಃ ।। ೩೦.

ಆತನ ಚರ್ಮದ ರಂಧ್ರಗಳಿಂದ ಭಯಾನಕವಾದ, ರುದ್ರನಿಗೆ ಅನುಯಾಯಿಗಳಾಗಿರುವ, ಅಪಾರ ಶಕ್ತಿಯುಳ್ಳ, ರುದ್ರನ ಧೈರ್ಯ ಮತ್ತು ಶಕ್ತಿಯನ್ನು ಹೊಂದಿದ ಗಣಾಧಿಪತಿಗಳನ್ನು ಸೃಷ್ಟಿಸಿದನು.

ರುದ್ರಸ್ಯಾನುಚರಾಃ ಸರ್ವೇ ಸರ್ವೇ ರುದ್ರಸಮಪ್ರಭಾಃ। ತೇ ನಿಪೇತುಸ್ತತಸ್ತೂರ್ಣಂ ಶತಶೋಽಥ ಸಹಸ್ರಶಃ ।। ೩೦.

ಅವರು ಎಲ್ಲರೂ ರುದ್ರನ ಸೇವಕರಾಗಿದ್ದರು, ರುದ್ರನಂತೆ ಪ್ರಕಾಶಿಸುತ್ತಿದ್ದರು; ಆ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಅವರು ನೂರಾರು, ಸಾವಿರಾರು ಸಂಖ್ಯೆಯಲ್ಲಿ ವೇಗವಾಗಿ ಇಳಿದರು.

ತತಃ ಕಿಲಕಿಲಾಶಬ್ದ ಆಕಾಶಂ ಪೂರಯನ್ನಿವ। ತೇನ ಶಬ್ದೇನ ಮಹತಾ ತ್ರಸ್ತಾಃ ಸರ್ವೇ ದಿವೌಕಸಃ।। ೩೦.

ಆಮೇಲೆ ಆ ಭಾರೀ ಗದ್ದಲವು ಆಕಾಶವನ್ನು ತುಂಬಿದಂತೆ ಕೇಳಿಬಂದಿತು; ಆ ಭಯಾನಕ ಶಬ್ದದಿಂದ ಎಲ್ಲಾ ದೇವತೆಗಳು ಭಯಭೀತರಾಗಿದರು.

ಪರ್ವತಾಶ್ಚ ವ್ಯಶೀರ್ಯನ್ತ ಕಮ್ಪತೇ ಚ ವಸುನ್ಧರಾ। ಮೇರುಶ್ಚ ಘೂರ್ಣತೇ ವಿಪ್ರಾಃ ಕ್ಷುಭ್ಯನ್ತೇ ವರುಣಾಲಯಾಃ ।। ೩೦.

ಪರ್ವತಗಳು ಚೂರುಚೂರುವಾಗಿದವು, ಭೂಮಿ ನಡುಗಿತು, ಮೇರು ಪರ್ವತ ತಲಮಾಡಿತು, ಮಹರ್ಷಿಗಳೇ, ವರुणನ ನಿವಾಸಗಳು ಕೂಡ ಅಶಾಂತವಾಗಿದವು.

ಅಗ್ನಯೋ ನೈವ ದೀಪ್ಯನ್ತೇ ನ ಚ ದೀಪ್ಯನ್ತಿ ಭಾಸ್ಕರಾಃ। ಗ್ರಹಾ ನೈವ ಪ್ರಕಾಶನ್ತೇ ನಕ್ಷತ್ರಾಣಿ ನ ತಾರಕಾಃ ।। ೩೦.

ಅಗ್ನಿಗಳು ಹೊತ್ತಿಕೊಳ್ಳಲಿಲ್ಲ, ಭಾನುಗಳು ಪ್ರಕಾಶಿಸಲಿಲ್ಲ; ಗ್ರಹಗಳು ಬೆಳಕು ನೀಡಲಿಲ್ಲ, ನಕ್ಷತ್ರಗಳು ಮತ್ತು ತಾರೆಗಳು ಕೂಡ ಪ್ರಕಾಶಿಸಲಿಲ್ಲ.

ಋಷಯೋ ನಾಭ್ಯಭಾಷನ್ತ ನ ದೇವಾ ನ ಚ ದಾನವಾಃ। ಏವಂ ಹಿ ತಿಮಿರೀಭೂತಂ ನಿರ್ದ್ದಹನ್ತಿ ವಿಮಾನಿತಾಃ ।। ೩೦.

ಮಹರ್ಷಿಗಳು ಮಾತನಾಡಲಿಲ್ಲ, ದೇವತೆಗಳು ಕೂಡ, ದಾನವರು ಕೂಡ ಮಾತಾಡಲಿಲ್ಲ; ಹೀಗೆ ಎಲ್ಲೆಡೆ ಕತ್ತಲಿನಿಂದ ಆವರಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿತ್ತು, ಅವಮಾನಗೊಂಡವರ ಕೋಪದಿಂದ ಎಲ್ಲವೂ ಸುಟ್ಟಿಹೋಯಿತು.

ಸಿಂಹನಾದಂ ಪ್ರಮುಞ್ಚನ್ತೇ ಘೋರರೂಪಾ ಮಹಾಬಲಾಃ। ಪ್ರಭಞ್ಜನ್ತೇ ಪರೇ ಘೋರಾ ಯೂಪಾನುತ್ಪಾಟಯನ್ತಿ ಚ ।। ೩೦.

ಭಯಾನಕ ರೂಪದ, ಮಹಾ ಬಲಶಾಲಿಗಳು ಸಿಂಹದ ಹೋಳಾಟದಂತೆ ಗರ್ಜಿಸಿದರು; ಇನ್ನು ಕೆಲವರು ಭಯಂಕರವಾಗಿ ಬಂದು ಯಜ್ಞದ ಕಂಬಗಳನ್ನು ಒಡೆದು ಎಳೆದುಹಾಕಿದರು.

ಪ್ರಮರ್ದ್ದನ್ತಿ ತಥಾ ಚಾನ್ಯೇ ವಿನೃತ್ಯನ್ತಿ ತತಾಽಪರೇ। ಆಧಾವನ್ತಿ ಪ್ರಧಾವನ್ತಿ ವಾಯುವೇಗಾ ಮನೋಜವಾಃ ।। ೩೦.

ಕೆಲವರು ನಾಶಮಾಡಿದರು, ಇನ್ನೂ ಕೆಲವರು ಕುಣಿದರು, ಮತ್ತೊಬ್ಬರು ಗಾಳಿಯ ವೇಗದಂತೆ ಓಡಿದರು, ಮನಸ್ಸಿನ ಚುರುಕಿನಿಂದ ಓಡಾಡಿದರು.

ಚೂರ್ಣನ್ತೇ ಯಜ್ಞಪಾತ್ರಾಣಿ ಯಾಗಸ್ಯಾಯತನಾನಿ ಚ। ಶೀರ್ಯಮಾಣಾನಿ ದೃಶ್ಯನ್ತೇ ತಾರಾ ಇವ ನಭಸ್ತಲಾತ್ ।। ೩೦.

ಅವರು ಯಜ್ಞದ ಪಾತ್ರೆಗಳನ್ನು ಮತ್ತು ಪೂಜಾ ಮಂದಿರಗಳನ್ನು ಒಡೆದು ಚೂರುಮಾಡಿದರು; ಅವುಗಳು ಚೂರುಚೂರು ಆಗುತ್ತಾ ಆಕಾಶದಿಂದ ಬಿದ್ದ ತಾರೆಗಳಂತೆ ಕಂಡವು.

ದಿವ್ಯಾನ್ನಪಾನಭಕ್ಷಾಣಾಂ ರಾಶಯಃ ಪರ್ವತೋಪಮಾಃ। ಕ್ಷೀರ ನದ್ಯಸ್ತಥಾ ಚಾನ್ಯಾ ಘೃತಪಾಯಸಕರ್ದಮಾಃ. ಮಧುಮಣ್ಡೋದಕಾ ದಿವ್ಯಾಃ ಖಣ್ಡಶರ್ಕರವಾಲುಕಾಃ ।। ೩೦.

ಪರ್ವತದಷ್ಟು ದೊಡ್ಡದಾದ ದೈವಿಕ ಅನ್ನಪಾನಗಳ ರಾಶಿಗಳು ಕಂಡವು; ಹಾಲಿನ ನದಿಗಳು, ತುಪ್ಪ ಮತ್ತು ಪಾಯಸದಿಂದ ಕೆಸರು ತುಂಬಿದವು, ಮಾದು ಮತ್ತು ನೀರಿನ ದೈವಿಕ ಹರಿಗಳು, ಸಕ್ಕರೆ ಕಲ್ಲಿನ ಮರಳುಗಳಿಂದ ಕೂಡಿದವು.

ಷಡ್ರಸಾನ್ನಿವಹನ್ತ್ಯನ್ಯಾ ಗುಡಕುಲ್ಯಾ ಮನೋರಮಾಃ। ಉಚ್ಚಾವಚಾನಿ ಮಾಂಸಾನಿ ಭಕ್ಷ್ಯಾಣಿ ವಿವಿಧಾನಿ ಚ ।। ೩೦.

ಇನ್ನೂ ಕೆಲವು ಆಕರ್ಷಕ ಹರಿಗಳು ಆರು ರುಚಿಗಳನ್ನು ಹೊತ್ತೊಯ್ದವು; ಎತ್ತರದ ಮತ್ತು ಕಡಿಮೆಯ ಮಾಂಸಗಳು, ವಿವಿಧ ವಿಧಗಳ ಭಕ್ಷ್ಯಗಳೂ ಇದ್ದವು.

ಯಾನಿ ಕಾನಿ ಚ ದಿವ್ಯಾನಿ ಲೇಹ್ಯಞ್ಚೋಷ್ಯಂ ತಥಾಪರೇ। ಭುಞ್ಜತೇ ವಿವಿಧೈರ್ವಕ್ತ್ರೈರ್ವಿಲುಣ್ಠನ್ತಿ ಚ ಸರ್ವಸಃ। ಕ್ರೀಡನ್ತಿ ವಿವಿಧಾಕಾರಾಶ್ಚಿಕ್ಷಿಪುಃ ಸುರಯೋಷಿತಃ ।। ೩೦.

ಯಾವೆಲ್ಲ ದೈವಿಕ ಲೇಹ್ಯ, ಚೋಷ್ಯಗಳಿದ್ದವೆಯೋ, ಅವುಗಳನ್ನು ವಿವಿಧ ಬಾಯಿಗಳಿಂದ ತಿನ್ನುತ್ತಾ, ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ಲೂಟಿ ಮಾಡುತ್ತಾ, ವಿವಿಧ ರೂಪಗಳಲ್ಲಿ ಆಟವಾಡುತ್ತಾ, ದೇವಯಾನಿಯರನ್ನು ಎಸೆದುಹಾಕುತ್ತಾ ಸಂಚರಿಸಿದರು.

ರುದ್ರಕೋಪಪ್ರಯುಕ್ತಾಸ್ತು ಸರ್ವದೇವೈಃ ಸುರಕ್ಷಿತಮ್। ತಂ ಯಜ್ಞಮಹನನ್ ಶೀಘ್ರಂ ರುದ್ರಕಲ್ಪಾಃ ಸಮೀಪತಃ ।। ೩೦.

ರುದ್ರನ ಕೋಪದಿಂದ ಪ್ರೇರಿತರಾಗಿ, ಎಲ್ಲ ದೇವತೆಗಳ ರಕ್ಷಣೆ ಇದ್ದರೂ, ಆ ರುದ್ರಸಮಾನರು ಆ ಯಜ್ಞವನ್ನು ಹತ್ತಿರದಲ್ಲೇ ಶೀಘ್ರ ನಾಶಮಾಡಿದರು.

ಚಕ್ರುರನ್ಯೇ ತಥಾ ನಾದಾನ್ ಸರ್ವಭೂತಭಯಂಕರಾನ್। ಛಿತ್ತ್ವಾ ಶಿರೋಽನ್ಯೇ ಯಜ್ಞಸ್ಯ ವಿನದನ್ತಿ ಭಯಙ್ಕರಾಃ ।। ೩೦.

ಇನ್ನೂ ಕೆಲವರು ಭಯಂಕರ ಶಬ್ದಗಳನ್ನು ಮಾಡಿದರು, ಎಲ್ಲ ಪ್ರಾಣಿಗಳಿಗೆ ಭಯ ಹುಟ್ಟಿಸಿದರು; ಕೆಲವರು ಯಜ್ಞದ ತಲೆಯನ್ನು ಕತ್ತರಿಸಿ ಭಯಾನಕವಾಗಿ ಕೂಗಿದರು.

ದಕ್ಷೋ ದಕ್ಷಪತಿಶ್ಚೈವ ದೇವೋ ಯಜ್ಞಪತಿಸ್ತಥಾ। ಮೃಗರೂಪೇಣ ಚಾಕಾಶೇ ಪ್ರಪಲಾಯಿತುಮಾರಭತ್ ।। ೩೦.

ದಕ್ಷನು, ಯಜ್ಞದ ಅಧಿಪತಿಯೂ ದೇವರೂ, ಮೃಗ ರೂಪದಲ್ಲಿ ಆಕಾಶದಲ್ಲಿ ಓಡಿಹೋಗಲು ಪ್ರಯತ್ನಿಸಿದರು.

ವೀರಭದ್ರೋಽಪ್ರಮೇಯಾತ್ಮಾ ಜ್ಞಾತ್ವಾ ತಸ್ಯ ಬಲನ್ತದಾ। ಅನ್ತರಿಕ್ಷಗತಸ್ಯಾಶು ಚಿಚ್ಛೇದಾಸ್ಯ ಶಿರೋ ಮಹಾನ್ ।। ೩೦.

ಅಪಾರ ಸ್ವರೂಪದ ವೀರಭದ್ರನು, ಅವನ ಶಕ್ತಿಯನ್ನು ಅರಿತು, ಆಕಾಶದಲ್ಲಿ ಓಡುತ್ತಿದ್ದ ಅವನ ತಲೆಯನ್ನು ಕ್ಷಣಾರ್ಧದಲ್ಲಿ ಕತ್ತರಿಸಿದನು.

ದಕ್ಷಃ ಪ್ರಜಾಪತಿಶ್ಚೈವ ವಿನಷ್ಟ ಭ್ರಾನ್ತಚೇತನಃ। ಕ್ರುದ್ಧೇನ ವೀರಭದ್ರೇಣ ಶಿರಃ ಪಾದೇನ ಪೀಡಿತಃ। ಜರಾಭಿಭೂತತೀವ್ರಾತ್ಮಾ ನಿಪಪಾತ ಮಹೀತಲೇ ।। ೩೦.

ದಕ್ಷ ಪ್ರಜಾಪತಿ, ಮನಸ್ಸು ಭ್ರಾಂತಿಯಾಗಿ ನಾಶವಾದನು; ಕೋಪಗೊಂಡ ವೀರಭದ್ರನು ಅವನ ತಲೆಯನ್ನು ಕಾಲಿನಿಂದ ತುಳಿದು, ವೃದ್ಧಾಪ್ಯದಿಂದ ಬಳಲಿದ ಅವನು ಭೂಮಿಗೆ ಬಿದ್ದನು.

ತ್ರಯಸ್ತ್ರಿಂಶದ್ದೇವತಾನಾಂ ತಾಃ ಕೋಟಯೋ ವಿಮಲಾತ್ಮಕಾಃ। ಪಾಶೇನಾಗ್ನಿಬಲೇನಾಶು ಬದ್ಧಾಃ ಸಿಂಹಬಲೇನ ಚ ।। ೩೦.

ಮೂವತ್ತಮೂರು ದೇವತೆಗಳ ಕೋಟಿಕೋಟಿ ಪವಿತ್ರ ಸ್ವರೂಪಗಳು, ಅಗ್ನಿಯ ಬಲ ಮತ್ತು ಪಾಶದಿಂದ, ಸಿಂಹದ ಶಕ್ತಿಯಿಂದ ಕೂಡ ಶೀಘ್ರ ಬಂಧಿಸಲ್ಪಟ್ಟವು.

ತತೋ ಜಗ್ಮುರ್ಮಹಾತ್ಮಾನಂ ಸರ್ವೇ ದೇವಾ ಮಹಾಬಲಮ್। ಪ್ರಸೀದ ಭಗವನ್ ರುದ್ರ ಬೃತ್ಯಾನಾಂ ಮಾ ಕುಧಃ ಪ್ರಭೋ ।। ೩೦.

ಆಗ ಎಲ್ಲಾ ದೇವತೆಗಳು ಮಹಾತ್ಮನಾದ, ಮಹಾಬಲಶಾಲಿಯಾದ ರುದ್ರನ ಬಳಿಗೆ ಹೋಗಿ, "ಪ್ರಭು, ಭಗವಂತ ರುದ್ರ, ದಯಮಾಡಿ; ನಾವು ನಿನ್ನ ಸೇವಕರ ಮೇಲೆ ಕೋಪಗೊಳ್ಳಬೇಡ" ಎಂದು ಬೇಡಿಕೊಂಡರು.

ತತೋ ಬ್ರಹ್ಮಾದಯೋ ದೇವಾ ದಕ್ಷಶ್ಚೈವ ಪ್ರಜಾಪತಿಃ। ಊಚುಃ ಪ್ರಾಞ್ಜಲಯೋ ಭೂತ್ವಾ ಕಥ್ಯತಾಂ ಕೋ ಭವಾನಿತಿ ।। ೩೦.

ಆಮೇಲೆ ಬ್ರಹ್ಮನಿಂದ ಪ್ರಾರಂಭಿಸಿ ಎಲ್ಲಾ ದೇವತೆಗಳು ಮತ್ತು ಪ್ರಜಾಪತಿ ದಕ್ಷನು ಕೂಡ ಕೈಮುಗಿದು, "ನೀನು ಯಾರು ಎಂಬುದನ್ನು ನಮಗೆ ತಿಳಿಸು" ಎಂದು ವಿನಂತಿಸಿದರು.

ನ ಚ ದೇವೋ ನ ಚಾದಿತ್ಯೋ ನ ಚ ಭೋಕ್ತುಮಿಹಾಗತಃ। ನೈವದ್ರಷ್ಟುಂ ಹಿ ದೇವೇನ್ದ್ರಾನ್ನ ಚ ಕೌತೂಹಲಾನ್ವಿತಃ ।। ೩೦.

ನಾನು ದೇವತೆ ಅಲ್ಲ, ಆದಿತ್ಯನೂ ಅಲ್ಲ, ಇಲ್ಲಿಗೆ ಏನನ್ನಾದರೂ ಸೇವಿಸಲು ಬಂದವನೂ ಅಲ್ಲ, ದೇವೇಂದ್ರರನ್ನು ನೋಡಲು ಅಥವಾ ಕುತೂಹಲದಿಂದ ಬಂದವನೂ ಅಲ್ಲ.

ದಕ್ಷಯಜ್ಞವಿನಾಶಾರ್ಥಂ ಸಮ್ಪ್ರಾಪ್ತಂ ವಿದ್ಧಿ ಮಾಮಿಹ। ವೀರಭದ್ರ ಇತಿ ಖ್ಯಾತಂ ರುದ್ರಕೋಪಾದ್ವಿನಿರ್ಗತಮ್ ।। ೩೦.

ನಾನು ಇಲ್ಲಿ ದಕ್ಷನ ಯಜ್ಞವನ್ನು ನಾಶಮಾಡಲು ಬಂದಿದ್ದೇನೆ ಎಂದು ತಿಳಿಯಿರಿ. ನನ್ನ ಹೆಸರು ವೀರಭದ್ರ, ರುದ್ರನ ಕೋಪದಿಂದ ಹುಟ್ಟಿದವನು ಎಂದು ಪ್ರಸಿದ್ಧವಾಗಿದೆ.