വായുപുരാണമ്

സമുദ്രതീരങ്ങളിൽ നിന്ന് വടക്കേ ദിശയിലേക്കുള്ള പ്രദേശങ്ങളിൽ, യോഗത്തിൽ പ്രാവീണ്യമുള്ള ദിവ്യരായ ദേവന്മാർ വിവിധ രൂപങ്ങളിലെത്തി, ധർമ്മം പാലിച്ച് മനുഷ്യരെ സംരക്ഷിച്ചുകൊണ്ടിരിക്കുന്നു. അത്തരം മഹാത്മാക്കളെ ജലപാത്രം നൽകി, ആത്മീയ അഥിതിചാരവും അന്നദാനവും നൽകി ആദരിക്കണം. അതിനാൽ ബ്രാഹ്മണന്മാർക്കും അഥിതികൾക്കും ദാനം ചെയ്യുന്നത് വളരെ ഉത്തമം. ഈ ദാനങ്ങളുടെ തരംകളും അതിന്റെ ഫലങ്ങളും ഞാൻ വിശദീകരിക്കാം. യോഗിമാർക്ക് താമസിക്കാൻ ഒരു വാസസ്ഥലം ഒരുക്കുന്നത് ആയിരം അശ്വമെധയാഗങ്ങൾക്കും നൂറു രാജസൂയയാഗങ്ങൾക്കും ആയിരം താമരപ്പൂവ് സമർപ്പണങ്ങൾക്കും മേൽ ഉത്തമമാണ്. അത്രമേൽ മഹത്തായ ഫലമാണ് അതിന്. അനന്തശക്തിയുള്ള ഈ ആദ്യ പിതൃവംശം നേരത്തെ വിശദീകരിച്ചു; ഏഴു കാലങ്ങളിലായി ഇവർ സ്ഥിരമായി നിലനിൽക്കുന്നു. ഇപ്പോൾ എല്ലാ പിതൃവംശങ്ങളെയും, അവയുടെ പരമ്പരയും, അവയുടെ സ്ഥാപനം, ധ്യാനം എന്നിവയും ക്രമമായി ഞാൻ വിശദീകരിക്കും. സ്വർഗത്തിൽ ഏറ്റവും പ്രഗത്ഭരായ ഏഴ് പിതൃവംശങ്ങൾ സ്മരിക്കപ്പെടുന്നു. അതിൽ നാലു രൂപമുള്ളവയും മൂന്നു രൂപരഹിതവുമാണ്. അവരുടെ ലോകസൃഷ്ടിയെക്കുറിച്ച് ഞാൻ പറയാം. അവരുടെ പുത്രിമാരെയും പുത്രബധുമാരെയും സ്മരിക്കപ്പെടുന്നു. ധർമ്മത്തിന്റെ രൂപം ധരിച്ചിരിക്കുന്നവരാണ് അവരിൽ മൂന്നു ഉത്തമവംശങ്ങൾ. അവരുടെ പേരുകളും ലോകസൃഷ്ടിയും ഞാൻ ചുരുക്കത്തിൽ പറയുന്നു. ദീപ്തിമാന്മാരായവർ വസിക്കുന്ന ലോകങ്ങൾ "വിരാജ" എന്ന് വിളിക്കപ്പെടുന്നു. പിതൃവംശങ്ങൾ രൂപരഹിതരാണ്; അവർ പ്രജാപതി വിരാജസിന്റെ പുത്രന്മാരാണ്. ഇവർ "വൈരാജ" എന്നറിയപ്പെടുന്നു. ഇതാണ് വൈരാജവംശത്തിന്റെ ആദ്യചക്രം. അവരിൽ മനസ്സിൽ ജനിച്ച മകളായ മേനാ, മഹാപർവ്വതമായ ഹിമവതിന്റെ ഭാര്യയായി. അവരിൽ നിന്ന് മൈനാകൻ ജനിച്ചു. മൈനാകൻ എല്ലാ പർവതങ്ങളുടെയും അധിപൻ, എല്ലാ രത്നങ്ങളും ഉള്ളതും വിശുദ്ധവുമായ ഉത്തമപർവ്വതനാണ്. ക്രൗഞ്ചൻ അവന്റെ പുത്രനായി ജനിച്ചു. ഹിമവാൻ മേനയിലൂടെ മൂന്ന് പുത്രിമാരെ ജനിപ്പിച്ചു: അപർണ, ഏകപർണ, മൂന്നാമത്തേത് ഏകപാടലാ. ഇവരിൽ അപർണ ആശ്രമമില്ലാതെ കഠിനതപസ്സിൽ ഏർപ്പെട്ടു. ഏകപർണ വടമരത്തിൻ കീഴിൽ, ഏകപാടലാ പാടലമരത്തിൻ കീഴിൽ വസിച്ചു. ലക്ഷക്കണക്കിന് വർഷങ്ങൾ ദേവന്മാർക്കും അസുരന്മാർക്കും പോലും ദുഷ്കരമായ കഠിനതപസ്സുകൾ ഇവർ അനുഷ്ഠിച്ചു. ഏകപർണ ഒരു ഇല മാത്രം ഭക്ഷിച്ചു; ഏകപാടലാ ഒരു പാടലപൂവ് മാത്രം ഭക്ഷിച്ചു. ഓരോ രണ്ടായിരം വർഷം കഴിഞ്ഞ് മാത്രമാണ് ഇവർ അന്നം കഴിച്ചത്. അവരിൽ ഒരാൾ ഭക്ഷണം കൈവിടുകയും, അതിനെക്കുറിച്ച് അമ്മ അവളോട് സംസാരിക്കുകയും ചെയ്തു. അമ്മ, സ്നേഹത്തിലും ദുഃഖത്തിലും, അവളെ വിലക്കി "ഉ" എന്ന് വിളിച്ചു. അങ്ങനെ, അമ്മയുടെ വാക്കുപോലെ, ആ കഠിനതപസ്സുകാരിയായ ദേവി "ഉമാ" എന്ന പേരിൽ മൂന്ന് ലോകത്തും പ്രശസ്തയായി. ഈ മൂന്ന് കന്യാരും ലോകത്തിൽ എപ്പോഴും നിലനിൽക്കും; അവരുടെ തപസ്സാൽ ഭൂമി നിലനിൽക്കും. ഈ മൂന്നുപേരും തപസ്സാൽ രൂപംകൊണ്ടവരും, യോഗശക്തിയുള്ളവരുമാണ്. അവർ മഹാഭാഗ്യശാലികളും എപ്പോഴും യൗവനപൂണ്മയുള്ളവരുമാണ്. അവർ ബ്രഹ്മജ്ഞാനികൾ, നിർമലബ്രഹ്മചാരിണികൾ; അതിൽ ഉമയാണ് ഏറ്റവും ഉത്തമയും, സുന്ദരിയും. മഹായോഗശക്തിയോടെ ഉമാ മഹാദേവനോടടുത്തു; ദന്തകാണ്വൻ അവളുടെ പുത്രനായി ജനിച്ചു. ഏകപർണ, സ്ഥിരതയുള്ളവളും ധർമ്മനിഷ്ഠയുമായിരുന്നു; ഹിമവാൻ അവളെ യോഗഗുരുവായ അസിതനു വിവാഹം നൽകി. അവർക്കു ദൈവലൻ എന്ന മനസ്സിൽ ജനിച്ച ബ്രഹ്മനിഷ്ഠനായ പുത്രൻ ജനിച്ചു. മൂന്നാമത്തേത്, ഏകപാടലാ, ജൈഗീഷവ്യ എന്ന ശതശിലാകപുത്രനോടടുത്തു. അവർക്കു ശങ്കനും ലിഖിതനും എന്ന ഇരുവൻ ഗർഭത്തിൽ നിന്ന് അല്ലാതെ ജനിച്ചു. ഇങ്ങനെയാണ് ഹിമവതിന്റെ ഈ മഹത്വമുള്ള പുത്രിമാർ. ഉമാ, പ്രധാന രുദ്രാണി, സ്വന്തം ഗുണങ്ങളാൽ ഉത്തമയാകുന്നു. ഉമയും ശങ്കരനും തമ്മിലുള്ള പരസ്പരസ്നേഹം യഥാതഥമാണ്. അവരുടെ ഐക്യവും സ്നേഹബന്ധവും അറിഞ്ഞ് വൃത്രനെ കൊല്ലുന്ന ഇന്ദ്രൻ സംശയിച്ചു. അവർ സങ്കല്പത്തിൽ ലീനരായിരിക്കുമ്പോൾ, സന്താനഭയത്താൽ അഗ്നിയെ അയച്ചു, "നീ ഈ ഐക്യത്തിൽ തടസ്സം സൃഷ്ടിക്കണം; നീ എല്ലായിടത്തും ഉള്ളതുകൊണ്ട് പാപമില്ല," എന്നു പറഞ്ഞു. ഇത് അഗ്നി ചെയ്തപ്പോൾ ഉമാ തന്റെ ശരീരം ഉപേക്ഷിച്ച് വിത്ത് ഭൂമിയിൽ വിട്ടു. അതിനുശേഷം, ദേഹത്ത് തൃപ്തിയില്ലാതെ തടസ്സം സൃഷ്ടിച്ച അഗ്നിയെ ഉമാ കോപത്തോടെ ശപിച്ചു: "നീ അർഹതയില്ലാതെ ഈ ഐക്യത്തിൽ തടസ്സം സൃഷ്ടിച്ചു; അതിനാൽ നീ തെറ്റായ മനസ്സുള്ളവൻ ആകുന്നു. നീ ഈ ഭയങ്കരവും ദീപ്തവുമായ വിത്ത് വഹിച്ചിട്ടുള്ളതുകൊണ്ട്, നീ തന്നെ ഈ ഗർഭം വഹിക്കണം; ഇതാണ് നിന്റെ ശിക്ഷ." ഇങ്ങനെ രുദ്രാണിയുടെ ശാപത്തിൽ അഗ്നി വർഷങ്ങളോളം ഗർഭം വഹിച്ചു. അഗ്നി ഗംഗയെ സമീപിച്ച് പറഞ്ഞു: "ഹേ മഹാനദി, ഞാൻ ഗർഭം വഹിച്ച് വലിയ ബുദ്ധിമുട്ടിലാണ്. ദയവായി നീ എന്റെ വേണ്ടി ഈ ഗർഭം വഹിക്കണം; എന്റെ അനുഗ്രഹത്തിൽ നിനക്ക് ഇതിന്റെ ബുദ്ധിമുട്ട് കുറയും." "ശരി," എന്ന് സന്തോഷത്തോടെ ഗംഗാ സമ്മതിച്ചു, എങ്കിലും അവളുടെ മനസ്സിൽ ദാഹമുണ്ടായിരുന്നു. വലിയ ബുദ്ധിമുട്ട് സഹിച്ച്, ദീർഘകാലം ഗർഭധാരണമനുഷ്ഠിച്ചു. പിന്നീട്, ഗംഗാ ആ ഗർഭം ശുദ്ധമായ ഹിമവതിന്റെ ഗർഭത്തിലേക്ക്, പുഷ്പങ്ങൾ കൊണ്ട് അലങ്കരിക്കപ്പെട്ട മനോഹരമായ ശരവണത്തിൽ വെച്ചു. അവിടെ, തീപോല ദീപ്തിയോടെ, ആ ഗർഭം പുറത്തുവിട്ടു. അവിടെ, രുദ്രന്റെയും അഗ്നിയുടെയും ഗംഗയുടെയും പുത്രനായ, പ്രഭാതംപോല ദീപ്തിയുള്ള, നൂറു സൂര്യന്മാരെപ്പോലെയുളള, മഹാശക്തിയുള്ള ആ മഹാത്മാവ് ജനിച്ചു. ജഹ്നവിയുടെ ആ പുത്രൻ ജനിച്ചപ്പോൾ, ആകാശം പക്ഷികൾ നിറഞ്ഞതുപോലെ ദിവ്യവാഹനങ്ങൾ കൊണ്ട് നിറഞ്ഞു. ദിവ്യഡോളങ്ങൾ ആകാശത്ത് മധുരമായി മുഴങ്ങി; ആകാശവാസികളായ സിദ്ധന്മാരും ചരണമാരും പുഷ്പങ്ങൾ ചൊരിഞ്ഞു.