വായുപുരാണമ്

ഹിമവാൻ്റെ മഹത്വമുള്ള പുത്രിമാർക്കിടയിൽ, മഹായോഗശക്തിയോടെ മഹാദേവനോടു സമീപിച്ച ദന്തകാണ്വൻ എന്ന പുത്രനെ പ്രസവിച്ചവളും ഉണ്ടായിരുന്നു, ഭൃഗുവിൻ്റെ വംശജനായോനോട് പറയപ്പെടുന്നു. ഏകപർണ്ണ എന്ന ധീരയും സദ്ഗുണശാലിനിയുമായ മറ്റൊരു പുത്രിയെ ഹിമവാൻ യോഗശാസ്ത്രജ്ഞനായ അസിതനോടു വിവാഹം കഴിക്കാൻ നൽകിയപ്പോൾ, അവൾക്ക് ബ്രഹ്മനിഷ്ഠനായ മനസ്സിൽ ജനിച്ച ദേവളൻ എന്ന പുത്രൻ ജനിച്ചു. മൂന്നാമത്തെ ഈ കന്യകയായ ഏകപാടലാ, ശതശിലാകപുത്രനായ ജൈഗീഷവ്യനോടു സമീപിച്ചു. അവൾക്ക് ഗർഭംമൂലം ജനിച്ചവരല്ലാത്ത ശംഖനും ലിഖിതനും എന്ന രണ്ടു പുത്രന്മാർ ജനിച്ചു. ഇങ്ങനെ, ഹിമവാൻ്റെ ഈ പ്രശസ്ത പുത്രിമാർ എല്ലാവരും അതിമംഗളങ്ങളാണ്. ഉമാദേവി, ഏറ്റവും പ്രധാനപ്പെട്ട രുദ്രാണി, സ്വഗുണങ്ങളാൽ ഉന്നതയായിരുന്നു. ഉമയും ശങ്കരനും തമ്മിലുള്ള പരസ്പരസ്നേഹം യഥാവിധമായിരുന്നു. ഈ രണ്ടു ദൈവങ്ങളുടെ ഐക്യവും ആകർഷണവും അറിഞ്ഞ് വൃത്രൻ്റെ വധകനായ ഇന്ദ്രൻ സംശയിച്ചു. അവരുടെ സാന്നിദ്ധ്യത്തിൽ, സന്താനജനനത്തെ ഭയന്ന്, അഗ്നിയെ അയച്ചു, ഈ ഐക്യത്തിൽ തടസ്സം സൃഷ്ടിക്കാനായി. "അഗ്നേ, നീ എവിടെയും സാന്നിധ്യമുള്ളവനാണല്ലോ, ഈ ഐക്യത്തിൽ തടസ്സം സൃഷ്ടിക്കണം; അതിൽ നിന്നു നിന്നെ കുറ്റപ്പെടുത്താൻ കഴിയില്ല," എന്ന് ഇന്ദ്രൻ പറഞ്ഞു. ഇങ്ങനെ അഗ്നി ഉമയുടെയും ശങ്കരന്റെയും ഐക്യത്തിൽ തടസ്സം സൃഷ്ടിച്ചപ്പോൾ, ഉമാ ദേവി തന്റെ ശരീരം ഉപേക്ഷിച്ച് ഭൂമിയിൽ വിത്ത് വിടുവിച്ചു. അതിനാൽ കോപത്തോടെ ദേവി അഗ്നിയെ ശപിച്ച്, അതിരായ രോഷത്തോടുകൂടി പറഞ്ഞു: "എനിക്ക് തൃപ്തിയില്ലാത്ത സമയത്ത്, നീ ഈ ഐക്യത്തിൽ തടസ്സം സൃഷ്ടിച്ചു; അതു നിന്റെ കടമയല്ലായിരുന്നു. അതിനാൽ നീ ഭ്രാന്തനായ മനസ്സുകാരനാണ്. നീ ഈ തീക്ഷ്ണവും പ്രകാശമുള്ളതുമായ വിത്ത് വഹിച്ചുവല്ലോ, അതിനാൽ നീ തന്നെ ഈ ഗർഭം വഹിക്കണം; ഇതാണ് നിന്റെ ശിക്ഷ." ഇങ്ങനെ രുദ്രാണിയുടെ ശാപം കിട്ടിയ അഗ്നി, ആ ഗർഭം വർഷങ്ങളോളം വഹിച്ചു. പിന്നെ അഗ്നി ഗംഗയെ സമീപിച്ച് പറഞ്ഞു: "പരമനദിയേ, ഞാൻ ഈ ഗർഭം വഹിക്കുന്നതുകൊണ്ട് വളരെ കഷ്ടപ്പെടുന്നു. എന്റെ വേണ്ടി ഈ ഗർഭം നീ വഹിക്കണം; എന്റെ അനുഗ്രഹത്താൽ നിന്റെ കഷ്ടം കുറയും." ഗംഗയും സന്തോഷത്തോടെ "ശരി" എന്ന് സമ്മതിച്ചു, മനസ്സിൽ ദാഹം അനുഭവിച്ചിട്ടും, ആ ഗർഭം വഹിച്ചു. വലിയ ദുഃഖവും ദീർഘകാല സഹനവുംകൊണ്ട്, ഗംഗാ ആ ഗർഭം വഹിച്ചു. ശുചിത്വമുള്ള ഹിമവാന്റെ ഗർഭത്തിൽ, പുഷ്പം വിരിഞ്ഞ മരങ്ങളാൽ അലങ്കരിക്കപ്പെട്ട മനോഹരമായ ശരവണത്തിൽ, ഗംഗാ ആ ഗർഭം വെച്ചു. അഗ്നിപോലെ പ്രകാശമുള്ള ആ ഗർഭം അവിടെ വിടുവിച്ചു. അങ്ങനെയാണ് രുദ്രന്റെയും അഗ്നിയുടെയും ഗംഗയുടെയും പുത്രൻ, ഉദയകാല സൂര്യനെപ്പോലെയുള്ള പ്രകാശവും ശക്തിയും ഉള്ളവൻ, ജനിച്ചത്. ജഹ്നുവിന്റെ പുത്രൻ ജനിച്ചപ്പോൾ, ആകാശം പക്ഷികൾകൊണ്ട് നിറഞ്ഞതുപോലെ ദിവ്യരഥങ്ങൾ കൊണ്ട് നിറഞ്ഞു. ദിവ്യ മൃദംഗങ്ങൾ ആകാശത്ത് മധുരമായി മുഴങ്ങി; സിദ്ധന്മാരും ചരണമാരും ആകാശത്തിൽ പുഷ്പവൃഷ്ടി നടത്തി. പ്രധാനപ്പെട്ട ഗാന്ധർവന്മാർ എല്ലായിടത്തും പാടുകയും, യക്ഷന്മാരും വിദ്യാധരന്മാരും സിദ്ധന്മാരും കിന്നരന്മാരും അങ്ങനെ തന്നെ സന്തോഷിച്ചു. ശിവനും അഗ്നിയും ഗംഗയും ചേർന്ന് ജനിച്ച ആ മഹാത്മാവിനെ ചുറ്റിപ്പറ്റി ആയിരക്കണക്കിന് മഹാനാഗങ്ങളും ഉത്തമപക്ഷികളും കൂടി. അവന്റെ ദീപ്തിയിൽ ദാനവന്മാരും രാക്ഷസന്മാരും കീഴടങ്ങി. അഗ്നിയിൽ നിന്നു ജനിച്ച അവൻ, യാഗാരംഭത്തിൽ, ഏഴ് മഹർഷിമാരുടെ ഭാര്യമാരോടൊപ്പം (അരുന്ധതിയെ ഒഴികെ, അവൾ സ്നാനത്തിനായി പോയിരുന്നു) പ്രത്യക്ഷപ്പെട്ടു. അവരെ ചുറ്റി, ആ ദൈവം, കനകസൂര്യനെപ്പോലെ പ്രകാശമുള്ളവൻ, തന്റെ മാതാക്കളാൽ വളരെ സ്നേഹിക്കപ്പെട്ടു. എല്ലാ മാതാക്കളെയും ഒരുമിച്ച് കാണുവാൻ ആഗ്രഹിച്ച്, മഹാമഹിമയുള്ള ജഹ്നുവിന്റെ പുത്രൻ, അതിശയകരമായ ആ ആനന്ദത്തിനായി ആറു മുഖങ്ങൾ പ്രത്യക്ഷപ്പെടുത്തി. ഉദയസൂര്യനെപ്പോലെയുള്ള ദീപ്തിയുള്ള, കമലനയനനായ മഹാത്മാവിന്റെ ജനനത്തിൽ ലോകങ്ങൾ അതിന്റെ പ്രകാശത്തിൽ മുങ്ങിപ്പോയി. ദേവന്മാർക്കു സഹിക്കാനാവാത്ത അതി മഹത്തായ ജനനത്തിൽ, ദാനവരുടെ കൂട്ടങ്ങൾ ചിതറിപ്പോയി. അതുകൊണ്ടു തന്നെ അവൻ ശക്തൻ ആയ സ്‌കന്ദനാണ്. പണ്ട് കൃതികകളാൽ പോഷണം ചെയ്യപ്പെട്ടതുകൊണ്ട് അവൻ കാർത്തികേയൻ എന്ന പേരിൽ അറിയപ്പെടുന്നു, അസുരന്മാരെ സംഹരിക്കുന്നവൻ. ദൈത്യശത്രു ആകുമ്പോൾ, അവൻ വായ് തുറക്കുമ്പോൾ, അഗ്നിരാശിയാൽ ചുറ്റപ്പെട്ട അവന്റെ വായിൽ നിന്നു അവന്റെ അതിജയശക്തി പുറത്ത് വരുന്നുണ്ടായിരുന്നു. സ്‌കന്ദന്റെ കായിക വിനോദത്തിനായി, മഹാവിഷ്ണു ഗരുഡനും അതിതിയുടെ പുത്രനും എന്ന രണ്ടു മഹാപക്ഷികളെ സൃഷ്ടിച്ചു. വായു പവനദേവൻ മയിലിനെയും കോഴിയെയും ധ്വജത്തെയും സമ്മാനിച്ചു; സരസ്വതി ദേവി വലിയ ശബ്ദമുള്ള വീണയും, സ്വയംഭൂവു റോച്ചിനെയും, ശംഭു ആടിനെയും സമ്മാനിച്ചു. ബ്രഹ്മണന്മാരേ, മായാവിഹാരത്തിൽ, കൌഞ്ചപർവതം തകർന്നപ്പോഴും മഹാസുരൻ താറകനെ ഉയർത്തുകയും പിന്നീട് അവനെ സംഹരിക്കുകയും ചെയ്തപ്പോൾ, ഇന്ദ്രനും ഉപേന്ദ്രനും മഹാദേവന്മാരുമൊക്കെ ചേർന്ന്, അഗ്നിപുത്രനായ ആ ദൈവത്തിനെ ദേവസേനാപതിയായി അഭിഷേകം ചെയ്തു, ദൈത്യശത്രുവായി. ഇങ്ങനെ അവൻ ദൈവസേനയുടെ നായകനായും, പുരുഷന്മാരുടെ അഗ്രഗണ്യനായും, സ്‌കന്ദനെന്ന പേരിൽ ദൈവവൈരികളുടെ സംഹാരകനായും, ലോകങ്ങളുടെ അധിപനായും പ്രശസ്തനായി. വിവിധപ്രകാരമുള്ള പ്രമഥന്മാരോടും ദേവതകളോടും, ഭൂതഗണങ്ങളോടും, വിവിധ മാതാക്കളോടും വിനായകഗണങ്ങളോടും കൂടി അവൻ സഞ്ചരിക്കുന്നു. അവിടെ, ഒരു ദേവി ആകാശരഥങ്ങൾ വീണുപോകുന്നതും, താനായി സ്വർഗത്തിൽ നിന്നു താഴേക്ക് വീണുപോകുന്നതും, അവളുടെ പിതാമഹന്മാർ പൊടിപടലങ്ങൾപോലെ ചെറുതായി വീണുപോയിരിക്കുന്നതും കണ്ടു. അത്രയും സൂക്ഷ്മരൂപവും ഉപേക്ഷിക്കപ്പെട്ടതുമായ, അവരുടെ അഗ്നികൾ നിലച്ചുപോയതുപോലെ, അവർ അപ്രഭയോടെ കിടക്കുമ്പോൾ, അവൾ വിനീതമായി തലകുനിഞ്ഞ്, "എന്നെ രക്ഷിക്കൂ!" എന്ന് പ്രാർത്ഥിച്ചു. അവർ അവളോട്, "ഭയപ്പെടേണ്ടാ," എന്ന് ആശ്വസിപ്പിച്ചു; പിന്നെ അവൾ ദു:ഖഭരിതമായ വാക്കുകൾകൊണ്ട് അവരുടെ മനസ്സു സമാധാനപ്പെടുത്താൻ ശ്രമിച്ചു. പിതാമഹന്മാർ അവളോട് പറഞ്ഞു: "താങ്കൾ ചെയ്ത പാപം കൊണ്ടു താങ്കളുടെ ഐശ്വര്യം നഷ്ടപ്പെട്ടു; അതിനാൽ, സുന്ദരിയായവളേ, താങ്കൾ കഠിനതപസ്സ് ചെയ്യണം." ദേവതകൾ ഈ ലോകത്തിൽ ശരീരത്തോടെ ചെയ്യുന്ന പ്രവർത്തനങ്ങൾ തന്നെയാണ് അവർക്കും ഫലങ്ങൾ നൽകുന്നത്, അവർ അവളോട് പറഞ്ഞു.