രൈവതൻ തന്റെ പുത്രിയോടൊപ്പം ബ്രഹ്മാവിന്റെ സാന്നിധ്യത്തിൽ ഗാന്ധർവരുടെ സംഗീതം ശ്രവിച്ചു. ദേവാധിപതിയായ ബ്രഹ്മാവിന്റെ ഒരു നിമിഷം തന്നെ മനുഷ്യർക്കു അനവധി കാലങ്ങളായിരുന്നു. അതിനുശേഷം, അവൻ ഇപ്പോഴും യൗവനത്തിൽ തന്നെ, യാദവന്മാരാൽ നിറഞ്ഞ, അനേകം വാതിലുകളുള്ള മനോഹരമായ ദ്വാരവതിയിലേക്കു മടങ്ങി. ഭോജർ, വൃഷ്ണികൾ, അന്ധകർ എന്നിവരാൽ സംരക്ഷിക്കപ്പെടുന്ന ഈ നഗരത്തിൽ വസുദേവൻ മുഖ്യനായിരുന്നുവെന്നു രൈവതൻ, ശത്രുക്കളെ നശിപ്പിക്കുന്നവൻ, അവരുടെയെല്ലാം കഥയും യഥാർത്ഥത്തിൽ കേട്ടു. അവൻ തന്റെ ധാർമ്മികയായ പുത്രി രേവതിയെ ബാലദേവനു വിവാഹം കൊടുത്തു. ശേഷം, രൈവതൻ മേരു പർവ്വതത്തിന്റെ ശിഖരത്തിലേക്ക് പോയി തപസ്സിൽ ലീനനായി. രാമൻ, ധാർമ്മികതയുള്ളവൻ, രേവതിയോടൊപ്പം സന്തോഷത്തോടെ ജീവിച്ചു. ഈ കഥ കേട്ട ശേഷം, സന്യാസികൾ കൂടുതൽ അറിയാൻ ആഗ്രഹിച്ചു. അവരു这样 ചോദിച്ചു: “സൂതപുത്രാ, ഇങ്ങനെ അനവധി യുകങ്ങൾ കഴിഞ്ഞിട്ടും രേവതി എങ്ങനെയാണ് വൃദ്ധയോ ചാരമുടിയോ ആകാതിരുന്നത്? ശര്യാതിയുടെ പുത്രനായ രൈവതൻ മേരുവിലേക്ക് പോയിട്ടും അവന്റെ വംശം ഭൂമിയിൽ ഇന്നു വരെ എങ്ങനെയാണ് നിലനിൽക്കുന്നത്? ദേവതകളും ഗാന്ധർവരുടെയും സംഘങ്ങൾ എത്രയും എങ്ങനെയാണു? അവരെക്കുറിച്ച് കേട്ടപ്പോൾ രൈവതന് യുകങ്ങൾ ഒരു നിമിഷം പോലെ തോന്നിയതെന്തുകൊണ്ടാണ്?” അപ്പോൾ സൂതൻ പറഞ്ഞു: “ബ്രഹ്മലോകത്തിൽ വൃദ്ധത, വിശപ്പ്, ദാഹം, മരണഭയം, രോഗം എന്നിവ ഒന്നുമില്ല. നിങ്ങൾ ചോദിച്ച ഗാന്ധർവലോകത്തെക്കുറിച്ച് ഞാൻ സത്യം പറഞ്ഞുതരാം. അവിടെ ഏഴു സ്വരങ്ങൾ, മൂന്ന് ഗ്രാമങ്ങൾ, ഇരുപത്തൊന്ന് മൂർച്ഛനകൾ, അൻപത്തൊന്ന് താളങ്ങൾ എന്നിവയുണ്ട്—ഇതാണ് സംഗീതക്രമം. ശഡ്ജം, ഋഷഭം, ഗാന്ധാരം, മധ്യമം, പഞ്ചമം, ധൈവതം, നിഷാദം—ഇവയാണ് സ്വരങ്ങൾ. മധ്യമഗ്രാമത്തിൽ സൗവീരി, ഹരിണാസ്യാ, ശുദ്ധമധ്യമാ എന്നിവയും, ശരംഗി, പാവനി, ദൃഷ്ടാകാ എന്നിവയും ഉൾപ്പെടുന്നു. ശഡ്ജഗ്രാമത്തിൽ ഉത്തരമന്ദ്രാ, രജനീ, ഉത്തരായതാ, ശുദ്ധശഡ്ജാ എന്നിവയുണ്ട്. ഗാന്ധാരഗ്രാമത്തിൽ ആഗ്നിഷ്ടോമികം, വാജപേയികം, പൗണ്ഡ്രകം, അശ്വമേധികം, രാജസൂയം, ചക്രസുവർണകം, ഗോസവം, മഹാവൃഷ്ടികം, ബ്രഹ്മദാനം, പ്രജാപത്യം, നാഗപക്ഷാശ്രയം, ഗോതരം, ഹയക്രാന്തം, മൃഗക്രാന്തം, വിഷ്ണുക്രാന്തം, സൂര്യക്രാന്തം, വരേണ്യ, മദോന്മത്തമായ കുയിലിന്റെ പ്രിയം, സാവിത്രം, അർദ്ധസാവിത്രം, മദ്രമം, സുവർണം, സുതന്ത്രം, വിഷ്ണു, വൈഷ്ണുവര, സാഗരം, വിജയം, ഹംസം, ജ്യേഷ്ഠം, തുംബുരുവിന്റെ പ്രിയം, മധാത്ര്യ, ഗാന്ധർവസഹിതം, അലംബുഷയുടെ പ്രിയം, നാരദന്റെ പ്രിയം, ഭീമസേനൻ പറഞ്ഞത്, നാഗങ്ങളുടെ പ്രിയം, കരോപനീതം, വിനതാ, ശ്രീരാഖ്യ, ഭൃഗുവിന്റെ പ്രിയം—ഇവയെല്ലാം ഉൾപ്പെടുന്നു. ഇവയിൽ ഇരുപത് മധ്യമഗ്രാമത്തിൽ, പതിനാലു ശഡ്ജഗ്രാമത്തിൽ, പതിനഞ്ച് ഗാന്ധാരഗ്രാമത്തിൽ, ഗാന്ധാരി സൗവീരി എന്നിവ ബ്രഹ്മാവാൽ പ്രസംസിക്കപ്പെടുന്നു. ഉത്തരസ്വരത്തിൽ ബ്രഹ്മാ ദേവതയാണ്; ഹരിദേശത്ത് ജനിച്ച ഹരിയുടെ വായിൽ നിന്നാണ് ഈ സ്വരം ഉത്ഭവിച്ചത്. അതിന്റെ മൂർച്ചന ഹരിയുടെ വായിൽ നിന്നതും, ഇന്ദ്രൻ അതിന്റെ ദേവതയുമാണ്. ശബ്ദലോകത്തിൽ മരുതുകൾ അതിനെ പ്രചരിപ്പിക്കുന്നു, അതിനാൽ മരുത് ദേവതയും. മനുദേശത്തിൽ ജനിച്ച ശുദ്ധമധ്യമം ഗാന്ധർവൻ ദേവതയായാണ്. മൃഗങ്ങളോടൊപ്പം സഞ്ചരിക്കുന്നതിനാൽ അതിനെ മാർഗ്ഗി എന്നു വിളിക്കുന്നു, മൃഗേന്ദ്രൻ അതിന്റെ ദേവതയാണ്. അതിൽ പലാശ്രമങ്ങളും, പൗരവരും, രവസുമുണ്ട്; ഈ മൂർച്ചനയുടെ സംഗമം രാത്രി പൊടിയോടൊപ്പം ചേർന്ന് നിലകൊള്ളുന്നു. ഉത്തരമന്ദ്ര എന്ന താളം ആറു ദേവതകളോടുകൂടിയതാണ്; അതിന്റെ ദേവത ധ്രുവയാണ്. അപാനത്തെയും ധൈവതത്തെയും അടിസ്ഥാനമാക്കി ഈ മൂർച്ചന; പിതൃകർ ദേവതകളാണ്. ശുദ്ധശഡ്ജം സ്ഥാപിച്ച് മഹർഷികൾ അഗ്നിയെ ആരാധിക്കുന്നു; അതിനാൽ ഇതിനെ ശുദ്ധശഡ്ജം എന്നു അറിയുക. ധാർമ്മികമായ മൂർച്ചനയോടെ അഞ്ചാമത്തെ സ്വരമായാൽ, യക്ഷന്മാരുടെ മൂർച്ചന യക്ഷികമൂർച്ചന ആണ്. നാഗങ്ങളുടെ ദൃഷ്ടി വിഷമാണ്; ഗാനങ്ങൾ അവരിലേക്കു പോകുന്നില്ല; ഇവയെ ബ്രഹ്മാ എടുത്തു, നാഗങ്ങൾ ദേവതകളും, വരുണൻ ദേവതയും. പക്ഷികളെ അനുസരിച്ച് കിന്നരന്മാർ ഉന്നതമായ മൂർച്ചന നേടുന്നു; പക്ഷിരാജാവ് ദേവതയാണ്. ഗാന്ധാരസ്വരത്തിന്റെ ശബ്ദം ഭൂമിയെ നിലനിർത്തുന്നു; ശുദ്ധഗാന്ധാരി, ഗാന്ധർവൻ ദേവതയാണ്. ഗാന്ധാരാനന്തരമുള്ള മൂർച്ചന ഉത്തരംഗാന്ധാരി; വസുക്കൾ ദേവതകൾ. ശഡ്ജമൂർച്ചന ബ്രഹ്മാവാൽ സ്ഥാപിക്കപ്പെട്ട മഹാതത്ത്വമാണ്; അതിന്റെ ദേവത അഗ്നിയാണ്. ദൈവികവും വിശാലവുമായ ഈ മൂർച്ചന ആറാമത്തേതാണ്; ഗുണങ്ങൾ ഇല്ലാതായവർക്കുള്ളത്, അഞ്ചാമത്തേതു ധൈവതം.