വായുപുരാണമ്

അനര്കശ്ച അനര്കാ ച കുഖണ്ഡശ്ച കുഖണ്ഡികാ। പാണിപാത്രഃ പാണിപാത്രീ പാംശുഃ പാംശുമതീ തഥാ ॥ ൮.

അനർക്കനും അനർക്കയും, കുകണ്ഡ്‌നും കുകണ്ഡ്‌ികയും, പാണിപാത്രനും പാണിപാത്രിയും, പാംശുവും പാംശുമതിയും അങ്ങനെ.

നിതുണ്ഡശ്ച നിതുണ്ഡീ ച നിപുണാ നിപുണസ്തഥാ। ഛലാദോച്ഛേഷണാ ചൈവ പ്രസ്കന്ദഃ സ്കന്ദികാ തഥാ। ഷോഡശാനാം പിശാചാനാം ഗണാഃ പ്രോക്താസ്തു ഷോഡശ ॥ ൮.

നിതുണ്ഡനും നിതുണ്ഡിയും, നിപുണനും നിപുണയും, ചലാദോച്ചേഷണയും, പ്രസ്കന്ദനും സ്കന്ദികയും; ഇതാ, ഇവയാണ് പതിനാറ് പിശാച് കൂട്ടങ്ങൾ.

അജാമുഖാ വക്രമുഖാഃ പൂരിണഃ സ്കന്ദിനസ്തഥാ। വിപാദാങ്ഗാരികാശ്ചൈവ കുമ്ഭപാത്രാഃ പ്രകുന്ദകാഃ ॥ ൮.

അജാമുഖ, വക്രമുഖ, പൂരണർ, സ്കന്ദിനർ, വിപാദാംഗാരികർ, കുമ്ഭപാത്രർ, പ്രകുണ്ടകർ എന്നിങ്ങനെ.

ഉപചാരോലൂഖലികാ ഹ്യനര്കാശ്ച കുഖണ്ഡികാഃ। പാണിപാത്രാശ്ച നൈതുണ്ഡാ ഊര്ണാശാ നിപുണാസ്തഥാ ॥ ൮.

ഉപചാരോലൂഖലികർ, അനർക്കർ, കുകണ്ഡ്‌ികർ, പാണിപാത്രർ, നൈതുണ്ഡർ, ഊർണാശ, നിപുണർ എന്നിവരും.

സൂചീമുഖോച്ഛേഷണാദാഃ കുലാന്യേതാനി ഷോഡശ। ഇത്യേതാ ഹ്യഭിജാതാസ്തു കൂഷ്മാണ്ഡാനാം പ്രകീര്തിതാഃ ॥ ൮.

സൂചിമുഖർ, ഉച്ചേഷണാദർ—ഇവയാണ് പതിനാറ് വംശങ്ങൾ; ഇവയാണ് കൂഷ്മാണ്ഡരുടെ ഉന്നത കുടുംബങ്ങൾ.

പിശാചാസ്തേ തു വിജ്ഞേയാഃ സുകല്പാ ഇതി ജജ്ഞിരേ। ബീഭത്സം വികൃതാചാരം പുത്രപൌത്രമനന്തകമ്। അതസ്തേഷാം പിശാചാനാം ലക്ഷണഞ്ച നിബോധത ॥ ൮.

ഈ പിശാചുകൾ നല്ല രൂപമുള്ളവരായി അറിയപ്പെടുന്നു; ഭയാനകവും വിചിത്രമായ പെരുമാറ്റവും അനന്തമായ സന്തതികളും ഇവർക്ക് ഉണ്ട്. അതുകൊണ്ട്, ഈ പിശാചുകളുടെ ലക്ഷണങ്ങൾ കേൾക്കൂ.

സര്വാങ്ഗകേശാ വൃത്താഖ്യാ ദംഷ്ട്രിണോ നഖിനസ്തഥാ। തിര്യങ്ഗാഃ പുരുഷാദാശ്ച പിശാചാസ്തേ ഹ്യധോമുഖാഃ ॥ ൮.

മുഴുവൻ ശരീരവും രോമം കൊണ്ട് മൂടിയവരും വൃത്താക്യ എന്ന പേരിൽ അറിയപ്പെടുന്നവരും, പല്ലും നഖവും ഉള്ളവരും, ശരീരം വക്രമായവരും, മുഖം താഴോട്ടുള്ള മാംസം ഭക്ഷിക്കുന്ന പിശാചുകൾ ഇവരാണ്.

അകേശകാ ഹ്യരോമാണസ്ത്വഗ്വസാശ്ചര്മവാസസഃ। കൂഷ്മാണ്ഡികാഃ പിശാചാസ്തേ തിലഭക്ഷാഃ സദാമിഷാഃ ॥ ൮.

ചിലർ രോമം ഇല്ലാത്തവരും, ശരീരത്തിൽ രോമം ഇല്ലാത്തവരും, ചർമ്മവും മാംസവും ധരിക്കുന്നവരും; ഈ കൂഷ്മാണ്ഡിക പിശാചുകൾ എപ്പോഴും എള്ളും മാംസം തന്നെയാണ് ഭക്ഷിക്കുന്നത്.

വക്രാങ്ഗഹസ്തപാദാശ്ച വക്രശീലാഗതാസ്തഥാ। ജ്ഞേയാ വക്രപിശാചാസ്തേ വക്രഗാഃ കാമരൂപിണഃ ॥ ൮.

വക്രമായ കൈകാൽ, ശരീരം, പെരുമാറ്റം എന്നിവയുള്ളവരും, വക്രമായി നടക്കുകയും ഇഷ്ടമുള്ള രൂപം എടുക്കുകയും ചെയ്യുന്നവരും വക്രപിശാചുകൾ എന്നാണ് അറിയപ്പെടുന്നത്.

ലമ്ബോദരാസ്തുണ്ഡനാശാ ഹ്രസ്വകായശിരോഭുജാഃ। നിതുന്ദകാഃ പിശാചാസ്തേ തിലതക്ഷാഃ പ്രിയശ്രവാഃ ॥ ൮.

വയറ്റു തൂങ്ങി, തൊണ്ടക്കൂർത്ത മൂക്ക്, ചെറു ശരീരം, തലയും കൈകളും ചുരുങ്ങിയവ—ഇവയാണ് നിതുണ്ഡക പിശാചുകൾ. ഇവർക്ക് എള്ള് വളരെ ഇഷ്ടമാണ്, പേരും പ്രശസ്തിയുമുണ്ട്.

വാമനാകൃതയശ്ചൈവ വാചാലാഃ പ്ലുതഗാമിനഃ। പിശാചാനര്കമര്കാസ്തേ വൃക്ഷവാസാദനപ്രിയാഃ ॥ ൮.

കുറുക്കൻ രൂപം, അധികം സംസാരിക്കുന്നവ, ചാടിപ്പറക്കുന്നവ—ഇവയാണ് അനർക്കരും മാർക്കരും. ഇവർ മരങ്ങളിൽ താമസിക്കുകയും ഭക്ഷണം ഇഷ്ടപ്പെടാതിരിക്കുകയും ചെയ്യുന്നു.

ഊര്ദ്ധ്വബാഹൂര്ദ്ധ്വരോമാണ ഊര്ദ്ധ്വവൃക്ഷാസ്തഥാലയാഃ। മുഞ്ചന്തി പാംശൂനങ്ഗേഭ്യഃ പിശാചാഃ പാംശവശ്ച തേ ॥ ൮.

കൈകളും രോമവും മരങ്ങളും എല്ലാം മേലോട്ടാണ് വളർന്നിരിക്കുന്നത്; അങ്ങനെ സ്ഥലങ്ങളിൽ താമസിക്കുന്ന പാംശവ പിശാചുകൾ ശരീരത്തിൽ നിന്ന് പൊടി ചിതറിക്കുന്നു.

ധമനീമതകാഃ ശുഷ്കാഃ ശ്മശ്രുലാശ്ചീരവാസസഃ। ഉപവീരാഃ പിശാചാശ്ച ശ്മശാനായതനാസ്തഥാ ॥ ൮.

ധമനികൾ വ്യക്തമായി കാണുന്നവരും ഉണങ്ങിയവരും താടിയുള്ളവരും ചീര ധരിക്കുന്നവരും; ഈ ഉപവീര പിശാചുകൾ ശ്മശാനങ്ങളിൽ ആണ് താമസിക്കുന്നത്.

വിഷ്ടബ്ധാക്ഷാ മഹാജിഹ്വാ ലേലിഹാനാ ഹ്യുദൂഖലാഃ। ഹസ്ത്യുഷ്ട്രസ്ഥൂലശിരസോ വിരതാ ബദ്ധപിണ്ഡകാഃ ॥ ൮.

കണ്ണുകൾ ഉറച്ചു നോക്കുന്നവരും വലിയ നാവുള്ളവരും നാവു ചാടുന്നവരും ഉലൂഖല രൂപമുള്ള ശരീരമുള്ളവരും, ആനയോ ഒട്ടകയോ പോലെ വലിയ തലയും ഉള്ളവരും, ഒറ്റപ്പെട്ടവരും കെട്ടിയ കൂമ്പാരങ്ങളുമുള്ളവരും.

പിശാചാഃ സുമ്ഭപാത്രാസ്തേ അദൃഷ്ടാന്നാനി ഭുഞ്ജതേ। സൂക്ഷ്മാസ്തു രോമശാഃ പിങ്ഗാ ദൃഷ്ടാദൃഷ്ടാശ്ചരന്തി വൈ ॥ ൮.

സുംബപാത്ര പിശാചുകൾ കാണാത്ത ഭക്ഷണം കഴിക്കുന്നു; സൂക്ഷ്മരൂപമുള്ളവരും രോമമുള്ളവരും കപ്പിയ നിറമുള്ളവരും, കാണപ്പെടുകയും മറഞ്ഞുനടക്കുകയും ചെയ്യുന്നു.

അയുക്താശ്ച വിശന്തീഹ നിപുണാസ്തേ പിശാചകാഃ. ആകര്ണ ദാരിതാസ്യാശ്ച ലമ്ബശ്രൂസ്ഥൂലനാസികാഃ ॥ ൮.

ഇവിടെ നിയന്ത്രണം ഇല്ലാത്ത, നിപുണരായ പിശാചുകൾ കടന്നു വരുന്നു. ഇവരുടെ വായ് ചെവിയോളം പിളർന്നിരിക്കുന്നു, ചുണ്ടുകൾ തൂങ്ങി, മൂക്ക് കട്ടിയുമാണ്.

ഹസ്തപാദാക്രാന്തഗണാ ഹ്രസ്വകാഃ ക്ഷിതിദൃഷ്ടയഃ। ബാലാദാസ്തേ പിശാചാ വൈ സൂതികാഗൃഹസേവിനഃ ॥ ൮.

കൈയും കാലും കൊണ്ട് ചവിട്ടപ്പെട്ട കൂട്ടങ്ങൾ, ചെറുതായും നിലത്തേക്ക് നോക്കുന്നവരുമാണ്. ഇവർ പിശാചുകൾ കുട്ടികളെ പിടിച്ചെടുക്കുകയും, പ്രസവഗൃഹങ്ങളിൽ സഞ്ചരിക്കുകയും ചെയ്യുന്നു.

പൃഷ്ഠതഃ പാണിപാദാശ്ച ഹ്രസ്വകാ വാതരംഹസഃ। പിശിതാദാഃ പിശാചാസ്തേ സംഗ്രാമേ രുധിരാശിനഃ ॥ ൮.

പിന്നിൽ കൈകളും കാലുകളും ഉള്ള, ചെറുതായും കാറ്റുപോലെ വേഗമുള്ളവരുമാണ്. ഇവർ പിശാചുകൾ മാംസം തിന്നുകയും, യുദ്ധത്തിൽ രക്തം കുടിക്കുകയും ചെയ്യുന്നു.

നഗ്നകാ ഹ്യനികേതാശ്ച ലമ്ബകേശാശ്ച പിണ്ഡകാഃ। പിശാചാഃ സ്കന്ദിനസ്തേ വൈ അന്യാ ഉച്ഛുസനാശിനഃ । ഷോഡശ ജാതയസ്തേഷാം പിശാചാനാം പ്രകീര്ത്തിതാഃ ॥ ൮.

ചിലർ നഗ്നരായും, വാസസ്ഥലം ഇല്ലാതെയും, മുടി തൂങ്ങിയവരായും, കൂറ്റൻ ശരീരമുള്ളവരായും കാണപ്പെടുന്നു. ഇവരെ സ്‌കന്ദിനുകൾ എന്ന് വിളിക്കുന്നു. മറ്റുള്ളവർ ഹവിസ്സിന്റെ ശേഷിപ്പുകൾ കഴിക്കുന്നു. പിശാചുകൾക്ക് പതിനാറ് ജാതികൾ ഇതിൽ വിവരിച്ചിരിക്കുന്നു.

ഏവംവിധാന്പിശാചാംസ്തു ദീനാന്ദൃഷ്ട്വാനുകമ്പയാ। തേഭ്യോ ബ്രഹ്മാ വരം പ്രാദാത്കാരുണ്യാദല്പചേതസഃ। അന്തര്ദ്ധാനം പ്രജാസ്തേഷാം കാമരൂപത്വമേവ ച ॥ ൮.

ഇങ്ങനെ ദയനീയമായ രൂപങ്ങളിലുള്ള പിശാചുകളെ കണ്ട്, അവരുടെ കുറവായ ബുദ്ധിക്ക് ദയകAtlantic, ബ്രഹ്മാവ് അവർക്കു ഒരു വരം നൽകി: ഇഷ്ടാനുസൃതമായി രൂപം മാറാനും അദൃശ്യരാകാനും.

ഉഭയോഃ സന്ദ്യയോശ്ചാരം സ്ഥാനാന്യാജീവമേവ ച। ഗൃഹാണി യാനി ഭഗ്നാനി ശൂന്യാന്യല്പജനാനി ച ॥ ൮.

രാവും പകലും തമ്മിലുള്ള സംധികളിൽ, ഇവരുടെ വാസസ്ഥലവും ഉപജീവന മാർഗ്ഗവും തകർന്ന വീടുകളും, ശൂന്യമായതും കുറച്ച് ആളുകൾ മാത്രം ഉള്ളതുമായ വീടുകളുമാണ്.

വിധ്വസ്താനി ച യാനി സ്യുരനാചാരോഷിതാനി ച। അസംസ്പൃഷ്ടോപ ലിപ്താനി സംസ്കാരൈര്വര്ജിതാനി ച ॥ ൮.

വിള്ളപ്പെട്ടതും, അശുദ്ധരായവർ താമസിക്കുന്നതുമായ, ആരും സ്പർശിക്കാത്തതോ മലിനമായതോ, ശുദ്ധിക്രമങ്ങൾ ഇല്ലാത്തതുമായ വീടുകളും ഇവർക്കു വാസസ്ഥലങ്ങളാണ്.

രാജമാര്ഗോപരഥ്യാശ്ച നിഷ്കുണ്ഠാശ്ചത്വരാണി ച। ദ്വാരാണ്യഷ്ടാലകാശ്ചൈവ നിര്മമാന്സംക്രമാംസ്തഥാ ॥ ൮.

രാജമാർഗ്ഗങ്ങളിലും ഉപവീഥികളിലും, അശുദ്ധമായ ചത്വരങ്ങളിലും, വാതിലുകളും തറവാടുകളും, ആരുടേതുമല്ലാത്ത കടപ്പാതകളും ഇവർ സഞ്ചരിക്കുന്നു.

പഥോ നദ്യോഽഥ തീര്ഥാനി ചൈത്യവൃക്ഷാന്മഹാപഥാന് । പിശാചാ വിനിവിഷ്ടാ വൈ സ്ഥാനേഷ്വേതേഷു സര്വശഃ ॥ ൮.

വഴികളിലും നദികളിലും തീർത്ഥങ്ങളിലും, ക്ഷേത്രവൃക്ഷങ്ങളിലും വലിയ പാതകളിലും പിശാചുകൾ എല്ലായിടത്തും സ്ഥിതി ചെയ്യുന്നു.

അധാര്മികാ ജനാസ്തേ വൈ ആജീവാ വിഹിതാഃ സുരൈഃ। വര്ണാശ്രമാഃ സങ്കരികാഃ കാരുശില്പിജനാസ്തഥാ ॥ ൮.

ധർമ്മം പാലിക്കാത്തവരും, ദേവന്മാർ നിർദ്ദേശിച്ച ഉപജീവനം ചെയ്യുന്നവരും, വർണ്ണസങ്കരന്മാരും, കയ്യൊപ്പുകാരും, ശില്പികളും ഇവരിൽപ്പെടുന്നു.

അമൃതോപമസത്ത്വാനാം ചൌരവിശ്വാസഘാതിനാമ്। ഏതൈരന്യൈശ്ച ബഹുബിരന്യായോപാര്ജ്ജിതൈര്ധനൈഃ । ആരഭന്തേ ക്രിയാ യാസ്തു പിശാചാസ്തത്ര ദേവതാഃ ॥ ൮.

അമൃതംപോലെയുള്ള ജീവശക്തിയുള്ളവരും, കള്ളന്മാരും വിശ്വാസദ്രോഹികളും, അന്യായമായി സമ്പാദിച്ച ധനമുള്ളവരും, ഇത്തരത്തിലുള്ള പ്രവർത്തികൾ നടക്കുന്നിടത്ത് പിശാചുകളും ദേവതകളും വസിക്കുന്നു.

മധുമാംസൌദനൈര്ദധ്നാ തിലചൂര്ണസുരാസവൈഃ। ധൂപൈര്ഹാരിദ്രകൃശരൈസ്തൈലഭദ്രഗുഡൌദനൈഃ ॥ ൮.

തേനും, മാംസവും, ചോറും, തയിരും, എള്ളുപൊടിയും, മദ്യവും, ധൂപവും, മഞ്ഞള്പൊടിച്ചോരും, എണ്ണയും, ശർക്കരയും, ശർക്കരയിട്ട് പാകം ചെയ്ത ചോറും ഇവർ ഉപയോഗിക്കുന്നു.

കൃഷ്ണാനി ചൈവ വാസാംസി ധൂപാഃ സുമനസസ്തഥാ। ഏവം യുക്താഃ സുബലയസ്തേഷാം വൈ പര്വസന്ധിഷു। പിശാചാനാമനുജ്ഞായ ബ്രഹ്മാ സോഽധിപതിര്ദദൌ ॥ ൮.

കറുത്ത വസ്ത്രങ്ങളും, ധൂപവും, പുഷ്പങ്ങളും ഉപയോഗിച്ച്, ശക്തരായി, പര്വ്വകാല സംധികളിൽ, ബ്രഹ്മാവ് അവർക്കു അനുമതി നൽകി, അവൻ അവർക്കു അധിപതിയായി.

സര്വഭൂതപിശാചാനാം ഗിരിശം ശൂലപാണിനമ് । ദൃഷ്ട്വാ ത്വജനയന്പുത്രാന്വ്യാഘ്രാന്സിംഹാംശ്ച ഭാമിനീ ॥ ൮.

എല്ലാ ജീവികളും പിശാചുകളും കാണുമ്പോൾ, ശൂലധാരിയായ ഗിരീശനെ കണ്ടു, അവൻ മക്കളായി കടുവകളും സിംഹങ്ങളും സൃഷ്ടിച്ചു, സുന്ദരിയേ.