വായുപുരാണമ്

അഷ്ടദംഷ്ട്രാ ശങ്കുകര്ണാ ഊര്ദ്ധ്വരോമാണ ഏവ ച। ആകര്ണദാരിതാസ്യാശ്ച മുഞ്ജധൂമോര്ദ്ധ്വമൂര്ദ്ധജാഃ ।। ൯.

എട്ട് പല്ലുകളും ശംഖാകൃതിയിലുള്ള ചെവികളും, നേരേ നിൽക്കുന്ന മുടിയും, ചെവിവരെ കീറപ്പെട്ട വായും, മുഞ്ച പുല്ലുപോലും പുകപോലും ഉയരുന്ന മുടിയുമാണ്.

സ്ഥൂലശീര്ഷാഃ സിതാഭാശ്ച ഹ്രസ്വകാശ്ച പ്രവാഹുകാഃ। താമ്രാസ്യാ ലമ്ബജിഹ്വൌഷ്ഠാ ലമ്ബഭൂസ്ഥൂലനാസികാഃ ।। ൯.

വലിയ തലയും വെളുത്ത നിറവും, ചെറുതായ ശരീരവും നീണ്ട കൈകളും, താമ്രവർണ്ണമുള്ള വായും, തൂങ്ങുന്ന നാവും ചുണ്ടും, തൂങ്ങി കിടക്കുന്ന കവിളുകളും കട്ടിയുള്ള മൂക്കും.

നീലാങ്ഗാ ലോഹിതഗ്രീവാ ഗമ്ഭീരാക്ഷാ വിബീഷണാഃ । മഹാഘോരസ്വരാശ്ചൈവ വികടാ ബദ്ധപിണ്ഡികാഃ ।। ൯.

നീലവർണ്ണമുള്ള അവയവങ്ങളും ചുവന്ന കഴുത്തും ആഴമുള്ള കണ്ണുകളും ഭയാനകമായ രൂപവും, അത്യന്തം ഭീകരമായ ശബ്ദവും, വിചിത്രമായ ശരീരവും ചേർന്നവരാണ്, അവരുടെ തുണ്ടുകൾ ചേർന്ന് കെട്ടിയതുപോലാണ്.

സ്ഥൂലാശ്ച തുങ്ഗനാസാശ്ച ശിലാസംഹനനാ ദൃഢാഃ। ദാരുണാഭിജനാഃ ക്രൂരാഃ പ്രായശഃ ക്ലിഷ്ടകര്മിണഃ ।। ൯.

കട്ടിയുള്ള ശരീരവും ഉയർന്ന മൂക്കും, കല്ലുപോലെ ശക്തിയുള്ളവരും, ഭയങ്കര വംശത്തിൽ പിറന്ന ക്രൂരന്മാരും, കൂടുതലും കഠിനമായ പ്രവൃത്തികളിൽ ഏർപ്പെടുന്നവരുമാണ്.

സകുണ്ഡലാങ്ഗദാപീഡാ മുകുടോഷ്ണീഷധാരിണഃ। വിചിത്ര വസ്ത്രാഭരണാശ്ചിത്രസ്രഗനുലേപനാഃ ।। ൯.

കുണ്ഡലങ്ങളും വലയും മുടിയും മുടിയണിയും ധരിച്ചവരും, വിവിധ വസ്ത്രാഭരണങ്ങളും, വിവിധ പുഷ്പമാലകളും ലേപനങ്ങളും അണിഞ്ഞവരുമാണ്.

അന്നാദാഃ പിശിതാദാശ്ച പുരുഷാദാശ്ച തേ സ്മൃതാഃ। ഇത്യേതദ്രൂപസാധര്മ്യം രാക്ഷസാനാം ബുധൈഃ സ്മൃതമ്। ന സമസ്തബലം ബുദ്ധം യതോ മായാകൃതം ഹി തത് ।। ൯.

അവരെ ഭക്ഷ്യഭോജികൾ, മാംസഭോജികൾ, മനുഷ്യഭോജികൾ എന്നും അറിയപ്പെടുന്നു. ഇതാണ് രാക്ഷസന്മാരുടെ രൂപവും സ്വഭാവവും ജ്ഞാനികൾ ഓർക്കുന്നത്. എന്നാൽ അവരുടെ മുഴുവൻ ശക്തിയും അറിയപ്പെടുന്നില്ല, കാരണം അതെല്ലാം മായയാൽ മറഞ്ഞിരിക്കുന്നു.

പുലഹസ്യ മൃഗാഃ പുത്രാഃ സര്വേ വ്യാലാശ്ച ദംഷ്ട്രിണഃ । ഭൂതാഃ പിശാചാഃ സര്പാശ്ച ഭ്രമരാ ഹസ്തിനസ്തഥാ ।। ൯.

പുലഹന്റെ മക്കളൊക്കെയും കാട്ടുമൃഗങ്ങളും പല്ലുള്ള വന്യജീവികളും, ഭൂതങ്ങൾ, പിശാചുകൾ, പാമ്പുകൾ, തേനീച്ചകൾ, ആനകൾ എന്നിവയുമാണ്.

വാനരാഃ കിന്നരാശ്ചൈവ യമകിമ്പുരുഷാസ്തഥാ। യേഽന്യേ ചൈവ പരിക്രാന്താ മായാക്രോധവശാനുഗാഃ ।। ൯.

വാനരന്മാർ, കിന്നരന്മാർ, യമകിംപുരുഷന്മാർ, മറ്റുള്ളവരും, ഇവർ എല്ലാവരും മായയുടെയും കോപത്തിന്റെയും അധീനരായാണ് സഞ്ചരിക്കുന്നത്.

അനപത്യഃ ക്രതുസ്തസ്മിന് സ്മൃതോ വൈവസ്വതേഽന്തരേ। ന തസ്യ പുത്രഃ പൌത്രോ വാ തേജഃ സംക്ഷിപ്യ വാ സ്ഥിതഃ ।। ൯.

വൈവസ്വതന്റെ ഇടവേളയിൽ ക്രതു അനന്തരവംശം ഇല്ലാത്തവനായി ഓർക്കപ്പെടുന്നു. അവന് മകനോ മുമ്മകനോ ഇല്ല, അവന്റെ തേജസ് കുറവായ നിലയിലാണ്.

അത്രേര്വംശം പ്രവക്ഷ്യാമി തൃതീയസ്യ പ്രജാപതേഃ। തസ്യ പത്ന്യശ്ച സുന്ദര്യോ ദശൈവാസന്പതിവ്രതാഃ ।। ൯.

അത്രിയുടെ വംശം ഞാൻ ഇപ്പോൾ പറയാം. മൂന്നാമത്തെ പ്രജാപതിയായ അത്രിക്ക് പത്ത് സുന്ദരികളും ഭർത്താവിനോടു അത്യന്തം ഭക്തിയുള്ളവരുമായ ഭാര്യമാർ ഉണ്ടായിരുന്നു.

ഭദ്രാശ്വസ്യ ഘൃതാച്യാം വൈ ദശാപ്സരസി സൂനവഃ। ഭദ്രാ ശൂദ്രാ ച മദ്രാ ച ശലദാ മലദാ തഥാ ।। ൯.

ഭദ്രാശ്വന്‍ ഘൃതാചി എന്ന അപ്സരസില്‍ നിന്ന് പത്ത് പുത്രന്മാർ ജനിച്ചു: ഭദ്രൻ, ശൂദ്രൻ, മദ്രൻ, ശലദൻ, മലദൻ,

വേലാ ഖലാ ച സപ്തൈതാ യാ ച ഗോചപലാ സ്മൃതാ । തഥാ മാനരസാ ചൈവ രത്നകൃടാ ച താ ദശ ।। ൯.

വേല, ഖല എന്നിവരും, കൂടാതെ ഗോപാല എന്നറിയപ്പെടുന്നവളും, മാനരസയും രത്നകൃതും; ഇവരൊക്കെയും പത്ത് പേരാണ്.

ആത്രേയവംശകൃത്താസാം ഭര്ത്താ നാമ്നാ പ്രഭാകരഃ। ഭദ്രായാം ജനയാമാസ സോമം പുത്രം യശസ്വിനമ് ।। ൯.

അത്രേയവംശത്തിന്റെ സ്ഥാപകനായ ഭർത്താവ് പ്രഭാകരൻ, ഭദ്രയിൽ നിന്ന് പ്രശസ്തനായ സോമനെ പുത്രനായി ജനിപ്പിച്ചു.

സ്വര്ഭാനുനാ ഹതേ സൂര്യേ പതമാനോ ദിവോ മഹീമ്। തമോഽഭിഭൂതേ ലോകേഽസ്മിന് പ്രഭാ യേന പ്രവര്ത്തിതാ ।। ൯.

സ്വർഭാനു സൂര്യനെ ആക്രമിച്ച് ആകാശത്തിൽ നിന്ന് ഭൂമിയിലേക്ക് വീഴുമ്പോൾ, ലോകം ഇരുട്ടിൽ മുങ്ങിയപ്പോൾ, പ്രകാശം വീണ്ടും ഉണർത്തിയത് അവനാണ്.

സ്വസ്തി തേഽസ്ത്വിതി ചോക്തഃ സ പതന്നിഹ ദിവാകരഃ। ബ്രഹ്മര്ഷേര്വചനാത്തസ്യ ന പപാത ദിവോ മഹീമ് ।। ൯.

സൂര്യൻ വീഴുമ്പോൾ, 'നിനക്ക് ക്ഷേമം ഉണ്ടാകട്ടെ' എന്ന് ബ്രഹ്മർഷി പറഞ്ഞു. ആ വാക്കിന്റെ ശക്തിയാൽ സൂര്യൻ ആകാശത്തിൽ നിന്ന് ഭൂമിയിലേക്ക് വീണില്ല.

അത്രിശ്രേഷ്ഠാനി ഗോത്രാണി യശ്ചകാര മഹാതപാഃ । യജ്ഞേഷ്വത്രിഘനശ്ചൈവ സുരൈര്യശ്ച പ്രവര്ത്തിതഃ ।। ൯.

മഹാതപസ്സുള്ള അത്രി പ്രധാനമായ ഗോത്രങ്ങൾ സ്ഥാപിച്ചു; യാഗങ്ങളിൽ അത്രിഘനൻ എന്ന പേരിൽ ദേവന്മാർക്ക് വേണ്ടി പ്രവർത്തിച്ചു.

സ താസ്വജനയത് പുത്രാനാത്മതുല്യാനനാമകാന്। ദശ താസ്വേവ മഹതാ തപസാ ഭാവിതപ്രഭാ ।। ൯.

അത്രി തന്റെ ഭാര്യമാരിൽ നിന്ന് തനിക്കു തുല്യരായ, തനിക്കു പേരുള്ള പത്ത് പുത്രന്മാരെ മഹത്തായ തപസ്സിലൂടെ ജനിപ്പിച്ചു.

സ്വസ്ത്യാത്രേയാ ഇതി ഖ്യാതാ ഋഷയോ വേദപാരഗാഃ । തേഷാം വിഖ്യാതയശസൌ ബ്രഹ്മിഷ്ഠൌ സുമഹൌജസൌ ।। ൯.

സ്വസ്ത്യാത്രേയന്മാർ എന്നറിയപ്പെടുന്ന ഈ ഋഷിമാർ വേദങ്ങളിൽ പ്രാവീണ്യം നേടിയവരായിരുന്നു. അവരിൽ രണ്ടുപേർ മഹത്വത്തിൽ പ്രശസ്തരായ, ബ്രഹ്മത്തിൽ ലയിച്ചവരും അതിവിശാലശക്തിയുള്ളവരുമായിരുന്നു.

ദത്താത്രേയസ്തസ്യ ജ്യേഷ്ഠോ ദുര്വാസാസ്തസ്യ ചാനുജഃ । യവീയസീ സുതാ തസ്യാ മബലാ ബ്രഹ്മവാദിനീ। അത്രാപ്യുദാഹരന്തീമം ശ്ലോകം പൌരാണികാഃ പുരാ ।। ൯.

അവരിൽ മുതിർന്നവൻ ദത്താത്രേയനും, ഇളയവൻ ദുര്വാസുവും. ഏറ്റവും ഇളയ മകൾ അംബല, ബ്രഹ്മവിദ്യയിൽ പ്രാവീണ്യമുള്ളവളായിരുന്നു. ഇവിടെ പുരാണകഥാകാർ ഈ ശ്ലോകം ഉദ്ധരിക്കുന്നു.

അത്രേഃ പുത്രം മഹാത്മാനം ശാന്താത്മാനമകല്മഷമ്। ദത്താത്രേയം തനും വിഷ്ണോഃ പുരാണജ്ഞാഃ പ്രചക്ഷതേ ।। ൯.

അത്രിയുടെ മഹാത്മാവും ശാന്തനും പാപരഹിതനുമായ പുത്രൻ ദത്താത്രേയൻ, വിഷ്ണുവിന്റെ അവതാരമായിരുന്നുവെന്ന് പുരാണജ്ഞർ പറയുന്നു.

തസ്യ ഗോത്രാന്വയേ ജാതാശ്ചത്വാരഃ പ്രഥിതാ ഭുവി। ശ്യാമാശ്ച മുദ്ഗലാശ്ചൈവ ബലാരകഗവിഷ്ഠിരാഃ। ഏതേ നൃണാന്തു ചത്വാരഃ സ്മൃതാഃ പക്ഷാ മഹൌജസാമ് ।। ൯.

അവന്റെ വംശത്തിൽ ഭൂമിയിൽ പ്രശസ്തരായ നാലുപേർ ജനിച്ചു: ശ്യാമന്മാർ, മുദ്ഗലന്മാർ, ബലാരകന്മാർ, ഗവിഷ്ഠിരന്മാർ. ഇവരാണ് മനുഷ്യരിൽ ശക്തിയുള്ള പ്രധാന ശാഖകൾ.

കശ്യപാന്നാരദശ്ചൈവ പര്വതോഽരുന്ധതീ തഥാ। ജജ്ഞിരേ ച ത്വരുന്ധത്യാസ്താന്നിബോധത സത്തമാഃ ।। ൯.

കശ്യപനിൽ നിന്ന് നാരദനും, പാർവതനും, അരുന്ധതിയും ജനിച്ചു. അരുന്ധതിയിൽ നിന്ന് ജനിച്ചവരെ കേൾക്കൂ, ഉത്തമന്മാരേ.

നാരദസ്തു വസിഷ്ഠായാരുന്ധതീം പ്രത്യപാദയത്। ഊര്ദ്ധ്വരേതാ മഹാതേജാ വൃക്ഷശാപാത്തു നാരദഃ ।। ൯.

നാരദൻ അരുന്ധതിയെ വസിഷ്ഠന് നൽകി. വൃക്ഷത്തിന്റെ ശാപം മൂലം നാരദൻ മഹാശക്തിയുള്ളവനും ഊർദ്ധ്വരേതസുമായവനായി.

പുരാ ദേവാസുരേ തസ്മിന്സംഗ്രാമ താരകാമയേ। അനാവൃഷ്ട്യാ ഹതേ ലോകേ വ്യഗ്രേ ശക്രേ സുരൈഃ സഹ। വസിഷ്ഠസ്തപസാ ധീമാന്ധാരയാമാസ വൈ പ്രജാഃ ।। ൯.

ദേവാസുരസമരമായ താരകാമയ യുദ്ധത്തിൽ, ലോകം വരൾച്ചകൊണ്ട് ബാധിക്കപ്പെട്ടപ്പോൾ, ഇന്ദ്രനും ദേവന്മാരും തിരക്കിലായിരുന്നപ്പോൾ, വസിഷ്ഠൻ തന്റെ തപസ്സുകൊണ്ട് സകല ജീവജാലങ്ങളെയും രക്ഷിച്ചു.

അത്രൌഷധം മൂലഫലമോഷധീശ്ച പ്രവര്ത്തയന് । താസ്തേന ജീവയാമാസ കാരുണ്യാദോഷധേന തു ।। ൯.

അത്രി ഔഷധങ്ങൾ, മൂലങ്ങൾ, പഴങ്ങൾ, ഔഷധികളൊക്കെ വളർത്തി. തന്റെ കാരുണ്യത്തോടെ ആ ഔഷധങ്ങൾകൊണ്ട് ജീവജാലങ്ങളെ രക്ഷിച്ചു.

അരുന്ധത്യാം വസിഷ്ഠസ്തു ശക്തിമുത്പാദയദ്ദ്വിജാഃ। സാഗരഞ്ജനയച്ഛക്തേരദൃശ്യന്തീ പരാശരമ് ।। ൯.

വസിഷ്ഠൻ അരുന്ധതിയിൽ നിന്ന് ശക്തിയെ ജനിപ്പിച്ചു, ദ്വിജന്മാരേ. ശക്തി സാഗരാഞ്ജനയയിൽ നിന്ന് പരാശരനെ ജനിപ്പിച്ചു.

കാലീ പരാശരാജ്ജജ്ഞേ കൃഷ്ണദ്വൈപായനം പ്രഭുമ്। ദ്വൈപായനാദരണ്യാം വൈ ശുകോ ജജ്ഞേ ഗുണാന്വിതഃ ।। ൯.

കാളിയിൽ നിന്ന് പരാശരനിലൂടെ കൃഷ്ണദ്വൈപായനൻ എന്ന പ്രഭു ജനിച്ചു. ദ്വൈപായനനും അരണിയും ചേർന്ന് ഗുണസമ്പന്നനായ ശുകൻ ജനിച്ചു.

ഉത്പദ്യന്തേ ച പീവര്യാം ഷഡിമേ ശുകസൂനവഃ। ഭൂരിശ്രവാഃ പ്രഭുഃ ശമ്ഭുഃ കൃഷ്ണോ ഗൌരശ്ച പഞ്ചമഃ ।। ൯.

പീവരിയിൽ, ശുകന്റെ ആറു പുത്രന്മാർ ജനിച്ചു: ഭൂരിശ്രവാസ്, പ്രഭു, ശംഭു, കൃഷ്ണൻ, ഗൗരൻ, അഞ്ചാമനായവൻ.

കന്യാ കീര്തിമതീ ചൈവ യോഗമാതാ ദൃഢവ്രതാ। ജനനീ ബ്രഹ്മദത്തസ്യ പത്നീ സത്ത്വഗുഹസ്യ ച ।। ൯.

കീര്ത്തിമതി എന്നൊരു മകൾ അവിടുണ്ട്; യോഗത്തിന്റെ മാതാവായി പ്രശസ്തയും ദൃഢവ്രതയുമാണ് അവൾ. അവൾ ബ്രഹ്മദത്തന്റെ അമ്മയും സത്ത്വഗുഹന്റെ ഭാര്യയുമാണ്.