വായുപുരാണമ്

ആജേന സര്വലോഹേന വര്ഷാസു ച മഘാസു ച। ഏഷ്ടവ്യാ ബഹവഃ പുത്രാ യദ്യേകോഽപി ഗയാം വ്രജേത്। ഗൌരീം വാപ്യുദ്വഹേദ്ഭാര്യ്യാം നീലം വാ വൃഷമുത്സൃജേത് ।। ൨൧.

ആടിന്റെ മാംസം അല്ലെങ്കിൽ എല്ലാ തരത്തിലുള്ള മാംസം മഴക്കാലത്തോ മഘാ നക്ഷത്രത്തോ അർപ്പിക്കണം. ഒരുവൻ ഗയയിലേക്കെങ്കിലും പോകുകയോ, ഗൗരിവർണ്ണമായ ഭാര്യയെ വിവാഹം കഴിക്കുകയോ, നീല കാളയെ വിട്ടയക്കുകയോ ചെയ്താൽ അനേകം പുത്രന്മാർ ഉണ്ടാകട്ടെ.

ശംയുരുവാച।। ഗയാദീനാം ഫലം താത പ്രബ്രൂഹി സമപൃച്ഛതഃ। പിതൄണാം ചൈവ യത്പുണ്യം നിഖിലേന ബ്രവീഹി മേ ।। ൨൧.

ശംയു ചോദിച്ചു: അച്ഛാ, ഗയയും മറ്റ് തിരുത്തലുകളും ചെയ്താൽ കിട്ടുന്ന ഫലങ്ങൾ ദയവായി എനിക്ക് വിശദമായി പറയൂ. പിതൃക്കൾക്ക് ലഭിക്കുന്ന പുണ്യവും മുഴുവൻ വിശദീകരിക്കൂ.

ബൃഹസ്പതിരുവാച।। ഗയായാമക്ഷയം ശ്രാദ്ധം ജപഹോമതപാംസി ച। പിതൃങയാഹേ തേ പുത്ര തസ്മാത്തത്രാക്ഷയം സ്മൃതമ് ।। ൨൧.

ബൃഹസ്പതി പറഞ്ഞു: ഗയയിൽ ചെയ്യുന്ന ശ്രാദ്ധവും ജപവും ഹോമവും തപസ്സും എല്ലാം അക്ഷയമാണ്. മകനേ, പിതൃക്കൾക്ക് അതിനാലാണ് അവിടെ അക്ഷയമെന്ന് പറയുന്നത്.

പുനീയാദേകവിംശന്തു ഗൌര്യാമുത്പാദിതഃ സുതഃ। മാതാമഹാംസ്തു ഷഡ്‌ഭൂയ ഇതി തസ്യാഃ ഫലം സ്മൃതമ് ।। ൨൧.

ഗൗരിയിൽ ജനിച്ച മകൻ ഇരുപത്തൊന്ന് തലമുറയെ ശുദ്ധീകരിക്കും; അമ്മാവന്മാരിൽ ആറുപേരെയും വീണ്ടും വീണ്ടും ശുദ്ധീകരിക്കും — ഇതാണ് അവളുടെ ഫലം എന്ന് പറയുന്നു.

ഫലം വൃഷസ്യ വക്ഷ്യാമി ഗദതോ മേ നിബോധത। വൃഷോത്സ്രഷ്ടാ പുനാത്യേവ ദശാതീതാന് ദശാവരാന് ।। ൨൧.

കാളയുടെ ഫലം ഞാൻ പറയാം, ശ്രദ്ധിച്ച് കേൾക്കൂ. കാളയെ വിട്ടയക്കുന്നവൻ പത്ത് തലമുറ മുൻപെയും പത്തിന് ശേഷം വരുന്നവരെയും ശുദ്ധീകരിക്കും.

യത്കിഞ്ചിത് സ്പൃശ്യതേ തോയൈരുത്തീര്ണേന ജലാന്മഹീമ്। വൃഷോത്സര്ഗേ പിതൄണാം തു ഹ്യക്ഷയം സ മുദാഹൃതമ് ।। ൨൧.

കാളയെ കഴുകിയ വെള്ളം ഭൂമിയിൽ വീണിടത്തൊക്കെയും അതു തൊടുന്നിടത്തൊക്കെയും കാളയെ വിട്ടയക്കുന്നതിന്റെ ഫലം പിതൃക്കൾക്ക് അക്ഷയമാണെന്ന് പറയുന്നു.

യദ്യദ്ധി സംസ്പൃശേത്തോയം ലാംഗൂലാദിഭിരന്തതഃ। സര്വം തദക്ഷയം തസ്യ പിതൄണാം നാത്ര സംശയഃ ।। ൨൧.

കാളയുടെ വാൽ മുതലായ അവയവങ്ങൾ കൊണ്ടു തൊടുന്ന വെള്ളം എല്ലാം പിതൃക്കൾക്ക് അക്ഷയമാകും — ഇതിൽ സംശയമില്ല.

ശ്രൃങ്ഗൈഃ ഖുരൈര്വാ യദ്ഭൂമിമില്ലിഖത്യ നിശം വൃഷഃ। മധുകുല്യാഃ പിതൄംസ്തസ്യ അക്ഷയാസ്താ ഭവന്തി വൈ ।। ൨൧.

കാളയുടെ കൊമ്പോ കാളയുടെ കുരു കൊണ്ടോ ഭൂമിയിൽ അടയാളമിടുന്നിടത്ത് പിതൃക്കൾക്ക് തേൻ കലർന്ന അർപ്പണങ്ങൾ അക്ഷയമായി ലഭിക്കും.

സഹസ്രനല്വമാത്രേണ തഡാഗേന യഥാ ശ്രുതിഃ। തൃപ്തിസ്തൃപ്തിഃ പിതൄണാം വൈ തദ്വൃഷസ്യാധികോച്യതേ ।। ൨൧.

ശാസ്ത്രങ്ങൾ പറയുന്നതുപോലെ, ആയിരം നാൾവ നീളമുള്ള കുളം പിതൃക്കൾക്ക് തൃപ്തി നൽകുന്നു; എന്നാൽ കാളയുടെ ഫലം അതിനേക്കാൾ വലിയതാണെന്ന് പറയുന്നു.

യോ ദദാതി ഗുഢൈര്മിശ്രാംസ്തിലാന് വൈ ശ്രാദ്ധകര്മണി। മധുനാ മധുമിശ്രാന് വാ അക്ഷയം സര്വമേവ തത് ।। ൨൧.

ശ്രാദ്ധത്തിൽ വെള്ളരിശ്ശരി തേൻ ചേർത്ത് നൽകുന്നവനും, തേൻ കലർന്നവയും നൽകുന്നവനും അതെല്ലാം പിതൃക്കൾക്ക് അക്ഷയമാകും.

൦ ബൃഹസ്പതിരുവാച।। ന ബ്രാഹ്മണാന് പരീക്ഷേത സദാ ദേയേ തു മാനവഃ। ദൈവേ കര്മണി പിത്ര്യേ ച ശ്രൂയതേ വൈ പരീക്ഷണമ് ।। ൨൧.

ബൃഹസ്പതി പറഞ്ഞു: മനുഷ്യൻ എല്ലായ്പ്പോഴും ബ്രാഹ്മണരെ പരീക്ഷിക്കേണ്ടതില്ല; ദൈവകാര്യങ്ങളിലും പിതൃകാര്യങ്ങളിലും മാത്രം പരീക്ഷണം നിർദ്ദേശിച്ചിരിക്കുന്നു.

സര്വവേദവ്രതസ്നാതാഃ പങ്ക്തീനാം പാവനാ ദ്വിജാഃ। യേ ച ഭാഷ്യ വിദോ മുഖ്യാ യേ ച വ്യാകരണേ രതാഃ ।। ൨൧.

എല്ലാ വേദവ്രതങ്ങളും പൂർത്തിയാക്കി സ്നാനം ചെയ്ത ദ്വിജന്മാർ, പംക്തികളെ ശുദ്ധീകരിക്കുന്നവർ, ഭാഷ്യവിദ്യയിൽ പ്രാവീണ്യമുള്ളവർ, വ്യാകരണത്തിൽ ആസ്വാദനം ചെയ്യുന്നവർ —

അധീയതേ പുരാണം ച ധര്മ്മശാസ്ത്രം തഥൈവ ച। ത്രിണാചികേതപഞ്ചാഗ്നിസ്ത്രിസുപര്ണഃ ഷഡങ്ഗവിത് ।। ൨൧.

പുരാണവും ധർമ്മശാസ്ത്രവും പഠിക്കുന്നവർ, മൂന്നു നാചികേതാഗ്നി, അഞ്ചു അഗ്നികൾ, ത്രിസുപർണ്ണം, ആറു വേദാംഗങ്ങൾ അറിയുന്നവർ —

ബ്രഹ്മദേയ സുതശ്ചൈവ ഛന്ദോഗോ ജ്യേഷ്ഠസാമഗഃ। പുണ്യേഷു യേഷു തീര്ഥേഷു അഭിഷേകകൃതവ്രതാഃ ।। ൨൧.

ബ്രാഹ്മണ ഭാര്യയിൽ ജനിച്ച പുത്രൻ, ചാന്ദോഗ്യൻ, ജ്യേഷ്ഠസാമവേദഗായകൻ, പുണ്യസ്ഥലങ്ങളിൽ വ്രതങ്ങൾ അനുഷ്ഠിച്ചവർ —

മുഖ്യേഷു യേഷു സത്രേഷു ഭവന്ത്യവഭൃഥശ്രുതാഃ। യേ ച സദ്യോവ്രതാ നിത്യം സ്വകര്മനിരതാശ്ച യേ ।। ൨൧.

പ്രധാന യാഗങ്ങളിൽ അവഭൃഥം കേട്ടവർ, സദാ വ്രതങ്ങൾ പാലിക്കുന്നവർ, സ്വന്തം കര്‍മ്മത്തിൽ എപ്പോഴും ഏർപ്പെട്ടിരിക്കുന്നവർ —

അക്രോധനാഃ ശാന്തിപരാസ്താന് വൈ ശ്രാദ്ധേ നിമന്ത്രയേത്। യേ ചാപി നിത്യം ദശസു സുകൃതേഷു വ്യവസ്ഥിതാഃ ।। ൨൧.

കോപമില്ലാത്തവർ, ശാന്തിയെ പ്രധാനം ചെയ്യുന്നവർ, പത്തു സദ്കർമ്മങ്ങളിൽ സ്ഥിരമായി നിലകൊള്ളുന്നവർ — ഇവരെ ശ്രാദ്ധത്തിന് ക്ഷണിക്കണം.

ഏതേഷു ദത്തമക്ഷയ്യമേതേ വൈ പങ്ക്തിപാവനാഃ। ശ്രദ്ധേയാ ബ്രാഹ്മണാ യേ തു യോഗധര്മ്മമനുവ്രതാഃ ।। ൨൧.

ഇവർക്കു നൽകിയതെല്ലാം അക്ഷയമാണ്; ഇവരാണ് പംക്തികളെ ശുദ്ധീകരിക്കുന്നവർ. യോഗവും ധർമ്മവും അനുസരിക്കുന്ന ബ്രാഹ്മണരെ വിശ്വാസത്തോടെ ആദരിക്കണം.

ധര്മാശ്രമവരിഷ്ഠാസ്തേ ഹവ്യകവ്യേഷു തേ വരാഃ। ത്രയോഽപി പൂജിതാസ്തേന ബ്രഹ്മവിഷ്ണു മഹേശ്വരാഃ ।। ൨൧.

ധർമ്മത്തിലും ആശ്രമങ്ങളിലും ഇവർ ഏറ്റവും ഉന്നതരാണ്; ഹവ്യവും കവ്യവും അർപ്പിക്കുമ്പോൾ ഇവർ ശ്രേഷ്ഠരാണ്. ഇവരെ ആദരിച്ചാൽ ബ്രഹ്മാവിനെയും വിഷ്ണുവിനെയും മഹേശ്വരനെയും ഒരുപോലെ ആരാധിച്ചിരിക്കുന്നു.

പിതൃഭിഃ സഹ ലോകാശ്ച യോ ഹ്യേതാന് പൂജയേന്നരഃ। പവിത്രാണാ പവിത്രഞ്ച മങ്ഗലാനാം ച മങ്ഗലമ് ।। ൨൧.

ഈ ബ്രാഹ്മണന്മാരെയും പിതൃക്കളെയും ആദരിക്കുന്നവൻ പരമശുദ്ധമായ ലോകവും ഏറ്റവും മംഗളകരമായ ലോകവും പ്രാപിക്കും.

പ്രഥമഃ സര്വധര്മാണാം യോഗധര്മോ നിഗദ്യതേ । അപാങ്ക്തേയാംസ്തു വക്ഷ്യാമി ഗദതോ മേ നിബോധത ।। ൨൧.

എല്ലാ ധർമ്മങ്ങളിലും യോഗം ഏറ്റവും പ്രധാനമാണെന്ന് പറയുന്നു. യോഗത്തിന് അയോഗ്യരായവരെ ഞാൻ വിശദമായി പറയും, ശ്രദ്ധിച്ചു കേൾക്കൂ.

കിതവോ മദ്യപോ യക്ഷ്മീ പശുപാലോ നിരാകൃതിഃ। ഗ്രാമപ്രേഷ്യോ വാര്ദ്ധുഷികോ ഗായനോ വണിജസ്തഥാ ।। ൨൧.

ജൂയാളൻ, മദ്യം കുടിക്കുന്നവൻ, ക്ഷയരോഗം ബാധിച്ചവൻ, കന്നുകാലി കാക്കുന്നവൻ, മോശം രൂപമുള്ളവൻ, ഗ്രാമത്തിൽ ദൂതനായവൻ, വസ്തുക്കൾ വിൽക്കുന്നവൻ, പാട്ടുകാരൻ, വ്യാപാരി—

അഗാരദാഹീ ഗരദഃ കുണ്ഡാശീ സോമവിക്രയീ। സമുദ്രയായീ ദുശ്ചര്മാ തൈലികഃ കൂടകാരകഃ ।। ൨൧.

വീടുകൾക്ക് തീ വെക്കുന്നവൻ, വിഷം കൊടുക്കുന്നവൻ, എല്ലാവരും ചേർന്ന് കഴിക്കുന്ന പാത്രത്തിൽ ഭക്ഷണം കഴിക്കുന്നവൻ, സോമം വിൽക്കുന്നവൻ, കടൽ യാത്ര ചെയ്യുന്നവൻ, ചർമ്മം വിൽക്കുന്നവൻ, എണ്ണ വ്യാപാരി, കള്ളവസ്തുക്കൾ ഉണ്ടാക്കുന്നവൻ—

പിത്രാ വിവദമാനശ്ച യസ്യ ചോപപതിര്ഗൃഹേ। അഭിശസ്തസ്തഥാ സ്തേനഃ ശില്പൈര്യശ്ചോപജീവതി ।। ൨൧.

തന്റെ അച്ഛനോടു വഴക്കിടുന്നവൻ, ഭാര്യ വീട്ടിൽ തന്നെ വിശുദ്ധിയില്ലാത്തവൾ, ശപിക്കപ്പെട്ടവൻ, കള്ളൻ, കൈവൃത്തിയിലൂടെ ഉപജീവനം ചെയ്യുന്നവൻ—

സൂജകഃ പര്വകാരീ ച യസ്തു മിത്രേഷു ദ്രുഹ്യതി। ഗണയാചനകശ്ചൈവ നാസ്തികോ വേദവര്ജിതഃ ।। ൨൧.

വിവാഹം ചേര്ത്തുനൽകുന്നവൻ, ഉത്സവദിനങ്ങളിൽ നിരോധിതമായ പ്രവൃത്തികൾ ചെയ്യുന്നവൻ, സുഹൃത്തുക്കളെ വഞ്ചിക്കുന്നവൻ, തൊഴിൽഭിക്ഷാടകൻ, ദൈവം ഇല്ലെന്ന് വിശ്വസിക്കുന്നവൻ, വേദജ്ഞാനമില്ലാത്തവൻ—

ഉന്മത്തഃ ഷണ്ഡകശഠൌ ഭ്രൂണഹാ ഗുരുതല്പഗഃ । ഭിഷക്‌ജീവഃ പ്രൈഷണികഃ പരസ്ത്രീം യശ്ച ഗച്ഛതി ।। ൨൧.

ഭ്രാന്തൻ, ശണ്ഡൻ, അപവാദം പറയുന്നവൻ, ഗർഭഹത്യ ചെയ്യുന്നവൻ, ഗുരുവിന്റെ ഭാര്യയെ സമീപിക്കുന്നവൻ, വൈദ്യവൃത്തിയിലൂടെ ജീവിക്കുന്നവൻ, ദൂതൻ, മറ്റൊരാളുടെ ഭാര്യയെ സമീപിക്കുന്നവൻ—

വിക്രീണാതി ച യോ ബ്രഹ്മ വ്രതാനി ച തപാംസി ച। നഷ്ടം സ്യാന്നാസ്തികേ ദത്തം കൃതഘ്നേ ചൈവ ശംസകേ ।। ൨൧.

വേദം, വ്രതങ്ങൾ, തപസ്സുകൾ വിൽക്കുന്നവൻ; ദൈവം ഇല്ലെന്ന് വിശ്വസിക്കുന്നവനോടോ, നന്ദിയില്ലാത്തവനോടോ, അപവാദം പറയുന്നവനോടോ നൽകിയതു നഷ്ടമാകും.

യച്ച വാണിജകേ ചൈവ നേഹ നാമുത്ര തദ്ഭവേത്। നിക്ഷേപഹാരിണേ ചൈവ കിതവേ വേദനിന്ദകേ ।। ൨൧.

വ്യാപാരിക്ക് നൽകിയതും, നിക്ഷേപം തട്ടിയെടുക്കുന്നവനോടും, ജൂയാളനോടും, വേദത്തെ നിന്ദിക്കുന്നവനോടും നൽകിയതും ഇവിടെയോ പരലോകത്തോ ഫലം തരില്ല.

തഥാ വാണിജകേ ചൈവ കാരുകേ ധര്മ്മവര്ജിതേ। നിന്ദന് ക്രീണാതി പണ്യാനി വിക്രീണംശ്ച പ്രശംസതി ।। ൨൧.

അങ്ങനെ തന്നെ, വ്യാപാരിക്കും, ധർമ്മം ഇല്ലാത്ത കയ്യൊപ്പുകാരനും, വാങ്ങുമ്പോൾ വസ്തുക്കളെ നിന്ദിച്ച് വിൽക്കുമ്പോൾ പ്രശംസിക്കുന്നവനും—

അനൃതസ്യ സമാവാസോ ന വണിക് ശ്രാദ്ധമര്ഹതി। ഭസ്മ നീവ ഹുതം ഹവ്യം ദത്തം പൌനര്ഭവേ ദ്വിജേ ।। ൨൧.

അസത്യത്തിൽ ജീവിക്കുന്നവനും, വ്യാപാരിയും ശ്രാദ്ധത്തിന് അർഹരല്ല. വീണ്ടും വിവാഹം ചെയ്ത ദ്വിജനോടു നൽകിയ ഹോമം, ചിതാഭസ്മംപോലെയാണ്; അതിന് ഫലം ഇല്ല.