വായുപുരാണമ്

സ ലബ്ധതേജാസ്തപസാ സംസ്തവൈസ്തൈശ്ച കര്മ്മഭിഃ। തപസ്തേപേ മഹാഭാഗഃ പഝാനാം ദശതീര്ദശ ।। ൨൮.

തപസ്സും സ്തുതികളും കര്‍മ്മങ്ങളുംകൊണ്ട് തേജസ് നേടിയ മഹാഭാഗന്‍ പത്തു ആയിരം വര്‍ഷങ്ങള്‍ കടുത്ത തപസ്സു ചെയ്തു.

ഹിരണ്യവര്ണാ യാ ദേവ്യോ ധാരയന്ത്യാത്മനാ ജഗത്। വിഭുസ്താസാമ്ഭവേത്സോമഃ പ്രഖ്യാതഃ സ്വേന കര്മ്മണാ ।। ൨൮.

സ്വന്തം ശക്തിയാല്‍ ലോകം നിലനിര്‍ത്തുന്ന പൊന്നനയമുള്ള ദേവികള്‍ക്കിടയില്‍ ചന്ദ്രന്‍ തന്റെ കര്‍മ്മം കൊണ്ടു പ്രശസ്തനായി പ്രത്യക്ഷനായി.

തതസ്തസ്മൈ ദദൌ രാജ്യം ബ്രഹ്മാ ബ്രഹ്മവിദാം വരഃ। ബീജൌഷധിഷു വിപ്രാണാമപാഞ്ച ദ്വിജസത്തമാഃ ।। ൨൮.

അതിനുശേഷം ബ്രഹ്മാവ്, ബ്രഹ്മജ്ഞാനികള്‍ക്കിടയിലെ ശ്രേഷ്ഠന്‍, വിത്തിലും ഔഷധികളിലും ജലങ്ങളിലും ദ്വിജശ്രേഷ്ഠന്മാരിലും രാജ്യം ചന്ദ്രനു നല്‍കി.

സോഽഭിഷിക്തോ മഹാതേജാ മഹാരാജ്യേന രാജരാട് । ലോകാനാം ഭാവയാമാസ സ്വഭാവാത്തപതാം വരഃ ।। ൨൮.

അങ്ങനെ മഹാതേജസ്സോടെ രാജാധിരാജനായി അഭിഷേകം ലഭിച്ച ചന്ദ്രന്‍, തപസ്സില്‍ ശ്രേഷ്ഠനായവന്‍, സ്വഭാവത്താല്‍ ലോകങ്ങളെ പോഷിപ്പിച്ചു.

സപ്തവിംശതിരിന്ദോസ്തു ദാക്ഷായണ്യോ മഹാവ്രതാഃ। ദദൌ പ്രാചേതസോ ദക്ഷോ നക്ഷത്രാണീതി യാ വിദുഃ ।। ൨൮.

ദക്ഷന്റെ മഹാവ്രതയുള്ള ഇരുപത്തിയേഴു പുത്രിമാരെ പ്രചേതസനായ ദക്ഷന്‍ ചന്ദ്രനു നല്‍കി; അവര്‍ നക്ഷത്രങ്ങളെന്നു അറിയപ്പെടുന്നു.

സ തത്പ്രാപ്യ മഹദ്രാജയം സോമഃ സോമവതാം പ്രഭുഃ। സമാജജ്ഞേ രാജസൂയം സഹസ്രശതദക്ഷിണമ് ।। ൨൮.

അങ്ങനെ മഹാരാജ്യം നേടിയ ചന്ദ്രന്‍, സോമമുള്ളവരുടെ പ്രഭു, ആയിരം നൂറ് ദാനങ്ങളോടുകൂടിയ രാജസൂയയാഗം നടത്തി.

ഹിരണ്യഗര്ഭശ്ചോദ്ഗാതാ ബ്രഹ്മാ ബ്രഹ്മത്വമേയിവാന്। സദസ്യസ്തത്ര ഭഗവാന് ഹരിര്നാരായണഃ പ്രഭുഃ । സനത്കുമാരപ്രമുഖൈരാദ്യൈര്ബ്രഹ്മര്ഷിഭിര്വൃതഃ ।। ൨൮.

അവിടെ ഹിരണ്യഗർഭന്‍ ഉദ്ഗാതാവായി, ബ്രഹ്മാവ് ബ്രഹ്മത്വം പ്രാപിച്ചു; ഭഗവാന്‍ ഹരിനാരായണന്‍ സദസ്യനായി, സനത്കുമാരന്മാരെ മുന്നിലാക്കി ആദ്യബ്രഹ്മർഷിമാരാൽ ചുറ്റപ്പെട്ടിരുന്നു.

ദക്ഷിണാമദദത്സോമസ്ത്രീല്ലോഁകാനിതി നഃ ശ്രുതമ്। തേഭ്യോ ബ്രഹ്മര്ഷിമുഖ്യേഭ്യഃ സദസ്യേഭ്യശ്ച വൈ ദ്വിജാഃ ।। ൨൮.

സോമൻ ദക്ഷിണാഭാഗം നൽകിയത് മൂന്നു ലോകങ്ങളാണെന്ന് ഞങ്ങൾ കേട്ടിട്ടുണ്ട്. ആ ലോകങ്ങൾ ബ്രഹ്മർഷിമാരുടെയും സഭയിലെ അംഗങ്ങളുടെയും ഇടയിൽ അദ്ദേഹം വിതരണം ചെയ്തു, ദ്വിജന്മാരേ.

തം സിനീ ച കുഹൂശ്ചൈവ വപുഃ പുഷ്ടിഃ പ്രഭാവസുഃ। കീര്ത്തിര്ധൃതിശ്ച ലക്ഷ്മീശ്ച നവ ദേവ്യഃ സിഷേവിരേ ।। ൨൮.

സിനി, കുഹു, വപു, പുഷ്ടി, പ്രഭ, വസു, കീർത്തി, ധൃതി, ലക്ഷ്മി എന്നിങ്ങനെ ഒമ്പത് ദേവികൾ അവനെ സേവിച്ചു.

പ്രാപ്യാവഭൃഥമവ്യഗ്രഃ സര്വ്വദേവര്ഷിപൂജിതഃ। അതിരാജാതിരാജേന്ദ്രോ ദശധാതാപയദ്ദിശഃ ।। ൨൮.

അവഭൃതസ്നാനം നേടിയ ശേഷം, എല്ലാ ദേവന്മാരുടെയും ഋഷിമാരുടെയും ആരാധന ലഭിച്ച മഹാരാജാധിരാജൻ നിർഭയം പത്ത് ദിക്കുകളിലും വാണു.

തദാ തത് പ്രാപ്യ ദുഷ്പ്രാപമൈശ്വര്യമൃഷിസംസ്തുതമ്। സ വിഭ്രമമതിര്വിപ്രാ വിനയേ വിനയോ ഹതഃ ।। ൨൮.

അങ്ങനെയുള്ള പ്രാപ്തിയെത്തിയ ശേഷം, അത്ര എളുപ്പത്തിൽ ലഭിക്കാനാകാത്ത, ഋഷിമാർ പ്രശംസിച്ച ആ ഐശ്വര്യം ലഭിച്ചപ്പോൾ, ബ്രാഹ്മണന്മാരേ, അവന്റെ മനസ്സ് അശാന്തമായി, വിനയം ഇല്ലാതായി.

സ യാച്യമാനോ ദേവൈശ്ച തഥാ ദേവര്ഷിഭിശ്ച ഹ। നൈവ വ്യസര്ജയത്താരാം തസ്മായാങ്ഗിരസേ തദാ ।। ൨൮.

ദേവന്മാരും ദൈവിക ഋഷിമാരും ആവശ്യം ചെയ്തിട്ടും, അപ്പോൾ അവൻ താരയെ അങ്കിരസിന് തിരികെ കൊടുത്തില്ല.

ഉശനാസ്തസ്യ ജഗ്രാഹ പാര്ഷ്ണിമങ്ഗിരസോ ദ്വിജാഃ। സ ഹി ശിഷ്യോ മഹാതേജാഃ പിതുഃ പൂര്വം ബൃഹസ്പതേഃ ।। ൨൮.

ഉശനസ് അങ്കിരസിൽ നിന്ന് അവളെ പിടിച്ചു. കാരണം, മഹാ തേജസ്സുള്ള ഉശനസ്, ബ്രഹസ്പതിയുടെ മുൻകാല ശിഷ്യനായിരുന്നു.

തേന സ്നേഹേന ഭഗവാന് രുദ്രസ്തസ്യ ബൃഹസ്പതേഃ। പാര്ഷ്ണിഗ്രാഹോഽഭവദ്ദേവഃ പ്രഗൃഹ്യാജഗവന്ധനുഃ ।। ൨൮.

ആ സ്നേഹത്താൽ, ഭഗവാൻ രുദ്രൻ ബ്രഹസ്പതിയുടെ പിന്തുണയാകുകയും, അവന്റെ കാൽ പിടിച്ച് വില്ലെടുത്തു നില്ക്കുകയും ചെയ്തു.

തേന ബ്രഹ്മര്ഷിമുഖ്യേഭ്യഃ പരമാസ്ത്രം മഹാത്മനാ। ഉദ്ദിശ്യ ദേവാനുത്സൃഷ്ടം യേനൈഷാം നാശിതം യശഃ ।। ൨൮.

ആ മഹാത്മാവായ ബ്രഹ്മർഷിമാരിൽ പ്രധാനനായവൻ, ദേവന്മാരെ ലക്ഷ്യമാക്കി പരമായായായായ ആയുധം ഉപയോഗിച്ചു, അതിലൂടെ അവരുടെ കീർത്തി നശിച്ചു.

തത്ര തദ്യുദ്ധമഭവത് പ്രത്യക്ഷന്താരകാമയമ്। ദേവാനാം ദാനവാനാഞ്ച ലോകക്ഷയകരം മഹത് ।। ൨൮.

അവിടെ, താരയുടെ ആഗ്രഹം നിറവേറ്റാൻ ദേവന്മാരും ദാനവന്മാരും തമ്മിൽ ലോകങ്ങൾ നശിപ്പിച്ച വലിയൊരു യുദ്ധം നടന്നു.

തത്ര ശിഷ്ടാസ്ത്രയോ ദേവാസ്തുഷിതാശ്ചൈവ യേ സ്മൃതാഃ। ബ്രഹ്മാണം ശരണം ജഗ്മുരാദിദേവം പിതാമഹമ് ।। ൨൮.

അവിടെ ശേഷിച്ച മൂന്നു ദേവന്മാരും തുഷിതന്മാരും ബ്രഹ്മാവായ ആദിദേവനായ പിതാമഹനിൽ അഭയം തേടി.

തതോ നിവാര്യോശനസം രുദ്രം ജ്യേഷ്ഠഞ്ച ശങ്കരമ്। ദദാവാങ്ഗിരസേ താരാം സ്വയമേവ പിതാമഹഃ ।। ൨൮.

അപ്പോൾ ഉശനസിനെയും ജ്യേഷ്ഠനായ ശങ്കരനായ രുദ്രനെയും തടഞ്ഞ്, പിതാമഹൻ തന്നെ താരയെ അങ്കിരസിന് നൽകി.

അന്തര്വത്നീം ച താം ദൃഷ്ട്വാ താരാന്താരാധിപാനനാമ്। ഗര്ഭമുത്സൃജസേ ന ത്വം വിപ്രഃ പ്രാഹ ബൃഹസ്പതിഃ ।। ൨൮.

താരയെ ഗർഭിണിയായതായി കണ്ട ബ്രഹസ്പതി, 'നക്ഷത്രാധിപതിയുടെ ഭാര്യയായ നീ ഗർഭം പുറത്താക്കരുത്' എന്നു പറഞ്ഞു.

മദീയായാം തനൌ യോനൌ ഗര്ഭോ ധാര്യഃ കഥഞ്ചന। അഥോ നാവസൃജത്തന്തു കുമാരം ദസ്യുഹന്തമമ് ।। ൨൮.

'എന്റെ ശരീരത്തിൽ, എന്റെ ഗർഭപാത്രത്തിൽ, ഈ ഗർഭം എങ്ങിനെയും സൂക്ഷിക്കണം.' എന്നെങ്കിലും, അവൾ ശത്രുഹന്താവായ ആ മകനെ നിലനിർത്തിയില്ല.

ഈഷികാസ്തമ്ബമാസാദ്യ ജ്വലന്തമിവ പാവകമ്। ജാതമാത്രോഽഥ ഭഗവാന് ദേവാനാമാക്ഷിപദ്വപുഃ ।। ൨൮.

ഒരു ഈഷികാ കാട്ടിൽ എത്തിയപ്പോൾ, അഗ്നിയെപ്പോലെ ജ്വലിച്ചുകൊണ്ടിരുന്ന ഭഗവാൻ ജനിച്ച ഉടൻ ദേവന്മാരെ അത്ഭുതപ്പെടുത്തുന്ന രൂപം സ്വീകരിച്ചു.

തതഃ സംശയമാപന്നാസ്താരാമകഥയന് സുരാഃ। സത്യം ബ്രൂഹി സുതഃ കസ്യ സോമസ്യാഥ ബൃഹസ്പതേഃ ।। ൨൮.

അപ്പോൾ സംശയത്തിൽപ്പെട്ട ദേവന്മാർ താരയോട് ചോദിച്ചു: 'സത്യം പറയു, ഈ മകൻ സോമന്റേയോ ബ്രഹസ്പതിയുടേയോ?'

ഹ്രീയമാണാ യദാ ദേവാന്നാഹ സാ സാധ്വസാധു വാ । തദാ താം ശപ്തുമാരബ്ധഃ കുമാരോ ദസ്യുഹന്തമഃ ।। ൨൮.

ദേവന്മാരുടെ മുന്നിൽ ലജ്ജിച്ച താര, ശരിയാണോ തെറ്റാണോ എന്ന് ഒന്നും പറഞ്ഞു ഇല്ല. അപ്പോൾ ശത്രുഹന്താവായ മകൻ അവളെ ശപിക്കാൻ തുടങ്ങി.

സന്നിവാര്യ തദാ ബ്രഹ്മാ താരാം ചന്ദ്രസ്യ സംശയഃ। യദത്ര തഥ്യന്തദ്‌ബ്രൂഹി താരേ കസ്യ സുതസ്ത്വയമ് ।। ൨൮.

അപ്പോൾ ബ്രഹ്മാവ് മകനെ തടഞ്ഞ് താരയോട് പറഞ്ഞു: 'താരേ, സത്യം പറയു, ഈ മകൻ സോമന്റേയോ അല്ലയോ?'

സാ പ്രാഞ്ജലിരുവാചേദം ബ്രഹ്മാണം വരദം പ്രഭുമ്। സോമസ്യേതി മഹാത്മാനം കുമാരന്ദസ്യുഹന്തമമ് ।। ൨൮.

അവൾ കൈകൂപ്പി അനുഗ്രഹദായിയായ ബ്രഹ്മാവിനോട് പറഞ്ഞു: 'ഇവൻ സോമന്റേയും, മഹാത്മാവായ ശത്രുഹന്താവായ മകനാണ്.'

തതഃ സ തമുപാഘായ സോമോ ദാതാ പ്രജാപതിഃ। ബുധ ഇത്യകരോന്നാമ തസ്യ പുത്രസ്യ ധീമതഃ ।। ൨൮.

അപ്പോൾ സോമൻ, സകല ജീവജാലങ്ങളുടെയും ദാതാവും രക്ഷകനുമായവൻ, അവനെ സ്നേഹത്തോടെ അണക്കി. തന്റെ ബുദ്ധിമാൻ മകനു ബുദ്ധൻ എന്ന പേര് തന്നു.

പ്രതിപൂര്വ്വഞ്ച ഗമനേ സമഭ്യുത്തിഷ്ഠതേ ബുധൈഃ। ഉത്പാദയാമാസ തദാ പുത്രം വൈ രാജപുത്രികാ ।। ൨൮.

അവരുടെ ഐക്യകാലത്ത് രാജകുമാരിയും ബുദ്ധനെയും സമീപിച്ചു. അങ്ങനെ അവൾക്ക് ഒരു മകൻ ജനിച്ചു.

തസ്യ പുത്രോ മഹാതേജാ ബഭൂവൈലഃ പുരൂരവാഃ । ഉര്വശ്യാം ജജ്ഞിരേ തസ്യ പുത്രാഃ ഷട് സുമഹൌജസഃ ।। ൨൮.

അവന്റെ മകൻ മഹത്തായ തേജസ്സുള്ള പുരൂരവസായിരുന്നു. ഉർവശിയിൽ നിന്ന് അവൻ അത്യന്തം ശക്തിയുള്ള ആറു മക്കളെ ലഭിച്ചു.

പ്രസഹ്യ ധര്ഷിതസ്തത്ര വിവശോ രാജയക്ഷ്മണാ । തതോ യക്ഷ്മാഭിഭൂതസ്തു സോമഃ പ്രക്ഷീണമണ്ഡലഃ । ജഗാമ ശരണായാഥ പിതരം സോഽത്രിമേവ തു ।। ൨൮.

അവിടെ സോമൻ ബലാത്സംഗം ചെയ്യപ്പെട്ടു, രാജയക്ഷ്മ എന്ന രോഗം ബാധിച്ചു. രോഗം മൂലം ശക്തി കുറഞ്ഞ സോമൻ രക്ഷക്കായി തന്റെ അച്ഛനായ അത്രിയെ സമീപിച്ചു.