వాయుపురాణమ్

ఒకసారి, శంయు మహర్షి, శ్రేష్ఠవాక్కు అధిపతిగా ప్రసిద్ధుడైన బ్రహస్పతిని ఇలా అడిగాడు: "గురువుగారూ! పితృదేవతలకు తక్కువగా అయినా ఏదైనా దానం చేసినా ప్రయోజనం కలుగుతుంది అని విన్నాను. మరి దీర్ఘకాలికమైన లేదా శాశ్వతమైన ఫలితాన్ని కలిగించేది ఏది?" అందుకు బ్రహస్పతి ముని సంతోషంగా సమాధానం ఇచ్చాడు: "శ్రాద్ధ సమయంలో జ్ఞానులు యోగ్యంగా భావించే అన్నీ నివేదనల గురించి, వాటి ఫలితాల గురించి నన్ను విను. తిల్లు, అన్నం, యవలు, మినుములు, నీరు, మూలికలు, పండ్లు—ఇవి శ్రాద్ధంలో సమర్పిస్తే పితృదేవతలు నెలరోజుల పాటు సంతోషిస్తారు. చేప మాంసం సమర్పిస్తే వారు రెండు నెలలు సంతృప్తిగా ఉంటారు. జింక మాంసంతో మూడు నెలలు, ముషిక మాంసంతో నాలుగు నెలలు, పక్షి మాంసంతో ఐదు నెలలు సంతృప్తి కలుగుతుంది. పంది మాంసంతో ఆరు నెలలు, మేక మాంసంతో ఏడు నెలలు, టిట్టిరి పక్షి మాంసంతో ఎనిమిది నెలలు సంతోషంగా ఉంటారు. రూరుమృగ మాంసం సమర్పిస్తే తొమ్మిది నెలలు, అడవి ఎద్దు మాంసంతో పదిహేను నెలలు సంతృప్తి ఉంటుంది. తాబేలు మాంసంతో పదకొండు నెలలు, కానీ శ్రాద్ధంలో ఆవు మాంసం సమర్పిస్తే ఏడాది పాటు పితృదేవతలకు సంతృప్తి కలుగుతుంది. అలాగే, ఆవుపాలు, తేనే, నెయ్యి కలిపి వండిన అన్నం, లేదా వధ్రీణస మాంసం సమర్పిస్తే, పితృదేవతలు పన్నెండు సంవత్సరాలు సంతృప్తిగా ఉంటారు. శాశ్వత సంతృప్తి కోసం, పితృక్షయ సమయంలో చేప మాంసం, నల్ల మేక మాంసం, ఉదుబంధ మాంసం సమర్పించాలి—ఇవి యుగయుగాల పాటు సంతృప్తిని ఇస్తాయి. ఈ విషయంపై ప్రాచీన జ్ఞానులు పితృగీతాలను పఠించేవారు. వాటిని నేను నీకు వివరంగా చెప్పబోతున్నాను—జాగ్రత్తగా విను. ‘మన వంశంలో ఎవరైనా పదమూడవ రోజున తినుబడిని, తేనే, నెయ్యి కలిపిన అన్నాన్ని, లేదా ఏనుగు నీడలో భోజనం సమర్పిస్తే, అట్టి సంతానం పుట్టాలి’ అని వారు కోరుకుంటారు. మేక మాంసం లేదా ఇతర మాంసాన్ని సమర్పించినా, వర్షాకాలంలో లేదా మఘా నక్షత్రంలో శ్రాద్ధం చేసినా, గయకు వెళ్ళినవారు, మంచి భార్యను పెళ్లి చేసుకున్నవారు, నీలి ఎద్దును విడిచినవారు—ఇలాంటివారు వంశానికి అనేక మంది కుమారులను ప్రసాదించగలరు. ఇక్కడ శంయు ముని మళ్లీ అడిగాడు: "తండ్రిగారూ! గయ మరియు ఇతర పుణ్యక్షేత్రాలలో శ్రాద్ధం వల్ల కలిగే ఫలితాన్ని, అలాగే పితృదేవతలకు కలిగే మహిమను నాకు పూర్తిగా వివరించండి." బ్రహస్పతి సమాధానం ఇచ్చాడు: "గయలో చేసే శ్రాద్ధం, జపం, హోమం, తపస్సు—ఇవి అన్నీ నశించనివి, శాశ్వతమైనవి. అందుకే అక్కడ పితృదేవతలకు శాశ్వత సంతృప్తి కలుగుతుంది. గౌరీ నుండి జన్మించిన కుమారుడు ఇరవై ఒక తరాలను పవిత్రం చేస్తాడు; తన తల్లి వైపు ఆరు తరాల ముత్తాతలను పునఃపునః పవిత్రం చేస్తాడు—ఇది ఆమె వల్ల కలిగే ఫలం. ఇక ఎద్దును విడిచే ఫలం గురించి విను. ఎవరైనా ఎద్దును విడిచితే, అతడు తన పూర్వపు పది తరాలు, తరువాతి పది తరాలు—ఇలా ఇరవై తరాలను పవిత్రం చేస్తాడు. ఎద్దును స్నానం చేయించిన నీరు భూమిపై పడిన చోట, ఆ ఎద్దు విడిచిన కర్మ పితృదేవతలకు శాశ్వతమైనది అవుతుంది. ఎద్దు తనవెనుక భాగం లేదా ఇతర అవయవాలతో తాకిన నీరు కూడా పితృదేవతలకు శాశ్వతమైన ఫలితాన్ని ఇస్తుంది—ఇందులో ఎలాంటి సందేహం లేదు. ఎక్కడైనా ఎద్దు తన కొమ్ములు లేదా కాళ్లతో భూమిని తాకితే, ఆ చోట తీపి నివేదనలతో పితృదేవతలు శాశ్వతంగా సంతృప్తి చెందుతారు. శాస్త్రప్రకారం, వెయ్యి దూడలతో కూడిన చెరువు నిర్మిస్తే పితృదేవతలు సంతృప్తి చెందుతారు, కానీ ఎద్దును విడిచే ఫలం ఇంకా గొప్పది. శ్రాద్ధంలో తేనే లేదా బెల్లం కలిపిన తిలాన్ని సమర్పించినా, అది కూడా పితృదేవతలకు శాశ్వతమైన ఫలితాన్ని ఇస్తుంది. ఇక బ్రహస్పతి ఇలా చెప్పాడు: "దానం చేసే సమయంలో బ్రాహ్మణులను ఎప్పుడూ పరీక్షించకూడదు, కానీ దైవకార్యాల్లో, పితృకార్యాల్లో మాత్రం పరీక్షించాలి. వేదవ్రతాలు పూర్తిచేసి స్నానం చేసిన, శుద్ధి పాటించే, శాస్త్రజ్ఞానం కలిగిన, వ్యాకరణంలో ఆనందించే ద్విజులు—వారు శ్రాద్ధానికి యోగ్యులు. పురాణాలు, ధర్మశాస్త్రాలు చదివినవారు, నాచికేత అగ్నులు, పంచాగ్నులు, త్రిసుపర్ణం, వేదాంగాలు తెలిసినవారు; బ్రాహ్మణ సంతానంగా పుట్టినవారు, ఛాందోగ్య మంత్ర పఠకులు, సామవేదంలో ప్రావీణ్యం కలవారు, తీర్థయాత్రలు చేసినవారు; అవభృథ స్నానం చేసినవారు, ఎప్పుడూ వ్రతాచరణలో ఉండేవారు, తమ ధర్మాన్ని పాటించేవారు; కోపం లేని, శాంతికి ప్రాధాన్యం ఇచ్చే, పది మంచి లక్షణాలలో స్థిరమైనవారు—ఇలాంటి వారిని శ్రాద్ధానికి ఆహ్వానించాలి. ఇలాంటి వారికి ఇచ్చిన దానం శాశ్వతంగా ఉంటుంది; వారు పంక్తులను పవిత్రం చేస్తారు. యోగధర్మానుయాయులు అయిన బ్రాహ్మణులను గౌరవించాలి. వారు ధర్మాశ్రమాలలో ప్రథములు; దేవతలకు, పితృదేవతలకు నివేదనల్లో ఉత్తములు. వారిని పూజిస్తే, బ్రహ్మా, విష్ణు, మహేశ్వరులు ముగ్గురూ పూజితులవుతారు. ఇలాంటి వారిని, పితృదేవతలతో కలిపి గౌరవించినవారు, పవిత్రమైన లోకాలను, అత్యంత మంగళకరమైన లోకాలను పొందుతారు. అన్ని కర్తవ్యాలలో యోగధర్మమే శ్రేష్ఠమైనదిగా చెప్పబడింది. ఇప్పుడు శ్రాద్ధానికి అనర్హులెవరో నేను చెబుతాను—విను: జూదగాడు, మద్యం సేవించేవాడు, క్షయవ్యాధిగ్రస్తుడు, పశుపాలుడు, దుష్టచరిత్రుడు, గ్రామదూత, వ్యాపారి, గాయకుడు, వాణిజ్యవేత్త; ఇల్లు తగలబెట్టేవాడు, విషదాత, కలిపి తినేవాడు, సోమవిక్రేత, సముద్రయాత్రికుడు, చర్మ వ్యాపారి, నూనె వ్యాపారి, నకిలీ వస్తువులు తయారుచేసేవాడు; తండ్రితో గొడవపడేవాడు, భార్య అపవిత్రంగా ఉండే ఇంటివాడు, శాపగ్రస్తుడు, దొంగ, చేతివృత్తితో జీవించేవాడు; పెళ్లిళ్ల కలయిక చేసే వ్యక్తి, పండుగ రోజున నిషిద్ధ క్రియలు చేసేవాడు, మిత్రద్రోహి, వృత్తిగా భిక్షాటన చేసేవాడు, నాస్తికుడు, వేదజ్ఞానం లేనివాడు; మూర్ఖుడు, శంఖిలి, దుష్టప్రవర్తకుడు, గర్భహంత, గురుపత్నిలోపం చేసేవాడు, డాక్టర్, దూత, పరపురుష భార్యను పొందేవాడు; వేదం, వ్రతం, తపస్సు అమ్మేవాడు—ఇలాంటి నాస్తికుడు, కృతఘ్నుడు, నిందకుడికి ఇచ్చిన దానం నశిస్తుంది. వాణిజ్యవేత్తకు ఇచ్చిన దానం ఇక్కడా, పరలోకంలోనూ ఫలితాన్ని ఇవ్వదు; జూదగాడు, వేదనిందకుడు, సొమ్ము అపహరించే వ్యక్తికీ అలాగే. ధర్మం లేని వ్యాపారి, వస్తువులు కొనుగోలు సమయంలో నిందించి, అమ్మేటప్పుడు పొగిడే వాడు కూడా అనర్హుడు. అబద్ధంగా జీవించే వాడు, వ్యాపారి—ఇలాంటి వారు శ్రాద్ధానికి యోగ్యులు కాదు. రెండుసార్లు పెళ్లి చేసుకున్న ద్విజునికి నివేదించినదీ బూడిద వంటిది—దానికి ఫలితం ఉండదు." ఇలా బ్రహస్పతి మహర్షి శంయువుకు శ్రాద్ధకర్మ మహిమ, నిబంధనలు, యోగ్యులు–అనర్హులు, శాశ్వత ఫలితాల విశేషాలను వివరంగా తెలియజేశాడు.